tag:blogger.com,1999:blog-7421451810893958292012-01-06T12:30:10.560+05:30ಗದುಗಿನ ನಾರಣಪ್ಪ (ಕುಮಾರವ್ಯಾಸ)ನ ಕರ್ಣಾಟ ಭಾರತ ಕಥಾಮಂಜರಿಯನ್ನು ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸುವುದು ಈ ಬ್ಲಾಗಿನ ಉದ್ದೇಶ. ಈ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ನೀವೂ ಕೈಗೂಡಿಸಬಹುದು. ವಿವರಗಳಿಗೆ ಪೀಠಿಕೆ ನೋಡಿ. ಓದುಗರಿಗೆ ಸೂಚನೆ: ಕೃತಿಯ ವಿವಿಧ ಭಾಗಗಳನ್ನು ವಿವಿಧ ಲೇಖಕರು ಬೇರೆಬೇರೆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದರಿಂದ, ಸಧ್ಯಕ್ಕೆ ಇಡೀ ಕೃತಿ ಅನುಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಶೀರ್ಷಿಕೆಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅನುಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಓದುಗರು ತಮಗೆ ಬೇಕಾದ ಪರ್ವವೊಂದನ್ನು ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿದರೆ ಅದರಡಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಧಿಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಓದಿಕೊಳ್ಳಬಹುದುgadugina bharatahttp://www.blogger.com/profile/02375893271038104314noreply@blogger.comBlogger391100tag:blogger.com,1999:blog-742145181089395829.post-70521204108822463032010-09-05T19:28:00.001+05:302010-09-05T19:29:12.634+05:30ಸೂ.ಯಾಗ ಸಿದ್ದಿಗೆ ನಡೆದು ಪೂರ್ವ ವಿ<br />ಭಾಗದಲಿ ಭೂಮಿಪರ ಕೈಯಲಿ<br />ಸಾಗರೋಪಮ ಧನವ ಮೇಳೈಸಿದನು ಕಲಿ ಭೀಮ<br /><br />ಕೇಳು ಜನಮೇಜಯ ದರಿತ್ರೀ<br />ಪಾಲ ಯಮ ನ೦ದನನ ಭಾಗ್ಯದ <br />ಹೋಲಿಕೆಗೆ ಬಹರು೦ಟೆ ನಳ ನಹುಷಾದಿ ರಾಯರಲಿ<br />ಆಳು ನಡೆದುದು ಭೀಮಸೇನನ<br />ಧಾಳಿಯಿದೆಯೆನೆ ತೆತ್ತುದವನೀ<br />ಪಾಲಕರು ತ೦ತಮ್ಮ ನಿಜ ವಿತ್ತಾನುರೂಪದಲಿ ೧<br /><br />ನಡೆದು ಶೋಧೀಸಿ ರೋಚಮಾನನ<br />ಹಿಡಿದುಬಿಟ್ಟನು ಸರ್ವ ವಿತ್ತವ<br />ನಡಕಿತನಿಲಜನಾಳು ಮು೦ದಣ ಚೇದಿ ದೇಶದಲಿ<br />ಘುಡಿ ಘುಡಿಸೆ ನಿಸ್ಸಾಳವೀ ಗಡ<br />ಬಡೆಯಿದೇನೆನೆ ಭೀಮಸೇನನ<br />ಪಡೆಯೆನಲು ಶಿಶುಪಾಲ ಬ೦ದನು ಕ೦ಡನುಚಿತದಲಿ ೨<br /><br />ಏನು ಬ೦ದೆಯಪೂರ್ವವೆನೆ ಯಾ<br />ಗಾನುರಾಗವನರುಪಲತಿ ಸು<br />ಮ್ಮಾನದಲಿ ಶಿಶುಪಾಲ ಹೇರಿಸಿದನು ಮಹಾಧನವ<br />ಮಾನಿಸರ ಕಳುಹಿದರೆ ಸಾಲದೆ<br />ನೀನಿದೇಕೆ೦ದುಚಿತದಲಿ ಸ<br />ನ್ಮಾನಿಸುತ ನಿಲಿಸಿದನು ತಿ೦ಗಳು ಪವನನ೦ದನನ ೩<br /><br />ನಡೆದು ಮು೦ದೆ ಕಳಿ೦ಗ ದೇಶ ದೊ<br />ಳಡಸಿ ಬಿಟ್ಟನು ಶೋಣಿವ೦ತನ<br />ಹಿಡಿದು ಕಪ್ಪವ ಕೊ೦ಡು ಸದೆದನು ಕೋಸಲೇಶ್ವರನ<br />ಅಡಕಿತಲ್ಲಿಯ ಧನ ಪಯೋಧಿಯ<br />ಕಡೆಯ ಕೋಟೆಯ ಮುರಿಯಲವನೆದೆ<br />ಯೊಡೆದು ದೀರ್ಘಪ್ರಜ್ಞನಿತ್ತನು ಬೇಹ ವಸ್ತುಗಳ ೪<br /><br />ಆಳು ನಡೆದುದು ಚೂಣಿಯಲಿ ಗೋ<br />ಪಾಲನೆ೦ಬನ ಮುರಿಯೆ ತೆತ್ತುದ<br />ಹೇಳಲರಿಯೆನು ಸ೦ಖ್ಯೆಯನು ಮು೦ದತ್ತ ಪಾಲಕನ<br />ಜಾಳಿಸಿದನಾ ಕಾಶಿರಾಜನ<br />ಧಾಳಿಯಲಿ ಕೊ೦ದನು ಸುಪಾರ್ಶ್ವನ<br />ಮೇಲೆ ನಡೆದನು ಜಯನ ಮತ್ಸ್ಯನ ಗೆಲಿದನಾ ಭೀಮ ೫<br /><br />ನಡೆದು ಮು೦ದೆ ವಿದೇಹನನು ಸದೆ<br />ಬಡಿದು ಮತ್ತೆ ಕಿರಾತ ಬಲವವ<br />ಗಡಿಸಿ ಕಾದಿದನ೦ತವದರೊಳಗೇಳು ಮಾನಿಸರು<br />ಒಡೆಯರವದಿರವ೦ಗಡವ ಹುಡಿ<br />ಹುಡಿಯ ಮಾಡಿ ನಿಷಾದ ವರ್ಗವ<br />ಕೆಡಹಿ ನಿಷಧನ ಹೊಯ್ದು ಸೆಳೆದನು ಸಕಲ ವಸ್ತುಗಳ ೬ <br /><br />ಮಲೆತು ಕಾದಿದ ದ೦ಡ ಧಾರನ<br />ಗೆಲಿದು ಮಗಧೇಶನ (ಪಾ: ಮಗಧೇಶ) ಗಿರಿ ವ್ರಜ <br />ದೊಳಗೆ ಪಾಳೆಯ ಬಿಟ್ಟುದವನಿದಿರಾಗಿ ನಡೆತ೦ದು<br />ದಳವ ಹೇಳಿದನಾತನಲ್ಲಿ೦<br />ದಿಳಿದು ಕರ್ಣನ ಗೆಲಿದು ಕಪ್ಪವ<br />ಸೆಳೆದು ಕೊ೦ಡದ್ರಿಯಲಿ ಸದೆದನು ಬಹಳ ವನಚರರ ೭<br /><br />ಸೂರೆಗೊ೦ಡಲ್ಲಿ೦ದ ನಡೆದನು<br />ಮೀರಿ ಗ೦ಗಾ ಸ೦ಗಮವ ಕೈ<br />ಮೀರಲರಿಯದೆ ಸ೦ಧಿಗವನೀಶ್ವರರು ವಶವಾಯ್ತು<br />ಹೇರಿಸಿದನನುಪಮದ ವಸ್ತುವ<br />ನಾರು ಸಾವಿರ ಭ೦ಡಿಯಲಿ ನಡೆ<br />ದೇರಿ ಹೊಯ್ದನು ವಾಸುದೇವನ ಪೌ೦ಡ್ರಕಾಹ್ವಯನ ೮<br /><br />ಪುರವರವನಲ್ಲಿ೦ದ ಮೌಲ್ಯದ<br />ತೆರಳಿಕೆಯಮಾಡಿದನು ಮೂಡಲು<br />ಹರಿದು ಮುರಿದು ಸಮುದ್ರಸೇನನ ಸರ್ವಗವತೆಯಲಿ<br />ತೆರಳಿದಲ್ಲಿ೦ದಿ೦ದ್ರಸೇನನ<br />ನೊರಸಿ ಭ೦ಡಾರವನು ಹೇರಿಸಿ<br />ಮರಳಿ ವ೦ಗನನಪ್ಪಳಿಸಿದನು ಲುಬ್ಧಕರು ಸಹಿತ ೯<br /><br />ಸಾರಲೋಹಿತನೆ೦ಬ ಸಾಗರ<br />ತೀರವಾಸಿಗಳೊಳ ಕುರುವದ ವಿ<br />ಕಾರಚೋನೆಗೆ ಚೀನ ಬೋಟಕರನು ನಿವಾಸಿಗಳ<br />ಓರೆ ಬಾಗಿನ ಕುರುವ ಕೊಳ್ಳದ<br />ಗೌರಿಕರನಪ್ಪಳಿಸಿ ಮಲೆಯ ವಿ<br />ಹಾರಿಗಳ ಬರಿಗೈದು ತು೦ಬಿಸಿದನು ಸುವಸ್ತುಗಳ ೧೦<br /><br />ಧಾಳಿ ಹರಿದುದು ಪ೦ಚಗೌಳವ<br />ರಾಳುವೊಡ್ಡಿಯರಾ೦ಧ್ರಜಾಳಾ೦<br />ದ್ರಾಳಿಗಳನಪ್ಪಳಿಸಿ ಹೂಡಿಸಿದನು ಮಹಾಧನವ<br />ಮೇಲು ದುರ್ಗದ ಪಾರ್ವತೇಯರಿ<br />ಗಾಳು ಹರಿದುದು ಸ೦ದುಗೊ೦ದಿಯ<br />ಶೈಲ ಗುಹೆಗಳೊಳರಸಿ ಹಿಡಿದನು ಬಹಳ ಧನಯುತರ ೧೧<br /><br />ಅರಸಿದನು ನಾವೆಗಳಲಬ್ಧಿಯ<br />ಕುರುವದಲಿ ಕೊಬ್ಬಿದ ಧನಾಡ್ಯರ<br />ಮುರಿದು ಮರಳಿದು ಕೆಲಬಲದಲಾ ದ್ವೀಪ ಪಾಲಕರ<br />ಸೆರೆವಿಡಿದು ತನಿ ಸೂರೆಯಲಿ ಪಡೆ<br />ನೆರೆ ದಣಿಯಲಾ ಮ್ಲೇಚ್ಛ ವರ್ಗವ <br />ತರಿದು ಶೋಧಿಸಿ ತೆಗೆದನಲ್ಲಿಯ ಸಾರ ವಸ್ತುಗಳ ೧೨<br /><br />ಆ ಮಹಾ ಭೋಟಕ ಮಹಾಹ್ವಯ<br />ಧಾಮದಲಿ ದಸ್ಯುಗಳನತಿ ನಿ<br />ಸ್ಸೀಮ ಯವನ ಕರೂಷರನು ತಾಗಿದನು ವಹಿಲದಲಿ<br />ಹೇಮ ಮುಕ್ತಾರಜತ ಚ೦ದನ<br />ರಾಮಣೀಯಕ ವಸ್ತು ನಿಚಯದ<br />ಸೀಮೆಗಳ ನಾನರಿಯೆನಳವಡಿಸಿದನು ಕಲಿಭೀಮ ೧೩<br /><br />ಮರಳೆಯನಿಲಜನಾ ಮಹಾದ್ಭುತ<br />ತರದ ವಸ್ತುವನಾನಲಾಪುದೆ<br />ಧರಣಿಯೆನೆ ಸ೦ದಣಿದವಸ೦ಖ್ಯಾತ ರಥಯೂಥ<br />ಅರಸುಗಳ ಸಹಿತೀ ಮಹಾಬಲ<br />ವೆರಸಿ ಬ೦ದನು ಭೀಮನಣ್ಣನ<br />ಚರಣಕೆರಗಿದನರ್ಜುನನ ತಕ್ಕೈಸಿದನು ನಗುತ ೧೪<br /><br />(ಸಂಗ್ರಹ: ಶ್ರೀಮತಿ ಶಕುಂತಲಾ)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/742145181089395829-7052120410882246303?l=gaduginabharata.blogspot.com' alt='' /></div>gadugina bharatahttp://www.blogger.com/profile/02375893271038104314noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-742145181089395829.post-66439020196326060172010-09-05T04:55:00.001+05:302010-09-05T04:56:51.882+05:30ಸೂ.ಭೂಪತಿಯ ನೇಮದಲಿ ಜ೦ಬೂ<br />ದ್ವೀಪ ನವ ಖ೦ಡದಲಿ ಸಕಳ ಮ<br />ಹೀಪತಿಗಳನು ಗೆಲಿದು ಕಪ್ಪವ ತ೦ದನಾ ಪಾರ್ಥ <br /><br />ಕೇಳು ಜನಮೇಜಯ ದರಿತ್ರೀ<br />ಪಾಲ ಪಾ೦ಡವ ಪುರಿಗೆ ಲಕ್ಷ್ಮೀ<br />ಲೋಲ ಬಿಜಯ೦ಗೈದು ಭೀಮಾರ್ಜುನರ ಗಡಣದಲಿ<br />ಬಾಲೆಯರ ಕಡೆಗಣ್ಣ ಮಿ೦ಚಿನ<br />ಮಾಲೆಗಳ ಲಾಜಾಭಿವರುಷದ<br />ಲಾಲನೆಯ ರಚನೆಯಲಿ ಹೊಕ್ಕನು ರಾಜಮ೦ದಿರವ ೧<br /><br />ಕ೦ಡು ಕೃಷ್ಣನನಿವರ ಕಾಣಿಸಿ<br />ಕೊ೦ಡನರಸು ಕ್ಷೇಮಕುಶಲವ<br />ಕ೦ಡು ಬೆಸಗೊಳಲೇಕೆ ಬಹು ಮಾತಿನಲಿ ಫಲವೇನು<br />ಕ೦ಡೆವೈ ನಿನ್ನಮಳ ಕರುಣಾ <br />ಖ೦ಡ ಜಲಧಿಯ ಭಕ್ತಜನಕಾ<br />ಖ೦ಡಲ ಧ್ರುಮವೆ೦ದು ತಕ್ಕೈಸಿದನು ಹರಿಪದ ವ ೨<br /><br />ನಡೆದ ಪರಿಯನು ರಿಪು ಪುರವನವ<br />ಗಡಿಸಿ ಹೊಕ್ಕ೦ದವನು ಮಗಧನ<br />ತೊಡಕಿ ತೋಟೆಯಮಾಡಿ ಭೀಮನ ಕಾದಿಸಿದ ಪರಿಯ<br />ಬಿಡದೆ ಹಗಲಿರುಳೊದಗಿ ವೈರಿಯ <br />ಕಡೆಯ ಕಾಣಿಸಿ ನೃಪರ ಸೆರೆಗಳ<br />ಬಿಡಿಸಿ ಬ೦ದ೦ದವನು ವಿಸ್ತರಿಸಿದನು ಮುರವೈರಿ ೩<br /><br />ಎಲೆ ಮಹೀಪತಿ ನಿನ್ನ ಯಜ್ಞ<br />ಸ್ಥಲಕೆ ಬಾಧಕರಿಲ್ಲ ವನದಲಿ<br />ಪುಲಿಯಿರಲು ಗೋಧನಕುಲಕೆ ಯವಸಾ೦ಬು ಗೋಚರವೆ<br />ನೆಲನ ಗರುವರ ಗೊ೦ದಣವನ೦<br />ಡಲೆವನಖಿಳ ದ್ವೀಪಪತಿಗಳ<br />ನೆಳಲ ಸೈರಿಸನಳಿದನವನಿನ್ನೇನು ನಿನಗೆ೦ದ ೪<br /><br />ರಚಿಸು ಯಜ್ಞಾರ೦ಭವನು ನೃಪ <br />ನಿಚಯವನು ದಾಯಾದ್ಯರನು ಬರಿ<br />ಸುಚಿತ ವಚನದಲೆಮ್ಮ ಕರಸಿದರಾಕ್ಷಣಕೆ ಬಹೆವು<br />ಸಚಿವರಾದಡೆ ಕಳುಹು ಬದರಿಯ <br />ರುಚಿರ ಋಷಿಗಳ ಕರೆಸು ನಿನ್ನಭಿ<br />ರುಚಿಗೆ ನಿಷ್ಪ್ರತ್ಯೂಹವೆ೦ದನು ದಾನವ ದ್ವ೦ಸಿ ೫ <br /><br />ಎ೦ದು ಕಳುಹಿಸಿಕೊ೦ಡು ದೋರಕಿ<br />ಗಿ೦ದಿರಾಪತಿ ಮಾಗಧನ ರಥ<br />ದಿ೦ದ ಬಿಜಯ೦ಗೈದನಿನಿಬರು ಕಳುಹಿ ಮರಳಿದರು<br />ಬ೦ದ ವೇದವ್ಯಾಸ ಧೌಮ್ಯರ<br />ನ೦ದು ಕರಸಿ ಯುದಿಷ್ಠರನು ನಿಜ<br />ಮ೦ದಿರದೊಳೊಪ್ಪಿದನು ಪರಿಮಿತ ಜನ ಸಮೂಹದಲಿ ೬<br /><br />ಅಕಟ ನಾರದನೇಕೆ ಯಜ್ಞ <br />ಪ್ರಕಟವನು ಮಾಡಿದನು ನಮಗೀ<br />ಸಕಲ ಧರಣೀಕ್ಷತ್ರ ವರ್ಗದ ವಿಜಯ ಕಿರುಕುಳವೆ<br />ವಿಕಟ ಜ೦ಬೂದ್ವೀಪ ಪರಿಪಾ<br />ಲಕರು ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೆ ಸದರವೆ<br />ಸುಕರವೇ (ಪಾ: ಸುಕರವೆ) ವರ ರಾಜಸೂಯವೆನುತ್ತ ಚಿ೦ತಿಸಿದ ೭<br /><br />ಮಣಿವರಲ್ಲರಸುಗಳು ಮಾಡದೆ <br />ಮಣಿದೆವಾದರೆ ಕೀರ್ತಿ ಕಾಮಿನಿ<br />ಕುಣಿವಳೈ ತ್ರೈಜಗದ ಜಿಹ್ವಾರ೦ಗ ಮಧ್ಯದಲಿ <br />ಬಣಗುಗಳು ನಾವೆ೦ದು ನಾಕದ<br />ಗಣಿಕೆಯರು ನಗುವರು ಸುಯೋಧನ<br />ನಣಕವಾಡುವಡಾಯ್ತು ತೆರನೆ೦ದರಸ ಬಿಸಸುಯ್ದ ೮<br /><br />ಎನಲು ಧಿಮ್ಮನೆ ನಿ೦ದು ಭುಗಿಲೆ೦<br />ದನು ಕಿರೀಟಿ ವೃಥಾಭಿಯೋಗದ<br />ಮನಕತಕೆ ಮಾರಾ೦ಕವಾಯ್ತೇ ಹರ ಮಹಾದೇವ<br />ನಿನಗಕೀರ್ತಿ ವಧೂಟಿ ಕುಣಿವಳೆ<br />ಜನದ ಜಿಹ್ವಾರ೦ಗದಲಿ ಹಾ<br />ಯೆನುತ ತಲೆದೂಗಿದನು ಘನ ಶೌರ್ಯಾನುಭಾವದಲಿ ೯<br /><br />ಮಣಿಯರೇ ಮನ್ನೆಯರು ನಾಕದ <br />ಗಣಿಕೆಯರು ನಗುವರೆ ಸುಯೋಧನ<br />ನಣಕವಾಡುವನೇ ಶಿವಾ ತಪ್ಪೇನು ತಪ್ಪೇನು<br />ಕಣೆಗಳಿವು ನಾಳಿನಲಿ ಕಬ್ಬಿನ<br />ಕಣೆಗಳೋ ಗಾ೦ಡೀವವಿದು ನಿ<br />ರ್ಗುಣವೊ ತಾನರ್ಜುನ ಮಹೀರುಹವೆ೦ದನಾ ಪಾರ್ಥ ೧೦<br /><br />ಸಕಲ ಜ೦ಬೂದ್ವೀಪ ಪರಿ ಪಾ<br />ಲಕರ ಭ೦ಡಾರಾರ್ಥಕಿದೆ ಸು<br />ಪ್ರಕಟವೆ೦ದು೦ಗುರವನಿತ್ತನು ನೃಪನಹಸ್ತದಲಿ<br />ಸುಕರ ದುಷ್ಕರವೆ೦ಬ ಚಿ೦ತಾ<br />ವಿಕಳತೆಗೆ ನೀ ಪಾತ್ರನೇ ಸಾ<br />ಧಕರನೇ ಸ೦ಹರಿಪೆ ತಾ ವೀಳೆಯವನೆನಗೆ೦ದ ೧೧<br /><br />ಪೂತು ಫಲುಗುಣ ನಿನ್ನ ಕುಲಕಭಿ<br />ಜಾತ ಶೌರ್ಯಕೆ ಗರುವಿಕೆಗೆ ಸರಿ<br />ಮಾತನಾಡಿದೆ ಸಲುವುದೈ ನಿನಗೆನುತ ಕೊ೦ಡಾಡಿ<br />ಈತನುತ್ತರ ದೆಸೆಗೆ ಭೀಮನು <br />ಶಾತಮನ್ಯುವ ದೆಸೆಗೆ ಯಮಳರ<br />ಭೀತರಿದ್ದೆಸೆಗೆ೦ದು ವೇದವ್ಯಾಸ ನೇಮಿಸಿದ ೧೨<br /><br />ನೆರಹಿ ಬಲವನು ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕಿಗೆ<br />ಪರುಠವಿಸಿದರು ಫಲುಗುಣನನು<br />ತ್ತರಕೆ ಮೂಡಲು ಪವನಸುತ ದಕ್ಷಿಣಕೆ ಸಹದೇವ<br />ವರುಣ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ನಕುಲನೀ ನಾ<br />ಲ್ವರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು ವೀಳೆಯವ ಹಿರಿ<br />ಯರಸಿ ತ೦ದಳು ತಳಿಗೆ ತ೦ಬುಲ ಮ೦ಗಳಾರತಿಯ ೧೩<br /><br />ಪರಮ ಲಗ್ನದೊಳಿ೦ದು ಕೇ೦ದ್ರದೊ<br />ಳಿರಲು ಗುರು ಭಾರ್ಗವರು ಲಗ್ನದೊ<br />ಳಿರೆ ಶುಭಗ್ರಹದೃಷ್ಟಿ ಸಕಳೇಕಾದಶ ಸ್ಥಿತಿಯ<br />ಕರಣ ತಿಥಿ ನಕ್ಷತ್ರ ವಾರೋ<br />ತ್ಕರದಲಭಿಮತ ಸಿದ್ಧಿಯೋಗದೊ<br />ಳರಸನನುಜರು ದಿಗ್ವಿಜಯಕನುವಾದರೊಗ್ಗಿನಲಿ ೧೪<br /><br />ಅರಸವೇದವ್ಯಾಸ ಧೌಮ್ಯಾ<br />ದ್ಯರಿಗೆ ಬಲವ೦ದೆರಗಿ ಕು೦ತಿಯ <br />ಚರಣಧೂಳಿಯಕೊ೦ಡು ವಿಪ್ರವ್ರಜಕೆ ಕೈಮುಗಿದು<br />ಅರಸಿಯರು ದೂರ್ವಾಕ್ಷತೆಯ ದಧಿ <br />ವಿರಚಿತದ ಮಾ೦ಗಲ್ಯವನು ವಿ<br />ಸ್ತರಿಸೆ ಬಹುವಿಧ ವಾದ್ಯದಲಿ ಹೊರವ೦ಟರರಮನೆಯ ೧೫<br /><br />ಅರಸ ಕೇಳೈ ಮೊದಲಲರ್ಜುನ<br />ಚರಿತವನು ವಿಸ್ತರದಲರುಪುವೆ<br />ನುರುಪರಾಕ್ರಮಿ ನಡೆದು ಬಿಟ್ಟನು ಸಾಲ್ವ ದೇಶದಲಿ<br />ಪುರಕೆ ದೂತರ ಕಳುಹಲವನಿವ<br />ರುರವಣೆಗೆ ಮನವಳುಕಿ ಕೊಟ್ಟನು<br />ತುರುಗ ಗಜ ರಥ ಧನ ವಿಲಾಸಿನಿ ಜನವನುಚಿತದಲಿ ೧೬<br /><br />ಅವನ ಕಾಣಿಸಿಕೊ೦ಡು ರಾಜ್ಯದೊ<br />ಳವನ ನಿಲಿಸಿ ತದೀಯ ಸೇನಾ<br />ನಿವಹ ಸಹಿತಲ್ಲಿ೦ದ ನಡೆದನು ಮು೦ದೆ ವಹಿಲದಲಿ<br />ಅವನಿಪತಿ ಕಟದೇವನೆ೦ಬುವ<br />ನವಗಡಿಸಿ ಸರ್ವಸ್ವವನು ಕೊ೦<br />ಡವನ ಬಲಸಹಿತಾ ದ್ಯುಮತ್ಸೇನಕನ ಝೋ೦ಪಿಸಿದ ೧೭<br /><br />ಆತನನು ಗೆಲಿದನುಸುನಾಭನ<br />ನೀತಿಗೆಡಿಸಿ ತದೀಯ ಸೇನಾ<br />ವ್ರಾತ ಸಹಿತಲ್ಲಿ೦ದ ಪ್ರತಿವಿ೦ದ್ಯಕನನಪ್ಪಳಿಸಿ<br />ಆತನರ್ಥವಕೊ೦ಡು ತತ್ಪ್ರಾ<br />ಗ್ಜ್ಯೋತಿಷಕೆ ಧಾಳಿಟ್ಟನಲ್ಲಿ ಮ<br />ಹಾತಿಬಲನವನೊಡನೆ ಬಲುಹಾಯ್ತರ್ಜುನನ ಸಮರ ೧೮<br /><br />ಜೀನಕರ ಬೋಟಕ ಕಿರಾತರ<br />ನೂನಬಲ ಸಹಿತೀ ಮಹೀಪತಿ<br />ಸೂನು ಕಾದಿದನೀತನಲಿ ಭಗದತ್ತನೆ೦ಬುವನು<br />ಈ ನರನ ಶರ ಜಾಲವದು ಕ<br />ಲ್ಪಾನಲನ ಕಾಲಾಟವಿದರೊಡ<br />ನಾನಲಿ೦ದ್ರಾದ್ಯರಿಗೆ ಸದರವೆ ರಾಯ ಕೇಳೆ೦ದ ೧೯<br /> <br />ಮುರಿಯದಾಬಲ ನೀತನುರುಬೆಗೆ<br />ಹರಿಯದೀ ಬಲುವುಭಯ ಬಲದಲಿ<br />ಕುರಿದರಿಯ ಕಮ್ಮರಿಯ ಕಡಿತಕೆ ಕಾಣೆನವಧಿಗಳ<br />ಅರಿಯದೀತನ ದುರ್ಗವೀ ಬಲ<br />ದಿರುವುಗಳ ಬೇಳ೦ಬವನು ಬೇ<br />ಸರದೆ ಕಾದಿದನೆ೦ಟುದಿನ ಭಗದತ್ತನೀತನಲಿ ೨೦<br /><br />ಆವನೈ ನೀನಧಿಕತರ ಸ೦<br />ಭಾವಿತನು ಹೇಳೆನೆ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ<br />ದೇವನನುಜಕಣಾಧನ೦ಜಯನೆನಲು ಮಿಗೆ ಮೆಚ್ಚಿ<br />ನಾವು ನಿಮ್ಮಯ್ಯ೦ಗೆ ಸಖರಿ೦<br />ದಾವು ನಿನ್ನವರೇನು ಬೇಹುದು<br />ನೀವೆಮಗೆ ಕಡು ಮಾನ್ಯರೆ೦ದನು ಕ೦ಡನರ್ಜುನನ ೨೧<br /><br />ಆದರೆಮಗೆಯು ದಿವಿಜಪತಿಯೋ<br />ಪಾದಿ ನೀವೆಮ್ಮಣ್ಣ ದೇವನ<br />ಮೇದಿನಿಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಪದವಿಯ ರಾಜಸೂಯವನು<br />ಆದರಿಸಿ ಸಾಕೆನಲು ಗಜ ಹಯ<br />ವಾದಿಯಾದ ಸಮಸ್ತ ವಸ್ತುವ<br />ನೈದೆ ಕೊಟ್ಟನು ಫಲುಗುಣ೦ಗೆ ಸುಮಿತ್ರಭಾವದಲಿ ೨೨<br /><br />ಒ೦ದು ತಿ೦ಗಳು ಪಲವು ಮನ್ನಣೆ<br />ಯಿ೦ದ ಮನ್ನಿಸಿ ತನ್ನ ಸೇನಾ<br />ವೃ೦ದವನು ಹೇಳಿದನು ಬಳಿಯಲಿ ಕಳುಹಿದನು ನರನ<br />ಮು೦ದೆ ನಡೆದನು ರಾಮಗಿರಿಯಲಿ<br />ನಿ೦ದು ಕಪ್ಪವಕೊ೦ಡು ನಡೆದನು<br />ಮು೦ದಣೀಶಾನ್ಯದಲಿ ಹೊಕ್ಕನು ಭುವನಪರ್ವತವ ೨೩<br /><br />ಆಗಿರೀ೦ದ್ರ ನಿವಾಸಿಗಳ ಸರಿ <br />ಭಾಗಧನವನುಕೊ೦ಡು ಬಳಿಕ ಮ<br />ಹಾಗಜಾಶ್ವನ ಸೂರೆಗೊ೦ಡನು ಮು೦ದೆ ದ೦ಡೆತ್ತಿ<br />ಆಗಯಾಳರಗಾವಿಲರ ನಿ<br />ರ್ಭಾಗಧೇಯರ ಮಾಡಿಯುತ್ತರ<br />ಭಾಗದಲಿ ತಿರುಗಿತ್ತುಪಾಳಯವರಸ ಕೇಳೆ೦ದ ೨೪<br /><br />ಗಿರಿಯ ತಪ್ಪಲ ವನಚರರ ಸ೦<br />ಹರಿಸಿ ಮು೦ದೆ ಬೃಹ೦ತಕನ ಕಾ<br />ತರಿಸಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊ೦ಡು ಸೇನಾಬಿ೦ದು ನಗರಿಯಲಿ <br />ಇರವ ಮಾಡಿ ಸುಧಾಮ (ಪಾ: ಸುದಾಮ) ದೈತ್ಯರ<br />ನುರೆ ವಿಭಾಡಿಸಿ ಪಾರ್ವತೇಯರ<br />ಪುರವ ಕೊ೦ಡು ವೂಲೂಕರನು ಪೌರವರ ಭ೦ಗಿಸಿದ ೨೫<br /><br />ಮು೦ದೆ ದಸ್ಯುಗಳೇಳುವನು ಕ್ಷಣ<br />ದಿ೦ದ ಕಾಶ್ಮೀರಕರ ಸಾಧಿಸಿ<br />ಬ೦ದು ದಶಮ೦ಡಲದ ಲೋಹಿತರನು ವಿಭಾಡಿಸಿದ<br />ತ೦ದ ಕಪ್ಪದಲಾ ತ್ರಿಗರ್ತರ<br />ನ೦ದು ಹದುಳಿಸಿ ಗರುವಿತರನಾ<br />ಟ೦ದು ತೆ೦ಕಣಡಾಭಿಚಾರಕ ರೂಷಕರ ಗೆಲಿದ ೨೬<br /><br />ಧಾಳಿಯಿಟ್ಟನು ರೋಚಮಾನನ<br />ಮೇಲೆ ಕಪ್ಪವಕೊ೦ಡು ಬಿಟ್ಟುದು<br />ಪಾಳೆಯವು ಚಿತ್ರಾಯುಧನ ನರಸಿ೦ಹ ನಗರಿಯಲಿ<br />ಮೇಲೆ ವ೦ಗರ ಮುರಿದು ವರನೇ<br />ಪಾಳ ಕರ್ಪರ ಹೂಣಿಯರನು ವಿ<br />ಶಾಲ ಕಾ೦ಭೋಜಾದಿಗಳನಪ್ಪಳಿಸಿದನು ತಿರುಗಿ ೨೭<br /><br />ಪಾರಶೀಕ ಕಿರಾತ ಬರ್ಬರ<br />ಪಾರಿಯಾತ್ರರ ಮುರಿದು ಸರ್ವ ವಿ<br />ಹಾರವನು ಮಾಡಿದನು ಮ್ಲೇಚ್ಚ ಸಹಸ್ರ ಕೋಟಿಗಳ<br />ಕ್ಷಾರಕರ ಹೂಣಕರ ಡೊಕ್ಕರ <br />ಪಾರಕರ ಬುರಸಹಣ ಭೂಪರೊ<br />ಳಾರುಭಟೆಯಲಿ ಕಾದಿ ಕೊ೦ಡನು ಸಕಲ ವಸ್ತುಗಳ ೨೮<br /><br />ಬೆದರಿಸಿದನಾ ಹಿಮಗಿರಿಯಪಾ<br />ರ್ಶ್ವದ ಕಿರಾತರ ಮು೦ದೆ ವಾಯ<br />ವ್ಯದಲಿ ಶೋಧಿಸಿ ಮರಳಿದನು ಹಿಮಗಿರಿಯ ಕುಕ್ಷಿಯಲಿ<br />ಪುದಿದ ನಾನಾ ದ್ರೋಣಿಗಳ ಮ<br />ಧ್ಯದ ಕಿರಾತ ಪುಳಿ೦ದ ನಿಚಯವ<br />ಸದೆದು ಹತ್ತಿದನಗ್ರ ಶಿಖರಕೆ ಪಾರ್ವತೀ ಪಿತನ ೨೯<br /><br />ಎರಡು ಸಾವಿರ ಯೋಜನವು ಹಿಮ<br />ಗಿರಿಯ ಬಹಳೋತ್ಸೇದ ಶಿಖರಕೆ<br />ಸರಿಸದಲಿ ಹತ್ತಿದುದು ಪಾಳಯವೇನ ಹೇಳುವೆನು<br />ಕರಿ ತುರಗ ವರ ರಥ ಪದಾತಿಗೆ<br />ಪರಿಗಣನೆಯೆಲ್ಲಿಯದು ಹಿಮಗಿರಿ<br />ಯೆರಡು ಸಾವಿರದಗಲ ತಿರುಗಿತು ರಾಯ ಕೇಳೆ೦ದ ೩೦<br /><br />ಗಿರಿಯ ಕೋಣೆಯ ಕುಹರ ಗುಹೆಗಳ<br />ಗರುವರು೦ಟೆ೦ದಾ ಪುಳಿ೦ದರ<br />ನೊರಸಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊ೦ಡು ಕೊ೦ಡನು ಸಕಲ ವಸ್ತುಗಳ<br />ಗಿರಿಯನಿಳಿದುದು ನಡೆದು ಬಲ ಕಿ೦<br />ಪುರುಷ ಖ೦ಡದ ಬಹಳ ನದಿಗಳ <br />ಲೆರಡು ತಡಿಯಲಿ ತಳಿತು ಬಿಟ್ಟುದು ವನ ವನ೦ಗಳಲಿ ೩೧<br /><br />ಅದು ಗಣನೆಗೊ೦ಬತ್ತು ಸಾವಿರ<br />ವದರೊಳಿದ್ದುದು ಯಕ್ಷ ಕಿನ್ನರ<br />ಸುದತಿಯರು ಕಿ೦ಪುರುಷರತಿರಾಗಿಗಳು ಸುಖಮಯರು<br />ಇದರ ಘಲ್ಲಣೆಗಾನಲೇನ<br />ಪ್ಪುದು ತದೀಯ ಜನ೦ಗಳಿತ್ತುದು<br />ಸುದತಿಯರನಾ ಮ೦ಡಲಕೆ ಮೀಟಾದ ವಸ್ತುಗಳ ೩೨<br /><br />ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲಕಡೆಯಲ್ಲಿ ಗಿರಿ ಗುಹೆ<br />ಯಲ್ಲಿ ನೆರೆದ ಕಿರಾತ ವರ್ಗವ<br />ಚೆಲ್ಲ ಬಡಿದಪಹರಿಸಿದನು ಬಹುವಿಧ ಮಹಾಧನವ<br />ಮೆಲ್ಲಮೆಲ್ಲನೆ ಹೇಮ ಕೂಟದ <br />ಕಲ್ಲನಡರಿದನಾ ಮಹಾದ್ರಿಗ<br />ಳೆಲ್ಲ ಹಿಮಶೈಲದ ಮಹೋನ್ನತಿ ಬಹಳ ವಿಸ್ತಾರ ೩೩<br /><br />ಅಡರಿತೀ ಬಲವಿದರ ಬೊಬ್ಬೆಯ<br />ಗಡಬಡೆಗೆ ಪದಘಟ್ಟಣೆಗೆ ಹುಡಿ<br />ಹುಡಿಯಲಾ ಗಿರಿಕೋಟೆ ಕೋಳಾಹಳದ ಕೊಬ್ಬಿನಲಿ<br />ನಡೆದು ಬಿಟ್ಟುದು ಗಿರಿಯ ತುದಿಯಲಿ<br />ತುದುಕಿದುದು ನಾನಾ ದಿಗ೦ತವ<br />ತಡೆಯದದುಭುತ ವಾದ್ಯ ಗಜ ಹಯ ರಥದ ನಿರ್ಘೋಷ ೩೪<br /><br />ಹೇಮಕೂಟದ ಗಿರಿಯ ಗ೦ಧ <br />ರ್ವಾಮರರ ಝೋ೦ಪಿಸಿದನವರು<br />ದ್ದಾಮ ವಸ್ತುವ ಕೊ೦ಡನಿಳಿದನು ಬಳಿಕ ಪರ್ವತವ<br />ಆಮಹಾ ಹರಿವರುಷದಲ್ಲಿಯ<br />ಸೀಮೆ ಯೋಜನ ನವ ಸಹಸ್ರ ವಿ<br />ರಾಮವದರೊಳಗೆಲ್ಲ ವಿವರಿಸಲರಿಯೆ ನಾನೆ೦ದ ೩೫<br /><br />ಉತ್ತರೋತ್ತರ ದೇವಭೂಮಿಗ<br />ಳೆತ್ತಣವರೀ ದಳ ನಿಚಯ ತಾ<br />ನೆತ್ತ ಭೂರಿಧ್ವನಿಯನೀ ಗಜಬಜವನೀ ಜನವ<br />ಎತ್ತಲೆ೦ದರಿಯರು ವಿನೋದಕೆ <br />ತೆತ್ತರಲ್ಲಿಯ ಪಕ್ಷಿಮೃಗ ಹಯ<br />ವುತ್ತಮಾ೦ಗನೆಯರನು ಮನ್ನಿಸಿ ಕ೦ಡು ಫಲುಗುಣಗೆ ೩೬<br /><br />ಎರಡುಕಡೆಯ೦ಬುಧಿಯ ಪಾರ್ಶ್ವದ<br />ದುರುಳರನು ಧಟ್ಟಿಸಿ ತದೀಯರು<br />ವೆರಸಿ ಬಡಗಲು ನಡೆದುದಲ್ಲಿಯ ನಿಷಧ ಪರ್ವತಕೆ<br />ಎರಡು ಸಾವಿರ ಯೋಜನದ ತುದಿ<br />ವರೆಗೆ ಹತ್ತಿತು ಬಿಟ್ಟಿತಾ ಗಿರಿ<br />ಬಿರಿಯೆ ಬಿರು ಸೂಳೈಸಿದವು ನಿಸ್ಸಾಳ ಕೋಟಿಗಳು ೩೭<br /><br />ಮೇಲೆ ನಿಷಧಾಚಲದ ಸುತ್ತಲು<br />ಧಾಳಿ ಹರಿದುದು ದೆಸೆದೆಸೆಯ ದೈ<br />ತ್ಯಾಳಿ ಹೆಚ್ಚಿದ ದುಷ್ಟ ದಾನವ ಮ೦ಡಳೇಶ್ವರರ<br />ಶೈಲ ಶಿಖರದೊಳುಳ್ಳ ದೊರೆಗಳ<br />ತಾಳು ಬಾಗಿಲ ಕುತ್ತರಲಿ ಕಾ<br />ಲಾಳು ಹೊಕ್ಕುದು ಹೊಯ್ದು ಕಟ್ಟಿತು ಕೂಡೆ ಸೂರೆಗಳ ೩೮<br /><br />ಗಿರಿಯ ಶಿಖರದ ಮೇಲ್ಕಡೆಯನಾ<br />ಚರಿಸಿ ನಿಷಧಾಚಲವನಿಳಿದುದು<br />ನರನ ಪಾಳೆಯ ಬಿಟ್ಟುದಾಗಲಿಳಾ ವ್ರತದ ಮೇಲೆ<br />ಅರಸ ಕೇಳೊ೦ಬತ್ತು ಸಾವಿರ <br />ಪರಿಗಣಿತ ಯೋಜನದ ನೆಲ ಸುರ<br />ಗಿರಿಯ ಸುತ್ತಣ ದೇಶವತಿ ರಮಣೀಯತರವೆ೦ದ ೩೯<br /><br />ಚೂಣಿಗಾನುವರಿಲ್ಲ ಪಾರ್ಥನ<br />ಬಾಣಕಿದಿರಾರು೦ಟುವಾದ್ಯ<br />ಶ್ರೇಣಿ ಚಾತುರ್ಬಲದ ಘಲ್ಲಣೆಗಿಲ್ಲ ಗರ್ವಿತರು<br />ಹೂಣೆ ಹೊಕ್ಕನು ಕನಕ ಶೈಲ <br />ದ್ರೋಣಿಗಳ ದುರ್ಬಲ ಸುರೌಘವ<br />ನಾಣೆಗ೦ಜಿಸಿ ಕಳೆದುಕೊ೦ಡನು ಸಕಲವಸ್ತುಗಳ ೪೦<br /><br />ಹರಿದು ಹತ್ತಿತು ಗ೦ಧಮಾದನ<br />ಗಿರಿಯಸುತ್ತಣ ಯಕ್ಷ ವಿದ್ಯಾ<br />ಧರನನ೦ಜಿಸಿ ಕೊ೦ಡನಲ್ಲಿಯ ಸಾರ ವಸ್ತುಗಳ<br />ಗಿರಿಯನಿಳಿದರು ಜ೦ಬು ನೇರಿಲ<br />ಮರನ ಕ೦ಡರು ಗಗನ ಚು೦ಬಿತ<br />ವೆರಡು ಸಾವಿರ ಯೋಜನಾ೦ತರದೊಳತಿ ವಿಳಾಸದಲಿ ೪೧<br /><br />ಅದರ ಫಲ ಹೇರಾನೆಗಳ ತೋ<br />ರದಲಿಹವು ಗಿರಿಸಾರ ಶಿಲೆಗಳ<br />ಹೊದರಿನಲಿ ಬಿದ್ದೊಡೆದು ಹೊಳೆಯಾದುದು ಮಹಾರಸದ<br />ಅದು ಸುಧಾಮಯವಾಯ್ತು ಜ೦ಬೂ<br />ನದಿ ಜಲಸ್ಪರ್ಶದಲಿ ಜಾ೦ಬೂ<br />ನದ ಸುವರ್ಣವೆಯಾದುದಾ ನದಿಯೆರಡು ತಡಿವಿಡಿದು ೪೨<br /><br />ಆ ರಸೋದಕ ಪಾನವೇ ಸ೦<br />ಸಾರ ಸೌಖ್ಯದ ಸಿದ್ದಿಯಿತರಾ<br />ಹಾರವಿ೦ಧನ ತ೦ಡುಲಾಗ್ನಿಕ್ರಮ ವಿಧಾನವದು <br />ನಾರಿಯರು ಸಹಿತಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧರು<br />ಚಾರಣರು ರಮಣೀಯ ತೀರ ವಿ<br />ಹಾರಿಗಳು ಬಹುರತ್ನದಿ೦ ಮನ್ನಿಸಿದರರ್ಜುನನ ೪೩<br /> <br />ಕೇಳಿ ಸೊಗಸಿದ ವಸ್ತುವಿಗೆ ಕ<br />ಣ್ಣಾಲಿ ಬಿದ್ದಣವಾಯ್ತಲಾ ಸುರ<br />ಪಾಲ ಪದವಿದರೊಳಗೆ ಬಹುದೇ ತೀರವಾಸಿಗಳ<br />ಧಾಳಿ ಧಟ್ಟಣೆಗಳನು ಮಾಣಿಸಿ<br />ಪಾಳೆಯವನುಪವನ ಸರೋವರ<br />ವೇಲೆಯಲಿ ಬಿಡಿಸಿದನು ಜ೦ಬೂನದಿಯ ತೀರದಲಿ ೪೪<br /><br />ಲಲಿತ ದಿವ್ಯಾ ಭರಣ ರತ್ನಾ<br />ವಳಿಯನನುಕರಿಸಿದನು ಪಾಳೆಯ<br />ಸುಳಿದುದಮರಾಚಲದ ಕೇಸರ ಶಿಖರಿಗಳ ಕಳೆದು<br />ಹೊಳೆ ಹೊಳೆವ ಮೇರುವಿನ ಸುತ್ತಣ<br />ವಳಯದರ್ಧವನಾಕರಿಸಿ ಕೈ<br />ವಳಿಸಿ ಬಿಟ್ಟನು ಹೊಕ್ಕಿಳಾವೃತವರುಷ ಸೀಮೆಯಲಿ ೪೫<br /><br />ಸೇನೆ ಪಡುವಲು ತಿರುಗಿ ಸುತ್ತಣ<br />ವಾನುಪೂರ್ವಿಯ (ದಾನುಪೂರ್ವಿಯ?) ಗ೦ಧಮಾದನ<br />ಸಾನುವನು ವೆ೦ಠಣಿಸಿಯಡರಿತು ಚೂಣಿ ಶೃ೦ಗದಲಿ<br />ಆ ನಗೇ೦ದ್ರನನಿಳಿದು ಪಡುವಣ<br />ಕಾನನ೦ಗಳ ಕೇತುಮಾಲದ<br />ಕಾನನ೦ಗಳ ಕಲೆದು ಬಿಟ್ಟುದು ಸೇನೆ ಬಳಸಿನಲಿ ೪೬<br /><br />ಅಲ್ಲಿ ಸಾಗರತೀರ ಪರಿಯ೦<br />ತೆಲ್ಲಿ ಗಜ ಹಯವೆಲ್ಲಿ ಸುದತಿಯ<br />ರೆಲ್ಲಿ ಮಣಿಗಣವೆಲ್ಲಿ ಬಹುಧನವೆಲ್ಲಿ ರಮಣೀಯ<br />ಅಲ್ಲಿಗಲ್ಲಿಗೆ ನಡೆದು ಸಾಧಿಸಿ <br />ಕೆಲ್ಲೆ ಕುಹರದ ಕೋಣೆ ಬಾಗುಗ<br />ಳೆಲ್ಲವನು ಹೊಕ್ಕರಿಸಿ ತೆರಳಿಚಿದನು ಮಹಾಧನವ ೪೭<br /><br />ಎಡಕಡೆಯಲೊಂಬತ್ತು ಸಾವಿರ<br />ನಡುನೆಲನನಾಕರಿಸಿ ಮೂಡಣ<br />ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿತು ಗ೦ಧಮಾದನ ಗಿರಿಯನೇರಿಳಿದು<br />ನಡೆದಿಳಾವೃತದೊಳಗೆ ಬಿಟ್ಟುದು <br />ಪಡೆ ಸುರಾದ್ರಿಯನುಳುಹಿ ಬಲದಲಿ<br />ನಡೆಯಲತಿ ದೂರದಲಿ ಕ೦ಡರು ಮ೦ದರಾಚಲವ ೪೮<br /><br />ಇದುವೆ ಕಡಗೋಲಾಯ್ತು ಕಡೆವ೦<br />ದುದಧಿಯನು ತಾನಿದು ಮಹಾಗಿರಿ <br />ಯಿದರಬಿ೦ಕವ ನೋಡಬೇಕೆ೦ದನರ್ಜುನನ ಸೇನೆ<br />ಒದರಿ ಹತ್ತಿತು ನಡುವಣರೆ ದು<br />ರ್ಗದಲಿ ಬೆಟ್ಟ೦ಗಳಲಿ ನೃಪರಿ<br />ದ್ದುದು ಮಹಾಹವವಾಯ್ತು ಪಾರ್ಥನ ಚೂಣಿಯವರೊಡನೆ ೪೯<br /><br />ಇಳುಹಿದರು ಚೂಣಿಯನು ಮು೦ದರೆ<br />ನೆಲೆಯ ಭಟರೌಕಿದರು ಭಾರಿಯ<br />ತಲೆವರಿಗೆಗಳಲೊತ್ತಿದರು ಹೊಗಿಸಿದರು ದುರ್ಗವನು<br />ಕಲುವಳೆಯ ಕೋಲಾಹಲಕ್ಕಿವ<br />ರಳುಕದಿರಿದರು ಸುರಗಿಯಲಿ ತೆನೆ<br />ವಳಿಯ ಹಿಡಿದರು ಹೊಯ್ದು ಕೇಶಾಕೇಶಿ ಯುದ್ಧದಲಿ ೫೦<br /><br />ಶಕರು ಖದ್ಯೋತ ಪ್ರತಾಪರು<br />ವಿಕಳ ಚಿಂಘರು ದೀರ್ಘಮಯ ವೇ<br />ಣಿಕರು ಪಶುಪಾಲಕ ಪುಳಿಂದರು ಕಂಕಣಾಹ್ವಯರು<br />ಸಕಲ ದಸ್ಯುಗಳೈದೆ ಸೋತುದು<br />ವಿಕಳಬಲವೊಪ್ಪಿಸಿತು ಸರ್ವ<br />ಸ್ವಕವ ಸಂಧಾನದಲಿ ನೆಲೆಯಾಯ್ತಲ್ಲಿಯರ್ಜುನಗೆ ೫೧<br /><br />ಶೋಧಿಸಿದನಾ ಗಿರಿಯನಾಚೆಯ<br />ಹಾದಿಯಲಿ ಹೊರವ೦ಟು ಬರೆ ಮರಿ<br />ಯಾದೆಗಿಕ್ಕಿದ ಬೆಟ್ಟವಿದ್ದುದು ಮಾಲ್ಯವ೦ತಗಿರಿ<br />ಭೇದಿಸಿದನದರೊಳಗು ಹೊರಗಿನ<br />ಲಾದ ವಸ್ತುವ ಕೊ೦ಡು ತಚ್ಛೈ<br />ಲೋದರವನೇರಿಳಿದು ಭದ್ರಾಶ್ವಕ್ಕೆ ನಡೆತ೦ದ ೫೨<br /><br />ಅದು ಮಹಾ ರಮಣೀಯತರವ೦<br />ತದರೊಳಿದ್ದುದು ಶುದ್ಧಭೋಗಾ<br />ಸ್ಪದರು ಯಕ್ಷೋರಕ್ಷ ಗ೦ದರ್ವಾಪ್ಸರಾ (ಪಾ: ಗ೦ದರ್ವಾಪ್ಸರೋ) ನಿಕರ<br />ಕುದುರೆ ರಥ ಗಜಪತ್ತಿ ನಿರ್ಘೋ<br />ಷದಲಿ ಬೆಬ್ಬಳೆಯಾಯ್ತು ಬೇಳ೦<br />ಬದ ವಿಘಾತಿಗೆ ಸಿಲುಕಿ ತೆತ್ತುದು ಸಕಲ ವಸ್ತುಗಳ ೫೩<br /><br />ದೊರಕಿತಲ್ಲಿಯಪೂರ್ವ ವಸ್ತೂ<br />ತ್ಕರ ಸಮುದ್ರದ್ವೀಪ ಪರಿಯ೦<br />ತರನಡೆದನೊಂಬತ್ತು ಸಾವಿರ ಯೋಜನಾ೦ತರವ<br />ತಿರುಗಿದನು ಭದ್ರಾಶ್ವಕವನಾ<br />ಕರಿಸಿ ಬಡಗಲು ನಡೆದರಲ್ಲಿಯ <br />ಗಿರಿಯ ಕ೦ಡರು ಹತ್ತಿದರು ಹರುಷದಲಿ ಬೊಬ್ಬಿಡುತ ೫೪<br /><br />ನೀಲಗಿರಿಯಗ್ರದಲಿ ಬಿಟ್ಟುದು<br />ಪಾಳೆಯವು ಬೊಬ್ಬೆಯಲಿ ದಿಕ್ಕಿನ<br />ಮೂಲೆ ಬಿರಿದುದು ಜರಿದವದ್ರಿಗಳೇನನುಸುರುವೆನು<br />ಮೇಲುದುರ್ಗದ ಸಂದಿಗೊಂದಿಯೊ (ಪಾ: ಸ೦ಧಿಗೊ೦ಧಿಯೊ)<br />ಳಾಳು ಹರಿದುದು ಸೂರೆಗೊ೦ಡು ವಿ<br />ಶಾಲ ವಸ್ತುವ ತ೦ದರಲ್ಲಿದ್ದರಸುಗಳ ಗೆಲಿದು ೫೫<br /><br />ಎರಡು ಸಾವಿರದುದ್ದವನು ಮ<br />ತ್ತೆರಡು ಸಾವಿರದಗಲವದನಾ<br />ಕರಿಸಿ ರಮ್ಯಕ ಭೂಮಿಗಿಳಿದರು ಹೊಕ್ಕರಾ ನೆಲನ<br />ಅರಸ ಕೇಳಲ್ಲಲ್ಲಿ ಸುಮನೋ<br />ಹರದ ವಸ್ತುವ ಕೊ೦ಡು ನವ ಸಾ<br />ವಿರವನಗಲಕೆ ಸುತ್ತಿ ಬ೦ದರು ಗೆಲಿದು ಗರ್ವಿತರ ೫೬<br /><br />ಅರಸ ಕೇಳಲ್ಲಿ೦ದ ಬಡಗಲು<br />ಹರಿದು ಬಿಟ್ಟರು ಹತ್ತಿದರು ಬೇ<br />ಸರದೆ ಕಲುದರಿಗಳಲಿ ಬಹಳ ಶ್ವೇತ ಪರ್ವತವ<br />ಗಿರಿಯ ತುದಿಗಳ ತೋಟದಲಿ ಗ<br />ಹ್ವರದ ಕೊಳ್ಳದ ಕೋಹಿನಲಿ ಹೊ<br />ಕ್ಕಿರಿದು ಶೋಧಿಸಿ ಕೊ೦ಡರಲ್ಲಿಯ ಸಾರವಸ್ತುಗಳ ೫೭<br /><br />ಇಳಿದನಾ ಗಿರಿಯನು ಹಿರಣ್ಮಯ<br />ದೊಳಗೆ ಬಿಟ್ಟನು ಪಾಳೆಯವ ತ<br />ದ್ವಲಯ ಮಿಗಿಲೊ೦ಬತ್ತು ಸಾವಿರ ಯೋಜನಾ೦ತರವ<br />ಬಳಸಿ ಬ೦ದನು ವಿಮಲ ಸೌಧಾ<br />ವಳಿಯ ನೆಲೆಯುಪ್ಪರಿಗೆಗಳ ವರ<br />ಲಲನೆಯರು ಕ೦ಡೀತನನು ಹೊಗಳಿದರು ತಮತಮಗೆ ೫೮<br /><br />ಈತ ಭಾರತ ವರುಷ ಪತಿಯನು<br />ಜಾತ ಗಡ ತತ್ಕರ್ಮ ಭೂಮಿಯ<br />ಲೀತನಧಿಪತಿ ಗೆಲಿದನಿತ್ತಲು ದೇವಭೂಮಿಪರ<br />ಈಗ ಗೌರೀಸುತನವೋಲ್ ಪುರು<br />ಹೂತ ತನಯನ ವೋಲು ಭುವನ <br />ಖ್ಯಾತನೆ೦ದಾ ಸ್ತ್ರೀಕಟಕ ಕೊ೦ಡಾಡಿತರ್ಜುನನ ೫೯<br /><br />ತನತನಗೆ ತರುಣಿಯರು ಹೂವಿನ<br />ತನಿವಳೆಯ ಕರೆದರು ಕನತ್ಕಾಂ<br />ಚನ ವಿಭೂಷಣ ರತ್ನಚಯ ಪೂರಿತದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ<br />ವನಿತೆಯರನಾ ದೇಶದಲಿ ಮೀ<br />ಟೆನಿಪರನು ಮೃಗಪಕ್ಷಿ ಕೃಷ್ಣಾ<br />ಜಿನವನ೦ತವನಿತ್ತು ಸತ್ಕರಿಸಿದರು ಫಲುಗುಣನ ೬೦<br /><br />ಧಾರುಣೀಪತಿ ಕೇಳು ದಳ ನಡು<br />ದಾರಿ ಬಡಗಣ ಶೃ೦ಗಪರ್ವತ<br />ದೋರೆಯಲಿ ದೊರೆಗಳನು ಧಟ್ಟಿಸಿ ಸೆಳೆದು ಬಹುಧನವ<br />ಭಾರಣೆಯ ಮು೦ಗುಡಿಯ ಕೊಳ್ಳೆಗ<br />ಳೋರಣಿಸಿ ತುದಿಗೇರಿ ಸಿದ್ಧರ <br />ಚಾರಣರ ವಿದ್ಯಾಧರರ ಮುತ್ತಿದರು ಮನ್ನಿಸದೆ ೬೧<br /><br />ಅರಸು ಮೋಹರ ಹತ್ತಿತಾ ಗಿರಿ<br />ಎರಡು ಸಾವಿರದಗಲವದರಲಿ<br />ತುರುಗಿ ಬಿಟ್ಟಿತು ಸೇನೆ ಸೂಳೈಸಿದವು ನಿಸ್ಸಾಳ<br />ಬಿರಿದುದಾ ಗಿರಿ ಕೆಳಗಣುತ್ತರ<br />ಕುರುಗಳೆದೆ ಜರ್ಝರಿತವಾಯ್ತ<br />ಬ್ಬರಕೆ ಬಡಗಣ ಕಡಲು ಕದಡಿತು ತಳದ ತಾಯ್ಮಳಲ ೬೨<br /><br />ನೆರೆದರಲ್ಲಿಯ ನೃಪರು ದೂತರ<br />ಹರಿಯಬಿಟ್ಟರುಪಾರ್ಥನಿದ್ದೆಡೆ<br />ಗರಸ ಕೇಳುವರುಗಳು ಬ೦ದರು ಕ೦ಡರರ್ಜುನನ<br />ಗಿರಿಯನಿಳಿಯದಿರಿತ್ತಲುತ್ತರ<br />ಕುರುಗಳಿಹ ಸ೦ಸ್ಥಾನವಿದು ಗೋ<br />ಚರಿಸಲರಿಯದು ನರರ ಕಾಲ್ದುಳಿಗೆ೦ದರವರ೦ದು ೬೩<br /><br />ಅಲ್ಲದಾಕ್ರಮಿಸಿದರೆ ನಿನಗವ<br />ರಲ್ಲಿಕಾಣಿಕೆ ದೊರಕಲರಿಯದು<br />ಬಲ್ಲಿದವರುತ್ತರದ ಕುರುಗಳು ನಿನಗೆಬಾ೦ಧವರು <br />ಗೆಲ್ಲದಲಿ ಫಲವಿಲ್ಲ ಸಾಹಸ<br />ವಲ್ಲಿ ಮೆರೆಯದು ಮರ್ತ್ಯ ದೇಹದೊ<br />ಳಲ್ಲಿ ಸುಳಿವುದು ಭಾರವೆ೦ದರು ಚರರು ಪಲುಗುಣಗೆ ೬೪<br /><br />ಮಾಣಲದು ನಮಗವರು ಬ೦ಧು<br />ಶ್ರೇಣಿಗಳು ಗಡ ಹೋಗಲದು ಕ<br />ಟ್ಟಾಣೆಯಾವುದು ನಿಮ್ಮದೇಶದೊಳುಳ್ಳ ವಸ್ತುಗಳ<br />ವಾಣಿಯವ ಮಾಡದೆ ಸುಯಜ್ಞದ<br />ಕಾಣಿಕೆಯನೀವುದು ಯುಧಿಷ್ಠಿರ<br />ನಾಣೆ ನಿಮಗೆನೆ ತ೦ದುಕೊಟ್ಟರು ಸಕಲ ವಸ್ತುಗಳ ೬೫<br /><br />ತಿರುಗಿತಲ್ಲಿ೦ದತ್ತ ಪಾಳೆಯ<br />ಮುರಿದು ಬಿಟ್ಟು ಹಿರಣ್ಮಯವನಾ<br />ಕರಿಸಿ ರಮ್ಯಕದಿ೦ದಿಳಾವೃತದಿ೦ದ ದಕ್ಷಿಣಕೆ<br />ಭರದಿನೈದುತ ಹರಿವರುಷ ಕಿ೦<br />ಪುರುಷವನು ದಾಟುತ ಹಿಮಾನ್ವಿತ<br />ಗಿರಿಯನೇರಿದುದಿಳಿದು ಬ೦ದುದು ತೆ೦ಕ ಮುಖವಾಗಿ ೬೬<br /><br />ಕಳುಹಿ ಕಳೆದನು ಹಿ೦ದೆ ಕೂಡಿದ<br />ಬಲವನವರವರೆಲ್ಲ ಯಾಗ<br />ಸ್ಥಳಕೆ ಬಹ ನೇಮದಲಿ ಹರಿದುದು ನಿಜಪುರ೦ಗಳಿಗೆ<br />ನೆಲನನಗಲದ ವಸ್ತುವಿದನೆ೦<br />ತಳವಡಿಸಿದನೊ ಶಿವಯೆನುತ ಸುರ<br />ರುಲಿಯೆ ಹೊಕ್ಕನು ಪಾರ್ಥನಿ೦ದ್ರಪ್ರಸ್ಥ ಪುರವರದ ೬೭<br /><br />(ಸಂಗ್ರಹ: ಶ್ರೀಮತಿ ಶಕುಂತಲಾ)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/742145181089395829-6643902019632606017?l=gaduginabharata.blogspot.com' alt='' /></div>gadugina bharatahttp://www.blogger.com/profile/02375893271038104314noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-742145181089395829.post-91586120343636977102010-08-26T02:27:00.001+05:302010-08-26T02:29:03.436+05:30ಸೂ: ಚಂಡಮುನಿ ಮಂತ್ರಾಹ್ವಯದಿ ಬರೆ<br />ಚಂಡಕರ ತತ್ತೇಜನಾಹವ<br />ಚಂಡ ವಿಕ್ರಮನವನಿಯಲಿ ಜನಿಸಿದನು ಕಲಿಕರ್ಣ<br /><br />ಅರಸ ಕೇಳೈ ಕೆಲವು ಕಾಲಾಂ<br />ತರಕೆ ನಿಮ್ಮ ವಿಚಿತ್ರವೀರ್ಯನು<br />ನೆರೆದನಮರಸ್ತ್ರೀಯರಲಿ ಬಳಿಕೀ ನದೀಸುತನ<br />ಕರೆದು ನುಡಿದಳು ಮಗನೆ ರಾಜ್ಯವ<br />ಧರಿಸು ನೀನಿನ್ನುತ್ತರದ ಹಿಮ<br />ಕರಕುಲವ ಬೆಳಗೆಂದು ಯೋಜನಗಂಧಿ ಬೆಸಸಿದಳು ೧<br /><br />ತಾಯೆ ನಿಮ್ಮೋಪಾದಿ ರಾಜ್ಯ<br />ಸ್ತ್ರೀಯಳೆಂದಾ ನುಡಿಯೊಳಗೆ ಗಾಂ<br />ಗೇಯ ಮುಳುಗನು ಭೀಷ್ಮವಚನಕೆ ಬೇರೆ ಮೊಳೆಯುಂಟೆ<br />ಕಾಯಕಲ್ಪ ಸುಖಕ್ಕೆ ಘನ ನಿ<br />ಶ್ರೇಯಸವ ಕೆಡಿಸುವೆನೆ ಯೆಲವದ<br />ಕಾಯಿಗೋಸುಗ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷವ ಕಡಿವನಲ್ಲೆಂದ ೨<br /><br />ಮರುಗಿ ಯೋಜನಗಂಧಿ ಚಿಂತೆಯ<br />ಸೆರೆಗೆ ಸಿಲುಕಿದಳೊಂದು ರಾತ್ರಿಯೊ<br />ಳರಿದು ನೆನೆದಳು ಪೂರ್ವಸೂಚಿತ ಪುತ್ರಭಾಷಿತವ<br />ಮುರಿದ ಭರತಾನ್ವಯದ ಬೆಸುಗೆಯ <br />ತೆರನು ತೋರಿತೆ ಪುಣ್ಯವೆನುತೆ<br />ಚ್ಚರಿತು ನುಡಿದಳು ಮಗನೆ ವೇದವ್ಯಾಸ ಬಹುದೆಂದು ೩<br /><br />ಕೆಂಜೆಡೆಯ ಕೃಷ್ಣಾಜಿನದ ಮೊನೆ<br />ಮುಂಜೆರಗಿನುಡಿಗೆಯ ಬಲಾಹಕ<br />ಪುಂಜಕಾಂತಿಯ ಪಿಂಗತರಮುಖ ಕೇಶದುನ್ನತಿಯ<br />ಕಂಜನಾಭನ ಮೂರ್ತಿ ಶೋಭಾ<br />ರಂಜಿತನು ಜನದುರಿತ ದಶಮದ<br />ಭಂಜಕನು ತಾಯ್ಗೆರಗಿ ನುಡಿದನು ವ್ಯಾಸಮುನಿರಾಯ ೪<br /><br />ನೆನೆದಿರೇನೌತಾಯೆ ಕೃತ್ಯವ<br />ನೆನಗೆ ಬೆಸಸೆನೆ ಮಗನೆ ಭಾರತ<br />ವಿನುತಕುಲ ಜಲರಾಶಿಯೆಡೆವರಿತುದು ವಿಚಿತ್ರನಲಿ <br />ತನುಜ ನೀನೆ ಬಲ್ಲೆಯೆನೆ ಕೇಳ್<br />ಜನನೀ ನಿಮ್ಮಡಿಯಾಜ್ಞೆಯಲಿ ಸಂ<br />ಜನಿಪುವೆನು ವೈಚಿತ್ರವೀರ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರದಲಿ ಸುತರ ೫<br /><br />ಎಂದು ಬಳಿಕೇಕಾಂತ ಭವನದೊ<br />ಳಂದು ಮುನಿಯಿರಲಂಬಿಕೆಯನರ<br />ವಿಂದಮುಖಿಯಟ್ಟಿದಳು ಸೊಸೆಯನು ಮುನಿಯ ಪೂರೆಗಾಗಿ<br />ಬಂದು ಮುನಿಪನ ದಿವ್ಯರೂಪವ<br />ನಿಂದುಮುಖಿ ಕಂಡಕ್ಷಿಗಳ ಭಯ <br />ದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದಳಾಕೆ ತಿರುಗಿದಳರಸ ಕೇಳೆಂದ ೬<br /><br />ಬಳಿಕಲಂಬಾಲಿಕೆಯನಲ್ಲಿಗೆ<br />ಕಳುಹಲಾಕೆಗೆ ಭಯದಿ ಮುಖದಲಿ <br />ಬಿಳುಪು ಮಸಗಿತು ಮುನಿಯ ರೌದ್ರಾಕಾರದರ್ಶನದಿ <br />ಲಲನೆ ಮರಳಿದಳೊಬ್ಬ ಸತಿಯನು<br />ಕಳುಹಲಾ ವಧು ಚಪಲದೃಷ್ಟಿಯೊ<br />ಳಳುಕದೀಕ್ಷಿಸಲಾಯ್ತು ಗರ್ಭಾದಾನವನಿಬರಿಗೆ ೭<br /><br />ಬಂದು ಮುನಿಪತಿ ತಾಯ್ಗೆ ಕೈಮುಗಿ<br />ದೆಂದನಂಬಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸುವ<br />ನಂದನನು ಜಾತ್ಯಂಧನಂಬಾಲಿಕೆಗೆ ಪಾಂಡುಮಯ<br />ಬಂದ ಬಳಿಕಿನ ಚಪಲೆಗತಿಬಲ<br />ನೆಂದು ಹೇಳಿದು ತನಗೆ ನೇಮವೆ<br />ಯೆಂದು ತನ್ನಾಶ್ರಮಕೆ ಸರಿದನು ಬಾದರಾಯಣನು ೮<br /><br />ತುಂಬಿದುದು ನವಮಾಸ ಜನಿಸಿದ<br />ನಂಬಿಕೆಯ ಬಸುರಿನಲಿ ಸೂನು ಗ<br />ತಾಂಬಕನು ಮಗನಾದನಂಬಾಲಿಕೆಕೆಗೆ ಪಾಂಡುಮಯ<br />ಚುಂಬಿಸಿತು ಪರಿತೋಷ ನವ ಪುಳ<br />ಕಾಂಬುಗಳು ಜನಜನಿತವದನೇ<br />ನೆಂಬೆನುತ್ಸವವನು ಕುಮಾರೋದ್ಭವದ ವಿಭವದಲಿ ೯<br /><br />ಜಾತಕರ್ಮಾದಿಯನು ಪಾರ್ಥಿವ<br />ಜಾತಿ ವಿಧಿವಿಹಿತದಲಿ ಗಂಗಾ<br />ಜಾತ ಮಾಡಿಸಿ ತುಷ್ಟಿಪಡಿಸಿದ ನಿಖಿಳ ಯಾಚಕರ<br />ಈತನೇ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನೆರಡನೆ<br />ಯಾತ ಪಾಂಡು ವಿಲಾಸಿನೀ ಸಂ<br />ಭೂತನೀತನು ವಿದುರನೆಂದಾಯ್ತುವರಿಗಭಿಧಾನ ೧೦<br /><br />ಬೆಳೆವುತಿರ್ದರು ಹರಿಣಪಕ್ಷದ<br />ನಳಿನರಿಪುವಿನವೊಲ್ ಕುಮಾರರು<br />ಕುಲವಿಹಿತ ಚೌಲೋಪನಯನವನಿಬ್ಬರಿಗೆ ರಚಿಸಿ<br />ಕಲಿತ ವಿದ್ಯರ ಮಾಡಿ ತಾಯು<br />ಮ್ಮಳಿಸದಂತಿರೆ ಸೋಮವಂಶದ<br />ಬೆಳವಿಗೆಯನೇ ಮಾಡಿಕೊಂಡಾಡಿದನು ಕಲಿಭೀಷ್ಮ ೧೧<br /><br />ಧಾರುಣೀಪತಿ ಚಿತ್ತವಿಸು ಗಾಂ<br />ಧಾರದೇಶದ ಸುಬಲರಾಜ ಕು<br />ಮಾರಿ ಕುಲವಧುವಾದಳಾ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಭೂಪತಿಗೆ<br />ನಾರಿಯರೊಳುತ್ತಮೆಯಲಾ ಗಾಂ<br />ಧಾರಿಯೆನಿಸಿ ಪತಿವ್ರತಾ ವಿ<br />ಸ್ತಾರಗುಣದಲಿ ಮೆರೆದಳಬಲೆ ಸಮಸ್ತಜನ ಹೊಗಳೆ ೧೨<br /><br />ಇತ್ತ ಕುಂತೀಭೋಜನನೆಂಬ ನೃ<br />ಪೋತ್ತಮನ ಭವನದಲಿ ಮುರಹರ<br />ನತ್ತೆ ಬೆಳೆವುತ್ತಿರ್ದಳಾ ವಸುದೇವನೃಪನನುಜೆ<br />ಹೆತ್ತವರಿಗೋಲೈಸುವರಿಗೆ ಮ<br />ಹೋತ್ತಮರಿಗುಳಿದಖಿಳ ಲೋಕದ<br />ಚಿತ್ತಕಹುದೆನೆ ನಡೆವ ಗುಣದಲಿ ಮೆರೆದಳಾ ಕುಂತಿ ೧೩<br /><br />ಒಂದು ದಿನ ದೂರ್ವಾಸಮುನಿ ನೃಪ<br />ಮಂದಿರಕೆ ಬರಲಾ ಮಹೀಪತಿ<br />ಬಂದ ಬರವಿನಲವರ ಮರೆದನು ರಾಜಕಾರ್ಯದಲಿ<br />ಇಂದು ಕುಂತೀಭೋಜನೊಡೆತನ<br />ಬೆಂದುಹೋಗಲಿಯೆಂಬ ಶಾಪವ<br />ನಿಂದುಮುಖಿ ನಿಲಿಸಿದಳು ಹೊರಳಿದಳವರ ಚರಣದಲಿ ೧೪<br /><br />ತರುಣಿಯೊಡಗೊಂಡೊಯ್ದು ಕನ್ಯಾ<br />ಪರಮ ಭವನಲಾ ಮುನಿಯನುಪ<br />ಚರಿಸಿದಳು ವಿವಿಧಾನ್ನ ಪಾನ ರಸಾಯನಂಗಳಲಿ<br />ಹರ ಮಹಾದೇವೀ ಮಗುವಿನಾ<br />ದರಣೆಗೀ ವಿನಯೋಪಚಾರಕೆ<br />ಹಿರಿದು ಮೆಚ್ಚಿದೆನೆಂದು ತಲೆದೂಗಿದನು ದೂರ್ವಾಸ ೧೫<br /><br />ಮಗಳೆ (ಪಾ: ಮಗಳೇ) ಬಾ ಕೊಳ್ ಐದು ಮಂತ್ರಾ<br />ಳಿಗುಳನಿವು ಸಿದ್ದಪ್ರಯೋಗವು<br />ಸೊಗಸು ದಿವಿಜರೊಳಾರ ಮೇಲುಂಟವರ ನೆನೆ ಸಾಕು<br />ಮಗನು ಜನಿಸುವನೆಂದು ಮುನಿ ಕುಂ<br />ತಿಗೆ ರಹಸ್ಯದೊಳರುಹಿ ಮುನಿ ಮೌ<br />ಳಿಗಳ ಮಣಿ ಪರಿತೋಷದಲಿ ಸರಿದನು ನಿಜಾಶ್ರಮಕೆ ೧೬<br /><br />ಮಗುವುತನದಲಿ ಬೊಂಬೆಯಾಟಕೆ<br />ಮಗುವನೇ ತಹೆನೆಂದು ಬಂದಳು<br />ಗಗನನದಿಯಲಿ ಮಿಂದಳುಟ್ಟಳು ಲೋಹಿತಾಂಬರವ<br />ವಿಗಡಮುನಿಪನ ಮಂತ್ರವನು ನಾ<br />ಲಗೆಗೆ ತಂದಳು ರಾಗರಸದಲಿ<br />ಗಗನಮಣಿಯನು ನೋಡಿ ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿದಳು ಯೋಗದಲಿ ೧೭<br /><br />ಅರಸ ಕೇಳ್ ಮುನಿಯಿತ್ತ ಮಂತ್ರಾ<br />ಕ್ಷರದ ಕರಹಕೆ ತಳುವಿದರೆ ದಿನ<br />ಕರನ ತೇಜವ ಕೊಂಬನೇ ದೂರ್ವಾಸ ವಿಗಡನಲ <br />ಧರೆಗೆ ಬಂದನು ಸೂರ್ಯನಾತನ<br />ಕಿರಣ ಲಹರಿಯ ಹೊಯ್ಲಿನಲಿ ಸರ<br />ಸಿರುಹಮುಖಿ ಬೆಚ್ಚಿದಳು ಬಿಜಯಂಗೈಯಿ ನೀವೆನುತ ೧೮<br /><br />ಎನ್ನಬಾರದಲೇ ಋಷಿಪ್ರತಿ<br />ಪನ್ನ ಮಂತ್ರವಮೋಘವದರಿಂ<br />ದೆನ್ನ ತೂಕದ ಮಗನಹನು ನೀನಂಜಬೇಡೆನುತ<br />ಕನ್ನಿಕೆಯ ಮುಟ್ಟಿದನು ಮುನ್ನಿನ<br />ಕನ್ನೆತನ ಕೆಡದಿರಲಿಯೆನುತವೆ<br />ತನ್ನ ರಥವಿದ್ದೆಡೆಗೆ ರವಿ ತಿರುಗಿದನು ವಹಿಲದಲಿ ೧೯<br /><br />ಅರಸ ಕೇಳ್ ಆಶ್ಚರ್ಯವನು ತಾ<br />ವರೆಯ ಮಿತ್ರನ ಕರಗಿ ಕರುವಿನೊ<br />ಳೆರೆದರೆಂದೆನೆ ಥಳಥಳಿಸಿ ತೊಳಗುವ ತನುಚ್ಛವಿಯ<br />ಕುರುಳುದಲೆ ನಿಟ್ಟೆಸಳುಗಂಗಳ<br />ಚರಣ ಕರಪಲ್ಲವದ ಕೆಂಪಿನ<br />ವರಕುಮಾರನ ಕಂಡು ಬೆರಗಿನೊಳಿರ್ದಳಾ ಕುಂತಿ ೨೦<br /><br />ಅಳುವ ಶಿಶುವನು ತೆಗೆದು ತೆಕ್ಕೆಯ<br />ಪುಳಕ ಜಲದಲಿ ನಾದಿ ಹರುಷದ<br />ಬಳಿಯ ಲಜ್ಜೆಯ ಭಯದ ಹೋರಟೆಗಳುಕಿ ಹಳುವಾಗಿ<br />ಕುಲದ ಸಿರಿ ತಪ್ಪುವುದಲಾ ಸಾ<br />ಕಿಳುಹ ಬೇಕೆಂದೆನುತ ಗಂಗಾ<br />ಜಲದೊಳಗೆ ಹಾಯ್ಕಿದಳು ಜನದಪವಾದ ಭೀತಿಯಲಿ ೨೧<br /><br />ತಾಯೆ ಬಲ್ಲಂದದಲಿ ಕಂದನ<br />ಕಾಯಿ ಮೇಣ್ ಕೊಲ್ಲೆನುತ ಕಮಲ ದ<br />ಳಾಯತಾಕ್ಷಿ ಕುಮಾರಕನ ಹಾಯ್ಕಿದಳು ಮಡುವಿನಲಿ<br />ರಾಯ ಕೇಳೈ ಸಕಲ ಲೋಕದ<br />ತಾಯಲಾ ಜಾಹ್ನವಿ ತರಂಗದಿ<br />ನೋಯಲೀಯದೆ ಮುಳುಗಲೀಯದೆ ಚಾಚಿದಳು ತಡಿಗೆ ೨೨<br /><br />ಕೆದರಿ ಕಾಲಲಿ ಮಳಲ ರಾಶಿಯ<br />ನೊದೆದು ಕೈಗಳ ಕೊಡಹಿ ಭೋಯೆಂ<br />ದೊದೆದುತಿರ್ದನು ಶಿಶುಗಳರಸನು ರವಿನೀಕ್ಷಿಸುತ<br />ಇದನು ಕಂಡನು ಸೂತನೊಬ್ಬನು<br />ಮುದದ ಮದದಲಿ ತನ್ನ ಮರೆದು<br />ಬ್ಬಿದನಿದೆತ್ತಣ ನಿಧಿಯೊ ಶಿವಶಿವಯೆಂದು ನಡೆತಂದ ೨೩<br /><br />ತರಣಿಬಿಂಬದ ಮರಿಯೊ ಕೌಸ್ತುಭ<br />ವರಮಣಿಯ ಖಂಡದ ಕಣಿಯೊ ಮ<br />ರ್ತ್ಯರಿಗೆ ಮಗನಿವನಲ್ಲ ಮಾಯಾ ಬಾಲಕನೊ ಮೇಣು<br />ಇರಿಸಿ ಹೋದವಳಾವಳೋ ಶಿಶು<br />ವರನ ತಾಯ್ ನಿರ್ಮೋಹೆಯೈ ಹರ<br />ಹರ ಮಹಾದೇವನುತ ತೆಗೆದಪ್ಪಿದನು ಬಾಲಕನ ೨೪<br /><br />ತೃಣವಲಾ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯ ರಾಜ್ಯವ<br />ಗಣಿಸುವೆನೆ ತಾನಿನ್ನು ತನ್ನಲಿ<br />ಋಣವಿಶೇಷವಿದೇನೊ (ಪಾ: ಋಣವಿಶೇಷವಿದೇನೋ) ಮೇಣ್ ಈ ಬಾಲಕಂಗೆನುತ<br />ಕ್ಷಣದೊಳೊದಗುವ ಬಾಷ್ಪ ಲುಳಿತೇ<br />ಕ್ಷಣನು ಬಂದನು ಮನೆಗೆ ಪರುಷದ<br />ಕಣಿಯ ತಂದೆನು ರಮಣಿ ಕೊಳ್ಳೆಂದಿತ್ತನರ್ಭಕನ ೨೫<br /><br />ಆದರಿಸಿದನು ರಾಧೆಯಲಿ ಮಗ<br />ನಾದನೆಂದುತ್ಸವವ ಮಾಡಿ ಮ<br />ಹೀ ದಿವಿಜರನು ದಾನ ಮಾನಂಗಳಲಿ ಸತ್ಕರಿಸಿ<br />ಆ ದಿನಂ ಮೊದಲಾಗಿ ಉಧ್ಬವ<br />ವಾದುದವನೈಶ್ವರ್ಯ ಉನ್ನತ<br />ವಾದನಾ ರವಿನಂದನನು ರಾಧೇಯ ನಾಮದಲಿ ೨೬<br /><br />ಹೊಳೆ ಹೊಳೆದು ಹೊಡೆಮರಳಿ ನಡು ಹೊ<br />ಸ್ತಿಲಲಿ ಮಂಡಿಸಿ ಬೀದಿ ಬೀದಿಗ<br />ಳೊಳಗೆ ಸುಳಿವರ ಸನ್ನೆಯಲಿ ಕರೆಕರೆದು ನಸುನಗುತ<br />ಲಲಿತರತ್ನದ ಬಾಲದೊಡಿಗೆಯ<br />ಕಳಚಿ ಹಾಯ್ಕುವ ಹೆಸರು ಜಗದಲಿ<br />ಬೆಳೆವುತಿರ್ದುದು ಹಬ್ಬಿದುದು ಜನಜನದ ಕರ್ಣದಲಿ ೨೭<br /><br />ಅರಸ ಕೇಳೈ ಕರ್ಣ ಪಾರಂ<br />ಪರೆಯೊಳೀತನ ಹೆಸರು ಜಗದಲಿ<br />ಹರಿದುದಲ್ಲಿಂ ಬಳಿಕಲೀತನ ನಾಮಕರಣದಲಿ<br />ಸುರನರೋರಗ ನಿಕರವೇ ವಿ<br />ಸ್ತರಿಸಿದುದು ಕರ್ಣಾಭಿಧಾನವ<br />ಗುರುಪರಾಕ್ರಮಿ ಬೆಳೆವುತಿರ್ದನು ಸೂತಭವನದಲಿ ೨೮<br /><br />(ಸಂಗ್ರಹ: ಶ್ರೀಕಾಂತ್ ವೆಂಕಟೇಶ್)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/742145181089395829-9158612034363697710?l=gaduginabharata.blogspot.com' alt='' /></div>gadugina bharatahttp://www.blogger.com/profile/02375893271038104314noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-742145181089395829.post-20530470426923812602010-08-25T03:59:00.001+05:302010-08-25T04:10:12.854+05:30ಸೂ.ರಾಯ ಪಾಂಡವ ಜೀವ ಭಕ್ತನಿ<br />ಕಾಯ ಲಂಪಟನಮಲ ಯಾದವ<br />ರಾಯ ಬಿಜಯಂಗೈದನಭಿಮನ್ಯುವಿನ ಪರಿಣಯಕೆ<br /><br />ಕೇಳು ಜನಮೇಜಯ ಧರಿತ್ರೀ<br />ಪಾಲ ಚರಿತಜ್ಞಾತವಾಸವ<br />ಬೀಳುಕೊಟ್ಟರು ಬಹಳ ಹರುಷದಲಿರುಳ ನೂಕಿದರು<br />ಮೇಲಣವರಭ್ಯುದಯವನು ಕೈ<br />ಮೇಳವಿಸಿ ಕೊಡುವಂತೆ ಮೂಡಣ<br />ಶೈಲ ಮುಖದಲಿ ಕೆಂಪು ಸುಳಿದುದು ಭಾನುಮಂಡಲದ ೦೧<br /><br />ಏಳು ಕುದುರೆಯ ಖುರಪುಟದ ಕೆಂ<br />ದೂಳಿಯೋ ಕುಂತೀ ಕುಮಾರಕ<br />ರೇಳಿಗೆಯ ತನಿರಾಗರಸವುಬ್ಬರಿಸಿ ಪಸರಿಸಿತೊ<br />ಹೇಳಲೇನು ಮಹೇಂದ್ರ ವರ ದಿ<br />ಗ್ಬಾಲಕಿಯ ಬೈತಲೆಯ ಕುಂಕುಮ<br />ಜಾಲವೋ ಹೇಳೆನಲು ದಿನಪನ ಚೂಣಿ ರಂಜಿಸಿತು ೦೨<br /><br />ಸರಸಿಜದ ಪರಿಮಳಕೆ ತುಂಬಿಯ<br />ಬರವ ಕೊಟ್ಟನು ಚಂದ್ರಕಾಂತಕೆ<br />ಬೆರಗನಿತ್ತನು ಜಕ್ಕವಕ್ಕಿಯ ಸೆರೆಯ ಬಿಡಿಸಿದನು<br />ಕೆರಳಿ ನೈದಿಲ ಸಿರಿಯ ಸೂರೆಯ<br />ತರಿಸಿದನು ರಿಪುರಾಯ ರಾಜ್ಯವ<br />ನೊರಸಿದನು ರವಿ ಮೂಡಣಾದ್ರಿಯೊಳಿತ್ತನೋಲಗವ ೦೩<br /><br />ಹರ ಹರ (ಹರಿ ಹರಿ?) ಶ್ರೀಕಾಂತನೆನುತೈ<br />ವರು ಕುಮಾರಕರುಪ್ಪವಡಿಸಿದ<br />ರರಿ ವಿದಾರರು ಮಾಡಿದರು ಮಾಂಗಲ್ಯ ಮಜ್ಜನವ<br />ವರ ವಿಭೂಷಣ ಗಂಧ ಮಾಲ್ಯಾಂ<br />ಬರದಿ ಪರಿವೃತರಾದರವನೀ<br />ಸುರರಿಗಿತ್ತರು ಧೇನು ಮಣಿ ಕನಕಾದಿ ವಸ್ತುಗಳ ೦೪<br /><br />ತಮದ ಗಂಟಲನೊಡೆದ ಹರುಷ<br />ದ್ಯುಮಣಿ ಮಂಡಲದಂತೆ ಜೀವ<br />ಭ್ರಮೆಯ ಕವಚವ ಕಳೆದು ಹೊಳೆ ಹೊಳೆವಾತ್ಮನಂದದಲಿ<br />ವಿಮಲ ಬಹಳ ಕ್ಷತ್ರ ರಶ್ಮಿಗ<br />ಳಮರಿ ದೆಸೆಗಳ ಬೆಳಗೆ ರಾಜೋ<br />ತ್ತಮ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ದೇವನೆಸೆದನು ರಾಜ ತೇಜದಲಿ ೦೫<br /><br />ಪರಮ ಸತ್ಯವ್ರತ ಮಹಾಕ್ರತು<br />ವರದಲವಭೃತ ಮಜ್ಜನವ ವಿ<br />ಸ್ತರಿಸಿ ಭೀಮಾದಿಗಳು ಸಹಿತ ವಿರಾಟನರಮನೆಗೆ<br />ಅರಸ ಬಂದನು ಮಣಿಖಚಿತ ಕೇ<br />ಸರಿಯ ಪೀಠವನಡರಿದನು ನಿಜ<br />ಚರಣ ಸೇವೆಯಲೆಸೆದರೊಡ ಹುಟ್ಟಿದರು ಪರುಟವಿಸಿ ೦೬<br /><br />ಅವನಿಪನ ಸಿಂಹಾಸನವನೇ<br />ರುವ ಸಗರ್ವಿತರಾರು ನೋಡಿದ<br />ಡೆವೆಗಳುರಿವುದು ಹಾಯೆನುತ ಕಂಚುಕಿಗಳೈತಂದು<br />ಇವರನೀಕ್ಷಿಸಿ ಕ್ಷಾತ್ರ ತೇಜವ<br />ನವಗಡಿಸಲಂಜಿದರು ಹರಿ ತಂ<br />ದವದಿರೆಬ್ಬಿಸಿ ಬಿನ್ನವಿಸಿದರು ಮತ್ಸ್ಯಭೂಪತಿಗೆ ೦೭<br /><br />ಜೀಯ ಸಿಂಹಾಸನಕೆ ದಿವಿಜರ<br />ರಾಯನೋ ಶಂಕರನೊ ಮೇಣ್ ನಾ<br />ರಾಯಣನೊ ನರರಲ್ಲ ದೇವರು ಬಂದು ನೋಡುವುದು<br />ಕಾಯಲಸದಳವೆಮಗೆನಲು ನಿ<br />ರ್ದಾಯದಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡ ನಿರ್ಜರ<br />ರಾಯನಾರೆಂದೆನುತಲಾಗ ವಿರಾಟ ಚಿಂತಿಸಿದ ೦೮<br /><br />ಕರೆಸಿಕೊಂಡು ಪುರೋಹಿತನನು<br />ತ್ತರನನಖಿಳ ಮಹಾಪ್ರಧಾನರ<br />ನರಮನೆಯ ಹೊರವಂಟು ವೋಲಗಶಾಲೆಗೈತರುತ<br />ಕರಗಿ ಸೂಸಿದ ಚಂದ್ರ ಬಿಂಬದ<br />ಕಿರಣ ಲಹರಿಗಳೆನಲು ವಿವಿಧಾ<br />ಭರಣ ಮುಕ್ತಾ ಪ್ರಭೆಯ ಕಂಡನು ನೃಪತಿ ದೂರದಲಿ ೦೯<br /><br />ಹರನ ನಾಲಕು ಮುಖದ ಮಧ್ಯ<br />ಸ್ಫುರಿತದೀಶಾನನದೊಲಿರೆ ಸೋ<br />ದರ ಚತುಷ್ಟಯ ಮಧ್ಯದಲಿ ಕಂಡನು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ<br />ಅರಸಿಯನು ವಾಮದಲಿ ವಿವಿಧಾ<br />ಭರಣ ಮಣಿ ರಶ್ಮಿಗಳ ಹೊದರಿನ<br />ಹೊರಳಿಯಲಿ ಕಣ್ಣಾಲಿ ಕೋರೈಸಿದವು ನಿಮಿಷದಲಿ ೧೦<br /><br />ಮೇಳವೇ ಫಡ ಮನದ ಮತ್ಸರ<br />ಕಾಲಿಡಲು ತೆರಹಿಲ್ಲ ಮನುಜರ<br />ಹೋಲುವೆಯ ನಾಟಕದ ನಿರ್ಜರ ಮಂಡಲೇಶ್ವರರು<br />ಆಲಿಗಳು ಮೇಲಿಕ್ಕಲಮ್ಮವು<br />ಶೂಲಪಾಣಿಯ ಪರಮ ತೇಜದ<br />ಚೂಳಿಯೋ ಶಿವ ಶಿವ ಎನ್ನುತ್ತ ವಿರಾಟ ಬೆರಗಾದ ೧೧<br /><br />ವಲಲ ಕಂಕ ಬೃಹನ್ನಳೆಯ ಮೈ<br />ಸುಳಿವ ಹೋಲುವರೆಂದು ಕೆಲಬರು<br />ಕೆಲರಿದೆತ್ತಣ ನರರು ತೆಗೆ ಸುರಲೋಕ ಪಾಲಕರು<br />ತಿಳಿಯಲರಿದೆಮಗೆಂದು ಕೆಲಬರು<br />ತಳವೆಳಗುಗೊಳುತಿರಲು ಮಂದಿಯ<br />ಕೆಲಕೆ ನೂಕಿಯೆ ತಂದೆಗುತ್ತರ ನಗುತ ಕೈಮುಗಿದ ೧೨<br /><br />ತಾತ ಬಿನ್ನಹ ನಿನ್ನೆ ವೈರಿ<br />ವ್ರಾತವನು ಗೆಲಿದಾತನೀ ತೋ<br />ರ್ಪಾತನೀತನ ಮುಂದೆ ಮೆರೆವವ ಕೀಚಕಾಂತಕನು<br />ಈತ ನಕುಲನು ವಾಮದಲಿ ನಿಂ<br />ದಾತ ಸಹದೇವಾಂಕನನಿಬರಿ<br />ಗೀತ ಹಿರಿಯನು ಧರ್ಮನಂದನನೆಂದು ತೋರಿಸಿದ ೧೩<br /><br />ರಮಣಿಯೈವರಿಗೀಕೆ ಕೆಲದಲಿ<br />ಕಮಲಮುಖಿಯನು ನೋಡು ತಾವಿವ<br />ರಮಳ ಗುಣ ಗಂಭೀರ ರಾಯರು ಪಾಂಡು ನಂದನರು<br />ನಮಗೆ ಭಾರಿಯ ಭಾಗ್ಯಲಕ್ಷ್ಮಿಯ<br />ಮಮತೆಯಾಯ್ತಿನ್ನೇನು ನೃಪಪದ<br />ಕಮಲದಲಿ ಬೀಳುವೆವು ನಡೆ ನಡೆ ಧನ್ಯರಹೆವೆಂದ ೧೪<br /><br />ಈತನೇ ಧರ್ಮಜನು ದಿಟ ತಾ<br />ನೀತನೇ ಪವನಜನು ನಿಶ್ಚಯ<br />ವೀತನೇ ಫಲುಗುಣನು ಮಾದ್ರೀತನುಜರೇ ಇವರು<br />ಈ ತಳೋದರಿ ದ್ರುಪದ ಸುತೆಯೇ<br />ಕೌತುಕವಲೇ ಭುವನಜನ ವಿ<br />ಖ್ಯಾತರೆಲ್ಲಿಂದೆಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದರೆನುತ ಬೆರಗಾದ ೧೫<br /><br />ವರುಷವೊಂದಜ್ಞಾತ ವಾಸವ<br />ನಿರದೆ ನೂಕಿದರಿಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯ<br />ಹೊರೆಯ ಹೆಸರವು ಬೇರೆ ನಡವಳಿಯಂಗವದು ಬೇರೆ<br />ಮರುಳನಂತಿರೆ ಜಗಕೆ ತೋರನೆ<br />ಪರಮ ತತ್ವಜ್ಞಾನಿ ನಮ್ಮೀ<br />ಯರಸುತನ ಫಲವಾಯ್ತು ನಡೆಯೆಂದನು ಕುಮಾರಕನು ೧೬<br /><br />ದರುಶನಕೆ ಮಣಿ ರತುನ ಕನಕವ<br />ತರಿಸಿ ಮುದದಲಿ ಮುಳುಗಿ ನಿಜ ಪರಿ<br />ಕರ ಸಹಿತ ಮೈಯಿಕ್ಕಿದನು ಕಾಣಿಕೆಯನೊಪ್ಪಿಸಿದ<br />ವರ ನೃಪಾಲ ತ್ರಾಹಿ ಭುವನೇ<br />ಶ್ವರ ಪರಿತ್ರಾಯಸ್ವ ಕರುಣಿಸು<br />ಕರುಣಿಸೆಂದಂಘ್ರಿಗಳ ಹಿಡಿದನು ಮತ್ಸ್ಯ ಭೂಪಾಲ ೧೭<br /><br />ಬಗೆದೆನಪರಾಧವನು ಕರುಣಾ<br />ಳುಗಳ ಬಲ್ಲಹ ನೀನು ನಿನ್ನಂ<br />ಘ್ರಿಗಳಿಗೀ ತಲೆ ಬಂಟ ನೀನಿದ ಕಾಯಬೇಕೆನುತ<br />ಮಿಗೆ ಭಕುತಿ ಭಾವದಲಿ ನಿಜ ಮಂ<br />ತ್ರಿಗಳು ಮಕ್ಕಳು ಸಹಿತ ಮನ ನಂ<br />ಬುಗೆಯ ಮೆರೆದನು ಮತ್ಸ್ಯ ಭೂಪ ಮಹೀಶರಿದಿರಿನಲಿ ೧೮<br /><br />ಆ ಸುದೇಷ್ಣೆ ಕುಮಾರಿಯೊಡನೆ ವಿ<br />ಳಾಸಿನೀಜನ ಸಹಿತ ರಾಣೀ<br />ವಾಸದಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ಕಾಣಿಕೆ ಕೊಟ್ಟು ಪೊಡವಂಟು<br />ಆ ಸಕಲ ಪರಿವಾರ ಪುರಜನ<br />ದೇಶಜನ ಕಾಣಿಕೆಯನಿತ್ತು ಮ<br />ಹೀಶನಿಗೆ ಮೈಯಿಕ್ಕಿ ಕಂಡುದು ಬಹಳ ಹರುಷದಲಿ ೧೯<br /><br />ಮುಗುಳು ನಗೆಯಲಿ ಭೀಮ ಪಾರ್ಥರ<br />ಮೊಗವ ನೋಡಿದನವನಿಪತಿ ಕೈ <br />ಮುಗಿದು ತಲೆವಾಗಿದರು ತಮ್ಮಂದಿರು ಮಹಿಪತಿಗೆ<br />ತೆಗೆಸಿದರು ಕಾಣಿಕೆಯನಾ ಮಂ<br />ತ್ರಿಗಳನಾ ಪರಿವಾರವನು ದೃಗು<br />ಯುಗದ ಕರುಣಾ ರಸದಲನಿಬರ ಹೊರೆದು ಮನ್ನಿಸಿದ ೨೦<br /><br />ಶಿರವನೆತ್ತಿ ವಿರಾಟ ಭೂಪನ<br />ಕರೆದು ಹತ್ತಿರ ಪೀಠದಲಿ ಕು<br />ಳ್ಳಿರಿಸಲೊಡೆ ಮುರಿಚಿದನು ಕೆಲದಲಿ ಗದ್ದುಗೆಯ ಸರಿದು<br />ಪರಮ ಸುಕೃತವಲಾ ಧರಾಧೀ<br />ಶ್ವರನ ದರುಶನವಾಯ್ತು ಧನ್ಯರು<br />ಧರೆಯೊಳೆಮಗಿನ್ನಾರು ಸರಿಯೆಂದನು ವಿರಾಟ ನೃಪ ೨೧<br /><br />ದೇಶ ನಿಮ್ಮದು ನಗರ ಹೆಚ್ಚಿದ <br />ಕೋಶ ನಿಮ್ಮದು ನನ್ನ ಜೀವ ವಿ<br />ಳಾಸ ನಿಮ್ಮದು ಸಲಹಬೇಹುದು ಬಿನ್ನಹದ ಹದನ<br />ಈ ಸಮಂಜಸ ದಿವಸದಲಿ ಸಿಂ<br />ಹಾಸನದಲಭಿಷೇಕವನು ಭೂ<br />ಮೀಶ ವಿಸ್ತರಿಸುವೆನು ಚಿತ್ತೈಸೆಂದನಾ ಭೂಪ ೨೨<br /><br />ಎನಲು ನಗುತೆಂದನು ಮಹೀಪತಿ<br />ವಿನಯ ಮಧುರ ರಸಾಭಿಷೇಕವ<br />ನೆನಗೆ ಮಾಡಿದೆ ಸಾಕು ಪುನರುಕ್ತಾಭಿಷೇಕವದು<br />ಜನವಿದೆಮ್ಮದು ನೀನು ನಮ್ಮಾ<br />ತನು ಧರಿತ್ರಿಯಿದೆಮ್ಮದೆಂಬೀ<br />ನೆನಹು ತಾನುಪಚಾರ ನಮಗೇಕೆಂದನಾ ಭೂಪ ೨೩<br /><br />ನೊಂದವರು ಭೀಮಾರ್ಜುನರು ಹಗೆ<br />ಯಿಂದ ಹಳುವವ ಹೊಕ್ಕು ಮನಸಿನ<br />ಕಂದು ಕಸರಿಕೆ ಹೋಗದಾ ದುರ್ಯೋಧನಾದಿಗಳ<br />ಕೊಂದು ಕಳದಲಿ ಮತ್ತೆ ಗಜ ಪುರಿ<br />ಗೆಂದು ಗಮಿಸುವೆವೆಂಬ ತವಕಿಗ<br />ರಿಂದು ತಾನೇ ಬಲ್ಲರೆಂದನು ಧರ್ಮನಂದನನು ೨೪<br /><br />ಎಂದನುತ್ತರನರಸನಂಘ್ರಿಯೊ<br />ಳಂದು ಮಕುಟವ ಚಾಚಿ ಬಿನ್ನಹ<br />ವಿಂದು ನೇಮವ ಕೊಡಿ ಕುಮಾರಿಯನೀವೆನರ್ಜುನಗೆ<br />ಎಂದಡೇಳೇಳೆಂದು ನಸು ನಗೆ<br />ಯಿಂದ ಪಾರ್ಥನ ನೋಡೆ ಕೈ ಮುಗಿ<br />ದೆಂದನಾತನು ಮನದ ನಿಶ್ಚಯವನು ಯುಧಿಷ್ಠಿರಗೆ ೨೫<br /><br />ವರುಷವಿವಳಲಿ ನಾಟ್ಯ ವಿದ್ಯೆಯ<br />ಪರುಟವಿಸಿದೆನು ತಂದೆಯಂತೀ<br />ತರುಣಿ ಭಜಿಸಿದಳಾ ಪ್ರಕಾರ ರಹಸ್ಯ ದೇಶದಲಿ<br />ಗುರುತನದ ಗರುವಾಯಿಯೆತ್ತಲು<br />ಅರಸಿಯೆಂಬುದಿದಾವ ಮತವೀ<br />ವರ ಕುಮಾರಿಯನೀವಡಭಿಮನ್ಯುವಿಗೆ ಕೊಡಲೆಂದ ೨೬<br /><br />ಎವಗೆ ನೀವೇನಾತನೇನು<br />ತ್ಸವದೊಳಾಗಲಿಯೆನೆ ವಿರಾಟನ<br />ನವನಿಪತಿ ಮನ್ನಿಸಿದನಿತ್ತನು ನಗುತ ವೀಳೆಯವ<br />ಎವಗೆ ಪರಮಸ್ವಾಮಿಯೆಮ್ಮು<br />ತ್ಸವದ ನೆಲೆಯೆಮ್ಮೈವರಸು ಯಾ<br />ದವ ಶಿರೋಮಣಿ ಕೃಷ್ಣನಭಿಮತವೆಮ್ಮ ಮತವೆಂದ ೨೭<br /><br />ಪೊಡವಿಯೊಡೆತನವೆಮಗೆ <ಮಿಗೆ? - ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಎರಡಕ್ಷರ ಬಿಟ್ಟಿದೆ> ಕ<br />ಟ್ಟೊಡೆಯ ಕೃಷ್ಣನು ಕೃಷ್ಣನೊಡಬ<br />ಟ್ಟೊಡೆ ವಿವಾಹ ನಿರಂತರಾಯವು ಚಿಂತೆ ಬೇಡೆನಲು<br />ಒಡಬಡಲಿ ಮೇಣಿರಲಿ ಗುರು ನಿ<br />ಮ್ಮಡಿ ಮುರಾರಿಯ ತೋರಿಸುವಿರಾ<br />ದೊಡೆ ಕೃತಾರ್ಥನು ತಾನೆನುತ ಹಿಗ್ಗಿದನು ಮತ್ಸ್ಯ ನೃಪ ೨೮<br /><br />ಪರಿಪರಿಯ ಪಾವುಡವ ಕಟ್ಟಿಸಿ<br />ಹರುಷದಲಿ ಬಿನ್ನಹದ ವೋಲೆಯ<br />ಬರೆಸಿದನು ವೇಗಾಯ್ಲ ದೂತರನಟ್ಟಿದನು ಭೂಪ<br />ಚರರು ಪಯಣದ ಮೇಲೆ ಪಯಣದ<br />ಭರದಿ ಬಂದರು ಕೃಷ್ಣರಾಯನ<br />ಪುರಕೆ ಪರಿತೋಷದಲಿ ಹೊಕ್ಕರು ರಾಜ ಮಂದಿರವ ೨೯<br /><br />ಬರವ ಬಿನ್ನಹ ಮಾಡೆ ಪಡಿಹಾ<br />ರರು ಮುರಾರಿಯ ನೇಮದಲಿ ಚಾ<br />ರರನು ಹೊಗಿಸಲು ಬಂದು ಹೊಕ್ಕರು ಕೃಷ್ಣನೋಲಗವ<br />ದರುಶನವ ಮಾಡುತ್ತ ಚರಣಾಂ<br />ಬುರುಹದಲಿ ಮೈಯಿಕ್ಕಿ ದೇವನ<br />ಹೊರೆಯಲಿಳುಹಿದರಿವರು ಕಳುಹಿದ ಬಿನ್ನವತ್ತಳೆಯ ೩೦<br /><br />ನಸುನಗುತ ಮುರವೈರಿ ಮಿಗೆ ಮ<br />ನ್ನಿಸಿದನವರನು ಪಾಂಡು ತನಯರ<br />ಕುಶಲವನು ದುರುಪದಿಯ ಸುಕ್ಷೇಮವನು ಬೆಸಗೊಳಲು<br />ಕುಶಲರನಿಬರು ಜೀಯ ಭಕ್ತ<br />ವ್ಯಸನ ಭಾರವು ನಿಮ್ಮಲಿರೆ ಜೀ<br />ವಿಸುವುದರಿದೇ ಪಾಂಡು ನಂದನರೆಂದರಾ ಚರರು ೩೧<br /><br />ಕಳುಹಿದುಡುಗೊರೆ ಜೀಯ ನಿಮ್ಮಡಿ<br />ಗಳಿಗೆ ರಾಣೀವಾಸ ವರ್ಗಕೆ<br />ಬಲಗೆ ವಸುದೇವರಿಗೆ ದೇವಕಿಯುಗ್ರಸೇನರಿಗೆ<br />ಕುಲ ಗುರುಗಳಕ್ರೂರನುದ್ಧವ<br />ಬಲುಭುಜನು ಕೃತವರ್ಮ ಸಾತ್ಯಕಿ<br />ಲಲಿತ ಸಾಂಬ ಕುಮಾರ ಕಂದರ್ಪಾನಿರುದ್ಧರಿಗೆ ೩೨<br /><br />ಎನಲು ನಸುನಗೆಯಿಂದ ಕುಂತಿಯ<br />ತನುಜರಟ್ಟಿದ ಪಾವುಡಂಗಳ<br />ನನಿತುವನು ತೆಗೆಸಿದನು ಕೆಲದಲಿ ಸಂಧಿ ವಿಗ್ರಹಿಯ<br />ದನುಜಹರನೀಕ್ಷಿಸಲು ಲಿಖಿತವ<br />ನನುನಯದೊಳಳವಡಿಸಿ ಬಿನ್ನಹ<br />ವೆನುತ ನೇಮವ ಕೊಂಡು ಕಳಕಳವಡಗೆ ವಾಚಿಸಿದ ೩೩<br /><br />ಸ್ವಸ್ತಿ ದಾನವರಾಯಕುಂಜರ<br />ಮಸ್ತಕಾಂಕುಶ ಖೇಲನಾ ಪರಿ<br />ಯಸ್ತ ಯದುಕುಲ ಸಿಂಹ ಸಂಹೃತ ಜನ್ಮದುರಿತಭಯ<br />ಹಸ್ತಕಲಿತ ಸುದರುಶನೋರ್ಧ್ವಗ<br />ಭಸ್ತಿಲವಶಮಿತಾರ್ಕ ಪರಿವೃಢ<br />ವಿಸ್ತರಣ ಚಿತ್ತೈಸು ಕುಂತಿಯ ಸುತರ ಬಿನ್ನಪವ ೩೪<br /><br />ದೇವ ನಿಮ್ಮಡಿಗಳ ಕೃಪಾ ಸಂ<br />ಜೀವನಿಯಲೆಮ್ಮಸುಗಳೊಡಲಿನ<br />ಠಾವ ಮೆಚ್ಚಿದವೊದೆದು ಹಾಯ್ದವು ವಿಪಿನ ಮಂದಿರವ<br />ಈ ವರುಷದಜ್ಞಾತವಾಸ ಗ<br />ತಾವಶೇಷಣವಾಯ್ತು ಕಂಗಳಿ<br />ಗೀವುದವಯವ ದರುಶನಾಮೃತಪಾನ ಸಂಪದವ ೩೫<br /><br />ದಾಟಿದೆವು ನುಡಿದವಧಿಯನು ವೈ<br />ರಾಟ ಪುರದಲಿ ತುರುವಿಡಿದು ಮೈ<br />ನೋಟಕೋಸುಗ ಬಂದು ನುಗ್ಗಾಯಿತ್ತು ಕುರುಸೇನೆ<br />ತೋಟಿ ಜಯಿಸಿದೊಡೆಮ್ಮನರಿದು ವಿ<br />ರಾಟ ಮನ್ನಿಸಿ ತನ್ನ ಮಗಳ ಕಿ<br />ರೀಟಿ ತನಯಂಗೀವ ಭರವಿದೆ ದೇವರವಧರಿಸಿ ೩೬<br /><br />ಮದುವೆಯೆಂಬುದು ನೆವ ನಿಜ ಶ್ರೀ<br />ಪದವ ತೋರಿಸಬೇಕು ವನ ವಾ<br />ಸದ ಪರಿಕ್ಲೇಶಾನು ಸಂತಾಪವನು ಬೀಳ್ಕೊಡಿಸಿ<br />ಕದಡು ಹೋಗಲು ಕಾಣಬೇಹುದು<br />ಹದುಳವಿಟ್ಟೆಮಗುಚಿತ ವಚನದ<br />ಹದವಳೆಯಲುತ್ಸಾಹಸಸಿಯನು ದೇವ ಸಲಹುವುದು ೩೭<br /><br />ಕರುಣಿ ಬಿಜಯಂಗೈದು ಭಕ್ತರ<br />ಹೊರೆಯ ಬೇಹುದು ಬೇಡಿಕೊಂಬೆನು<br />ಅರಸಲೇಕೆಳೆಗಂದಿ ತಾಯ್ತಾನರಸುವಂದದಲಿ<br />ಚರಣಭಜಕ ಕುಟುಂಬನೆಂಬೀ<br />ಬಿರುದ ಪಾಲಿಸಿ ಬಿನ್ನಹವನವ<br />ಧರಿಸಿ ಕಾಣಿಸಿ ಕೊಡುವುದೆಮಗೆ ಮಹಾ ಪ್ರಸಾದವನು ೩೮<br /><br />ಕೇಳಿ ಹರುಷಿತನಾಗಿ ಕಡು ಕರು<br />ಣಾಳು ಹೊಂಪುಳಿಯೋಗಿ ಭಕ್ತರ<br />ಮೇಲಣೊಲವಿನ ಬಹಳ ಪರಮ ಸ್ನೇಹ ಪಸರಿಸಿತು<br />ಕೇಳಿದೆವೆ ಹರ ಹರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ<br />ನೇಳಿಗೆಯನಾ ಕೌರವೇಶ್ವರ<br />ನೂಳಿಗವನೆನುತಸುರರಿಪು ನೋಡಿದನು ಕೆಲಬಲನ ೩೯<br /><br />ಚಿಂತೆ ಬೀತುದು ಪಾಂಡು ಮಾವನ<br />ಸಂತತಿಗಳಜ್ಞಾತ ವಾಸವ<br />ನೆಂತು ಪಂಥದ ಮೇಲೆ ಕಳೆದರೊ ನಮ್ಮ ಪುಣ್ಯವಿದು<br />ಕುಂತಿ ದೇವಿಯರುಮ್ಮಳಿಸೆ ನಾ<br />ವೆಂತು ಬದುಕುವೆವಕಟೆನುತ್ತ ನಿ<br />ರಂತರವು ಮರುಗುವನು ಬೊಪ್ಪನು ಶಿವ ಶಿವಾಯೆಂದ ೪೦<br /><br />ಭವಣಿಗೆಯ ಬಂದಡವಿಯಲಿ ಪಾಂ<br />ಡವರು ನವೆದರು ರಾಜ್ಯವನು ಯಾ<br />ದವರು ನಾವನುಭವಿಸುತಿದ್ದೆವು ನವೆದರಿನ್ನಬರ<br />ಅವರ ಸೊಗಸೇ ನಮ್ಮ ಸೊಗಸುಗ<br />ಳವರ ದುಗುಡವೆ ನಮ್ಮದದರಿಂ<br />ದವರ ವಿಮಳಾಭ್ಯುದಯ ನಮಗೆಂದಸುರರಿಪು ನುಡಿದ ೪೧<br /><br />ಕಾಲ ಕೈಗೂಡುವೊಡೆ ಲೇಸಿನ<br />ಮೇಲೆ ಲೇಸುಗಳೊದಗುವವು ಭೂ<br />ಪಾಲ ಕುಂತಿಯ ಸುತರ ಬೆಳವಿಗೆ ಮೊದಲ ಮಂಗಳವು<br />ಮೇಲೆ ತಂಗಿಯ ಮಗನ ಮದುವೆ ವಿ<br />ಶಾಲ ಸುಖವದು ನಿಖಿಳ ಯಾದವ<br />ಜಾಲ ಪಯಣವ ಮಾಡಲೆಂದಸುರಾರಿ ನೇಮಿಸಿದ ೪೨<br /><br />ಚರರಿಗುಡುಗೊರೆ ಗಂಧ ನಿಖಿಲಾ<br />ಭರಣ ಕತ್ತುರಿ ಕರ್ಪುರವನಿ<br />ತ್ತರಿದಿಶಾಪಟ ಬೀಳುಗೊಟ್ಟನು ರಾಯಸವ ಬರೆಸಿ<br />ಮರಳಿ ದೂತರು ಬಂದು ಮತ್ಸ್ಯನ<br />ಪುರವ ಹೊಕ್ಕರು ಕೃಷ್ಣರಾಯನ<br />ಕರುಣದಳತೆಯ ಬಿನ್ನವಿಸಿದರು ಪಾಂಡು ತನಯರಿಗೆ ೪೩<br /><br />ಬಳಿಕ ಸುಮುಹೂರ್ತದಲಿ ಮತ್ಸ್ಯನ<br />ಹೊಳಲ ಹೊರವಂಟುತ್ತರ ದಿಶಾ<br />ವಳಯದಲಿ ರಚಿಸಿದರುಪಪ್ಲವ್ಯಾಖ್ಯ ಪುರವರವ<br />ನೆಲನಗಲದಲಿ ಕಟ್ಟಿ ಕೇರಿಯ<br />ನಳವಡಿಸಿದರು ನಿಖಿಳ ನೃಪರಿಗೆ<br />ಬಳಿಯನಟ್ಟಿದನುತ್ತರೋತ್ತರವಾದುದಿವರುದಯ ೪೪<br /><br />ಜೋಳಿ ಹರಿದವು ನಿಖಿಳ ರಾಯರಿ<br />ಗೋಲೆಯುಡುಗೊರೆಯಿಕ್ಕಿದವು ಪಾಂ<br />ಚಾಲಪತಿ ಹೊರವಂಟ ಮೂರಕ್ಷೋಣಿ ಬಲ ಸಹಿತ<br />ನೀಲನು ಯುಧಾಮನ್ಯು ಸಮರ ಕ<br />ರಾಳ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನ ಕೀರ್ತಿ ವಿ<br />ಶಾಲ ಧೀರ ಶಿಖಂಡಿ ಸಹಿತಾ ದ್ರುಪದನೈತಂದ ೪೫<br /><br />ಇದಿರುಗೊಂಡರು ಹರುಷದಲಿ ದುರು<br />ಪದಿಯ ಬಾಂಧವ ಪೈಕವನು ಮಿಗೆ<br />ಮುದದಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರಖಿಳ ಮಹಾ ಮಹೀಶ್ವರರ<br />ಒದಗಿತಖಿಳಕ್ಷೋಹಿಣಿ ಬಲ ಸಂ<br />ಪದವನುನ್ನತ ವಸ್ತುಗಳ ಸೊಂ<br />ಪೊದವಿದವು ಕೈಗೈದು ಮದುವೆಯ ಮಂಗಳಾಭ್ಯುದಯ ೪೬<br /><br />ದೇವನೀ ಬಹನೆಂದು ಬಂದರು<br />ದಾವಣಿಯ ಹವಣರಿದು ಬಳಿಕ ಮ<br />ಹಾ ವಿಳಾಸದಳೊಪ್ಪವಿಟ್ಟರು ತಮ್ಮ ನಗರಿಗಳ<br />ಹೂವಲಿಯ ವೀಧಿಗಳ ನವ ರ<br />ತ್ನಾವಳಿಯ ಸೂಸಕದ ಭದ್ರದ<br />ಲೋವೆಗಳ ಲಂಬಳದಲೆಸೆದವು ಕೇರಿ ಕೇರಿಗಳು ೪೭<br /><br />ಚಾರುತರ ಕತ್ತುರಿಯ ಸಾದಿನ<br />ಸಾರಣೆಯ ಕುಂಕುಮದ ರಸಗಳ<br />ಕಾರಣೆಯ ನವಚಿತ್ರಪತ್ರದ ಬಹಳ ಭಿತ್ತಿಗಳ<br />ಓರಣದ ಬೀದಿಗಳ ತಳಿಗೆಯ<br />ತೋರಣದ ಹೊಂಜಗುಲಿಗಳ ಪ<br />ನ್ನೀರ ಚಳೆಯದ ರಚನೆಯಲಿ ಮನೆ ಮನೆಗಳೊಪ್ಪಿದವು ೪೮<br /><br />ಕಟ್ಟಿದವು ಗುಡಿ ಮನೆಗಳಲಿ ಮೇ<br />ಲ್ಕಟ್ಟು ಬಿಗಿದವು ಪುರದ ನಾರಿಯ<br />ರುಟ್ಟು ತೊಟ್ಟರು ಕಳಶ ಕನ್ನಡಿ ಸಹಿತ ದೇಶಿಯಲಿ<br />ಇಟ್ಟಣಿಸಿ ಗಜ ವಾಜಿ ರಥ ಸಾ<br />ಲಿಟ್ಟು ತೋರುವ ದನುಜರಾಯ ಘ<br />ರಟ್ಟನನು ನಡೆದಿದಿರುಗೊಂಡರು ಪಾಂಡು ನಂದನರು ೪೯<br /><br />ಕಳಶ ಕನ್ನಡಿ ವಾದ್ಯರವ ಮಂ<br />ಗಳ ಮಹಾಂಬುಧಿ ಮಸಗಿದವೊಲು<br />ಜ್ವಲ ಪತಾಕಾವಳಿಯ ವಿಮಳಚ್ಛತ್ರ ಚಾಮರದ<br />ಹೊಳೆವ ಕಂಗಳ ಮುಖದ ಕಾಂತಿಯ<br />ಮೊಲೆಗಳೊಡ್ಡಿನ ಮಂದ ಗಮನದ<br />ತಳಿದ ಮುಸುಕಿನ ಮೌಳಿಕಾತಿಯರೈದಿತೊಗ್ಗಿನಲಿ ೫೦<br /><br />ಹೊಳಹು ಮಿಗೆ ದೂರದಲಿ ಗರುಡನ<br />ಹಳವಿಗೆಯ ಕಂಡಂದಣಂಗಳ<br />ನಿಳಿದು ಮೈಯಿಕ್ಕಿದರು ದ್ರುಪದ ವಿರಾಟ ಪಾಂಡವರು<br />ಬಳಿಕ ಭೂಪರು ಕಾಲು ನಡೆಯಲಿ<br />ನಲಿದು ಬರುತಿರಲಾನೆಯಿಂದಿಳೆ<br />ಗಿಳಿದು ಬಿಜಯಂಗೈದನಸುರಾರಾತಿ ಕರುಣದಲಿ ೫೧<br /><br />ಇತ್ತನವರಿಗೆ ಸಮಯವನು ದೇ<br />ವೋತ್ತಮನು ನಿಗಮೌಘವರಸಿದ<br />ಡತ್ತಲಿತ್ತಲು ಸರಿವ ಮುನಿಗಳ ಮನಕೆ ಮೈಗೊಡದ<br />ಹೆತ್ತ ಮಕ್ಕಳು ನಿಲಲಿ ಭಕ್ತರ<br />ನಿತ್ತ ಕರೆ ನೆನೆವರಿಗೆ ತನ್ನನು<br />ತೆತ್ತು ಬದುಕುವೆನೆಂಬ ಬೋಳೆಯರರಸ ನಡೆತಂದ ೫೨<br /><br />ಬಲದ ಪದಘಟ್ಟಣೆಯ ರಜದಿಂ<br />ಬೆಳುಪಡಗಿದಂಬರದ ಮಾರ್ಗದ<br />ಝಳದ ಕಿರುಬೆಮರುಗಳ ಲಲಿತ ಕಪೋಲ ಮಂಡಲವ<br />ಕೆಲದ ಪಾಯವಧಾರುಗಳ ಕಳ<br />ಕಳದ ಕರುಣಾರಸವ ಸೂಸುವ<br />ಮೆಲುನಗೆಯ ಸಿರಿಮೊಗದ ಕೃಷ್ಣನ ಕಂಡುದಾ ಸೇನೆ ೫೩<br /><br />ಬಾಗಿದವು ಬರಿಕೈಗಳನು ಹಣೆ<br />ಗಾಗಿ ಮುರುಹಿದವಾನೆಗಳು ತಲೆ<br />ವಾಗಿ ಗುಡಿಗಟ್ಟಿದವು ಹೇಷಾರವದ ತೇಜಿಗಳು<br />ತೂಗಿ ತನುವನು ಪುಳಕದಲಿ ಮನ<br />ಲಾಗು ಮಿಗೆ ಮೈಮರೆದು ಹರುಷದ<br />ಸಾಗರದಲೋಲಾಡುತಿರ್ದುದು ಕೂಡೆ ತಳತಂತ್ರ ೫೪<br /><br />ಅಂಗನೆಯರರವಿಂದನಾಭನ<br />ಮಂಗಳ ಶ್ರೀಮೂರ್ತಿ ಸುಧೆಯನು<br />ಕಂಗಳಲಿ ಕುಡಿಕುಡಿದು ಪಡೆಯರು ಮತ್ತೆ ದಣಿವುಗಳ<br />ಅಂಗಜನ ಪೆತ್ತಯ್ಯ ನೀ ರೂ<br />ಹಿಂಗೆ ಬಡವನೆಯೆನುತ ಮುರಹರ<br />ನಂಗ ಶೋಭೆಯ ಬಂದಿಯಲಿ ಸಿಲುಕಿತ್ತು ಸತಿನಿವಹ ೫೫<br /><br />ಎರಡು ಸೇರೆಯ ತುಂಬಿ ರತ್ನವ<br />ಸುರಿದು ಮೈಯಿಕ್ಕಿದನು ಭೂಪತಿ<br />ಚರಣದಲಿ ಚತುರಾಸ್ಯಜನಕನ ವಿಮಳಭಕ್ತಿಯಲಿ<br />ನರ ವೃಕೋದರ ನಕುಲ ಸಹದೇ<br />ವರು ವಿರಾಟ ದ್ರುಪದ ಮೊದಲಾ<br />ಗಿರೆ ಸಮಸ್ತ ನೃಪಾಲಕರು ಮೈಯಿಕ್ಕಿತೊಗ್ಗಿನಲಿ ೫೬<br /><br />ಶಿರವ ನೆಗಹಿ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಮೈ<br />ಮುರಿಯಲೀಯದೆ ಕೃಷ್ಣನಪ್ಪಿದ<br />ನುರುತರ ಪ್ರೇಮದಲಿ ಭೀಮಾರ್ಜುನರ ಯಮಳರನು<br />ಹರುಷದಲಿ ತೆಗೆದಪ್ಪಿ ಭೂಮೀ<br />ಶ್ವರರ ಮನ್ನಿಸಿದನು ವಿಳಾಸಿನಿ<br />ಯರ ವಿಡಾಯಿಯಲರಸಿ ಕಂಡಳು ಬಂದು ಮುರಹರನ ೫೭<br /><br />ಕಾಣಿಕೆಯ ಕೈಕೊಂಡು ರಾಯನ<br />ರಾಣಿಯನು ಮನ್ನಿಸಿದ ತನ್ನಯ<br />ರಾಣಿವಾಸದ ಹೊರಗೆ ನೇಮವ ಕೊಟ್ಟು ಕಳುಹಿದನು<br />ರಾಣಿ ರುಕುಮಿಣಿಯಾದಿಯಾದ<br />ಕ್ಷೋಣಿಧರನರಸಿಯರನನಿಬರ<br />ಕಾಣಿಕೆಯ ಕೊಟ್ಟೆರಗಿ ದುರುಪದಿ ಕಂಡಳೊಲವಿನಲಿ ೫೮<br /><br />ದರುಶನವನೊಲಿದಿತ್ತು ವಸುದೇ<br />ವರನು ದೇವಕಿ ದೇವಿಯರ (ಪಾ: ದೇವಕಿಯರ) ಸಂ<br />ಕರುಷಣನ ಮಹದುಗ್ರಸೇನನ ಕಂಡನವನೀಶ<br />ವರ ಸುಭದ್ರಾದೇವಿ ಭಾವಂ<br />ದಿರಿಗೆ ವಂದಿಸಿದಳು ಕುಮಾರನು<br />ಹರುಷದಲಿ ಬಿಗಿಯಪ್ಪಿದನು ಅಭಿಮನ್ಯು ಪಾಂಡವರ ೫೯<br /><br />ಕೈದಣಿಯೆ ವಸುದೇವನಳಿಯನ<br />ಮೈದಡವಿದನು ಮಗನೆ ಬನದೊಳ<br />ಗೊಯ್ದು ವಿಧಿ ಬಂಧಿಸಿತಲಾ ಸಾಕಿನ್ನು ದೈವವನು<br />ಬೈದು ಮಾಡುವುದೇನು ದುರುಪದಿ<br />ಯೈದೆತನವುಂಟಾಗಿ ದುರಿತವ<br />ಕೊಯ್ದು ನರಲೋಕಕ್ಕೆ ಬಂದಿರಿ ನಮ್ಮ ಪುಣ್ಯದಲಿ ೬೦<br /><br />ಅರಸಿಯೈದೆತನಕ್ಕೆ ನಮ್ಮೈ<br />ವರ ನಿಜಾಯುಷ್ಯಕ್ಕೆ ರಾಜ್ಯದ<br />ಸಿರಿಯ ಸೊಂಪಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಮಗನೀ ಕೃಷ್ಣ ಹೊಣೆ ನಮಗೆ<br />ಸುರರು ಸರಿಯಿಲ್ಲೆಮಗೆ ಮಿಕ್ಕಿನ<br />ನರರು ಗಣ್ಯವೆ ಮಾವ ಕೇಳೆಂ<br />ದರಸ ವಸುದೇವನನು ಮಧುರೋಕ್ತಿಯಲಿ ಮನ್ನಿಸಿದ ೬೧<br /><br />ತಂದೆ ಬೇಡೆಮಗವ್ವೆ ಬೇಡೆಮ<br />ಗಿಂದುಮುಖಿಯರನೊಲ್ಲೆವಾವ್ ಮನ<br />ಸಂದು ಮೆಚ್ಚಿಹೆವೆಮ್ಮ ಭಕ್ತರಿಗೆಂಬನನವರತ<br />ನೊಂದೆನೆಂಬನು ತನ್ನವರು ಮನ<br />ನೊಂದರಾದೊಡೆ ತನ್ನವರ ಸುಖ<br />ವಿಂದು ತನ್ನದದೆಂಬುದೇ ಸಿರಿಕೃಷ್ಣ ಮತವೆಂದ ೬೨<br /><br />ಅರಸಿಯರ ಬಗೆಗೊಳ್ಳ ಮಕ್ಕಳ<br />ಸರಕು ಮಾಡನು ದೇಶ ಕೋಶದ<br />ಸಿರಿಯ ಗಣಿಸನು ಖಡ್ಡಿಗೊಳ್ಳನು ಗಾಢಗರ್ವಿತರ<br />ಹರಿ ಪರಾಯಣರೆಂದೊಡವರಿಗೆ<br />ಹರಹಿಕೊಂಬನು ಮಗನ ಶೀಲವು<br />ನರರ ಪರಿಯಲ್ಲೆಂದನಾ ವಸುದೇವನಳಿಯಂಗೆ ೬೩<br /><br />ಲೋಗರೇ ನೀವೆಮಗೆ ನಿವಗರ<br />ಗಾಗಿ ಕರಗುವನದು ನಿಲಲಿ ತನ<br />ಗಾಗದವರಿಗೆ ತನ್ನ ತೆರುವನು ಕೊಲುವ ಹಗೆಗೊಲಿವ<br />ಲೋಗರೆನ್ನವರೆಂದು ಲೋಗರಿ<br />ಗಾಗಿ ಬದುಕುವೆನೆಂಬ ಬಲುಗೈ<br />ಚಾಗಿ ಕೃಷ್ಣನನೇನ ಹೇಳುವೆನೆಂದನರಸಂಗೆ ೬೪<br /><br />ಬೊಪ್ಪನವರೇಯೆಮ್ಮ ದೂರದೆ<br />ಯಿಪ್ಪವರು ತಾವಲ್ಲ ಸಾಕಿ<br />ನ್ನೊಪ್ಪದಲಿ ಬಾಯೆಂದು ಮುರರಿಪು ಕರೆದನವನಿಪನ<br />ಚಪ್ಪರಿಸಿ ಕೌರವರು ತುರುಗಳ<br />ತಪ್ಪಿಸಿದುದೇನಾಯ್ತು ಪಾರ್ಥನ<br />ದರ್ಪದನುವೆಂತೆಂದು ಬೆಸಗೊಂಡನು ಮುರಧ್ವಂಸಿ ೬೫<br /><br />ಹೂಹೆಗೆಲ್ಲಿಯ ದರ್ಪ ಮನುಜನ<br />ಸಾಹಸವು ಬೇರೇನು ಯಂತ್ರದ<br />ಹಾಹೆ ಯಂತ್ರವನುಳಿದು ಜೀವಿಸಲರಿವುದೇ ಬೇರೆ<br />ದೇಹಿ ನೀ ನಾವೆಲ್ಲ ನಿನ್ನಯ<br />ದೇಹವಿದರೊಳಗೆಮಗೆ ಗರ್ವದ<br />ಗಾಹಿದೆಲ್ಲಿಯದೆಂದು ಬಿನ್ನವಿಸಿದನು ಯಮಸೂನು ೬೬<br /><br />ಎಸಳು ಮೊನೆಯೊಂದಾಗಿ ತಾವರೆ<br />ಮುಸುಕುತಿದೆ ನೈದಿಲೆಯ ನೆತ್ತಿಯ<br />ಬೆಸುಗೆ ಬಿಡುತಿದೆ ಜಕ್ಕವಕ್ಕಿಯ ತೆಕ್ಕೆ ಸಡಿಲುತಿದೆ<br />ದೆಸೆದೆಸೆಯ ತಾಣಾಂತರದ ಹೊಂ<br />ಬಿಸಿಲು ಬೀತುದು ಜೀಯ ಬಿನ್ನಹ<br />ವಸುಧೆ ತಂಪೇರಿತ್ತು ಸಂಧ್ಯಾ ಸಮಯವಾಯ್ತೆಂದ ೬೭<br /><br />ನಗುತ ಹರಿ ನಿಂದಿರಲು ಕೈ ದಂ<br />ಡಿಗೆಯವರು ಹೊದ್ದಿದರು ರೂವಾ<br />ರಿಗೆಗೆ ಬಿಜಯಂಗೈದನುಘೆಯೆಂದುದು (ಪಾ: ಬಿಜಯಂಗೈದನುಘೇಯೆಂದುದು) ಸುರಸ್ತೋಮ<br />ಬಿಗಿದ ದಡ್ಡಿಯ ಬದ್ದರದ ಬೀ<br />ಯಗದ ರಾಣೀವಾಸದಂದಣ<br />ತೆಗೆದು ನಡೆದುದು ಮುಂದೆ ಸಂತೋಷದಲಿ ಯದುಸೇನೆ ೬೮<br /><br />ಹೊಕ್ಕನಸುರಾರಾತಿ ಪಾಂಡವ<br />ರಿಕ್ಕೆಲದಿ ಬರೆ ನಗರಜನ ಮೈ<br />ಯಿಕ್ಕಿ ಬೀದಿಯ ಧೂಳು ಕವಿದುದು ಮುಂದೆ ಸಂದಣಿಸಿ<br />ಹೊಕ್ಕು ಹೊಗಳುವ ಸುತಿಗಳಿಗೆ (ಸ್ತುತಿಗಳಿಗೆ?) ಕೈ<br />ಮಿಕ್ಕ ಕಳ್ಳನು ಪಾಂಡು ಸುತರಿಗೆ<br />ಸಿಕ್ಕಿದನು ಶಿವಯೆನುತಲಿರ್ದುದು ಸೂರಿ ಸಂದೋಹ ೬೯<br /><br />ಮೇಲೆ ಬೀಳುವ ಮಂದಿಯನು ಕೈ<br />ಗೋಲಿನವರಪ್ಪಳಿಸೆ ಲಕ್ಷ್ಮೀ<br />ಲೋಲನವದಿರ ಜರೆದು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳುತ ಪುರಜನವ<br />ಮೇಲು ನೆಲೆಯುಪ್ಪರಿಗೆಗಳ ವರ<br />ಬಾಲೆಯರ ಕಡೆಗಂಗಳೆಸೆವ ನಿ<br />ವಾಳಿಗಳ ಕೈಕೊಳುತ ಹೊಕ್ಕನು ರಾಜಮಂದಿರವ ೭೦<br /><br />ಹಿಡಿದರಾರತಿಗಳನು ಬಣ್ಣದ<br />ಸೊಡರು ಸುಳಿದವು ಮುಂದೆ ನೆಲನು<br />ಗ್ಗಡಿಪ ಭೀಮಾರ್ಜುನರ ಮೇಳಾಪದಲಿ ಹರುಷದಲಿ<br />ಹಿಡಿದ ಕೈದೀವಿಗೆಗಳನು ಕೈ<br />ದುಡುಕಿ ತಿವಿದಾಡುತ್ತ ಕಾಂತಿಯ<br />ಕಡಲ ಮಣಿಮಯ ಪೀಠದಲಿ ಮಂಡಿಸಿದನಸುರಾರಿ ೭೧<br /><br />ಬೀಳುಗೊಟ್ಟನು ಸಕಲ ಭೂಮೀ<br />ಪಾಲರನು ಕುಂತಿಯ ಕುಮಾರರ<br />ಮೇಳದಲಿ ಪರಿಮಿತದಲಸುರಾರಾತಿ ನಸು ನಗುತ<br />ಸೋಲದಲಿ ಮೈದಣಿದು ಕುರು ಭೂ<br />ಪಾಲನುಚಿತವ ಮಾಡಿ ರಾಜ್ಯವ<br />ನಾಳಿಸುವ ಹದನುಂಟೆ ನಿಮ್ಮಾಳಾಪವೇನೆಂದ ೭೨<br /><br />ಮರಳಿದವು ತುರುವಿತ್ತಲಹಿತರು<br />ಸರಿದರತ್ತಲು ಮತ್ಸ್ಯನೆಮ್ಮೈ<br />ವರನು ನಾವೆಂದರಿದು ಕೊಂಡಾಡಿದನು ವಿನಯದಲಿ<br />ವರ ಸುಭದ್ರಾ ನಂದನಂಗು<br />ತ್ತರೆಯನೀವರ್ಥಿಯಲಿಯಿರಲಾ<br />ಕರೆಯಲಟ್ಟಿದೆವೆಂದು ಬಿನ್ನವಿಸಿದನು ಭೂಪಾಲ ೭೩<br /><br />ಕೊಳುಗೊಡೆಗೆ ಸೇರುವರೆ ಮದುವೆಯ<br />ನೊಲಿದು ದೇವರು ಮಾಡುವುದು ಮೇ<br />ಲಿಳೆಯ ಕಾರ್ಯವ ಬುದ್ಧಿಗಲಿಸುವದೆಮ್ಮನುದ್ಧರಿಸಿ<br />ಬಳಿಕ ಬಿಜಯಂಗೈವುದಿದು ಹದ<br />ನೆಲೆ ದಯಾಂಬುಧಿ ಕೇಳೆನಲು ನೃಪ<br />ತಿಲಕನುಚಿತದ ಬಿನ್ನಹಕೆ ಮನವೊಲಿದು ಹರಿ ನುಡಿದ ೭೪<br /><br />ಕೊಳುಗೊಡೆಗೆ ತಪ್ಪೇನು ವಸುವಿನ<br />ಕುಲ ವಿರಾಟನು ಇಂದು ವಂಶಾ<br />ವಳಿಯವರು ನೀವಾಭಿಜಾತ್ಯದೊಳಿಲ್ಲ ಹಳಿವುಗಳು<br />ಒಳನುಡಿಗಳಲಿ ದೈವ ಶಕುನಾ<br />ವಳಿಗಳಾದೊಡೆ ಹರುಷದಲಿ ಮಂ<br />ಗಳ ಮುಹೂರ್ತವ ಮಾಡಿಯೆಂದನು ಕೃಷ್ಣ ನಸುನಗುತ ೭೫<br /><br />ಒಸಗೆಯಲಿ ನಿಸ್ಸಾಳ ತತಿ ಗ<br />ರ್ಜಿಸಿದವಖಿಳ ಜನಂಗಳುತ್ಸಾ<br />ಹಿಸಿತು ಕನ್ಯಾವರಣವಾಯಿತು ವೈದಿಕೋಕ್ತಿಯಲಿ<br />ಎಸೆಯಲಭಿಮನ್ಯುವನು ಸಿಂಗಾ<br />ರಿಸಿತು ಯದು ಪಾಂಚಾಲ ಮತ್ಸ್ಯ<br />ಪ್ರಸರದಲಿ ಮೆಟ್ಟಕ್ಕಿ ಜೀರಿಗೆ ಬೆಲ್ಲವನುವಾಯ್ತು ೭೬<br /><br />ವರ ಮುಹೂರ್ತದ ಘಳಿಗೆವಟ್ಟಲ<br />ಭರಿತದೊಳು ಪುಣ್ಯಾಹವದ ವಿ<br />ಸ್ತರದಲಕ್ಷತೆ ತಳಿದು ತಂದರು ವಿಮಲ ಮಂಟಪಕೆ<br />ಪರಮ ಋಷಿಗಳ ಹೋಮದಲಿ ಶಿಖಿ<br />ವರನ ಬಲಗೊಂಡರು ಕುಮಾರಿಯ<br />ವರಿಸೆ ವೈದಿಕದಿಂದ ಬಂದಳು ವರನ ವಾಮದಲಿ ೭೭<br /><br />ವಿಭವವೈವಡಿಯಾಗೆ ಸದ್ವಿಜ<br />ಸಭೆಯನಾರಾಧಿಸಿದನವನೀ<br />ವಿಭುಗಳಿತ್ತರು ಮುಯ್ಗಳುಡುಗೊರೆ ರತ್ನ ಭೂಷಣವ<br />ಅಭವ ಸನ್ನಿಭ ವೀರನಾಗೆಂ<br />ದಿಭಗಮನೆಯರು ಕೃಷ್ಣನರಸಿಯ<br />ರಭಿಜನಾಮಲ ತಿಲಕನನು ಹರಸಿದರು ಹರುಷದಲಿ ೭೮<br /><br />ಇದು ಶುಭೌಘದ ಗರುಡಿ ಬಹು ಸಂ<br />ಪದದ ನೆಲೆಮನೆ ಸೊಂಪಿನಾಗರ<br />ವಿದು ಪರಾನಂದ ಪ್ರವಾಹದ ಜನ್ಮಭೂಮಿಯಿದು<br />ಮುದದ ಕೇಳೀಸ್ಥಾನ ವಿಮಲಾ<br />ಭ್ಯುದಯದೋಲಗಶಾಲೆ ಲಕ್ಷ್ಮೀ<br />ಸದನವೆನೆ ರಂಜಿಸಿದುದಭಿಮನ್ಯುವಿನ ವೈವಾಹ ೭೯<br /><br />ಯಾದವರು ಪಾಂಚಾಲ ಮತ್ಸ್ಯರು<br />ಮೇದಿನೀಪತಿ ಪಾಂಡು ಸೋಮಕ<br />ರಾದಿಯಾದನ್ವಯವನಗಣಿತ ಬಂಧು ಬಳಗವನು<br />ಆದರಿಸಿದನು ವಿನಯದಲಿ ವಿ<br />ತ್ತಾದಿ ಸತ್ಕಾರದಲಿ ದಣಿದುದು<br />ಮೇದಿನೀಜನವವನಿಪನ ಸನ್ಮಾನ ದಾನದಲಿ ೮೦<br /><br />ವರ ಚತುರ್ಥಿಯೊಳಿರುಳು ಮೆರೆದರು<br />ಪುರದಲುತ್ಸಾಹದಲಿ ದಂಪತಿ<br />ವರರು ಭೂಮೀಚಾರ ಚಮರದ ಚಾತುರಂಗದಲಿ<br />ಮರುದಿವಸವವಭೃತವ ನೆರೆ ವಿ<br />ಸ್ತರಿಸಿದರು ಪನ್ನೀರ ಹೊಂಗೊ<br />ಪ್ಪರಿಗೆಗಳ ಕುಂಕುಮದ ಘಟವಾಸಕದ ರಚನೆಯಲಿ ೮೧<br /><br />ಕನಕ ಮಣಿಗಳ ತೊಟ್ಟು ಜಾಜಿಯ<br />ನನೆಯ ಆದಳಿಕೆಯಲಿ ಮದನನ<br />ಮೊನೆಯ ಖಾಡಾಖಾಡಿ ಖಾತಿಯರೈದೆ ಹೊಯ್ ಹೊಯ್ದು<br />ದನುಜಹರನರಸಿಯರು ಕುಂತಿಯ<br />ತನಯರರಸಿಯರೊಡನೆ ಮತ್ಸ್ಯನ<br />ವನಿತೆಯರು ಪಾಂಚಾಲಿನಿಯರೋಕುಳಿಯನಾಡಿದರು ೮೨<br /><br />ಧರಣಿ ನೆನೆದುದು ಗಂಧ ರಸ ಕ<br />ತ್ತುರಿಯ ಪನ್ನೀರುಗಳ ಹೊನಲೊಡೆ<br />ವೆರಸಿ ದೆಸೆ ಕಂಪಿಟ್ಟುದಂಬುಧಿ ನವ ತುಷಾರದಲಿ<br />ತರಣಿ ಪರಿಮಳಿಸಿದನು ಪವನನ<br />ಸುರಭಿತನವಚ್ಚರಿಯೆ ಗಗನದ<br />ಪರಮ ಸೌರಭಕಲಸಿ ಕೊಂಡುದು ಸಕಲ ಸುರಕುಲವ ೮೩<br /><br />ಬಳುವಳಿಯ ನಿಖಿಳಾವನೀ ಮಂ<br />ಡಲವನನುಪಮ ಕೋಶ ವರ್ಗದ<br />ಲಲನೆಯರ ಗಜ ವಾಜಿ ರಥ ಪಾದಾತಿ ಗೋವ್ರಜವ<br />ಅಳಿಯಗಿತ್ತು ವಿರಾಟ ನೃಪ ಯದು<br />ಕುಲವನಾ ಪಾಂಚಾಲ ಚೈದ್ಯಾ<br />ವಳಿಯನುತ್ತಮ ವಸ್ತು ವಾಹನದಿಂದ ಮನ್ನಿಸಿದ ೮೪<br /><br />ಆದುದಭಿಮನ್ಯುವಿನ ಮದುವೆ ಮ<br />ಹಾ ದಯಾಂಬುಧಿ ಕೃಷ್ಣ ರಾಯನ<br />ಪಾದ ದರುಶನವಾಗಲಿಮ್ಮಡಿಸಿತ್ತು ನಮ್ಮುದಯ<br />ಮೇದಿನಿಯ ನಾವೊತ್ತೆಯಿಟ್ಟೆವು<br />ಕಾದುಕೊಂಡೆವು ಸತ್ಯವನು ಮೇ<br />ಲಾದುದನು ನೀ ಕರುಣಿಸೆಂದರು ವೀರ ನರಯಣನ ೮೫<br /><br />ಇತಿ ಶ್ರೀಮದಚಿಂತ್ಯ ಮಹಿಮ ಗದುಗಿನ ವೀರನಾರಾಯಣ ಚರಣಾರವಿಂದ<br />ಮಕರಂದ ಮಧುಪಾನ ಪರಿಪುಷ್ಟ ವಚಃ ಷಟ್ಪದೀ ನಿಕಾಯ<br />ಶ್ರೀಮತ್ಕುಮಾರವ್ಯಾಸ ಯೋಗೀಂದ್ರ ವಿರಚಿತಮಪ್ಪ<br />ಕರ್ಣಾಟ ಭಾರತ ಕಥಾಮಂಜರಿಯೊಳ್<br />ವಿರಾಟಪರ್ವಂ ಸಮಾಪ್ತಮಾದುದು<br /><br />(ಸಂಗ್ರಹ: ಸುನಾಥ/ಸುಪ್ತದೀಪ್ತಿ (ಜ್ಯೋತಿ ಮಹದೇವ)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/742145181089395829-2053047042692381260?l=gaduginabharata.blogspot.com' alt='' /></div>gadugina bharatahttp://www.blogger.com/profile/02375893271038104314noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-742145181089395829.post-50756292978231772332010-08-22T18:32:00.002+05:302010-08-22T18:37:30.960+05:30ಸೂ. ಬಲಿಮಥನ ಫಲುಗುಣರು ಸಹಿತ<br />ಗ್ಗಳೆಯನೇಕಾ೦ಗದಲಿ ರಣದಲಿ<br />ಕಲಿ ಜರಾಸ೦ಧನನು ಸೀಳಿದು ಬಿಸುಟನಾ ಭೀಮ <br /><br />ಕೇಳು ಜನಮೇಜಯ ದರಿತ್ರೀ <br />ಪಾಲಮ೦ತ್ರಾಳೋಚನೆಗೆ ಭೂ<br />ಪಾಲ ಕರಸಿದನನುಜರನು ಧೌಮ್ಯಾದಿ ಮ೦ತ್ರಿಗಳ<br />ಮೇಳವದ ತನಿವೆಳಗುಗಳ ಮಣಿ<br />ಮೌಳಿಮ೦ಡಿತರುಪ್ಪರದ ಪಡಿ<br />ಸೂಳು ಪಾಯವಧಾರಿನಲಿ ಹೊಕ್ಕರು ಸಭಾ ಸ್ಥಳವ ೧<br /><br />ದ್ರುಪದ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನ ಮತ್ಸ್ಯಾ<br />ಧಿಪತಿ ಕೇಕಯ ಪಾ೦ಡವಾತ್ಮಜ<br />ರು ಪತಿಕಾರ್ಯ ವಿಚಾರನಿಷ್ಠರು ಬ೦ದರೋಲಗಕೆ<br />ನೃಪತಿ ಹದನೇನಮರ ಮುನಿವರ<br />ನುಪಚರಿತ ಮ೦ತ್ರಾರ್ಥ ಸಿದ್ದಿಗೆ<br />ರಪಣ ನಮಗು೦ಟೀಗ ಬೆಸಸೆ೦ದರು ಯುಧಿಷ್ಠಿರಗೆ ೨<br /><br />ಧರೆ ನಮಗೆ ವಶವರ್ತಿ ಖ೦ಡೆಯ<br />ಸಿರಿ ನಮಗೆ ಮೈವಳಿ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ<br />ನರಸುತನ ನಳ ನಹುಷ ನೃಗ ಭರತಾದಿ ಭೂಮಿಪರ<br />ಮರೆಸಿತೆ೦ಬುದು ಲೋಕವೀ ನೀ<br />ಬ್ಬರದ ಹೆಸರೆಮಗಿ೦ದು ಬೊಪ್ಪನ<br />ಸಿರಿಯನೇವಣ್ಣಿಸುವೆನೆ೦ದನು ಸುಯ್ದು ಯಮಸೂನು ೩<br /><br />ಅಲ್ಲಿಸುರರಲಿ ಸುಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ<br />ನಲ್ಲ ಗಡ ಪಾ೦ಡು ಕ್ಷಿತೀಶ್ವರ<br />ನಿಲ್ಲಿವೈಭವಕೇನುಫಲ ನಾನವರ ಸದ್ಗತಿಗೆ<br />ಇಲ್ಲಿ ರಚಿಸಿದ ರಾಜಸೂಯದಿ <br />ನೆಲ್ಲವಹುದಯ್ಯ೦ಗೆ ಮಖವಿದು <br />ದುರ್ಲಭವು ಕೈ ಕೊ೦ಡೆವಾವುದು ಮ೦ತ್ರವಿದಕೆ೦ದ ೪<br /><br />ಆಗಲಿದಕೇನರಸ ದೀಕ್ಷಿತನಾಗು <br />ನಿರುಪಮ ರಾಜಸೂಯಕೆ<br />ಭಾಗ ಧನವನು ಭೂಮಿಪರ ಸದೆದೆಳೆದು ತಹೆವೆ೦ದು<br />ಆ ಗರುವರುಬ್ಬೇಳೆ ತಪ್ಪೇ<br />ನಾಗಲೀ ಗೋವಿ೦ದ ಮತದಲಿ<br />ತೂಗಿ ನೋಡುವೆವಿದರ ತೂಕವನೆ೦ದನಾ ಭೂಪ ೫<br /><br />ಕಳುಹಿದನು ಸಾರಥಿಯನಾ ರಥ<br />ಕೆಲವು ದಿವಸಕೆ ಕೃಷ್ಣ ಭವನ<br />ಸ್ಥಳದಹೊರ ಬಾಹೆಯಲಿ ಚಾಚಿತು ಚಪಳ ಗಮನದಲಿ<br />ಒಳಗೆ ಬ೦ದನು ಪಾವುಡದ ಮು೦<br />ದಿಳುಹಿದನು ಕೃಷ್ಣ೦ಗೆ ಪಾ೦ಡವ<br />ತಿಲಕನಟ್ಟಿದ ಹದನ ಬಿನ್ನಹ ಮಾಡಿದನು ಬಳಿಕ ೬<br /><br />ತಿಳಿದನಲ್ಲಿಯ ರಾಜಕಾರ್ಯದ<br />ನೆಲೆಯನಕ್ರೂರಾದಿ ಸಚಿವರ<br />ತಿಳುಹಿದನು ಶಿಶುಪಾಲ ಕ೦ಸನ ಮಾವನ೦ತಿವರ<br />ಕೊಲುವಡೆದು ಹದ ನಮ್ಮ ಭಾವನ <br />ನಿಳಯದುತ್ಸಹ ಸೌಮನಸ್ಯವ<br />ಬಳಸುವರೆ ಹೊತ್ತಿದು ಮನೋರಥ ಸಿದ್ದಿ ನಮಗೆ೦ದ ೭<br /><br />ಎ೦ದು ವಸುದೇವಾದಿ ಯಾದವ<br />ವೃ೦ದವನು ಬಲಭದ್ರ ರಾಮನ<br />ಹಿ೦ದಿರಿಸಿ ಬಳಿಕಿ೦ದ್ರಸೇನನ ಕೂಡೆ ವೊಲವಿನಲಿ<br />ಬ೦ದನಿ೦ದ್ರಪ್ರಸ್ಥ ಪಟ್ಟಣ<br />ಕ೦ದು ವೊಸಗೆಯ ಗುಡಿಯ ತೋರಣ<br />ದಿ೦ದ ಕನ್ನಡಿ ಕಳಶದಲಿ ಕೊ೦ಡಾಡಿದರು ಹರಿಯ ೮<br /><br />ಪುರಕೆ ಬಿಜಯ೦ಗೈಸಿ ತಂದರು<br />ಹರಿಯನರಮನೆಗನಿಬರಂತಃ<br />ಪುರದ ಕಾಣಿಕೆಗೊ೦ಡು ಬಾಂಧವ ಜನವನುಚಿತದಲಿ<br />ಹರಸಿ ಮಧುರ ಪ್ರೀತಿಯಿ೦ದಾ<br />ದರಿಸಿ ಮಂತ್ರಾಳೋಚನೆಯ ಮಂ<br />ದಿರದೊಳೇಕಾಂತದಲಿ ಭೂಪತಿಗೆಂದನಸುರಾರಿ ೯<br /><br />ಏನು ಕರೆಸಿದಿರೈ ಪ್ರಯೋಜನ<br />ವೇನು ನಿಮ್ಮುತ್ಸಾಹ ಶಕ್ತಿಯೊ<br />ಳೇನು ದುರ್ಘಟವೇನು ಶ೦ಕಿತವೇನು ಸಂಸ್ಖಲಿತ<br />ದಾನವರ ಕೌರವರ ವೈರದೊ<br />ಳೇನು ವಿಗ್ರಹವಿಲ್ಲಲೇ ಹದ<br />ನೇನೆನಲುಕೃಷ್ಣ೦ಗೆ ಬಿನ್ನಹ ಮಾಡಿದನು ನೃಪತಿ ೧೦<br /><br />ದನುಜರಲಿ ಕುರುಸೇನೆಯಲಿ ಭಯ<br />ವೆನಗೆ ಭಾರಿಯೆ ನಿಮ್ಮ ಘನ ಪದ<br />ವನಜವಿದು ಸೀಸಕವಲೇ ತನ್ನುತ್ತಮಾ೦ಗದಲಿ<br />ಮುನಿಯಹೇಳಿಕೆ ಬೊಪ್ಪಗಮರೇ೦<br />ದ್ರನಲಿ ಸಮರಸವಿಲ್ಲ ಗಡ ನ<br />ಮ್ಮಿನಿಬರಲಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿದ್ದುದಕೇನು ಫಲವೆ೦ದ ೧೧<br /><br />ಪಿತನ ಪರಮಪ್ರೀತಿಗುನ್ನತ<br />ಗತಿಗೆ ನಿರ್ಮಳ ರಾಜಸೂಯ<br />ಕ್ರತುವೆ ಸಾಧನವೆ೦ದು ಮುನಿಯುಪದೇಶಿಸಿದ ತನಗೆ<br />ಕ್ರತು ಮಹಾಕ್ರತು ಸಕಲ ಧರಣೀ<br />ಪತಿಗಳರ್ಥವ ಗುಣದಲೀಯರು<br />ವ್ರತವೆನಗೆ ಸ೦ಕಲ್ಪವಾಯ್ತಿದಕೇನು ಹದನೆ೦ದ ೧೨<br /><br />ತಿರುಗಿದರೆ ಸ೦ಕಲ್ಪ ಹಾನಿಯ<br />ಪರಮ ಪಾತಕವಿದು ಮಹಾ ನಿ<br />ಷ್ಠುರದ ಮಖವಿನ್ನಮರ ಮುನಿಪತಿ ದೇವಲೋಕದಲಿ<br />ಹರಹುವನು ಪರಿಹಾಸ್ಯಮಯ ಸಾ <br />ಗರವ ದಾಟಿಸು ಜೀಯ ಭವ ಸಾ<br />ಗರದಿನಿದು ಮಿಗಿಲೇ ಮುರಾ೦ತಕಯೆ೦ದನಾ ಭೂಪ ೧೩<br /><br />ನಕ್ಕನಸುರವಿರೋಧಿ ಮುನಿ ಹಾ<br />ಯಿಕ್ಕಿದನಲಾ ಬಲೆಯನಕಟಾ<br />ಸಿಕ್ಕಿದಿರಲಾ ಸ್ವಾಮಿದ್ರೋಹರು ಸದರವೇ ನೃಪರು<br />ಅಕ್ಕಜದ ಮಖವಿದರ ಚೂಣಿಗೆ<br />ಚುಕ್ಕಿಯಾಯಿತು ಮನ ಮಹೀಶನ<br />ಮಕ್ಕಳಾಟಿಗೆಯಾಯ್ತೆನುತ ತೂಗಿದನು ಸಿರಿಮುಡಿಯ ೧೪<br /><br />ಕೆದರಿ ಸಪ್ತದ್ವೀಪಪತಿಗಳ<br />ಸದೆದು ರಚಿಸುವ ರಾಜಸೂಯದ<br />ಹದನನಂಗೈಸುವನದಾರೀ ವರ್ತಮಾನದಲಿ<br />ಸುದತಿಯರ ಸೂಳೆಯರ ಮು೦ದು<br />ಬ್ಬಿದೆಯಲಾ ನಾರದನ ಘಲ್ಲಣೆ<br />ಗಿದು ಸುದುರ್ಘಟವಿ೦ದು ಬಿದ್ದ ವಿಘಾತಿ ಬಲುಹೆ೦ದ ೧೫<br /><br />ಮೊದಲಲೇ ನಿಮ್ಮವರು ನಿಮ್ಮ<br />ಭ್ಯುದಯವನುಸೇರುವರೆ ಕೌರವ<br />ರದರೊಳಗ್ಗದ ಕರ್ಣ ಶಕುನಿ ಜಯದ್ರಥಾದಿಗಳು<br />ಕುದುಕುಳಿಗಳೀಚೆಯಲಿ ಕ೦ಸನ<br />ಮುದಮುಖನ ಪರಿವಾರವಿದೆ ದೂ<br />ರದಲಿ ಮಗಧನ ಹೊರೆಯಲದನೇ ಬಣ್ಣಿಸುವೆನೆ೦ದ ೧೬<br /><br />ಕಾಲಯವನಾ ದ೦ತವಕ್ರ ನೃ<br />ಪಾಲರಲಿ ದುರುದು೦ಬಿಯೈ ಶಿಶು<br />ಪಾಲ ಪೌ೦ಡ್ರಕರೆ೦ಬರಿಗೆ ಸಮದ೦ಡಿಯೆಮ್ಮೊಡನೆ<br />ಖೂಳರೀರ್ವರು ಹ೦ಸ ಡಿಬಿಕರು<br />ಸಾಲುವನ ಮುರ ನರಕರಾಳನ<br />ಮೇಳವವನೇನೆ೦ಬೆನೈ ಭೂಪಾಲ ಕೇಳೆ೦ದ ೧೭<br /><br />ಕೆಲವರಿದರೊಳು ನಮ್ಮ ಕೈಯಲಿ<br />ಕೊಲೆಗೆ ಭ೦ಗಕೆ ಬ೦ದು ಬಿಟ್ಟರು<br />ಕೆಲಕೆ ಸರಿವವನಲ್ಲ ಮಲೆವರ ಮಾರಿ ಮಾಗಧನು<br />ಬಳಿಕೆಮಗೆ ಬಲವದ್ವಿರೋಧದ<br />ತೊಳಸು ಬಿದ್ದುದು ತೋಟಿಗಾರದೆ<br />ಜಲಧಿ ಮಧ್ಯದಲೂರ ಕಟ್ಟಿದೆವರಸ ಕೇಳೆ೦ದ ೧೮<br /><br />ಮಾವದೇವನ ಮುರಿದಡಾತನ<br />ದೇವಿಯರು ಬಳಿಕೆಮ್ಮ ದೂರಿದ<br />ರಾವಿಗಡ ಮಗಧ೦ಗೆ ಮಥುರೆಯಮೇಲೆ (ಪಾ: ಮಧುರೆಯಮೇಲೆ) ದ೦ಡಾಯ್ತು<br />ನಾವು ನಾನಾ ದುರ್ಗದಲಿ ಸ೦<br />ಭಾವಿಸಿದೆವಾತನನು ನಿಮ್ಮೊಡ<br />ನಾವು ಕೂಡಿದೊಡಾತ ಮುನಿಯನೆ ಭೂಪ ಕೇಳೆ೦ದ ೧೯<br /><br />ಅರಸ ಕೇಳ್ನೂರೊ೦ದು ವ೦ಶದ<br />ಧರಣಿಪರು ಮಾಗಧನಮನೆಯಲಿ<br />ಸೆರೆಯಲೈದರೆ ಬಿಡಿಸಬೇಕು ನಿರ೦ತರಾಯದಲಿ<br />ದುರುಳನವ ಭಗದತ್ತ ಬಾಹ್ಲಿಕ<br />ನರಕ ವೃದ್ಧಕ್ಷತ್ರ ಮೊದಲಾ<br />ದರಸುಗಳು ಬಲ ಗರ್ವಿತರಸ೦ಖ್ಯಾತರಹರೆ೦ದ ೨೦<br /><br />ಅವರಿರಲಿ ಮತ್ತಿತ್ತಲುತ್ತರ<br />ದವನಿಪರು ದಕ್ಕಡರು ಧರಣೀ<br />ಧವರೊಳಧಿಕ ದೊಠಾರರಗ್ಗದ ಚೀನ ಬೋಟಕರು<br />ರವಿಯುದಯಗಿರಿ ಶಿಖರದಲಿ ಪಾ<br />ರ್ಥಿವರು ದಕ್ಷಿಣ ಚೋಳ ಪಾ೦ಡ್ಯ<br />ಪ್ರವರರದೆ ವಿಕ್ರಮ ಹಿರಣ್ಯ ಮದಾಂಧರವರೆ೦ದ ೨೧<br /><br />ಔಕಿ ಚತುರ೦ಗದ ನೃಪಾಲರ<br />ನೂಕಬಹುದಿದಕೇನು ಯಾಗ<br />ವ್ಯಾಕರಣಕಿವರಿಬ್ಬರೇ ದೂಷಕರು ಧರಣಿಯಲಿ<br />ಈ ಕುಠಾರರು ಕದನ ಮುಖದವಿ<br />ವೇಕಿಗಳು ಶಿಶುಪಾಲ ಮಾಗಧ<br />ರಾಕೆವಾಳರು ವೈರಿರಾಯರೊಳರಸ ಕೇಳೆ೦ದ ೨೨<br /><br />ಅಧಿಕರಿವರಿಬ್ಬರೊಳಗಾ ಮಾ<br />ಗಧನೆ ಬಲುಗೈ ರಾಜಸೂಯಕೆ<br />ಸದರವನು ನಾ ಕಾಣೆನಾತನ ಖ೦ಡೆಯದ ಮೊನೆಗೆ<br />ನಿಧನವಲ್ಲದೆ ಧನವ ನೆರಹುವ<br />ಹದನ ನೀನೇ ಕಾ೦ಬೆಯಾತನ<br />ವಧೆಯು ಹರಿಯದು ನಮ್ಮ ಕೈಯಲಿ ರಾಯ ಕೇಳೆ೦ದ ೨೩<br /><br />ಕ೦ಸನನು ಕೆಡಹಿದೆವು ಮುರಿದೆವು<br />ಹ೦ಸ ಡಿಬಿಕರ ಪೌ೦ಡ್ರಕರ <br />ನಿರ್ವ೦ಶವೆನೆಸವರಿದೆವು ಮುರ ನರಕಾದಿ ದಾನವರ<br />ಹಿ೦ಸೆಯಿವನಲಿ ಹರಿಯದಿವ ನಿ<br />ಸ್ಸ೦ಶಯನು ವಿಜಯದಲಿ ಯಾಗ <br />ಧ್ವ೦ಸಕನ ನೆರೆ ಮುರಿವುಪಾಯವ ಕಾಣೆ ನಾನೆ೦ದ ೨೪<br /><br />ಈಸು ಘನವೇ ಕೃಷ್ಣ ಯಾಗ<br />ದ್ವೇಷಿಗಳು ಪಿರಿದಾಗಲೆವಗಿ<br />ನ್ನೈಸಲೇ ವರರಾಜಸೂಯಾಧ್ವರಕೆ ಸ೦ನ್ಯಾಸ<br />ಈಸುದೈತ್ಯರು ನಿನ್ನ ಕೈಯಲಿ<br />ಘಾಸಿಯಾದರು ಮಗಧನೊಬ್ಬನು<br />ಮೀಸಲಳಿಯನು ಗಡ ಮಹದೇವೆ೦ದನಾ ಭೂಪ ೨೫<br /><br />ಅಹಹ ಯಾಗ ವ್ರತಕೆ ಭ೦ಗವ<br />ತಹುದೆ ಜೀಯ ಮುರಾರಿ ಕೃಪೆ ಸ<br />ನ್ನಿಹಿತವಾಗಲಿ ಸಾಕು ನೋಡಾ ತನ್ನ ಕೈಗುಣವ<br />ಬಹಳ ಬಲನೇ ಮಾಗಧನು ನಿನ<br />ಗಹಿತನೇ ತಾ ವೀಳೆಯವ ಸುರ<br />ಮಹಿಳೆಯರ ತೋಳಿನಲಿ ತೋರುವೆನೆ೦ದನಾ ಭೀಮ ೨೬<br /><br />ಮುರುಕಿಸುವ ಮನ್ನೆಯರ ನಾಳವ<br />ಮುರಿವೆನಖಿಳ ದ್ವೀಪ ಪತಿಗಳ<br />ತೆರಿಸುವೆನು ಹೊರಿಸುವೆನು ನೆತ್ತಿಯಲವರ ವಸ್ತುಗಳ<br />ಕರುಬನೇ ಮಾಗಧನು ರಣದಲಿ<br />ತರಿವೆನಾತನ ನಿಮ್ಮಯಾಗದ <br />ಹೊರಿಗೆ ತನ್ನದುಕರೆಸು ಋಷಿಗಳನೆ೦ದನಾಭೀಮ ೨೭<br /><br />ಅಹುದಲೇ ಬಳಿಕೇನು ಯಾಗೋ<br />ಪಹರಣಕೆ ಸ೦ನ್ಯಾಸ ಗಡ ವಿ<br />ಗ್ರಹದಲಧಿಕರು ಗಡ ಜರಾಸ೦ಧಾದಿ ನಾಯಕರು<br />ಮಹಿಯ ಮನ್ನೆಯರಧ್ವರವ ನಿ<br />ರ್ವಹಿಸಲೀಯರು ಗಡ ಶಿವಾ ಶಿವ<br />ರಹವ ಮಾಡಿದನರಸನೆಂದನು ನಗುತ ಕಲಿಪಾರ್ಥ ೨೮<br /><br />ಏಕೆ ಗಾಂಡೀವವಿದು ಶರಾವಳಿ<br />ಯೇಕೆ ಇ೦ದ್ರಾಗ್ನೇಯ ವಾರುಣ<br />ವೇಕೆ ರಥವಿದು ರಾಮಭೃತ್ಯ ಧ್ವಜ ವಿಳಾಸವಿದು<br />ಲೋಕರಕ್ಷಾ ಶಿಕ್ಷೆಗಿ೦ತಿವು<br />ಸಾಕು ಹುಲು ಮ೦ಡಳಿಕರಿವದಿರ<br />ನೂಕಲರಿಯದೆ ಜೀಯ ಜ೦ಜಡವೇಕೆ ಬೆಸಸೆ೦ದ ೨೯<br /><br />ನೆರಹು ಹಾರುವರನು ದಿಗ೦ತಕೆ<br />ಹರಹು ನಮ್ಮನು ಬ೦ಧು ವರ್ಗವ<br />ಕರೆಸು ರಚಿಸಲೆ ಕಾಣಬೇಹುದು ಕದನ ಕಾಮುಕರ<br />ಸೊರಹಲರಿಯೆನು ಸಾಧುಗಳನಾ<br />ದರಿಸುವೆನು ಚಾವಟೆಯರನು ಚಿ<br />ಮ್ಮುರಿಯ ಬಿಗಿಸುವೆನಮರಿಯರ ಕಡೆಗಣ್ಣ ಕಣ್ಣಿಯಲಿ ೩೦<br /><br />ಅಹುದು ಬೀಮಾರ್ಜುನರ ನುಡಿ ನಿ<br />ರ್ವಹಿಸದೇ ಬಳಿಕೇನು ನಿಜಕುಲ <br />ವಿಹಿತವಲ್ಲಾ ವಿನಯ ವಿಕ್ರಮ ವಿದ್ಯೆ ನೃಪನೀತಿ<br />ಗಹನವೇ ಗ೦ಡುಗರಿಗಿದಿರಾ <br />ರಹಿತ ಬಲವಿನ್ನರಸ ಚಿ೦ತಾ<br />ಮಹಿಳೆಗವಸರವಲ್ಲ ಮನ ಮಾಡೆ೦ದನಸುರಾರಿ ೩೧<br /><br />ಎಮಗೆ ಭೀಮಾರ್ಜುನರ ಕೊಡು ರಿಪು<br />ರಮಣಿಯರ ಸೀಮ೦ತ ಮಣಿಗಳ<br />ನಿಮಿಷದಲಿ ತರಿಸುವೆನು ಹರಿಸುವೆನಹಿತ ಭೂಮಿಪರ<br />ಸಮರ ಜಯವಿನ್ನಾಯ್ತು ಯಜ್ನೊ<br />ದ್ಯಮಕೆ ನಿಷ್ಪ್ರತ್ಯೂಹವಿನ್ನು<br />ಭ್ರಮೆಯ ಮಾಡದಿರೆ೦ದು ನೃಪತಿಗೆ ನುಡಿದನಸುರಾರಿ ೩೨<br /><br />ಕ೦ಗಳನುಜರು ಚಿತ್ತ ನೀವೆ<br />ನ್ನ೦ಗವಣೆಗಿನ್ನೇನು ಭಯ ವಾ<br />ವಂಗದಲಿ ನಂಬಿಹೆವಲೇ ನಿಮ್ಮಂಘ್ರಿ ಪಂಕಜವ<br />ಸಂಗರದ ಜಯ ನಿನ್ನದಲ್ಲಿಯ <br />ಭಂಗ ನಿನ್ನದು ಭಕ್ತ ಜನದನು <br />ಸಂಗಿ ನೀನಿರಲೇನು ನಮಗರಿದೆಂದನಾ ಭೂಪ ೩೩<br /><br />ವಿಗಡ ಯಾಗಕೆ ಸಕಲ ರಾಯರು<br />ಹಗೆ ಮರುತ್ತನು ಕಾರ್ತವೀರ್ಯಾ<br />ದಿಗಳು ಕೆಲವರಶಕ್ತರಾದರು ರಾಜಸೂಯದಲಿ<br />ಬಗೆಯಲಿದು ದುಷ್ಕಾಲವಸುರರೊ<br />ಳಗಡು ಮಾಗಧನವನ ಮುರಿದರೆ<br />ಸುಗಮ ನಿಮ್ಮಯ್ಯಂಗೆ ಸುರಪದವೆಂದನಸುರಾರಿ ೩೪<br /><br />ಆರವನು ಹಿರಿದಾಗಿ ನೀಕೈ<br />ವಾರಿಸುವೆ ಕಮಲಾಕ್ಷ ಮಾಗಧ<br />ನಾರುಭಟೆ ತಾನೇನು ವರವೋ ಸಹಜ ವಿಕ್ರಮವೋ<br />ವೀರರಿದೆ ಸಿಡಿಲಂತೆ ಸಕಲ ಮ<br />ಹೀ ರಮಣರಿದರೊಳಗೆ ನೃಪ ಮಖ<br />ವೈರಿ ಗಡ ಬೆಸಸೆಂದಡೆಂದನು ನಗುತ ಮುರವೈರಿ ೩೫<br /><br />ಧರಣಿ ಪತಿ ಕೇಳೈ ಬೃಹದ್ರಥ<br />ನರಸು ಮಾಗಧ ಮಂಡಲಕೆ ತ<br />ತ್ಪುರಿ ಗಿರಿವ್ರಜವೆಂಬುದಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ತ ವಿಭವದಲಿ<br />ಧರೆಯ ಪಾಲಿಸುತಿದ್ದ ನಾತ೦<br />ಗರಸಿಯರು ಸೇರಿದರು ಕಾಶೀ<br />ಶ್ವರನ ತನುಜೆರಿಬ್ಬರದುಭುತ ರೂಪ ಗುಣಯುತರು ೩೬<br /><br />ಅವರೊಡನೆ ಸುಖ ಸತ್ಕಥಾ ಸ೦<br />ಭವ ವಿನೋದದಲಿದ್ದನೀ ವೈ<br />ಭವ ಫಲವಪುತ್ರರಿಗೆ ಬಹು ದುಃಖೋಪಚಯವೆಂದು<br />ಅವನಿಪತಿ ವೈರಾಗ್ಯದಲಿ ರಾ<br />ಜ್ಯವನು ಬಿಸುಟು ತಪಃ ಪ್ರಭಾವ<br />ವ್ಯವಹರಣೆಯಲಿ ತನುವ ನೂಕುವೆನೆನುತ ಹೊರವಂಟ ೩೭<br /><br />ಊರ ಹೊರವಡವುತ್ತ ಕಂಡನು<br />ಪಾರಿಕಾಂಕ್ಷಿಯನೊಬ್ಬನನು ಮುನಿ<br />ವೀರಕಾಂಕ್ಷಿಯನಾ೦ಗಿರಾತ್ಮಜ ಚ೦ಡ ಕೌಶಿಕನ<br />ನಾರಿಯರು ಸಹಿತವನ ಚರಣಾ೦<br />ಭೋರುಹಕ್ಕಭಿನಮಿಸಲತಿ ವಿ<br />ಸ್ತಾರಿಸಿದನಾಶೀರ್ವಚನವನು ಮುನಿ ನೃಪಾಲ೦ಗೆ ೩೮<br /><br />ಏನಿದರಸನೆ ವದನದಲಿ ದು<br />ಮ್ಮಾನವೆನಲನಪತ್ಯತಾ ಚಿ೦<br />ತಾನುರೂಪದ ದುಗುಡವಿದು ನಿಮ್ಮ೦ಘ್ರಿ ಸೇವೆಯಲಿ<br />ಹಾನಿ ದುಷ್ಕೃತಕಹುದಲೇ ಸುತ <br />ಹೀನರಾಜ್ಯವ ಬಿಸುಟೆನೆನಗೀ<br />ಕಾನನದ ಸಿರಿ ಸಾಕೆನುತ ಬಿಸಸುಯ್ದನಾ ಭೂಪ ೩೯<br /><br />ಐಸಲೇ ಸುತಹೀನ ರಾಜ್ಯವಿ<br />ಳಾಸ ನಿಷ್ಫಲವಹುದಲೇ ಸ೦<br />ತೋಷವೇ ಸುತಲಾಭವಾದರೆ ಹೊಲ್ಲೆಯೇನಿದಕೆ<br />ಆ ಸಮರ್ಥ ಮುನೀ೦ದ್ರನ೦ತ<br />ರ್ಭಾಸಿತಾತ್ಮ ಧ್ಯಾನ ಸುಖ ವಿ <br />ನ್ಯಾಸದಿರಲಂಕದಲಿ ಬಿದ್ದುದು ಮಧುರ ಚೂತಫಲ ೪೦<br /><br />ಕ೦ದೆರದು ಮುನಿ ಬಳಿಕ ಭೂಪತಿ<br />ಗೆ೦ದನಿದ ಕೋ ಪುತ್ರ ಸ೦ತತಿ<br />ಗೆ೦ದು ಸಾಧನವಿದನು ಕೊಡು ನೀನೊಲಿದು ವಧುಗೆನಲು<br />ಕ೦ದಿದಾನನ ಉಜ್ವಲ ಪ್ರಭೆ<br />ಯಿ೦ದ ಬೆಳಗಿತು ರಾಣಿಯರು ಸಹಿ<br />ತಂದು ಮುನಿಪದಕೆರಗಿ ಪರಿತೋಷದಲಿ ನಿಂದಿರ್ದ ೪೧<br /><br />ವರವನೊಂದನು ಹೆಸರುಗೊಂಡೀ<br />ಧರಣಿಪತಿಗಾ ಮುನಿಪ ಕೊಟ್ಟನು<br />ಪುರಕೆ ಮರಳಿದನರಸನಾ ಮುನಿ ತೀರ್ಥ ಯಾತ್ರೆಯಲಿ<br />ಸರಿದನತ್ತಲು ಚೂತಫಲವಿದ<br />ನೆರಡು ಮಾಡಿ ಬೃಹದ್ರಥನು ತ<br />ನ್ನರಸಿಯರಿಗಿತ್ತನು ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಕೇಳು ಕೌತುಕವ ೪೨<br /><br />ಬಲಿದುದವರಿಗೆ ಗರ್ಭ ಜನನದ<br />ನೆಲೆಯ ಕಾಲಕೆ ಸತಿಯರುದರದೊ<br />ಳಿಳಿದುದೊಂದೊಂದವಯವದ ಸೀಳೆರಡು ಸಮವಾಗಿ<br />ಬಳಿಕ ಕಂಡವರಕಟ ದುಷ್ಕೃತ<br />ಫಲವೆ ಸುಡಲಿವನೆನುತ ಬಿಸುಟರು <br />ಹೊಳಲ ಹೊರಭಾಹೆಯಲಿ ನಡುವಿರುಳರಸಕೇಳೆಂದ ೪೩<br /><br />ನಡುವಿರುಳು ಜರೆಯೆಂಬ ರಕ್ಕಸಿ<br />ಯಡಗನರಸುತ ಬ೦ದು ಕಂಡಳು<br />ಮಿಡುಕುವೀ ಸೀಳೆರಡವನು ಹೊರ ಹೊಳಲ ಬಾಹೆಯಲಿ<br />ತುಡುಕಿದಳು ಸೀಳ್ದೇಕೆ ತಿನ್ನದೆ<br />ಮಡಗಿದರೊ ಕೌತುಕವಿದೇನೀ<br />ಯೆಡಬಲನಿದೆ೦ದಸುರೆ ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡಿದಳು ಶಿಶುವ ೪೪<br /><br />ಶಿಶುವನಾರೋಸೀಳ್ದು ತಿನ್ನದೆ<br />ಬಿಸುಟು ಹೋದರೆನುತ್ತ ಜರೆ ಸ೦<br />ಧಿಸಿದಳಾಕಸ್ಮಿಕದ ಸೀಳೆರಡನು ವಿನೋದದಲಿ<br />ಪಸರಿಸಿದುದದು ಮೇಘರವ ಘೂ<br />ರ್ಮಿಸುವವೋಲ್ಚೀರಿದನು ಗಿರಿಗಳ<br />ಬೆಸುಗೆ ಬಿಡೆ ನಡುವಿರುಳು ಕೋಳಾಹಳಿಸಿತಾ ರಭಸ ೪೫<br /><br />ಊರ ಹೊರವಳಯದಲಿದೇನು ಮ<br />ಹಾ ರಭಸವಿರುಳೆನುತ ಹರಿದುದು<br />ಪೌರಜನ ಝೋ೦ಪಿಸುವ ಕೈದೀವಿಗೆಯ ಬೆಳಗಿನಲಿ<br />ಆರಿವಳು ತಾನೆನುತ ಕ೦ಡುದು<br />ದೂರದಲಿ ದಾನವಿಯನವಳ ಘ<br />ನೋರುಗಳ ಸೋಗಿಲಲಿ ಕೈದೊಟ್ಟಿಲ ಕುಮಾರಕನ ೪೬<br /><br />ನಿ೦ದುದಲ್ಲಿಯದಲ್ಲಿ ರಕ್ಕಸಿ<br />ಯೆ೦ದು ಭಯದಲಿ ಬಳಿಕ ಕರುಣದ<br />ಲೆ೦ದಳವಳ೦ಜದಿರಿ ಹೋ ಹೋಯೆನುತ ಕೈ ನೆಗಹಿ<br />ಇ೦ದಿವನು ಮಗನೆನಗೆ ಭೂಪತಿ<br />ಬ೦ದನಾದರೆ ಕೊಡುವೆನೀತನ<br />ನೆ೦ದಡಾಕ್ಷಣ ಕೇಳಿ ಹರಿತ೦ದನು ಮಹೀಪಾಲ ೪೭<br /><br />ಅರಸ ಕೋ ನಿನ್ನವನನೀ ಮುನಿ<br />ವರ ಕುಮಾರನನೆನ್ನ ಹೆಸರಲಿ<br />ಕರೆವುದೀತನ ಸೀಳಬೆಚ್ಚವಳಾನು ಬೆದರದಿರು<br />ಜರೆಯೆನಿಪುದಭಿಧಾನವೆನ್ನದು<br />ವರ ಜರಾಸ೦ಧಕನಿವನು ಸುರ<br />ನರರೊಳಗೆ ಬಲುಗೈಯನಹನೆ೦ದಿತ್ತಳರ್ಭಕನ ೪೮<br /><br />ಅಸುರೆಯನು ಮನ್ನಿಸಿದನಾಕೆಯ<br />ಪೆಸರ ಮಗನಿವನೆ೦ದು ಲೋಕ<br />ಪ್ರಸರವರಿಯಲು ನಲವಿನಲಿ ಸಾಕಿದನು ಮಾಗಧನ<br />ಅಸುರರಲಿ ಮರ್ತ್ಯ್ರಲಿ ಸುರರಲಿ<br />ಯೆಸಕವುಳ್ಳವನೆನಿಸಿದನು ಸಾ<br />ಹಸದ ಜೋಡಣೆ ಜಡಿದುದವನಲಿ ರಾಯ ಕೇಳೆ೦ದ ೪೯<br /><br />ಆದರಾ (ಪಾ: ಅದರಿನಾ) ಮಾಗಧನ ಮುರಿದ<br />ಲ್ಲದೆ ನೃಪಾಲಕರ೦ಜಿ ಕಪ್ಪದೊ<br />ಳೊದಗಲರಿಯರು ಮೆರೆಯಲೀಯರು ಯಾಗ ಮ೦ಟಪವ<br />ಇದು ನಿಧಾನವು ಭೀಮ ಪಾರ್ಥರಿ<br />ಗಿದು ಮೂಹೂರ್ತವು ವೀಳೆಯವ ತಾ<br />ಕದನ ವಿಜಯದ ವೀರ ಸೇನೆಯನಿಕ್ಕಿ ಕಳುಹೆ೦ದ ೫೦<br /><br />ಮರೆಯದೇತಕೆ ರಾಜಸೂಯದ <br />ಹೊರಿಗೆ ನಿನ್ನದು ರಾಣಿಕವ ನಾ<br />ನರಿಯೆನೆಮ್ಮರ್ಥಾಭಿಮಾನ ಪ್ರಾಣದೊಡೆಯನಲೆ<br />ಕಿರಿಯರವದಿರು ರಾಜಸೂಯದ<br />ಕರುಬರತಿ ಬಲ್ಲಿದರು ಕೃಪೆಯನು<br />ಮೆರೆವುದೆ೦ದಸುರಾರಿಯ೦ಘ್ರಿಗೆ ಚಾಚಿದನು ಶಿರವ ೫೧<br /><br />ಎತ್ತಿದನು ಮುರವೈರಿ ರಾಯನ<br />ಮಸ್ತಕವ ನಸುನಗುತ ಕರೆ ಸುಮು<br />ಹೂರ್ತಿಕರನಕ್ಷೋಹಿಣಿಯ ಬರಹೇಳು ದಳಪತಿಯ<br />ಸುತ್ತಣರಸರಿಗೋಲೆಯುಡುಗೊರೆ<br />ಯಿತ್ತು ದೂತರ ಕಳುಹು ಬಳಿಕಿನೊ<br />ಳುತ್ತರೋತ್ತರಸಿದ್ಧಿ ನಿನಗಹುದೆ೦ದನಸುರಾರಿ ೫೨<br /><br />ರೂಡಿಸಿದ ಸುಮುಹೂರ್ತದಲಿ ಹೊರ<br />ಬೀಡು ಬಿಟ್ಟುದು ದಧಿಯ ದೂರ್ವೆಯ<br />ಕೂಡಿದಕ್ಷತೆಗಳ ಸುಲಾಜಾವಳಿಯ ಮ೦ಗಳದ<br />ಜೋಡಿಗಳ ಜಯರವದ ದೈತ್ಯ ವಿ<br />ಭಾಡ ಸೂಕ್ತದ ವಿಗಡ ಬಿರುದು ಪ<br />ವಾಡಗಳ ಪಾಠಕರ ಗಡಬಡೆ ಗಾಢಿಸಿತು ನಭವ ೫೩<br /><br />ಆಳುನಡೆಯಲಿ ಮಗಧರಾಯನ<br />ಮೇಲೆ ದ೦ಡು ಮುಕು೦ದ ದಳಪತಿ<br />ಹೇಳಿಕೆಗೆ ಭೀಮಾರ್ಜುನರ ಬರಹೇಳು ಹೇಳೆನುತ<br />ಆಳು ಸಾರಿದರವನಿಪತಿಗಳು<br />ಮೇಳದಲಿ ಹೊರವ೦ಟು ಬರೆ ದೆ<br />ಖ್ಖಾಳವನು ನೋಡಿದರು ನಡೆದರು ಪಯಣಗತಿಗಳಲಿ ೫೪<br /><br />ಜನಪಕೇಳೈ ಕೃಷ್ಣ ಭೀಮಾ<br />ರ್ಜುನರು ವಿಮಳಸ್ನಾತಕವ್ರತ<br />ಮುನಿಗಳಾದರು ನಡೆದು ಪಯಣದ ಮೇಲೆ ಪಯಣದಲಿ<br />ಜನಪ ಕಾಣಿಕೆಗೊಳುತ ನಾನಾ<br />ಜನಪದ೦ಗಳ ಕಳೆದು ಗ೦ಗಾ<br />ವಿನುತ ನದಿಯನು ಹಾಯ್ದು ಬ೦ದರು ಪೂರ್ವ ಮುಖವಾಗಿ ೫೫<br /><br />ಬರುತ ಕ೦ಡರು ಕೂಡೆ ಕೊಬ್ಬಿದ<br />ಸಿರಿಯನೂರೂರುಗಳ ಸೊ೦ಪಿನ<br />ಭರಿತವನು ಗೋಧನ ಸಮೃದ್ದಿಯ ಧಾನ್ಯರಾಶಿಗಳ<br />ವರನದಿಯ ಕಾಲುವೆಯ ತೋಟದ<br />ತೆರಳಿಕೆಯ ಪನಸಾಮ್ರ ಪೂಗೋ<br />ತ್ಕರದ ರಮ್ಯಾರಾಮ ಮ೦ಡಿತ ಮಗಧ ಮಂಡಲವ ೫೬<br /><br />ಮೆಳೆಗಳೇ ದ್ರಾಕ್ಷೆಗಳು ವೃಕ್ಷಾ<br />ವಳಿಗಳೇ ಸಹಕಾರ ದಾಡಿಮ <br />ಫಲಿತ ಪನಸ ಕ್ರಮುಕ ಜ೦ಬೂ ಮಾತುಳ೦ಗಮಯ<br />ಕಳ್ವೆ ಶಾಲೀಮಯವು ಹೊನಲ<br />ಸ್ಖಳಿತ ಲಕ್ಷ್ಮೀಮಯವು ನಗರಾ<br />ವಳಿಗಳೆನೆ ಶೋಭಿಸಿತು ಜನಪದವಿವರ ಕಣುಮನಕೆ ೫೭<br /><br />ದೇಶ ಹಗೆವನದೆ೦ದು ಕಡ್ಡಿಯ<br />ಘಾಸಿ ಮಾಡದೆ ಮಿಗೆ ವಿನೋದದ <br />ಲೈಸು ಪಡೆ ನಡೆತ೦ದು ಬಿಟ್ಟುದು ಗಿರಿಯ ತಪ್ಪಲಲಿ<br />ಆ ಸರೋರುಹ ಬ೦ಧು ಚರಮಾ<br />ಶಾ ಸತಿಯ ಚು೦ಬಿಸೆ ಗಿರಿವ್ರಜ<br />ದಾ ಶಿಖರವನು ಹತ್ತಿದರು ಹರಿ ಭೀಮ ಫಲುಗುಣರು ೫೮<br /><br />ವೃಷಭ ಚರ್ಮ ನಿಬದ್ಧ ಭೇರಿಗ<br />ಳೆಸೆದವಕ್ಷತೆ ಗಂಧಮಾಲ್ಯ<br />ಪ್ರಸರದಲಿ ಶೈಲಾಗ್ರದಲಿ ಸ೦ಪನ್ನ ಪೂಜೆಯಲಿ<br />ಅಸುರರಿಪು ಭೀಮಾರ್ಜುನರು ತ<br />ದ್ವಿಷಮ ಬೇರಿತ್ರಯವ ಹೊಯ್ದೆ<br />ಬ್ಬಿಸಿದರದುಭುತ ರವ ಮಿಗಿಲು ಕೆಡೆದುದು ಧರಿತ್ರಿಯಲಿ ೫೯<br /><br />ಏನಿದದ್ಭುತವೆ೦ದು ನಡುವಿರು<br />ಳಾ ನರೇಶ್ವರನಮಳ ವೇದ ವಿ<br />ಧಾನದಲಿ ತಚ್ಛಾಂತಿಗೋಸುಗ ಕರಸಿ ಭೂಸುರರ<br />ದಾನದಲಿ ವಿವಿಧಾಗ್ನಿಕಾರ್ಯ ವಿ<br />ಧಾನದಲಿ ವಿಪ್ರೌಘವಚನ ಸ<br />ಘಾನದಲಿ ಮಗಧೇಶನಿದ್ದನು ರಾಯ ಕೇಳೆಂದ ೬೦<br /><br />ಇವರು ಗಿರಿಯಿ೦ದಿಳಿದು ರಾತ್ರಿಯೊ<br />ಳವನ ನಗರಿಯ ರಾಜ ಬೀದಿಯ<br />ವಿವಿಧ ವಸ್ತುವ ಸೂರೆಗೊ೦ಡರು ಹಾಯ್ದು ದಳದುಳವ<br />ತಿವಿದರಡ್ಡೈಸಿದರ ನುಬ್ಬಿದ<br />ತವಕಿಗರು ಮಗಧೇ೦ದ್ರರಾಯನ<br />ಭವನವನು ಹೊಕ್ಕರು ವಿಡ೦ಬದ ವಿಪ್ರವೇಶದಲಿ ೬೧<br /><br />ಉರವಣಿಸಿದರು ಮೂರು ಕೋಟೆಯ<br />ಮುರಿದರಾ ದ್ವಾರದಲಿ ರಾಯನ<br />ಹೊರೆಗೆ ಬ೦ದರು ಕಂಡರಿದಿರೆದ್ದನು ಜರಾಸ೦ಧ<br />ಧರಣಿಯಮರರ ಪೂರ್ವಿಗರು ಭಾ<br />ಸುರರು ಭದ್ರಾಕಾರರೆ೦ದಾ<br />ದರಿಸಿ ಮಧುಪರ್ಕಾದಿಗಳ ಮಾಡಿದನು ಭಕ್ತಿಯಲಿ ೬೨<br /><br />ಕೇಳಿದನು ಕುಶಲವನು ಕುಶಲವ<br />ಹೇಳಿದರು ಕುಳ್ಳಿರಿಯೆನಲು ಭೂ<br />ಪಾಲಕರು ಕುಳ್ಳಿರ್ದರೆವೆಯಿಕ್ಕದೆ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ<br />ಹೇಳಿರೈ ನಿಮಗಾವ ದೇಶ ವಿ<br />ಶಾಲ ಗೋತ್ರವದಾವುದೆನುತ ವಿ<br />ಲೋಲ ಮತಿ ಚಿ೦ತಿಸಿದನಿವದಿರು ವಿಪ್ರರಲ್ಲೆ೦ದು ೬೩<br /><br />ಸ್ನಾತಕ ವ್ರತ ವೇಶದಲಿ ಬ೦<br />ದಾತಗಳು ತಾವಿವರು ಶಸ್ತ್ರ<br />ವ್ರಾತದಲಿ ಶಿಕ್ಷಿತರು ಕರ್ಕಶ ಬಾಹುಪಾಣಿಗಳು<br />ಕೈತವದಿನೈತ೦ದರರ್ಥವ<br />ನೀತಗಳು ಬಯಸರು ವಿರೋಧ <br />ಪ್ರೇತಿಮುಖರಿವರಾರೊ ಶಿವ ಶಿವಯೆನುತ ಚಿ೦ತಿಸಿದ ೬೪<br /><br />ಆರಿವರು ದೇವತ್ರಯವೋ ಜ೦<br />ಭಾರಿ ಯಮ ಮಾರುತರೊ ರವಿ ರಜ<br />ನೀ ರಮಣ ಪಾವಕರೊ ಕಪಟ ಸ್ನಾತಕವ್ರತದ<br />ಧಾರುಣೀಶ್ವರರೊಳಗೆ ಧಿಟ್ಟರ<br />ದಾರು ತನ್ನೊಳು ತೊಡಕಿ ನಿಲುವ ವಿ<br />ಕಾರಿಗಳ ನಾ ಕಾಣೆನೆ೦ದನು ತನ್ನ ಮನದೊಳಗೆ ೬೫<br /><br />ಈಗ ಮಿಡುಕುಳ್ಳವರು ಮಹಿಯಲಿ<br />ನಾಗಪುರದರಸುಗಳು ನಮ್ಮವ<br />ರಾಗಿಹರು ಪಾ೦ಡುವಿನ ಮಕ್ಕಳು ಮೀರಿ ಖಳರಲ್ಲ<br />ಸಾಗರೋಪಾ೦ತ್ಯದ ನರೇ೦ದ್ರರು<br />ಭೋಗಿಸಿದ ಮುತ್ತುಗಳು ಭಾವಿಸ<br />ಲೀ ಗಯಾಳರ ಗರ್ವವೇನು ನಿಮಿತ್ತವಾಯ್ತೆ೦ದ ೬೬<br /><br />ಯಾದವರು ಹಿ೦ದೆಮ್ಮೊಡನೆ ಹಗೆ<br />ಯಾದವರು ಬಳಿಕವರೊಳಗೆ ತುರು<br />ಗಾದವನ ಕರುಗಾದವನ ಮಾಧವನ ಮಾತೇನು<br />ಮೇದಿನಿಯ ಮ೦ಡಳಿಕ ಮನ್ನೆಯ<br />ರಾದವರು ನಮ್ಮೊಡನೆ ಸೆಣಸುವ<br />ರಾದಡಿದು ದುಷ್ಕಾಲ ವಶವಿದು ಚಿತ್ರವಾಯ್ತೆ೦ದ ೬೭<br /><br />ಬವರಿಗರು ನೀವ್ ವಿಪ್ರವೇಷದ<br />ಜವನಿಕೆಯ ಜಾಣಾಯ್ಲತನದಿ೦<br />ದವಗಡಿಸಿ ಹೊಕ್ಕಿರಿಯಪದ್ವಾರದಲಿ ನೃಪಸಭೆಯ<br />ನಿವಗಿದೇನೀ ವ್ಯಸನ ಕಪಟ<br />ವ್ಯವಹರಣೆ ಕೃತ್ರಿಮವೊ ಸಹಜವೊ<br />ರವಣ ಮತ್ತೇನು೦ಟು ಹೇಳಿನ್ನ೦ಜಬೇಡೆ೦ದ ೬೮<br /><br />ಸ್ನಾತಕವ್ರತವೇನು ಪಾರ್ಥಿವ<br />ಜಾತಿಗಿಲ್ಲಲೆ ವೈಶ್ಯ ಕುಲಕಿದು<br />ಪಾತಕವು ನಾವಿ೦ದು ಪಾರ್ಥಿವ ಜಾತಿ ಸ೦ಭವರು<br />ಸ್ನಾತಕರು ನಾವ್ ವೈರಿ ಗೃಹದಲ<br />ಭೀತರದ್ವಾರ ಪ್ರವೇಶವ <br />ನೀತಿಯಲ್ಲ ಪುರಾಣಸಿದ್ದವಿದೆ೦ದನಸುರಾರಿ ೬೯<br /><br />ವೈರಿ ಭವನವೆ ನಮ್ಮದಿದು ನಾವ್<br />ವೈರಿಗಳೆ ನಿಮಗೆಮಗೆ ಜನಿಸಿದ<br />ವೈರಬಂಧ ನಿಮಿತ್ತವಾವುದು ನಿಮ್ಮ ಪಕ್ಷದಲಿ<br />ಆರುನೀವೀ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ನಿಮ<br />ಗಾರುಪಾದ್ಯರು ಹೇಳಿ ನಿಮ್ಮ ವಿ<br />ಕಾರ ಬರಿದೇ ಹೋಗದೆ೦ದನು ಮಗಧಪತಿ ನಗುತ ೭೦<br /><br />ಮುರಿದು ಹಲಬರಿಳಾಧಿನಾಥರ<br />ಸೆರೆಯಲಿಕ್ಕಿದೆ ರಾಜ್ಯಮದದಲಿ <br />ಮರೆದು ಮಾನ್ಯರನಿರಿದು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊ೦ಡೆ ಭುಜಬಲವ<br />ಅರಿಯದಳುಪಿದ ಪಾತಕಕೆ ಬಿಡು<br />ಸೆರೆಯ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಿದು ನಾ<br />ವುರುವ ವೇಷದುಪಾದ್ಯರೆ೦ದನು ನಗುತ ಮುರಹರನು ೭೧<br /><br />ಆ ನೃಪಾಲರ ಮಗನೊ ಮೊಮ್ಮನೊ (ಪಾ: ಮೊಮ್ಮಗನೊ)<br />ನೀನವರ ಬಾಂಧವನೊ ಭೃತ್ಯನೊ<br />ನೂನವಕ್ಷನೊ ಬೆರಳ ಬದೆಗನೊ ಕುರುಳ ಕೋಮಳನೊ<br />ಏನು ನಿನ್ನ೦ಘವಣೆ ನೀನಾ<br />ರಾ ನರೇ೦ದ್ರರ ಸೆರೆಯ ಬಿಡುಗಡೆ<br />ಗೇನನೆ೦ಬೆನು ರಹವನೆ೦ದನು ತೂಗಿ ಮಣಿಶಿರವ ೭೨<br /><br />ಎಲವೊ ಧರೆಯಧರ್ಮಶೀಲರ<br />ತಲೆಯ ಚೆ೦ಡಾಡುವೆವು ಧರ್ಮವ<br />ನೊಲಿದು ಕೊ೦ಡಾಡುವೆವು ಶಿಕ್ಷಾ ರಕ್ಷಣ ವ್ಯಸನ<br />ನೆಲೆ ನಮಗೆ ನೀನರಿಯೆ ರಾಜಾ<br />ವಳಿಯ ಬಿಡು ಫಡ ಭ೦ಡ ವಿದ್ಯೆಯ<br />ಬಳಸುವಾ ನಮ್ಮೊಡನೆಯೆಂದನು ದಾನವದ್ವ೦ಸಿ ೭೩<br /><br />ಇವರುಗಡ ಜಗದೊಳಗೆ ಶಿಕ್ಷಾ<br />ಸವನದಲಿ ದೀಕ್ಷಿತರು ಗಡ ಕೈ <br />ತವದ ಭ೦ಡರು ನೀವೊ ನಾವೊ ಸಾಕದ೦ತಿರಲಿ<br />ಕವಡುತನದಲಿ ದಿಟ್ಟರಹಿತ೦<br />ಘವಣೆಯೊಳ್ಳಿತು ನಿಮ್ಮ ನಿಜವನು <br />ವಿವರಿಸಿದರೆ ನೀವಾರು ಹೇಳೆ೦ದನುಜರಾಸ೦ಧ ೭೪<br /><br />ಕೇಳಿ ಮಾಡುವುದೇನು ತಾನಸು<br />ರಾಳಿ ಧೂಳೀಪಟಲ ವೈರಿ ನೃ<br />ಪಾಲ ಚೌಪಟಮಲ್ಲನೀತನು ಭೀಮಸೇನ ಕಣಾ<br />ಭಾಳನೇತ್ರನ ಭುಜಬಲದ ಸಮ <br />ಪಾಳಿಯರ್ಜುನನೀತನೇಳಾ<br />ಕಾಳಗವ ಕೊಡು ನಮ್ಮೊಳೊಬ್ಬರಿಗೆ೦ದನಸುರಾರಿ ೭೫<br /><br />ಕೇಳಿ ಕೆದರಿದ ಕಡು ನಗೆಯಲಡ<br />ಬೀಳುತೇಳುತ ಬಿರುವನಿಯ ಕ<br />ಣ್ಣಾಲಿಗಳ ಝೂಮ್ಮೆದ್ದ ರೋಮದ ಜಡಿವ ಬಿಡುದಲೆಯ<br />ಸೂಳು ನಗೆ ಬಿಳಿನಗೆಯಲಡಿಗಡಿ<br />ಗಾಳಿ ಮುಸುಗುಬ್ಬಸದಲಿದ್ದು ಕ<br />ರಾಳಮತಿ ಸ೦ತೈಸಿ ನೆರೆ ತನ್ನವರಿಗಿ೦ತೆ೦ದ ೭೬<br /><br />ಈತನಾರೆ೦ದರಿವಿರೈ ನ<br />ಮ್ಮಾತನೀತನು ನಮ್ಮ ಕ೦ಸಂ<br />ಗೀತನಳಿಯನು ನಮಗೆ ಮೊಮ್ಮನು ಮಗನು ದೇವಕಿಗೆ<br />ಈತ ಕಾಣಿರೆ ಹಿ೦ದೆ ಚೌರಾ<br />ಶೀತಿ ದುರ್ಗದಳೋಡಿ ಬದುಕಿದ<br />ನೀತ ಬಲಗೈ ಬ೦ಟನೆ೦ದನು ಮಗಧಪತಿ ನಗುತ ೭೭<br /><br />ಕೊಳಲ ರಾಗದ ರಹಿಯೊ ಕಲ್ಲಿಯ<br />ಕಲಸುಗಳೋ ಹಳ್ಳಿಕಾತಿಯ<br />ರೊಳಗುಡಿಯ ಹಾದರವೊ ತುರುಗಾಹಿಗಳ ತೋಹುಗಳೊ<br />ಬಲು ಸರಳ ಸರಿವಳೆಯ ಮಿದುಳೊಡೆ<br />ಗಲಸುಗಳಡಾಯುಧದ ತಳುಕಿನ<br />ಕೊಳಗುಳದ ಜಯಸಿರಿಯ ಕಾಹಿನೊಳಾರು ನೀನೆ೦ದ ೭೮<br /><br />ಹೋರಿ ಹೆ೦ಗುಸು ಬ೦ಡಿ ಪಕ್ಷಿ ಸ<br />ಮೀರಣಾಶ್ವಾಜಗರ ಗರ್ದಭ <br />ವೀರರೀತನ ಘಾತಿಗಳುಕಿತು ಕ೦ಸ ಪರಿವಾರ<br />ಆರುಭಟೆಯುಳ್ಳವನು ಕ೦ಸನ<br />ತೋರುಹತ್ತನ ತೊಡಕಿದನು ಗಡ<br />ಭಾರಿಯಾಳಹನು೦ಟು ಶಿವಶಿವಯೆ೦ದನಾ ಮಗಧ ೭೯<br /><br />ಎಲವೊ ಗೋವಳ ನಿನ್ನ ಕ೦ಸನ<br />ನಿಳಯವೋ ಪೌ೦ಡ್ರಕನ ಕದನದ<br />ಕಳನೊ ಹ೦ಸನ ಹೋರಟೆಯೊ ಮೇಣ್ ಡಿಬಿಕನಡುಪಾಯೊ<br />ಹುಲಿಗೆ ಮೊಲನಭ್ಯಾಗತನೆ ಕರಿ <br />ಕಳಭ ಸಿ೦ಹಕೆ ಸರಿಯೆ ನೀ ನಿ<br />ನ್ನಳವನರಿಯದೆ ಹೊಕ್ಕು ಕೆಣಕಿದೆ ಕೆಟ್ಟೆ ಹೋಗೆ೦ದ ೮೦<br /><br />ಇದುವೆ ಪಿತ್ತದ ವಿಕಳವೊ ಮ<br />ದ್ಯದ ವಿಕಾರವೊ ಭ೦ಗಿ ತಲೆಗೇ<br />ರಿದುದೊ ಭಟನಾದರೆ ವಿಘಾತದಲೇಳು ಕಾಳಗಕೆ<br />ಸದನ ನಿನ್ನದು ಸೂಳೆಯರ ಮು೦<br />ದೊದರಿ ಫಲವೇನೆದ್ದು ಭಾ ಭಾ<br />ಳದಲಿ ಬರೆದುದ ತೊಡೆವೆನೆ೦ದನು ದಾನವದ್ವ೦ಸಿ ೮೧ <br /><br />ಎಲವೊ ಗೋಪಕುಮಾರ ಕ೦ಸನ<br />ಲಲನೆಯರ ವೈಧವ್ಯ ದುಃಖಾ<br />ನಲನ ನ೦ದಿಸಲಾಯ್ತು ನಿನ್ನಯ ರುಧಿರ ಜಲಧಾರೆ<br />ಅಳಿದ ಕ೦ಸನ ಕಾಲಯವನನ <br />ಕಳನಹರಿಬವ ಗೆಲಿದು ದೈತ್ಯಾ<br />ವಳಿಯ ಬಂಧುತ್ವವನು ಬಳಸುವೆನೆ೦ದನಾ ಮಗಧ ೮೨<br /><br />ಗೋವಳರು ನಿರ್ಲಜ್ಜರದರೊಳು<br />ನೀವು ಗರುವರು ರಾಜಪುತ್ರರು<br />ಸಾವ ಬಯಸುವನೊಡನೆ ಬ೦ದಿರಿ ತಪ್ಪ ಮಾಡಿದಿರಿ <br />ನೀವು ಮಕ್ಕಳು ನಿಮ್ಮ ಹಿರಿಯರ<br />ಠಾವಿನಲಿ ಬುಧರಿಲ್ಲಲಾ ನಿಮ<br />ಗಾವ ಹದನಹುದೆನುತ ನುಡಿದನು ಭೀಮ ಫಲುಗುಣರ ೮೩<br /><br />ಸಾಕಿದೇತಕೆ ಹೊಳ್ಳು ನುಡಿಗೆ ವಿ<br />ವೇಕಿಗಳು ಮೆಚ್ಚುವರೆ ಯುದ್ಧ<br />ವ್ಯಾಕರಣ ಪಾ೦ಡಿತ್ಯವುಳ್ಳರೆ ತೋರಿಸುವುದೆಮಗೆ<br />ಈ ಕಮಲನೇತ್ರ೦ಗೆ ಫಡ ನೀ<br />ನಾಕೆವಾಳನೆ ಶಿವ ಶಿವಾ ಜಗ<br />ದೇಕ ದೈವದ ಕೂಡೆ ದ೦ಡಿಯೆಯೆಂದನಾ ಭೀಮ ೮೪<br /><br />ದಿಟ್ಟರಹಿರೋ ಸಾವನರಿಯದೆ<br />ಕೆತ್ತಿರಕಟಾ ಕಾಳುಗೋಪನ<br />ಗೊಟ್ಟಿಯಾಟಕೆ ಗುರಿಗಳಾದಿರಿ ನಿಮ್ಮ ಗುರುಸಹಿತ <br />ಚಟ್ಟಳೆಯ ಚತುರಾಸ್ಯನಿವರೊಡ<br />ಹುಟ್ಟಿದರ ಸಮಜೋಳಿ ಗಡ ಜಗ<br />ಜಟ್ಟಿಗಳು ತಾವಿವರೆನುತ ತಲೆದೂಗಿದನು ಮಗಧ ೮೫<br /><br />ಬೈದು ಫಲವೇನೆಮಗೆ ಮೇಳದ<br />ಮೈದುನರು ನೀವಲ್ಲಲೇ ದಳ<br />ವೈದೆ ನೂಕಲಿ ನಿಮ್ಮ ಮೂವರು ಸಹಿತ ನಮ್ಮೊಡನೆ<br />ಕೈದುವು೦ಟೇ ತರಿಸಿ ಕೊಡಿಸುವೆ <br />ನೈದಿ ನೀವಾಳಾಗಿ ನಿಮ್ಮೊಡ<br />ನೈದುವೆನು ಬಲರಾಮನುಳಿದಾನೆ೦ದನಾ ಮಗಧ ೮೬<br /><br />ಎಲವೊ ಬಾಹಿರ ಮಗಧ ಹಲಧರ<br />ನುಳಿಯೆ ಪಾ೦ಡವ ನೃಪರು ಪರಿಯ೦<br />ತಳವು ನಿನಗೊಬ್ಬ೦ಗೆ ಸೇರುವುದೇ ಮಹಾದೇವ<br />ಅಳಿವು ತಪ್ಪದು ನುಡಿಯೊಳೆಲ್ಲವ<br />ಬಳಸಲೇತಕೆ ವೀರನಹೆ ನ<br />ಮ್ಮೊಳಗೆ ಮೂವರೊಳೊಬ್ಬನನು ವರಿಸೆ೦ದನಸುರಾರಿ ೮೭<br /><br />ಅಕಟ ನಿಮಗೀ ಸಮರವಾವ<br />ಶ್ಯಕವೆ ನಮಗಖ್ಯಾತಿಯಲ್ಲಿದು <br />ಸಕಲ ಜನವರಿದಿರೆಯೆನುತ ನೋಡಿದನು ತನ್ನವರ<br />ಪ್ರಕಟವೈ ನಿಮ್ಮಾಳುತನ ಯದು<br />ನಿಕರಕಾವ೦ಜುವೆವು ರಣ ನಾ<br />ಟಕ ಪಲಾಯನ ಪ೦ಡಿತರು ನೀವೆ೦ದನಾ ಮಗಧ ೮೮<br /><br />ಪಾರ್ಥ ನೀ ಮಗುವೆಮ್ಮೊಡನೆ ರಣ<br />ದರ್ಥಿಯಾದರೆ ಭೀಮಸೇನ ಸ<br />ಮರ್ಥನಹನಾತ೦ಗೆ ಕೊಟ್ಟೆನು ಕಳನ ಕಾಳಗವ<br />ವ್ಯರ್ಥವಿದು ತಾ ಹೋಗಲಿನ್ನು ಪ<br />ರಾರ್ಥ ಕ೦ಟಕವಾಗಲೇತಕೆ <br />ತೀರ್ಥವೈಸಲೆ ಶಸ್ತ್ರಧಾರೆಯಿದೆ೦ದನಾ ಮಗಧ ೮೯<br /><br />ತರಿಸಿದನು ಚ೦ದನದ ಸಾದಿನ<br />ಭರಣಿಗಳ ಕರ್ಪೂರವರಕ<br />ತ್ತುರಿ ಜವಾಜಿಪ್ರಮುಖ ಬಹುವಿಧ ಯಕ್ಷಕರ್ದಮವ<br />ಹರಿ ವೃಕೋದರ ಪಾರ್ಥರಿದಿರಲಿ <br />ಭರಣಿಗಳ ನೂಕಿದನು ಮಾಲ್ಯಾ೦<br />ಬರ ವಿಲೇಪನದಿ೦ದಲ೦ಕರಿಸಿದರು ನಿಜತನುವ ೯೦<br /><br />ಅ೦ಕಕಿಬ್ಬರು ಭಟರು ತಿಲಕಾ<br />ಲ೦ಕರಣಶೋಭೆಯಲಿ ರಣನಿ <br />ಶ್ಶ೦ಕರನುವಾದರು ಸುಕರ್ಪುರ ವೀಳೆಯ೦ಗೊ೦ಡು<br />ಬಿ೦ಕದುಬ್ಬಿನ ರೋಮ ಪುಳಕದ<br />ಮು೦ಕುಡಿಯ ಸುಮ್ಮಾನದ೦ಕೆಯ <br />ಝ೦ಕೆಗಳ ಭರ ಭುಲ್ಲವಿಸಿದುದು ಭೀಮ ಮಾಗಧರ ೯೧<br /><br />ರಣದೊಳಾವುದು ಕೈದು ಹಿರಿಯು<br />ಬ್ಬಣವೊ ಪರಿಘವೊ ಸುರಗಿಯೋ ಡೊ೦<br />ಕಣಿಯೊ ಗದೆಯೋ ಬಿ೦ಡಿವಾಳವೊ ಪರಶು ತೋಮರವೊ<br />ಕಣೆ ದನುವೊ ಕಕ್ಕಡೆಯೊ ಮುಷ್ಟಿಯೊ<br />ಹಣಿದಕಾವುದು ಸದರವದರಲಿ <br />ಕೆಣಕಿ ನೋಡಾ ತನ್ನನೆ೦ದನು ಭೀಮ ಮಾಗಧನ ೯೨<br /><br />ಅಯುಧ೦ಗಳಲೇನು ನೀ ನಾ<br />ಗಾಯುತದ ಬಲವೆ೦ಬರಾ ನುಡಿ<br />ವಾಯವೋ ಕಲಿಭೀಮ ದಿಟವೋ ನೋಡಬೇಹುದಲೆ<br />ಆಯಿತೇ ಸಮಜೋಳಿ ನಿನಗದು <br />ಪಾಯವೋ ಚೊಕ್ಕೆಯವೊ ನುಡಿ ಮನ<br />ದಾಯತವನೆನಗೆನುತ ಹತ್ತಾ ಹತ್ತಿಗನುವಾದ ೯೩<br /><br />ಧರಣಿಪತಿ ಕೇಳ್ಮಾಗಧನ ಮ೦<br />ದಿರದ ರಾಜಾ೦ಗಣದೊಳವನೀ<br />ಸುರರು ನೋಟಕರಾದರಿಲ್ಲಿ ಮುರಾರಿ ಫಲುಗುಣರು<br />ಎರಡು ಬಲ ಮೋಹರಿಸಿ ನಿ೦ದುದು<br />ಪುರದ ಹೊರ ಭಾಹೆಯಲಿ ಕೃತ ಸ೦<br />ಚರಣ ಕಾರ್ತಿಕ ಶುದ್ದ ಪಾಡ್ಯದೊಳಾಹವಾರ೦ಭ ೯೪<br /><br />ಸಿಡಿಲು ಬೊಬ್ಬಿಡುವ೦ತೆ ಹೊಯ್ದರು<br />ಮುಡುಹುಗಳ ಮಝ ಪೂತು ಮಲ್ಲೆನು<br />ತಡಿಗಡಿಗೆ ನೂಕಿದರು ಲವಣಿಯ ನೀಡಿ ಸಾರದಲಿ<br />ತುಡುಕದಲೀಯದೆ ತಿರುಗಿದರು ಗಡ<br />ಬಡಿಸಿ ದ೦ಡೆಯ ಲೊತ್ತಿದರು ಸಮ<br />ಚಡಿಸಿ ನಿ೦ದರು ನೀಲ ನಿಷಧಾಚಲಕೆ ಮಲೆವ೦ತೆ ೯೫<br /><br />ಸಿಕ್ಕರೊಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರುರೆ ಕೈ <br />ಮಿಕ್ಕುಹರಿಯರು ಕೊ೦ಡ ಹೆಜ್ಜೆಯ<br />ಠಕ್ಕಿನಲಿ ಮೈಗೊಡರು ತಿರಿಮುರಿವುಗಳ ಮ೦ಡಿಗಳ<br />ಇಕ್ಕಿದರು ಗಳಹತ್ತದಲಿ ಸಲೆ<br />ಮಿಕ್ಕು ಸತ್ರಾಣದಲಿ ಮಿಗೆ ಸರಿ<br />ವೊಕ್ಕು ಹಿಡಿದರು ಬಿನ್ನಣದ ಚೊಕ್ಕೆಯದ ಜೋಡಿಯಲಿ ೯೬<br /><br />ಬಿಡಿಸಿ ಗಳಹತ್ತವನು ಡೊಕ್ಕರ<br />ಕೊಡೆಮುರಿವ ಸಕುಟು೦ಬ ಡೊಕ್ಕರ<br />ಕಡಸಿ ಕತ್ತರಿಘಟ್ಟಿಸುವ ಗಳಹತ್ತಡೊಕ್ಕರವ<br />ತಡೆವ ಚೌವ೦ಗಲ ದುವ೦ಗಲ<br />ಕೊಡೆಮುರಿವ ಪಟ್ಟಸಕೆ ಚಾಚುವ<br />ಝಡಿತೆಗೊದಗುವ ಭಟರು ಹೆಣಗಿದರರಸ ಕೇಳೆ೦ದ ೯೭<br /><br />ಎಳೆದು ದಣುವಟ್ಟೆಯಲಿ ಬೊಪ್ಪರ<br />ದೊಳಗೆ ಜಾಳಿಸಿ ಚಿಮ್ಮಿ ಝಡಿತೆಯ<br />ಸೆಳೆದು ಮುಡುಹಿನಲೌಕಿ ಬಿಗಿದರು ಪಟ್ಟ ಮುಡುಹಿನಲಿ<br />ಸುಳಿದು ಮರ್ಕಟ ಬ೦ಧದಲಿ ಕರ <br />ವಳಯದಲಿ ಕೈದುಡುಕಿ ಶಿರವ<br />ಟ್ಟಳೆಯ ಚಲ್ಲಣ ಪಟ್ಟಿಯವರೊದಗಿದರು ಪಟುಭಟರು ೯೮<br /><br />ಅಗಡಿಯಲಿ ಲೋಟಿಸಿ ನಿರ೦ತರ<br />ಲಗಡಿಯಲಿ ಲಾಗಿಸಿ ನಿಬಂಧದ<br />ಬಿಗುಹುಗಳ ಕುಮ್ಮರಿಯ ಕುಹರದ ನಾಗಬ೦ಧಗಳ<br />ತೆಗಹುಗಳ ತೊಡಕುಗಳ ತುಳುಕಿನ<br />ಜಗಳುಗಳ ಜೋಡಣೆಯ ನಿಡು ಸು<br />ಯ್ಲುಗಳ ಸೌರ೦ಭದ ಸಗಾಡರು ಹೊಕ್ಕು ಹೆಣಗಿದರು ೯೯<br /><br />ಧೂಳಿ ಕುಡಿದುದು ಬೆಮರನಾ ಕೆ೦<br />ಧೂಳಿನೆನೆದುದು ಬೆವರಿನಲಿ ತಳ<br />ಮೇಲು ನಿಮಿಷಕೆ ಮೇಲು ತಳ ಬಿಡುಹುಗಳ ಬಿಗುಹುಗಳ<br />ಸೂಳು ನಾಸಾ ಪುಟದ ಪವನನ<br />ತಾಳಿಗೆಯ ಕರ್ಪುರದ ಕವಳದ<br />ತೋಳತೆಕ್ಕೆಯ ತವಕಿಗರು ಹೆಣಗಿದರು ಪಟುಭಟರು ೧೦೦<br /><br />ತೀರದಿಬ್ಬರ ಸತ್ವವವನಿಯ<br />ಸಾರದಿಬ್ಬರ ಬಲುಹುಗಾಣದು<br />ಪಾರುಖಾಣೆಯವದಟರಿಬ್ಬರ ಭುಜ ಬಲಾಟೋಪ<br />ಸಾರವಳಿಯದು ಮುಳಿಸು ದರ್ಪದ<br />ಧಾರೆ ಮುರಿಯದು ಜಯದ ತೃಷ್ಣೆಯ<br />ತೋರಹತ್ತರು ಹೆಣಗಿದರು ಕಲಿಭೀಮ ಮಾಗಧರು ೧೦೧<br /><br />ಪೂತು ಮಝ ಜಗಜಟ್ಟಿ ದಣು ಧಣು<br />ವಾತಸುತ ಪರಬಲ ಭಯ೦ಕರ<br />ಸೋತನೋ ಪ್ರತಿಮಲ್ಲನೆ೦ದರು ಕೃಷ್ಣ ಫಲುಗುಣರು<br />ಭೀತನಾದನು ಭೀಮನಹಿತ ವಿ<br />ಘಾತಿ ಮಾಗಧರಾಯ ಮಲ್ಲ<br />ವ್ರಾತ ಕುಲಗಿರಿ ವಜ್ರನೆ೦ದುದು ಮಗಧ ಪರಿವಾರ ೧೦೨<br /><br />ಅಲಸಿದರು ಬಿನ್ನಣಕೆ ಬಿಗುಹಿನ<br />ಕಳಿವುಗಳ ಬೇಸರಿಕೆಯಲಿ ಕಡು<br />ಲುಳಿ ಮಸಗಿ ಡಾವರಿಸಿ ಮನವನುಪಾಯ ಡಾವರಕೆ<br />ತೊಲಗಿ ನಿ೦ದರು ಕರ್ಪುರದ ತನಿ<br />ಹಳುಕನಣಲೊಳಗಡಿಸಿ ದ೦ಡೆಯ<br />ಬಲಿದು ಬರಸಿಡಿಲೆರಕವೆನೆ ತಾಗಿದರು ಬಳಸಿನಲಿ ೧೦೩<br /><br />ಬಾಳ ಹೋಯ್ಲೋ ಸಿಡಿಲ ತೊಡರಿನ <br />ಸೂಳುಗಳೊ ಸಿಡಿದಲೆಯ ಗಿರಿಗಳ<br />ಬೀಳುಗಳೋ ಬಿರು ಹೊಯ್ಲ ಧಾರೆಯ ಕಿಡಿಯ ತು೦ಡುಗಳೊ<br />ತೋಳನೆಗಹಿನ ಮುಷ್ಟಿ ಘಾತದ<br />ಮೇಲು ಘಾಯದ ಲುಳಿಯ ಘೋಳಾ<br />ಘೋಳಿಗಳನಾರೆಣಿಸುವರು ಕಲಿಭೀಮ ಮಾಗಧರ ೧೦೪<br /><br />ಕುಸಿದು ಘಾಯವ ಕಳೆದು ವಕ್ಷದ<br />ಬೆಸುಗೆ ಬಿಡೆ ಸಿಡಿದೆದ್ದು ಹೋಯ್ಲಿಗೆ<br />ಮುಸುಡ ತಿರುಹುವ ಮೈಯನೊಡ್ಡಿದಡೌಕಿ ಥಟ್ಟಿಸುವ<br />ಅಸಮಸೆಗೆ ಮೈಯಳುಕದೆರಗುವ<br />ಹುಸಿವ ಜಾರುವ ಹೊಳೆವ ಹಣುಗುವ<br />ಬೆಸುವ ಬಿಡಿಸುವ ದಿಷ್ಟಿವಾಳರು ಹೊಕ್ಕು ಹೆಣಗಿದರು ೧೦೫<br /><br />ಪವನಜನ ರಾವಣನ ಝಾಡಿಯ<br />ತಿವಿತಗಳು ಚಾಣೂರ ಕೃಷ್ಣರ<br />ಜವಳಿ ಹೋಯ್ಲಿವರೊಳಗೆ ಜೋಡಿಸವೇನ ಹೇಳುವೆನು<br />ಶಿವನ ಡಮರುಗದಾಟವೊ ಭೈ<br />ರವನ ಫಣೆಗಣ್ಣಾಟವೊಬಿರು<br />ದಿವಿಗುಳಿನ ದೆಖ್ಖಾಳ ಮಸಗಿತು ಭೀಮ ಮಾಗಧರ ೧೦೬<br /><br />ಕುಣಿದವಿಬ್ಬರ ಮುಷ್ಟಿಯಿಬ್ಬರ<br />ಹಣೆಯಲೆದೆಯಲಿ ಮೋರೆಯಲಿ ಭುಜ<br />ದಣಸಿನಲಿ ಕ೦ದದಲಿ <ಬಲುಹಿನ? - ಮೂಲದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕಕ್ಷರ ಬಿಟ್ಟಿದೆ> ಬದಿಯಲುದರದಲಿ<br />ಝಣು ವಿರೋಧಿ ವಿಭಾಡ ಝುಣು ಝುಣು<br />ಝುಣು ಜಗತ್ರಯ ಜಟ್ಟಿ ಝುಣು ಝುಣು<br />ಝುಣು ಝುಣೆ೦ಬಬ್ಬರಣೆ ಮಸಗಿದುದೆರಡು ಭಾಹೆಯಲಿ ೧೦೭<br /><br />ಹೊಯ್ಲ ಹೊದರೆದ್ದವು ವಿಘಾತದ<br />ಕಯ್ಲುಳಿಯ ಕಡುಘಾಯ ಘಾಯಕೆ<br />ಮೆಯ್ಲವಣೆ ಲ೦ಬಿಸಿತು ಕಡುಹಿನ ಖತಿಯ ಕೈ ಮಸಕ<br />ಹೊಯ್ಲ ಹೊಗೆಗಳ ಹೋರಟೆಯ ವೇ<br />ಗಾಯ್ಲ ಮುಷ್ಟಾ ಮುಷ್ಟಿ ಗತಿಯ ದೃ<br />ಡಾಯ್ಲರಪ್ಪಳಿಸಿದರು ಪದ ಘಟ್ಟಣೆಗೆ ನೆಲ ಕುಸಿಯೆ ೧೦೮<br /><br />ಆವ ಸಾಧನೆಯೊ ವಿಘಾತಿಯ<br />ಲಾವಣಿಗೆಗದ್ರಿಗಳು ಬಿರಿದವು<br />ಮೈ ವಳಿಯಲುಕ್ಕಿದುದು ಕಡುಹಿನ ಖತಿಯ ಕೈ ಮಸಕ<br />ತಾವರೆಯ ತೆತ್ತಿಗನ ಕುಮುದದ<br />ಜೀವಿಗನ ಮಿಗೆ ಮೇಲುನೋಟದೊ<br />ಳಾ ವಿಗಡರುಗಳಡಸಿ ತಿವಿದಾಡಿದರು ಬೇಸರದೆ ೧೦೯<br /><br />ತೆಗೆದರರ್ಜುನ ಕೃಷ್ಣರೀತನ<br />ನುಗಿಯರವನವರವನನಿರುಳಿನ<br />ಹಗಲ ವಿವರಣೆಯಲ್ಲ ಮಜ್ಜನ ಭೋಜನಾದಿಗಳ<br />ಬಗೆಗೆ ತಾರರು ಬಾಹುಸತ್ವದ<br />ಹೊಗರು ಹೋಗದು ಮನದ ಖಾತಿಯ <br />ತೆಗಹು ತಗ್ಗದು ಹೊಕ್ಕು ತಿವಿದಾಡಿದರು ಬೇಸರದೆ ೧೧೦<br /><br />ಸತ್ವ ಸವೆಯದು ಮನದ ಮುಳಿಸಿನ<br />ಬಿತ್ತು ಬೀಯದು ಜಯದ ಬಯಕೆಯ<br />ಸುತ್ತು ಸಡಿಲದು ಬಿ೦ಕ ಬೀಯದು ನೋಯದಾಟೋಪ<br />ತೆತ್ತ ಕೈ ಕ೦ಪಿಸದು ಮುಷ್ಟಿಯ<br />ಹತ್ತುಗೆಗೆ ಮನ ಝೋ೦ಪಿಸದು ಮದ<br />ವೆತ್ತಿ ಮೆಟ್ಟಿದರೊಬ್ಬರೊಬ್ಬರ ಮರ್ಮಘಾತದಲಿ ೧೧೧<br /><br />ಅರಸ ಕೇಳೈದನೆಯ ದಿವಸದೊ<br />ಳುರು ಭಯ೦ಕರವಾಯ್ತು ಕದನದ<br />ಭರದೊಳೆಡೆದೆರಹಿಲ್ಲ ವಿಶ್ರಮವಿಲ್ಲ ನಿಮಿಷದಲಿ<br />ಎರಡು ದೆಸೆಯಲಿ ವೀಳೆಯದ ಕ<br />ರ್ಪುರದ ಕವಳದ ಕೈಚಳಕದಲಿ<br />ತೆರಹನಲ್ಲದೆ ಮತ್ತೆ ಕಾಣೆನು ಯುದ್ಧರ೦ಗದಲಿ ೧೧೨<br /><br />ಭರದ ಭಾರಣೆಯಲಿ ಚತುರ್ದಶಿ<br />ಯಿರುಳು ಮಗಧನ ಬಾಹುಸತ್ವದ<br />ಮುರಿವು ಮೊಳೆತುದು ಶೌರ್ಯ ಸೆಡೆದುದು ಭಯದ ಬಿಗುಹಿನಲಿ<br />ಉರು ಪರಾಕ್ರಮ ತೇಜ ಪಡುವಣ<br />ತರಣಿಯಾದುದು ಧಟ್ಟಣೆಯ ಧರ<br />ಧುರಕೆ ನಿರ್ದ್ರವ ಜಿಹ್ವೆಯಾದುದು ನಿಮಿಷ ನಿಮಿಷದಲಿ ೧೧೩<br /><br />ಬೇಸರಿಕೆ ಬೇರೂರಿದುದು ಜಯ<br />ದಾಸೆ ಜಾರಿತು ದಿಟ್ಟತನದ ವಿ<br />ಳಾಸ ಹಾರಿತು ಸುಪ್ರತಾಪದ ಕೆ೦ಪು ಕರಿದಾಯ್ತು <br />ಮೀಸಲಳಿದುದು ಮುಳಿಸು ಶೌರ್ಯದ<br />ವಾಸಿ ಪೈಸರವಾಯ್ತು ರಣದಾ<br />ವೇಶವಿಳಿದುದು ಮಗಧಪತಿಗಿದನರಿದನಸುರಾರಿ ೧೧೪<br /><br />ಹೊರಗೆ ಬಲಿದೊಳಡಿಳ್ಳವನು ಪರ<br />ರರಿಯದ೦ತಿರೆ ತಿವಿದ ಮಗಧನ<br />ಪರಿಯನರಿದನು ದನುಜರಿಪುಪರರಿ೦ಗಿತಜ್ಞನಲೆ<br />ಅರಿವುದರಿದೆ ಚರಾಚರ೦ಗಳ<br />ಹೊರಗೊಳಗು ತಾನಲ್ಲದಿಲ್ಲಿದ<br />ನರಿಯನೇ ಶಿವಯೆ೦ದನಾ ಜನಮೇಜಯನು ನಗುತ ೧೧೫<br /><br />ಎಲೆಲೆ ಪವನಜ ಮಾಗಧೇಶ್ವರ<br />ನಳವನರಿದಾ ನಿನ್ನತ೦ದೆಯ<br />ಬಲುಹುಗೊ೦ಡೀ ರಿಪುವ ಮುರಿ ನೆನೆ ನೆನೆ ಸಮೀರಣನ<br />ಬಲುಮುಗಿಲು ಬಿರುಗಾಳಿಯೊಡ್ಡಿನೊ (ಪಾ: ಬಿರುಗಾಳಿಯೊಡ್ದಿನೊ)<br />ಳಳುಕದೇ ಫಡ ಬೇಗ ಮಾಡೆನೆ<br />ಕಲಿವೃಕೋದರನನಿಲರೂಪಧ್ಯಾನಪರನಾದ ೧೧೬<br /><br />ಧ್ಯಾನದಲಿ ತನ್ಮಯತೆಯಾಗಲ<br />ನೂನ ಸಾಹಸನಾಗಿ ಮಗಧ ಮ<br />ಹಾ ನರೇ೦ದ್ರನ ತುಡುಕಿ ಹಿಡಿದನು ಮಲ್ಲಗ೦ಟಿನಲಿ<br />ಆ ನಗೆಯನೇವಣ್ಣಿಸುವೆನನು<br />ಮಾನಿಸದೆ ಬೀಸಿದನು ಬವಣೆಯ<br />ಭಾನುಮ೦ಡಲದ೦ತೆ ತಿರುಗಿದನಾ ಜರಾಸ೦ಧ ೧೧೭<br /><br />ಬರಸೆಳೆದು ಕರದಿ೦ದ ಮಾಗಧ<br />ನೆರಡು ಕಾಲನು ಹಿಡಿದು ಸೀಳಿದು <br />ಧರೆಗೆ ಬಿಸುಟನು ಸ೦ಧಿಸಿದುವಾಸೀಳು ತತುಕ್ಷಣಕೆ<br />ಮರಳಿ ಪವನಜ ಹಿಡಿದು ಸೀಳುವ<br />ನಿರದೆ ಮಗುಳವು ಸ೦ಧಿಸುವವೀ<br />ಪರಿ ಹಲವು ಸೂಳಿನಲಿ ಭೀಮನೊಳೊದಗಿದನು ಮಗಧ ೧೧೮<br /><br />ಮುರಮಥನನದನರಿತು ನಿಜಕರ<br />ವೆರಡ ಪಲ್ಲಟವಾಗಿ ಸ೦ಧಿಸ<br />ಲರಿ ವಿದಾರಣ ಭೀಮ ನೋಡುತ ಮರಳಿ ಮಾಗಧನ<br />ಎರಡು ಸೀಳನುಮಾಡಿ ಹೊಯ್ದ<br />ಬ್ಬರಿಸಿ ಪಲ್ಲಟವಾಗಿ ಸೇರಿಸಿ <br />ತಿರುಗಿಸಿದನೇನ೦ಬೆನುನ್ನತ ಬಾಹುಸತ್ವದಲಿ ೧೧೯<br /><br />ತಿರುಹಿದನು ನೂರೆ೦ಟು ಸೂಳನು <br />ಧರೆಯೊಳಪ್ಪಳಿಸಿದನುಬಳಿಕಾ<br />ಪುರ ಜನದ ಪರಿಜನದ ಹಾ ಹಾ ರವದ ರಹಿ ಮಸಗೆ<br />ತೆರಳಿತಲ್ಲಿಯದಲ್ಲಿ ಮಾಗಧ<br />ನರಸಿಯರು ಬಿಡುಮುಡಿಯ ಜಠರದ<br />ಕರದ ಬಿರು ಹೊಯ್ಲಿನಲಿ ಹೊರವ೦ಟರು ನಿಜಾಲಯವ ೧೨೦<br /><br />ಮನೆಮನೆಯ ಕದವಿಕ್ಕಿದವು ನೃಪ<br />ವನಿತೆಯರು ಹೊರವ೦ಟರಲ್ಲಿಯ<br />ಮನುಜರಡಗಿದರದ್ರಿ ಗುಹೆಯಲಿ ಬೇಹ ಬೇಹವರು<br />ಜನದ ಕೊಲಾಹಲವನಾತನ<br />ತನುಜರೋಟವನವನ ಸತಿಯರ<br />ನಿನದವನು ಕ೦ಡಸುರಹರ ಸಾರಿದನು ಕೈ ನೆಗಹಿ ೧೨೧<br /><br />ಅ೦ಜದಿರಿ ಪುರದವರು ವನಿತೆಯ<br />ರ೦ಜದಿರಿ ಮಾಗಧನ ಪರಿಜನ<br />ವ೦ಜದಿರಿ ಮ೦ತ್ರಿ ಪ್ರಧಾನ ಪಸಾಯ್ತರಾದವರು<br />ಅ೦ಜದಿರಿ ಕರೆಯಿವನ ಮಗನನು<br />ಭ೦ಜಿಸುವುದಿಲ್ಲಕಟಭೀಮ ಧ<br />ನ೦ಜಯರು ಕೊಟ್ಟಭಯವೆ೦ದನುನಗುತ ಮುರವೈರಿ ೧೨೨<br /><br />ಮುರಿದು ಕೆಡಹಿದರರಿಯನಲ್ಲಿಯ<br />ಸೆರೆಯ ಮನೆಗಳ ಹೊಕ್ಕು ರಾಯರ<br />ಸೆರೆಗಳನು ಬಿಡಿಸಿದನು ನಾನಾ ದ್ವೀಪ ಪಾಲಕರ<br />ಮೆರೆವ ಮಣಿಮಯ ರಶ್ಮಿವಳಯದ<br />ಮಿರುಪ ರಥವನು ಕೊ೦ಡು ನಗರದ<br />ಹೊರವಳಯದಲಿ ಬ೦ದುಹೊಕ್ಕರು ತಮ್ಮ ಪಾಳೆಯವ ೧೨೩<br /><br />ಪೌರಜನ ಕಾಣಿಕೆಗಳಲಿ ಕ೦<br />ಸಾರಿ ಭೀಮಾರ್ಜುನರ ಕ೦ಡುದು<br />ಧಾರುಣೀಪಾಲಕರು ಬ೦ದರು ಬೆನ್ನಲಿವರುಗಳ<br />ಘೋರವಡಗಿದುದೆಮ್ಮ ಕಾರಾ<br />ಗಾರ ಬ೦ಧವಿಮುಕ್ತವಾಯ್ತುಪ<br />ಕಾರವೆಮ್ಮಿ೦ದಾವುದೆ೦ದರು ನೃಪರು ಕೈಮುಗಿದು ೧೨೪<br /><br />ನವೆದಿರತಿ ದುಃಖದಲಿ ಬಿಡುಗಡೆ<br />ಪವನಸುತನಿ೦ದಾಯ್ತು ನಿಜ ರಾ<br />ಜ್ಯವನು ಹೊಗುವುದು ಪೌರಜನ ಪರಿಜನವ ಸಲಹುವುದು<br />ಎಮಗೆ ಮಾಳ್ಪುಪಕಾರ ಬೇರಿ<br />ಲ್ಲವನಿಪನ ವರ ರಾಜಸೂಯಕೆ<br />ನಿವನಿವಗೆ ಮು೦ಕೊ೦ಡು ಬಹುದೆ೦ದನು ಮುರಾ೦ತಕನು ೧೨೫<br /><br />ನಗರಜನ ಮ೦ತ್ರಿ ಪ್ರಧಾನಾ<br />ದಿಗಳುಸಹಿತ ಕುಮಾರನೈತ೦<br />ದಗಧರನ ಪದಕೆರಗಿದನು ಭೀಮಾರ್ಜುನಾ೦ಘ್ರಿಯಲಿ<br />ಮಗಗೆ ತ೦ದೆಯ ಮಾರ್ಗದಲಿ ನ೦<br />ಬುಗೆಯೊ ಕರುಣಾ ರಕ್ಷಣದ ನ೦<br />ಬುಗೆಯೊ ಚಿತ್ತವಿಸೆ೦ದರಾ ಮ೦ತ್ರಿಗಳು ಕೈಮುಗಿದು ೧೨೬<br /><br />ಶವವ ಸ೦ಸ್ಕರಿಸುವುದು ಮಾಗಧ<br />ನವನಿಯಲಿ ಸಹದೇವಗಭಿಷೇ<br />ಕವನು ಮಾಡಿಸಿದಲ್ಲದೆತ್ತಲು ಮುರಿವುದಿಲ್ಲೆ೦ದು <br />ಅವರಿಗಭಯವನಿತ್ತು ಪರಿವಾ<br />ರವನು ಕಳುಹಿದರಿತ್ತಲಾತನ<br />ಯುವತಿಯರು ಬೇಡಿದರು ವಹ್ನಿಯ ಪಡೆದು ಮರಳಿದರು ೧೨೭<br /><br />ಅವನ ಸ೦ಸ್ಕಾರದಲಿ ನಾರೀ<br />ನಿವಹ ಸಹಗತವಾಯ್ತು ವೈದಿಕ<br />ವಿವಿಧ ವಿಧಿಯಲಿ ಮಾಡಿದರು ಶೇಷಕ್ರಿಯಾದಿಗಳ<br />ಅವನ ಮಗ ಸಹದೇವನಾತ೦<br />ಗವನಿಯಲಿ ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕೋ<br />ತ್ಸವವ ಮಾಡಿಸಿ ಕೊಟ್ಟನಭಯವನಾ ಪರಿಗ್ರಹಕೆ ೧೨೮<br /><br />ತೇರುಗಳ ತೇಜಿಗಳನಾ ಭ೦<br />ಡಾರವನು ಗಜಘಟೆ ಸಹಿತ ವಿ<br />ಸ್ತಾರ ವಿಭವವನೊಪ್ಪುಗೊ೦ಡರು ಮಗಧ ನ೦ದನನ<br />ಧಾರುಣಿಯನವಗಿತ್ತು ಸಕಳ ಮ<br />ಹೀ ರಮಣರನುಕಳುಹಿ ಬ೦ದನು<br />ವೀರ ನಾರಾಯಣನು ಶಕ್ರಪ್ರಸ್ಥ ಪುರವರಕೆ ೧೨೯<br /><br />(ಸಂಗ್ರಹ: ಶ್ರೀಮತಿ ಶಕುಂತಲಾ)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/742145181089395829-5075629297823177233?l=gaduginabharata.blogspot.com' alt='' /></div>gadugina bharatahttp://www.blogger.com/profile/02375893271038104314noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-742145181089395829.post-78767561800070631772010-08-16T05:28:00.000+05:302010-08-16T05:29:36.456+05:30ಸೂ :ವೈರಿ ವಿಜಯಕೆ ತ್ರಿಪುರ ದಹನದ<br />ಚಾರು ಕಥನವನರುಹಿ ಶಲ್ಯನ<br />ಸಾರಥಿಯ ಮಾಡಿದನು ಕರ್ಣಗೆ ಕೌರವರರಾಯ<br /><br />ಕೇಳು ಜನಮೇಜಯ ಧರಿತ್ರೀ<br />ಪಾಲ ದಿನವೊಂದಾಯ್ತು ಕರ್ಣನ<br />ಕಾಳೆಗದೊಳಲ್ಲಿಂದ ಮೇಲಣ ವರ ಕಥಾಮೃತವ<br />ಕೇಳಲಿಚ್ಛೈಸಿದ ಗತಾಕ್ಷ ನೃ<br />ಪಾಲಕಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿ ಸಂಜಯ <br />ಹೇಳಿದನು ಬಳಿಕೆರಡನೆಯ ದಿವಸದ ರಣೋತ್ಸವದ ೧<br /><br />ಹೊಗಳಿ ಕೆಲವರ ಹೊಳ್ಳುಗಳೆವುತ<br />ನಗುತ ಕೆಲವರನವರ ಮೋಹರ<br />ತೆಗೆದು ಹೋಯಿತು ಬಂದುದಿದು ತಂತಮ್ಮ ಪಾಳಯಕೆ<br />ಹೊಗಳುಭಟ್ಟರ ಸಾಲ ಕೈದೀ<br />ವಿಗೆಯ ಕಹಳಾರವದ ಲಗ್ಗೆಯ <br />ಬಿಗುಹಿನಲಿ ಕುರುರಾಯ ಬಂದನು ರಾಜಮಂದಿರಕೆ ೨<br /><br />ಗುಳವನಿಳುಹಿದವಾನೆಗಳು ಹ<br />ಲ್ಲಳವ ಬಿಡೆ ಭುಲ್ಲೈಸಿದವು ಹಯ<br />ಕುಳ ವರೂಥವನಿಳಿದು ಸೂತರು ನಿಲಿಸಿದರು ರಥವ<br />ಕಳಚಿ ಸೀಸಕ ಜೋಡು ಕೈದುವ <br />ನಿಳುಹಿ ಸಮರ ಶ್ರಮವ ನಿಮಿಷಕೆ<br />ನಿಳಯ ವೇದಿಯಲಿದ್ದು ಕಳೆದುದು ಕೂಡೆ ಪರಿವಾರ ೩<br /><br />ಘಾಯವಡೆದಾನೆಗಳು ಗುಳವನು <br />ಹಾಯಿಕಲು ನೆಲಕುರುಳಿದವು ವಾ<br />ನಾಯುಜಂಗಳು ಬಿಗುಹ ಬಿಡೆ ದೊಪ್ಪೆಂದವಾಚೆಯಲಿ<br />ಘಾಯದಲಿ ಮುರಿದಂಬನುಗುಳಿದು<br />ಸಾಯದಿಹರೇ ಭಟರು ಗಜ ಹಯ<br />ಲಾಯ ಹತ್ತೊಂದಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿತು ಕೌರವೇಶ್ವರನ ೪<br /><br />ಬಂದುದಿರುಳೋಲಗಕೆ ರಾಯನ<br />ಮಂದಿ ದಳಪತಿ ಶಕುನಿ ಕೃಪ ಗುರು<br />ನಂದನಾದಿ ಪ್ರತತಿ ಸಚಿವ ಪಸಾಯಿತರು ಸಹಿತ<br />ಇಂದಿನಾಹವದೊಳಗೆ ಕುಂತೀ<br />ನಂದನರ ಬೊಬ್ಬಾಟ ಬಲುಹಾ<br />ಯ್ತೆಂದು ಮೆಲ್ಲನೆ ಮಾತ ತೆಗೆದನು ಕೌರವರ ರಾಯ ೫<br /><br />ಬಲುಹಲೇ ಬಳಿಕೇನು ಹಗೆಯ <br />ಗ್ಗಳಿಕೆ ಮೆರೆಯದೆ ಮುರವಿರೋಧಿಯ <br />ಬಲುಹ ಹೇಳಾ ಪಾರ್ಥನೆಂಬವನಾವ ಮಾನಿಸನು<br />ಬಲುಹು ಸಾರಥಿಯಿಂದ ರಿಪುಗಳ<br />ಗೆಲುವು ಸಾರಥಿಯಿಂದ ಸಾರಥಿ<br />ಯೊಲಿದಡೇನೇನಾಗದೆಂದನು ಭೂಪತಿಗೆ ಕರ್ಣ ೬<br /><br />ಭಾರಿ ಧನುವಿದ್ದೇನು ತೋಳಿನ<br />ತೋರದಲಿ ಫಲವೇನು ಕೈದುಗ<br />ಳಾರನಂಜಿಸಲಾಪವಾಹವರಂಗ ಮಧ್ಯದಲಿ<br />ಸಾರಥಿಯ ಬಲುಹಿಲ್ಲದಿರ್ದಡೆ<br />ಭೂರಿ ಸಾಧನವಿವು ನಿರರ್ಥಕ<br />ವಾರಿಗುಸುರುವೆ ತನ್ನ ಕೊರತೆಯನೆಂದನಾ ಕರ್ಣ ೭<br /><br />ತೃಣಕೆ ಕೊಂಬೆನೆ ಫಲುಗುಣನ ಕಣೆ<br />ಗಿಣೆಯನಾ ಸಾರಥಿಯ ಕೈ ಮೈ<br />ಗುಣವಲೇ ಗರುವಾಯಿಗೆಡಿಸಿತು ನಮ್ಮ ಮೋಹರವ<br />ರಣದೊಳೆನಗತಿಶಯದ ಸಾರಥಿ <br />ಮಣಿದನಾದಡೆ ನಾಳೆ ಹೆಣದೌ <br />ತಣದಲುಣ ಬಡಿಸುವೆನು ಜಂಬುಕ ಕಾಕ ಸಂತತಿಗೆ ೮ <br /><br />ಲೇಸನಾಡಿದೆ ಕರ್ಣ ನಿನಗಿ<br />ನ್ನೈಸಲೇ ಸಾರಥಿಯ ಕೊರತೆ ಸು<br />ರಾಸುರರ ಥಟ್ಟಿನಲಿ ತೊಡಕುವವರಾರು ನಿನ್ನೊಡನೆ <br />ಈ ಸಮಸ್ತ ನೃಪಾಲ ವರ್ಗದೊ<br />ಳಾಸೆ ಯಾರಲಿ ಸೂತ ಕರ್ಮಾ<br />ಭ್ಯಾಸಿಯನು ಜೋಡಿಸುವೆನೆಂದನು ಕೌರವರ ರಾಯ ೯<br /><br />ಹಲವು ಮಾತೇನರಸ ನುಡಿದುದು<br />ಫಲಿಸಲರಿಯದು ದೈವಗತಿಯಲಿ<br />ಫಲಿಸಿತಾದಡೆ ರಾಜ್ಯಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ಸೂಳೆತನವಹುದೆ<br />ಸುಲಭವಾದಡೆ ಮಾದ್ರರಾಜನ<br />ತಿಳುಹಿ ಸೈರಿಸು ರಿಪುಗಳೈವರ<br />ತಲೆಗೆ ಹಾಯಿಕು ಸಂಚಕಾರವನೆಂದೆನಾ ಕರ್ಣ ೧೦<br /><br />ಉಬ್ಬಿದನು ರೋಮಾಂಚ ಮೈಯಲಿ<br />ಹಬ್ಬಿದುದು ಹೊರೆಯೇರಿ ಮರವೆಯ<br />ಮಬ್ಬು ಕವಿದುದು ಕರ್ಣನಾಡಿದ ಮಾತ ಸವಿಸವಿದು<br />ಟೆಬ್ಬರಿಸುವಿಂದ್ರಿಯ ತುರಂಗದ <br />ಕಬ್ಬಿ ಕಳಚಿತು ಕೌರವೇಂದ್ರನು <br />ಸರ್ಬಲಗ್ಗೆಯ ಹರುಷದಲಿ ಹೊರವಂಟನರಮನೆಯ ೧೧<br /><br />ಹರಿದರರಸಾಳುಗಳು ರಾಯನ <br />ಬರವನೀತಂಗರುಹಿದರು ಕಡು<br />ಹರುಷದಲಿ ಕಲಿ ಶಲ್ಯ ಹೊರವಂಟನು ನಿಜಾಲಯವ<br />ಅರಸುಮಕ್ಕಳ ವಜ್ರಮಣಿಯಾ<br />ಭರಣ ಕಿರಣಸ್ತೋಮ ದೀಪ <br />ಸ್ಫುರಿತ ಜನಮಧ್ಯದಲಿ ಕಂಡನು ಕೌರವೇಶ್ವರನ ೧೨<br /><br />ಅಂದಣವನಿಳಿದರಸನಾತಗೆ <br />ವಂದಿಸಿದನಾ ಮಾದ್ರಪತಿ ಸಾ<br />ನಂದದಲಿ ತೆಗೆದಪ್ಪಿ ತಂದನು ರಾಜಮಂದಿರಕೆ<br />ಇಂದಿದೇನಿದ್ದಿದ್ದು ನೀನೇ<br />ಬಂದ ಕಾರ್ಯ ವಿಶೇಷವೇನುಂ<br />ಟೆಂದು ಕೌರವರಾಯನನು ಬೆಸಗೊಂಡನಾ ಶಲ್ಯ ೧೩<br /><br />ಏನ ಹೇಳುವೆ ನಮ್ಮ ಪುಣ್ಯದ <br />ಹಾನಿಯನು ನುಗ್ಗಾಯ್ತು ಬಲ ಸು <br />ಮ್ಮಾನ ಬೀತುದು ಬಿರುದರಿಗೆ ಕಾಲೂರಿತಪಮಾನ<br />ಜೈನ ದೀಕ್ಷೆಯ ಹಿಡಿದುದೆನ್ನ ಸ<br />ಮಾನ ಸುಭಟರು ಜಯಸಿರಿಯ ಸಂ<br />ಧಾನ ಮುರಿದುದು ಮಾವ ನಿಮಗಜ್ಞಾತವೇನೆಂದ ೧೪<br /><br />ಸಮರಜಯ ಸಾಧಕರು ಮಂತ್ರ<br />ಭ್ರಮಿತರಾಯ್ತಪಜಯವಧೂ ವಿ<br />ಭ್ರಮ ಕಟಾಕ್ಷದ ಘಾಯದಲಿ ಕಳವಳಿಸದವರಾರು <br />ಸಮತೆಯಾಯಿತು ತವಕಿಗಳಿಗು <br />ದ್ಭ್ರಮಿಗಳಿಗೆ ತಿಳಿವಾಯ್ತು ವಾಸಿಯ <br />ಮಮತೆಯವರು ವಿರಕ್ತರಾದರು ಮಾವ ಕೇಳೆಂದ ೧೫<br /><br />ಮುರಿವಡೆದು ಕಲಿ ಭೀಷ್ಮನೇ ಕು <br />ಕ್ಕರಿಸಿದನು ದ್ರೋಣಂಗೆ ಬಂದುದ<br />ನರುಹಲೇತಕೆ ಬಳಿಕ ಕರ್ಣನ ವೀರಪಟ್ಟದಲಿ<br />ನೆರವಣಿಗೆಯುಂಟಾದಡೊಂದೇ<br />ಕೊರತೆಯಿದು ನಿಮ್ಮಿಂದ ಕಡೆಯಲಿ <br />ನೆರತೆಯಹುದಿನ್ನುತ್ತರೋತ್ತರ ಸಿದ್ಧಿ ಬಳಿಕೆಂದ ೧೬<br /><br />ದ್ರೋಣ ಭೀಷ್ಮರವೋಲು ನೆಟ್ಟನೆ<br />ಹೂಣಿಗರು ರಾಧೇಯ ಮಾದ್ರ <br />ಕ್ಷೋಣಿಪತಿಯೆಂದೆಂಬ ನುಡಿಯುಂಟೆರೆಡು ಥಟ್ಟಿನಲಿ<br />ಕೇಣವಿಲ್ಲದ ರಥಗತಿಯ ಬಿ<br />ನ್ನಾಣವನು ತೋರಿದಡೆ ತನ್ನಯ <br />ಗೋಣಿಗೊಡ್ಡಿದ ಕೈದುವನು ನೀ ತೆಗೆಸಿದವನೆಂದ ೧೭<br /><br />ಬರಿದೆ ಬೋಳೈಸದಿರು ಕಾರ್ಯದ<br />ಹೊರಿಗೆಯೇನದ ಹೇಳು ಮೇಗಡೆ<br />ಮೆರೆವವರು ನಾವಲ್ಲ ನುಡಿಯಾ ಬಯಲ ಡೊಂಬೇಕೆ<br />ಅರುಹು ಕೇಳುವೆನೆನಲು ಶಲ್ಯನ<br />ಬಿರುನುಡಿಗೆ ಬೆಚ್ಚದೆ ಮಹೀಪತಿ<br />ಯರಿವು ತಪ್ಪದೆ ಬಿನ್ನವಿಸಿದನು ಮಾದ್ರರಾಜಂಗೆ ೧೮<br /><br />ಮಾವ ಸಾರಥಿಯಾಗಿ ಕರ್ಣನ <br />ನೀವು ಕೋಡಾಡಿದರೆ ಫಲುಗುಣ <br />ನಾವ ಪಾಡು ಸುರಾಸುರರ ಕೈಕೊಂಬೆನೇ ಬಳಿಕ<br />ಆವುದೆಮಗಭ್ಯುದಯವದ ನೀ<br />ನಾವ ಪರಿಯಲಿ ಮನ್ನಿಸಿದಡರೆ<br />ಜೀವ ಕೌರವ ವಂಶವೇ ಸಪ್ರಾಣಿಸುವುದೆಂದ ೧೯<br /><br />ಕೇಳಿದನು ಕುರುಪತಿಯ ಮಾತಿನ <br />ಗಾಳಿ ತುಡುಕಿತು ಮನದ ರೋಷ<br />ಜ್ವಾಲೆಯನು ಮೀಸೆಗಳು ಕುಣಿದವು ಕಾಯ ಕಂಪಿಸಿತು<br />ಮೇಲು ಮೂಗಿನ ಬೆರಳ ಕಡುಗಾ <br />ದಾಲಿಗಳ ಮಣಿಮಕುಟದೊಲಹಿನ<br />ನಾಲಗೆಯ ನಿರ್ದ್ರವದ ಮಾದ್ರಾಧೀಶನಿಂತೆಂದ ೨೦<br /><br />ಖೂಳನೆಂಬೆನೆ ನೀ ಸಮಸ್ತ ಕ<br />ಳಾಳಿ ನಿಪುಣನು ಬಾಲನೆಂಬೆನೆ<br />ಮೇಲೆ ಪಲಿತದ ಬೀಡು ಬಿಟ್ಟಿದೆ ತಳಿತ ತನುವಿನಲಿ<br />ಹೇಳು ಹೇಳಿನ್ನೊಮ್ಮೆ ನುಡಿ ನುಡಿ<br />ಕೇಳುವೆನು ಕಿವಿಯಾರೆ ಕರ್ಣನ<br />ಕಾಳೆಗಕೆ ನಾವ್ ಸಾರಥಿಗಳೇ ಶಿವಶಿವಾ ಎಂದ ೨೧<br /><br />ತಾರ ತಮತೆಯ ಬಲ್ಲೆ ಪುರುಷರ <br />ಚಾರು ಚರಿತವನರಿವೆ ಸುಭಟರ<br />ವೀರ ವೃತ್ತಿಯ ಬಲ್ಲೆ ಮಾನ್ಯರ ಮೈಸಿರಿಯ ತಿಳಿವೆ<br />ಆರವನು ರಾಧೇಯ ದಿಟ ನಾ<br />ವಾರವರು ನಮ್ಮಂತರವ ನೀ<br />ನಾರ ಕೈಯಲಿ ಕೇಳಿದರಿಯಾ ಶಿವಶಿವಾ ಎಂದ ೨೨<br /><br />ಖೂಳನನು ಹಿಡಿತಂದು ಧರಣೀ<br />ಪಾಲರಲಿ ಸರಿಮಾಡಿ ರಾಜ್ಯದ <br />ಮೇಲೆ ನಿಲಿಸಿದೆ ಬಳಿಕ ಬಂದುದು ಖೂಳತನ ನಿನಗೆ<br />ಕೀಳು ಮೇಲಿನ ಸೀಮೆ ನಿನ್ನಲಿ<br />ಬೀಳುಕೊಂಡುದು ಸಾಕು ನಮಗಿ<br />ನ್ನಾಳುತನವೇಕೆನುತ ಧಿಮ್ಮನೆ ನಿಂದನಾ ಶಲ್ಯ ೨೩<br /><br />ಒಡನೆ ನಿಂದನು ಸೆರಗ ಹಿಡಿದವ<br />ಗಡಿಸಲೇಕಿನ್ನೆನುತ ಗುಣದಲಿ<br />ನುಡಿದು ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿದನು ಸಂತೈಸಿದನು ವಿನಯದಲಿ<br />ನುಡಿಗೆ ಕೋಪಿಸಲೇಕೆ ಮನವೊಡ<br />ಬಡುವುದೇ ಕೈಕೊಂಬುದಲ್ಲದ<br />ಡೊಡೆಯರುಂಟೇ ನಿಮಗೆ ಎಂದನು ಕೌರವರ ರಾಯ ೨೪<br /><br />ಅರುಣ ಸಾರಥಿ ಭುವನ ಕಾರ್ಯದ <br />ಧುರವ ಹೊರನೇ ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಾ<br />ನರನ ಸಾರಥಿಯಾಗನೇ ಪರಕಾರ್ಯದನುವರಿದು<br />ಹರನ ಸಾರಥಿ ಕಮಲಸಂಭವ <br />ಸುರರ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೊದಗನೇ ಸ<br />ತ್ಪುರುಷರೇ ಪರಕಾರ್ಯನಿಷ್ಠರು ಕೋಪವೇಕೆಂದ ೨೫<br /><br />ಸವರಿದರು ಕುರುವಂಶವನು ಪಾಂ<br />ಡವರು ಸಕಲ ಮಹಾರಥರು ಸಲೆ<br />ಸವೆದುದಿಲ್ಲಿ ನದೀಸುತ ದ್ರೋಣಾದಿಗಳು ಸಹಿತ<br />ಅವರೊಳಳಿದವರಿಬ್ಬರೇ ನೀ<br />ವವಸರಕೆ ಸಾರಥ್ಯವನು ನಿ<br />ಮ್ಮವರ ಮೇಲನುರಾಗವುಳ್ಳಡೆ ಮಾಡು ಮಾಣೆಂದ ೨೬<br /><br />ನಿನ್ನ ಕೈಯಲಿ ಬರಲಿ ಸತ್ತಿಗೆ<br />ಯೆನ್ನ ಕೈಯಲಿ ಹೊಡೆಸು ಬಂಡಿಯ<br />ನಿನ್ನ ತಮ್ಮನ ಹೆಗಲಲಾತನ ಹಡಪ ಹಾಯ್ಕಿರಲಿ <br />ನಿನ್ನ ಬಂಧುಗಳವನ ಬೇಂಟೆಯ <br />ಕುನ್ನಿಗಳ ಹಿಡಿಯಲಿ ಸುಯೋಧನ <br />ನಿನ್ನ ಭಾಗ್ಯವನೊದೆದು ಕಳೆ ಕೇಡಾವುದೆಮಗೆಂದ ೨೭<br /><br />ಗೆಲುವೆನವದಿರನೆಂಬ ಬರಿಕ <br />ಕ್ಕುಲಿತೆಯಲ್ಲದೆ ದ್ರೋಣಭೀಷ್ಮರಿ<br />ಗಳುಕದರಿಭಟರಿವನ ಕೊಂಬರೆ ಕಂಡು ಮರುಳಾದೈ<br />ಬಲುಬಿದಿರನುಚ್ಚಳಿಸುವಳಿಮುಖ<br />ಕೆಳೆಯ ಕಬ್ಬಾನುವುದೆ ಕೌರವ <br />ಕುಲವನದ್ದಿದೆ ಪಾಪಿ ಕಷ್ಟವ ನೆನೆದೆ ಹೋಗೆಂದ ೨೮<br /><br />ಅರಿಶಿರವ ಸೆಂಡಾಡಿ ಎನ್ನೀ <br />ಕರವು ವಂದಿ ವ್ರಾತದೆಡರನು <br />ಪರಿಹರಿಸಿತೀ ಹದನು ನಾವ್ ಹಿಂದೀಸು ಕಾಲದಲಿ<br />ಧರಣಿಪತಿ ನಿನ್ನಿಂದ ಕರ್ಣನ <br />ತುರಗ ವಾಘೆಯ ಚಮ್ಮಟಿಗೆಗೀ <br />ಕರವು ಹೂಡುವುದಾಯ್ತು ಹರಹರ ಧನ್ಯರಾವೆಂದ ೨೯<br /><br />ಜಾತಿಹೀನರ ಕರ್ಮವುತ್ತಮ<br />ಜಾತಿಗಳ ಕರ್ತವ್ಯ ತಿರ್ಯ<br />ಗ್ಜಾತಿಗಳ ಗತಿ ಧರ್ಮವೃತ್ತಿಯ ಸೇರುವೆಯನರಿದು <br />ಆತನಳವಡಿಸಿದನು ವಿಧಿ ನಿಮ<br />ಗಾತ ಮಾಡಿದನಳಿದ ಸಾಮ<br />ರ್ಥ್ಯಾತಿಶಯವುಂಟೈಸಲೇ ಶಿವಯೆನುತ ಖತಿಗೊಂಡ ೩೦<br /><br />ಆಸುರದ ಬೆರಗೇಕೆ ನಮ್ಮೊಡ<br />ನೀಸು ಮಾತೇಕೆಮ್ಮ ರಕ್ಷಿಸು <br />ವಾಸೆಯುಂಟೇ ಮಾಡಿ ಮಾಣ್ಪುದು ಕರುಣವಿಲ್ಲದಡೆ<br />ವಾಸಿವಟ್ಟವ ನೋಡಿದನೆ ಲ<br />ಕ್ಷ್ಮೀಶನವರಲಿ ಸೂತ ಕರ್ಮಾ<br />ಭ್ಯಾಸಿಯೇ ಮುರವೈರಿ ಮುನ್ನೆಂದನು ಸುಯೋಧನನು ೩೧<br /><br />ಮುರಹರನ ಸಮಜೋಳಿ ನೀವಾ<br />ನರನ ಸಮಗೈ ಕರ್ಣನಿಂತಿ <br />ಬ್ಬರನು ನೀವಿಬ್ಬರು ವಿಭಾಡಿಸಿ ಗೆಲುವುದೇನರಿದು <br />ಸುರರ ಕಾರ್ಯದಲಂದು ಸಾರಥಿ<br />ಸರಜಿಜೋದ್ಭವನಾಗನೇ ಎ<br />ನ್ನರಸುತನವಿಂದಳಿದುದಿದ ನೀನುಳುಹಬೇಕೆಂದ ೩೨<br /><br />ಒಣಗುತಿದೆ ಕುರುವಂಶಲತೆ ಫಲು<br />ಗುಣನ ಕೋಪಾನಳನ ನಾಲಗೆ<br />ಕೆಣಕುತಿದೆ ಕಕ್ಕುಲಿತೆಬಟ್ಟರೆ ಕಾಣೆ ಕಾವವರ<br />ಅಣಕಿಸದೆ ಕಾರುಣ್ಯ ವರ್ಷವ<br />ನೊಣಗಲಲಿ ಸುರಿ ಪಾಪಿ ಮಕ್ಕಳ <br />ಹೆಣನ ಕಾಣುತ ದುಃಖವಿಲ್ಲ ದುರಾತ್ಮ ನೀನೆಂದ ೩೩<br /><br />ದೇವಕಿಸುತನೇನು ಬಂಡಿಯ <br />ಬೋವಗುಲದಲಿ ಜನಿಸಿದನೆ ಮೇ<br />ಣಾ ವಿರಿಂಚಿಯದಾವ ಸಾರಥಿಕುಲದ ಪೀಳಿಗೆಯೊ<br />ಕಾವುದೊಬ್ಬರನೊಬ್ಬರಿದರೊಳ<br />ಗಾವ ಹಾನಿ ಪರ ಪ್ರಯೋಜನ <br />ಭಾವಕರು ಸತ್ಪುರುಷರಿದಕೆ ವಿಚಾರವೇನೆಂದ ೩೪<br /><br />ಗುರು ಪಿತಾಮಹರಿಂದ ಮೋರೆಯ<br />ಮುರಿದ ವಿಜಯ ವಧೂ ಕಟಾಕ್ಷವ<br />ತಿರುಹಿ ಹಾಯ್ಕುವ ಗಂಡನಾವನು ನೀವು ತಪ್ಪಿದಡೆ<br />ಕುರು ಕುಲೋದ್ಧಾರಕನು ಮಾದ್ರೇ<br />ಶ್ವರನೆನಿಪ ವಿಖ್ಯಾತಿ ಬಂದುದು<br />ಪರಿಹರಿಸದಿರು ಮಾವ ಎಂದೆರಗಿದನು ಚರಣದಲಿ ೩೫<br /><br />ಶಿವ ಶಿವಾ ನಿರ್ಬಂಧವಿದು ಕೌ<br />ರವನಲಾಯಿತೆ ಮದ್ಯಮಯ ಗಂ<br />ಧವನು ಕುಡಿಸುವ ಪರಿಯಲಾ ತುಂಬಿಗಳ ಸೆರೆವಿಡಿದು <br />ಅವನಿಪತಿಗಳ ಸೇವೆಯಿದು ಕ<br />ಷ್ಟವಲೆ ಮೊದಲಲಿ ಬಳಿಕ ನಾವಿ <br />ನ್ನವಗಡಿಸಲೇನಹುದು ಸಾರಥಿಯಾದೆವೇಳೆಂದ ೩೬<br /><br />ಆಯಿತೇ ಸಂತೋಷ ಕಮಲವ<br />ಳಾಯತೇಕ್ಷಣನೊಡನೆ ಬಂಡಿಯ<br />ಬೋಯಿಕೆಗೆ ವೀಳೆಯವ ಹಿಡಿದೆವು ಹಲವು ಮಾತೇನು<br />ದಾಯ ಬಂದುದೆ ನಿನಗೆ ಬೊಮ್ಮಂ<br />ಗಾಯಿತೇ ಸೂತತ್ವವಾದಡೆ<br />ರಾಯ ಹೇಳೈ ತ್ರಿಪುರ ದಹನದ ಕಥೆಯ ನೀನೆಂದ ೩೭<br /><br />(ಸಂಗ್ರಹ : ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/742145181089395829-7876756180007063177?l=gaduginabharata.blogspot.com' alt='' /></div>Manjunatha Kollegalahttp://www.blogger.com/profile/06597757236883289208noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-742145181089395829.post-11792307816656053652010-08-15T23:13:00.002+05:302010-08-15T23:16:42.476+05:30ಸೂ.ರಾಯಕೇಳೈ ಕದನದಲಿ ರಾ<br />ಧೇಯನವಸಾನದಲಿ ಕೌರವ<br />ರಾಯ ದಳಪತಿಯಾಗಿ ಹೊಕ್ಕನು ಶಲ್ಯನಾಹವವ<br /><br />ಹೇಳರೇ ಭೀಷ್ಮಾದಿ ಹಿರಿಯರು<br />ಮೇಲುದಾಯವ ಬಲ್ಲವರು ಹೆ<br />ಚ್ಚಾಳುತನದಲಿ ಹಿಗ್ಗಿಕಂಡಿರೆ ಜಯದ ಜಾರುಗಳ<br />ಮೇಲಣಾಹವದೊಳಗೆ ದೇಹವ<br />ಬೀಳುಕೊಂಡನು ಶಲ್ಯನಲ್ಲಿಂ<br />ಮೇಲೆ ದೊರೆಗೇನಾದುದೆಂಬುದನರಿಯೆ ನಾನೆಂದ ೧<br /><br />ಮರುಳೆ ಸಂಜಯ ಗಾಳಿಯಲಿ ಕುಲ<br />ಗಿರಿಯ ಬೈಸಿಕೆ ಬಿಚ್ಚಿದಡೆ ಹುಲು<br />ಮೊರಡಿಗಳ ಬಿಗುಹೇನು ಬೀತುದು ಕರ್ಣನೊಡ್ಡವಣೆ<br />ಕುರುಪತಿಯ ಪಾಡೇನು ಮಾದ್ರೇ<br />ಶ್ವರನ ಮತ್ಸರವೇನು ಸಾಕಂ<br />ತಿರಲಿ ಸವರಿತೆ ಕೌರವಾನ್ವಯವೆಂದನಂಧನೃಪ ೨<br /><br />ಬೇಯದೆನ್ನೆದೆ ಶೋಕವಹ್ನಿಯ<br />ಬಾಯಲಕಟಾ ಕರ್ಣ ಕೌರವ<br />ರಾಯನಳಿವಿನಲುಳಿವ ಪುತ್ರದ್ರೋಹಿಯಾರಿನ್ನು<br />ಸಾಯಿಸುವ ಸಾವಂಜಿತೆನಗೆ ಚಿ<br />ರಾಯು ತೊಡರಿಕ್ಕಿದೆನು ಮಾರ್ಕಂ<br />ಡೇಯ ಮುನಿಗೆಂದರಸ ಧೊಪ್ಪನೆ ಕೆಡೆದನವನಿಯಲಿ ೩<br /><br />ಹದುಳಿಸೈ ರಾಜೇಂದ್ರ ನೀ ಬಿ<br />ತ್ತಿದ ವಿಷದ್ರುಮ ಫಲಿತವಾಯಿತು<br />ಬೆದರಲೇಕಿನ್ನನುಭವಿಸು ಸಾಕುಳಿದ ಮಾತೇನು<br />ಕದನದಲಿ ಸುತೆ(ಸುತ?)ನಿಧಿಯ ಹೋಗಾ<br />ಡಿದೆ ನಿಜಾನ್ವಯ ಕಲ್ಪತರುವನು<br />ಮದಕರಿಗೆಮಾರಿದೆಯೆನುತ ನೆಗಹಿದನು ಭೂಪತಿಯ ೪<br /><br />ಮಲಗಿಸಿದನೊರವೇಳ್ವ ನಯನ<br />ಸ್ಥಳವ ನೇವರಿಸಿದನು ಶೋಕಾ<br />ನಲನ ತಾಪಕೆ ತಂಪನೆರೆದನು ನೀತಿಮಯರಸದ<br />ಅಳಲಶ್ರವಮಾಡಿದೆ ನದೀಸುತ<br />ನಳಿವಿನಲಿ ಗುರು ಕರ್ಣ ಶಲ್ಯರ <br />ಕಳವಿನಲಿ ಕಟ್ಟಳಲ ಬಹಳಾಭ್ಯಾಸಿ ನೀನೆಂದ ೫<br /><br />ಅಹುದು ಸಂಜಯ ಶೋಕಶಿಖಿ ನೆರೆ<br />ದಹಿಸಿತೆನ್ನನು ಬೆಂದ ವಸ್ತುಗೆ<br />ದಹನವುಂಟೇ ಎಂಬ ನಾಣ್ಣುಡಿ ನಮ್ಮೊಳಾದುದಲಾ<br />ಮಿಹಿರಸುತ ಪರಿಯಂತ ಕಥೆ ನಿ <br />ರ್ವಹಿಸಿ ಬಂದುದು ಶಲ್ಯಕೌರವ<br />ರೆಹಗೆ ನೆಗಳಿದರದನು ವಿಸ್ತರವಾಗಿ ಹೇಳೆಂದ ೬<br /><br />ತೆಗೆದುದಾಚೆಯಲವರ ಬಲ ಜಗ<br />ದಗಲದುಬ್ಬಿನ ಬೊಬ್ಬೆಯಲಿ ಮೊರೆ<br />ಮುಗಿಲಮದದಂದದಲಿ ಮೊಳಗುವ ವಾದ್ಯರಭಸದಲಿ<br />ಬಿಗಿದಮೋನದ ಬೀತ ಹರುಷದ<br />ಹೊಗೆಯ ಮೋರೆಯ ಹೊತ್ತುವೆದೆಗಳ<br />ದುಗುಡದೊಗ್ಗಿನ ನಮ್ಮ ಮೋಹರ ತೆಗೆದುದೀಚೆಯಲಿ ೭<br /><br />ಸಿಡಿದು ಕರ್ಣನ ತಲೆ ಧರಿತ್ರಿಗೆ<br />ಕೆಡೆಯೆ ಧೊಪ್ಪನೆ ಮೂರ್ಛೆಯಲಿ ನೃಪ <br />ಕೆಡೆದು ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿದನು ಶೋಕಜ್ವರದ ಢಗೆ ಜಡಿಯೆ<br />ಹಡಪಿಗರು ಚಾಮರದ ಚಾಹಿಯ<br />ರೊಡನೆ ನೆಲಕುರುಳಿದರು ಸಾರಥಿ<br />ಕಡಿಯಣದ ಕುಡಿನೇಣ ಕೊಂಡನು ತಿರುಹಿದನು ರಥವ ೮<br /><br />ಬಂದು ಕರ್ಣನ ಹಾನಿ ಕೌರವ<br />ವೃಂದವನು ವೇಢೈಸಿತೇ ಹಾ<br />ಯೆಂದು ಕೃಪಗುರುಸುತರು ರಥವನು ಬಿಟ್ಟು ಸೂಠಿಯಲಿ<br />ತಂದು ಬಾಚಿಸಿದರಸನಿರವೆಂ<br />ತೆಂದುಸುರನಾರೈದು ವಿಧಿಯನು<br />ನಿಂದಿಸಿದರವಧಾನ ಜೀಯವಧಾನ ಜೀಯೆನುತ ೯<br /><br />ತಳಿತಳಿದು ಪನ್ನೀರನಕ್ಷಿಗೆ<br />ಚಳೆಯವನು ಹಿಡಿದೆತ್ತಿ ಗುರುಸುತ<br />ಮಲಗಿಸಿದಡೇನಯ್ಯ ಕರ್ಣ ಎನುತ್ತ ಕಂದೆರೆದು<br />ಘಳಿಲನೆದ್ದನು ಕರ್ಣ ತೆಗೆಸೈ<br />ದಳವನಿರುಳಾಯ್ತೆಂದು ಶೋಕದ<br />ಕಳವಳದಲರೆಮುಚ್ಚುಗಣ್ಣಲಿ ಮತ್ತೆ ಮೈಮರೆದ ೧೦<br /><br />ರಾಯ ಹದುಳಿಸು ಹದುಳಿಸಕಟಾ<br />ದಾಯಿಗರಿಗೆಡೆಗೊಟ್ಟಲಾ ನಿ<br />ರ್ದಾಯದಲಿ ನೆಲ ಹೋಯ್ತು ಭೀಮನ ಭಾಷೆ ಸಂದುದಲಾ<br />ವಾಯುಜನ ಜಠರದಲಿ ತೆಗೆಯಾ<br />ಜೀಯ ನಿನ್ನನುಜರನು ಪಾರ್ಥನ<br />ಬಾಯಲುಗಿ ಸೂತಜನನೆಂದರು ಜರೆದು ಕುರುಪತಿಯ ೧೧<br /><br />ಏನು ಗುರುಸುತ ಮಡಿದನೇ ತ<br />ನ್ನಾನೆ ಬವರದಲಕಟ ಕುಂತೀ<br />ಸೂನುವೇಕೈ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದನೇ ಮಹಾದೇವ<br />ಭಾನುಸನ್ನಿಭ ಸರಿದನೇ ತ<br />ಪ್ಪೇನು ಪಾರ್ಥನ ಬಸುರಲೆನ್ನ ನಿ<br />ಧಾನವಿದ್ದುದು ತೆಗೆವೆನೈಸಲೆಯೆಂದು ಕಂದೆರೆದ ೧೨<br /><br />ತಾಪವಡಗಿತು ಮನದ ಕಡುಹಿನ<br />ಕೋಪ ತಳಿತುದು ಭೀಮ ಪಾರ್ಥರ<br />ರೂಪು ಮುಖದಲಿ ಕರ್ಣ ದುಶ್ಯಾಸನರ ಕಲ್ಪಿಸಿದ<br />ಭೂಪ ಕೇಳೈ ಪಾಳಯಕೆ ಕುರು<br />ಭೂಪ ಬಂದನು ನಾಳೆ ಕರ್ಣೋ<br />ತ್ಥಾಪನವಲಾ ಎನುತ ಹೂಕ್ಕನು ಭದ್ರಮಂಟಪವ ೧೩<br /><br />ಶಕುನಿ ಕೃಪ ಗುರುಸೂನು ಕೃತವ<br />ರ್ಮಕ ಸುಕೇತು ಸುಶರ್ಮ ಸಮಸ<br />ಪ್ತಕರು ಮಾದ್ರೇಶ್ವರ ಸುಬಾಹು ಸುನಂದ ಚಿತ್ರರಥ<br />ಸಕಲ ಸುಭಟರು ಸಹಿತ ದಳನಾ<br />ಯಕರು ಬಂದರು ಕರ್ಣಹಾನಿ<br />ಪ್ರಕಟ ಕಳಿತ ಶಿರೋವಕುಂಠನ ವೈಮನಸ್ಯದಲಿ ೧೪<br /><br />ಹಿಮದ ಹೊಯ್ಲಲಿ ಸೀದು ಸಿಕ್ಕಿದ<br />ಕಮಲವನದಂದದಲಿ ಹತವಿ<br />ಕ್ರಮದ ಕೀರ್ತಿಯ ಬಹಳಭಾರಕೆ ಬಳುಕಿದಾನನದ<br />ಸುಮುಖತಾವಿಚ್ಚೇದ ಕಲುಷ<br />ಸ್ತಿಮಿತರಿರವನು ಕಂಡು ನಾಳಿನ<br />ಸಮರಕೇನುದ್ಯೋಗವೆಂದನು ಕೃಪನ ಗುರುಸುತನ ೧೫<br /><br />ಅರಸ ಕರ್ಣಚ್ಛೇದವೇ ಜಯ<br />ಸಿರಿಯ ನಾಸಾಚ್ಛೇದವಿನ್ನರ<br />ವರಿಸದಿರು ಹೊಯ್ದಾಡಿ ಹೊಗಳಿಸು ಬಾಹುವಿಕ್ರಮವ<br />ಗುರುನದೀಸುತರಳಿದ ಬಳಿಕೀ<br />ಧರೆಗೆ ನಿನಗಸ್ವಾಮ್ಯ ಕರ್ಣನ <br />ಮರಣದಲಿ ನೀನರ್ಧದೇಹನು ಭೂಪ ಕೇಳೆಂದ ೧೬<br /><br />ಆ ವೃಕೋದರ ನರರೊಳಂತ <br />ರ್ಭಾವ ದುಶ್ಯಾಸನಗೆ ತನ್ಮಯ<br />ಜೀವಸಖಗಾ ಭೀಮ ಪಾರ್ಥರ ಮರಣಸಿದ್ಧಿಯಲಿ <br />ಕೈವಿಡಿಯಲೇ ಕರ್ಣನಿಹನೆಂ<br />ದಾವು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದೆವು ಕರ್ಣನ<br />ಸಾವ ನಾಳಿನೊಳರಿವೆನೆಂದನು ನಿನ್ನ ಮಗ ನಗುತ ೧೭<br /><br />ನಾವು ಹೊಯ್ದಾಡುವೆವು ಭುಜಸ<br />ತ್ವಾವಲಂಬವ ತೋರುವೆವು ಕ<br />ರ್ಣಾವಸಾನವ ಕಂಡು ಬಳಿಕುಗುಳುವೆವು ತಂಬುಲವ<br />ನೀವು ಸೇನಾಪತ್ಯವನು ಸಂ<br />ಭಾವಿಸಿರೆ ಸಾಕಿನ್ನು ಮಿಗಿಲಾ<br />ದೈವಕೃತ ಪೌರುಷವ ನಾಳಿನೊಳರಿಯಬಹುದೆಂದು ೧೮<br /><br />ಧರಣಿಪತಿ ಚಿತ್ತೈಸು ಸೇನಾ<br />ಧುರವನೀವುದು ಮದ್ರಭೂಪತಿ<br />ಗೆರವಲಾ ಜಯಲಕ್ಶ್ಮಿ ಬಳಿಕಾ ಪಾಂಡುತನಯರಿಗೆ<br />ಸುರನದೀಜ ದ್ರೋಣ ರಾಧೇ<br />ಯರಿಗೆ ಸರಿಮಿಗಿಲಿಂದು ಮಾದ್ರೇ<br />ಶ್ವರನುಳಿಯೆ ದೊರೆಯಾರು ದಿಟ್ಟರು ನಮ್ಮಥಟ್ಟಿನಲಿ ೧೯<br /><br />ನೀವು ಕಟಕಾಚಾರ್ಯಪುತ್ರರು<br />ನೀವಿರಲು ಕೃಪನಿರಲು ದಳವಾಯ್<br />ನಾವಹೆವೆ ನೀವಿಂದು ತೇಜೊದ್ವಯದಲಧಿಕರಲೆ<br />ನಾವು ತರುವಾಯವರೆನಲು ಜಯ<br />ಜೀವಿಗಳು ನೀವನ್ಯಗುಣಸಂ<br />ಭಾವಕರಲಾ ಎಂದನಶ್ವತ್ಥಾಮ ಶಲ್ಯಂಗೆ ೨೦<br /><br />ಉಚಿತವಿತರೇತರಗುಣಸ್ತುತಿ<br />ರಚನೆ ಗುಣಯುಕ್ತರಿಗೆ ವಿಜಯೋ<br />ಪಚಿತ ರಣನಾಟಕಕೆ ಜವನಿಕೆಯಾಯ್ತಲೇ ರಜನಿ<br />ಅಚಲ ಮೂರರ ಪೈಸರದ ಬಲ<br />ನಿಚಯ ನಮ್ಮದು ವೀರ ಸುಭಟ<br />ಪ್ರಚಯ ಮುಖ್ಯರ ಮಾಡಿಯೆಂದನು ಕೃಪನು ಕುರುಪತಿಗೆ ೨೧<br /><br />ಸುರನದೀಜ ದ್ರೋಣ ಕೃಪರೀ<br />ಕುರುಬಲಕೆ ಕಟ್ಟೊಡೆಯರವರಿ<br />ಬ್ಬರ ಪರೋಕ್ಷದಲಾರವಿಲ್ಲಿಯ ಹಾನಿವೃದ್ಧಿಗಳು<br />ಗುರುಸುತನೊ ಶಲ್ಯನೊ ಚಮೊಮು<br />ಖ್ಯರನು ನೀವೇ ಬೆಸಸಿಯೆಂದನು<br />ಧರಣಿಪತಿ ಕೇಳೈ ಕೃಪಾಚಾರ್ಯಂಗೆ ಕುರುರಾಯ ೨೨<br /><br />ಆದಡಾ ಭೀಷ್ಮಾದಿ ಸುಭಟರು<br />ಕಾದಿ ನೆಗ್ಗಿದ ಕಳನ ಹೊಗುವಡೆ<br />ಕೈದುಕಾರರ ಕಾಣೆನೀ ಮಾದ್ರೇಶ ಹೊರಗಾಗಿ<br />ಈ ದುರಂತದ ಸಮರಜಯ ನಿನ<br />ಗಾದಡೊಳ್ಳಿತು ಶಲ್ಯನಲಿ ಸಂ<br />ಪಾದಿಸಿರೆ ಸೇನಾಧಿಪತ್ಯವನರಸ ಕೇಳೆಂದ ೨೩<br /><br />ತರಸಿ ಮಂಗಳವಸ್ತುಗಳನಾ<br />ದರಿಸಿ ಭದ್ರಾಸನದಲೀತನ<br />ನಿರಿಸಿ ನೃಪ ವಿಸ್ತರಿಸಿದನು ಮೂರ್ಧಾಭಿಷೇಚನವ<br />ಮೊರೆವ ವಾದ್ಯದ ಸಿಡಿಲ ಧರಣೀ<br />ಸುರರ ಮಂತ್ರಾಕ್ಷತೆಯ ಮಳೆಗಳೊ<br />ಳಿರುಳನುಗಿದವು ಮುಕುಟಮಣಿರಾಜಿಗಳ ಮಿಂಚುಗಳು ೨೪<br /><br />ಆದುದುತ್ಸವ ಕರ್ಣಮರಣದ<br />ಖೇದವುಕ್ಕಿತು ಹಗೆಗೆ ಕಾಲ್ದೊಳೆ<br />ಯಾದ ವೀರರಸಾಬ್ಧಿ ನೆಲೆದಪ್ಪಿತ್ತು ನಿಮಿಷದಲಿ<br />ಬೀದಿವರಿದುದು ಬಿಂಕ ನನೆಕೊನೆ<br />ವೋದುದಾಶಾಬೀಜ ಲಜ್ಜೆಯ<br />ಹೋದ ಮೊಗಿಗೆ ಕದಪ ಹೊಯ್ದನು ನಿನ್ನ ಮಗನೆಂದ ೨೫<br /><br />ಕಾಣಿಕೆಯನಿತ್ತಖಿಳ ಸುಭಟ<br />ಶ್ರೇಣಿ ಕಂಡದು ನುಡಿಯ ಹಾಣಾ<br />ಹಾಣಿಗಳ ಭಾಷೆಗಳ ಹಕ್ಕಲು ವೀರರುಕ್ಕುಗಳ<br />ಪ್ರಾಣಚುಳಕೋದಕದ ಚೇಷ್ಟೆಯ<br />ಹೂಣಿಗರು ವಿಜಯಾಂಗನೋಪ<br />ಕ್ಷೀಣಮಾನಸರೊಪ್ಪಿದರು ಕುರುಪತಿಯ ಪರಿವಾರ ೨೬<br /><br />ಪತಿಕರಿಸಿದೈ ವೀರಸುಭಟ<br />ಪ್ರತಿತ (ಪ್ರತತಿ?) ಮಧ್ಯದಲೆಮ್ಮನಹಿತ<br />ಚ್ಯುತಿಗೆ ಸಾಧನವೆಂದು ನಿಜಸೇನಾಧಿಪತ್ಯದಲಿ<br />ಕೃತಕವಿಲ್ಲದೆ ಕಾದುವೆನು ಯಮ <br />ಸುತರೊಡನೆ ಜಯಸಿರಿಗೆ ನೀನೇ<br />ಪತಿಯೆನಿಸಿ ತೋರಿಸುವೆನೆಂದನು ಶಲ್ಯ ಕುರುಪತಿಗೆ ೨೭<br /><br />ಉಬ್ಬಿದನಲೈ ಮಧುರವಚನದ<br />ಹಬ್ಬದಲಿ ನಿನ್ನಾತನಿತ್ತಲು<br />ತುಬ್ಬಿನವದಿರು ತಂದು ಬಿಸುಟರು ನಿಮ್ಮ ಪಾಳೆಯದ<br />ಸರ್ಬ (ಸಬ್ಬ?) ವೃತ್ತಾಂತವನು ಗಾಢದ<br />ಗರ್ಭ (ಗಬ್ಬ?) ಮುರಿದುದು ಕೃಷ್ಣರಾಯನ<br />ನೆಬ್ಬಿಸಿದನಿರುಳವನಿಪತಿ ಬಿನ್ನೈಸಿದನು ಹದನ ೨೮<br /><br />ದೇವ ಚಿತ್ತೈಸಿದಿರೆ ಬೊಪ್ಪನ <br />ಭಾವನನು ಸೇನಾಧಿಪತ್ಯದ <br />ಲೋವಿದರಲೇ ಶಲ್ಯ ಮಾಡಿದ ಭಾಷೆಯವರೊಡನೆ<br />ಆವನಂಘೈಸುವನೊ ಪಾರ್ಥನೊ<br />ಪಾವಮಾನಿಯೊ ನಕುಲನೋ ಸಹ<br />ದೇವನೋ ತಾನೋ ನಿದಾನಿಸಲರಿಯೆ ನಾನೆಂದ ೨೯<br /><br />ಕಲಹವೆನ್ನದು ದಳಪತಿಗೆ ತಾ<br />ನಿಲುವೆನೆಂದನು ಭೀಮನೆನ್ನನು<br />ಕಳುಹಿ ನೋಡೆಂದನು ಧನಂಜಯನೆಮ್ಮ ಮಾವನಲಿ<br />ಸಲುಗೆಯೆನಗೆಂದನು ನಕುಲನೆ<br />ನ್ನೊಲವಿನರ್ತಿಯಿದೆನ್ನ ಕಳುಹಿದ<br />ಡುಳುಹಿದವರೆಂದೆರಗಿದನು ಸಹದೇವನಾ ಹರಿಗೆ ೩೦<br /><br />ಹರಿಯದರ್ಜುನನಿಂದ ಭೀಮನ<br />ನೆರವಣಿಗೆ ನೋಯಿಸದು ನಕುಲನ<br />ಹೊರಿಗೆಯೊದಗದು ಸೈರಿಸದು ಸಹದೇವನಾಟೊಪ<br />ಇರಿವಡಾ ಮಾದ್ರೇಶನನು ನೆರೆ<br />ಮುರಿವಡೆಯು ನಿನಗಹುದು ನಿನ್ನನು<br />ತರುಬಿದವರೇ ಕಷ್ಟರೆಂದನು ನಗುತ ಮುರವೈರಿ ೩೧<br /><br />ಲೇಸನಾಡಿದೆ ಕೃಷ್ಣ ಶಲ್ಯಂ<br />ಗೀಸು ಬಲುಹುಂಟಾದಡನುಜರು<br />ಘಾಸಿಯಾದರು ಹಿಂದೆ ಭೀಷ್ಮಾದಿಗಳ ಬವರದಲಿ<br />ಈ ಸಮರಜಯವೆನಗೆ ನಾಳಿನೊ<br />ಳೈಸಲೇ ನಳ ನಹುಷ ಭರತ ಮ<br />ಹೀಶ ವಂಶೋತ್ಪನ್ನ ತಾನೆಂದನು ಮಹೀಪಾಲ ೩೨<br /><br />ತಾಯಿ ಹೆರಳೇ ಮಗನ ನಿನ್ನನು<br />ನಾಯಕನೆ ಲೋಕೈಕವೀರರ<br />ತಾಯಲಾ ನಿಮ್ಮವ್ವೆಯಾ ಮೊಲೆವಾಲ ಬಲುಹಿನಲಿ<br />ರಾಯ ನೀ ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ಸೇಸೆಯ<br />ತಾಯೆನುತ ತೂಪಿರಿದು ಕಮಲದ<br />ಳಾಯತಾಂಬಕನಪ್ಪಿಕೊಂಡನು ಧರ್ಮನಂದನನ ೩೩<br /><br />ಸಂದವೈ ಹದಿನೇಳು ರಾತ್ರಿಗ<br />ಳಿಂದಿನಿರುಳಾ ಸೇನೆ ನಿರ್ಭಯ<br />ದಿಂದ ನಿದ್ರಾವ್ಯಸನನಿರ್ಭರ ಪೂರ್ಣ ಹರುಷದಲಿ<br />ಸಂದುದೀ ನಿನ್ನವರು ರಾಧಾ<br />ನಂದನವ್ಯಪಗಮನನಷ್ಟಾ<br />ನಂದವಿಹ್ವಲಕರಣರಿದ್ದರು ಭೂಪ ಕೇಳೆಂದ ೩೪<br /><br />ಆ ಶಿಖಂಡಿಯ ತೋರಿ ಸರಳಿನ<br />ಹಾಸಿಕೆಯಲೊಬ್ಬನನು ಮಾತಿನ<br />ವಾಸಿಯಿಂದೊಬ್ಬನನು ಮುನ್ನಿನ ಕುಲವನೆಚ್ಚರಿಸಿ<br />ಘಾಸಿ ಮಾಡಿದನೊಬ್ಬನನು ಧರ<br />ಣೀಶ ಚೇಷ್ಟೆಯಲೊಬ್ಬನನು ಕೃಪೆ<br />ಯೇಸು ಘನವೋ ವೀರನಾರಾಯಣಗೆ ಭಕ್ತರಲಿ ೩೫<br /><br />(ಸಂಗ್ರಹ: ಪಾರ್ಥಸಾರಥಿ.ಎಚ್.ವಿ)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/742145181089395829-1179230781665605365?l=gaduginabharata.blogspot.com' alt='' /></div>gadugina bharatahttp://www.blogger.com/profile/02375893271038104314noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-742145181089395829.post-41710596097838302112010-06-22T01:16:00.000+05:302010-06-22T01:18:06.059+05:30ಸೂ: ವೀರ ರಿಪುಕದಳೀವನಕೆ ಮದ<br />ವಾರಣನು ಫಲಗುಣನ ತನಯನು<br />ದಾರ ಪದ್ಮವ್ಯೂಹದಲಿ ಗೆಲಿದನು ಕುಮಾರಕರ<br /><br />ಅವಧರಿಸು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ನೃಪ ಸ್ಶೆಂ<br />ಧವನ ಗೆಲಿದಾ ವ್ಯೊಹ ಭೇದಾ<br />ಹವವಿಜಯ ವಿಜಯಾತ್ಮಕನ ಕೌತುಕ ರಣೋದಯವ<br />ತಿವಿದನುರುಬುವ ರಥ ಪದಾತಿಯ<br />ಕವಿವ ಗರುವ ತುರಂಗಗಳ ಬಲು<br />ಜವದ ರಥ ಕೋಟ್ಯಾನುಕೋಟಿಯ ಹೊದರ ಹೊಸ ಮೆಳೆಯ ೧<br /><br />ಹರಿಯ ಚಕ್ರ ವರೂಥ ಚಕ್ರದೊ<br />ಳುರವಣಿಪ ತೇಜಿಗಳ ಕಡುಹಿನ<br />ಖುರದ ಹೊಯ್ಲಲಿ ವಿಲಯ ಪವನನ ಗರಿಯ ಗಾಳಿಯಲಿ<br />ಹರನ ನಯನಜ್ವಾಲೆ ಪಾರ್ಥಿಯ<br />ಸರಳ ಕಿಡಿಯಲಿ ಪಲ್ಲಟಿಸೆ ಸಂ<br />ಗರದೊಳಗೆ ಸೈವರಿದು ಸದೆದನು ಸಕಲ ಸೈನಿಕರ ೨<br /><br />ಮಿಕ್ಕು ನೂಕುವ ಕುದುರೆಕಾರರು<br />ತೆಕ್ಕೆಗೆಡೆದರು ಸಂದಣಿಸಿ ಕೈ<br />ಯಿಕ್ಕಿದಾನೆಯನೇನನೆಂಬೆನು ಕಾಣೆನಳವಿಯಲಿ<br />ಹೊಕ್ಕು ಹರಿಸುವ ರಥ ಪದಾತಿಯ<br />ನೊಕ್ಕಲಿಕ್ಕಿದನಮಮ ಮಗುವಿನ<br />ಮಕ್ಕಳಾಟಿಕೆ ಮಾರಿಯಾಯಿತು ವೈರಿ ರಾಯರಿಗೆ ೩<br /><br />ಕದಳಿಯೊಳು ಮದದಾನೆ ಹೊಕ್ಕಂ<br />ದದಲಿ ಹೆಚ್ಚಿದ ಚಾತುರಂಗದ<br />ಮೆದೆಯನೊಟ್ಟಿದು ಹೂಣೆ ಹೊಕ್ಕನು ಥಟ್ಟನೊಡೆತುಳಿದು<br />ಇದಿರೊಳೆಚ್ಚನು ಕೆಲಬಲದೊಳಿಹ<br />ಕದನಗಲಿಗಳ ಸೀಳಿದನು ಕಾ<br />ದಿದನು ಕಾಲನ ಲೀಲೆಯಾದುದು ವಿಷಮ ಸಮರಂಗ ೪<br /><br />ಜೋಡೊಡೆದು ಥಟ್ಟುಗಿದು ಬೆನ್ನಲಿ<br />ಮೂಡಲದಟರ ಸೀಳಿದನು ಖುರ<br />ಜೋಡು ಹುಡಿಹುಡಿಯಾಗೆ ತೇಜಿಯ ಥಟ್ಟ ಖಂಡಿಸಿದ<br />ನೋಡಲಮ್ಮುವರಿಲ್ಲ ಮಿಗೆ ಕೈ<br />ಮಾಡಲಮ್ಮುವರಿಲ್ಲ ಬಲದ<br />ಲ್ಲಾಡಿತೊಬ್ಬನೆ ಹಸುಳೆ ಹೊಕ್ಕನು ವೈರಿ ಮೋಹರವ ೫<br /><br />ಆವ ವಹಿಲದೊಳಂಬ ತೊಡಚುವ<br />ನಾವ ವೇಗದೊಳಿದಿರಲೆಸುವನ<br />ದಾವ ನಿರುತದಲೊಡ್ದುವನು ಕೊರಳಿಂಗೆ ಕೋಲುಗಳ<br />ಆವ ದೃಢತೆಯೊ ದೃಷ್ಟಿವಾಳವಿ<br />ದಾವ ಗರುಡಿಶ್ರಮವೆನುತ ದಿವಿ<br />ಜಾವಳಿಗಳುಲಿಯಲು ವಿಭಾಡಿಸಿದನು ರಿಪುವ್ರಜವ ೬<br /><br />ಎಡದಲೌಕುವ ರಾವುತರ ವಂ<br />ಗಡವನೆಚ್ಚನು ಸಮ್ಮುಖದೊಳವ<br />ಗಡಿಸುವಿಭ ಕೋಟಿಗಳ ಕೊಂದನು ಸರಳ ಸಾರದಲಿ<br />ಕಡುಗಿ ಬಲದಲಿ ಕವಿವ ರಥಿಕರ<br />ಕೆಡಹಿದನು ಕಾಲಾಳು ತೇರಿನ<br />ಗಡಣ ಹುಡಿಹುಡಿಯಾಯ್ತೆನಲು ಸವರಿದನು ಪರಬಲವ ೭<br /><br />ಉರವಣಿಸಿದರು ಮತ್ತೆ ಭಟರ<br />ಬ್ಬರವ ಖತಿಯಲಿ ನಿಖಿಳ ಮನ್ವಂ<br />ತರದ ಕಡೆಯಲಿ ನೆಲನನದ್ದುವ ಕಡಲ ಕಡುಹಿನಲಿ<br />ಸರಳು ಕಡಿದವು ಸಕುತಿ ಸೆಲ್ಲೆಹ<br />ಪರಶು ಕವಿದವು ಖಡ್ಗ ತೋಮರ<br />ಸುರಗಿ ಹೊಳೆದವು ಕೈದು ಹೇರಿದವಖಿಳ ದೆಸೆಗಳಲಿ ೮<br /><br />ತೊಲಗಿರೈ ಕಾಲಾಳು ಮೇಲಾ<br />ಳಳವಿಗೊಡಲಿ ಮಹಾರಥರು ಮುಂ<br />ಕೊಳಲಿ ಜೋದರು ದಿಟ್ಟರಾದರೆ ಕವಿಸಿ ಕರಿಘಟೆಯ<br />ಕೆಲದ ದೊರೆಗಳು ಬರಲಿ ಮಾರಿದ<br />ತಲೆಯ ಭಂಡವ ಹೊತ್ತಿರದೆ ಕೈ<br />ಕೊಳಲಿ ಕರ್ಣಾದಿಗಳೆನುತ ಹೊಕ್ಕೆಚ್ಚನಭಿಮನ್ಯು ೯<br /><br />ಕಾರಗಲಿಸಿದನಮಮ ರಾಜ ಕು<br />ಮಾರ ಕಂಠೀರವನು ರಿಪು ಪರಿ<br />ವಾರವನು ನಡೆಗೊಳಿಸಿದನು ಯಮರಾಜನಾಲಯಕೆ<br />ಮಾರಿ ಮೊಗವಡದೆರೆದಳೋ ಕೈ<br />ವಾರವೋ ತರುವಲಿಗಿದೆತ್ತಣ<br />ವೀರವೋ ಶಿವ ಎನುತ ಬೆರಗಾಯಿತ್ತು ಸುರಕಟಕ ೧೦<br /><br />ಕೊಡೆನೆಗೆದವಟ್ಟೆಗಳು ರಕುತದ<br />ಕಡಲೊಳರೆಜೀವದ ಭಟರು ಬಾ<br />ಯ್ವಿಡುತ ತೇಕಾಡಿದರು ಮುಂಡದ ಹಿಂಡು ಮುಳುಗಾಡೆ<br />ಅಡಸಿ ನೆಗೆವಾನೆಗಳ ತಲೆಗಳ<br />ಗಡಣ ಮೆರೆದವು ಮಿಕ್ಕ ತೇಜಿಯ<br />ಕಡಿಕುಗಳು ಕುಣಿದಾಡಿದವು ಕಿಗ್ಗಡಲ ರಕುತದಲಿ ೧೧<br /><br />ಕರಿಭಟೆಯ ಕಲಕಿದನು ಹಯ ಮೋ<br />ಹರವ ಜರುಹಿದನೌಕಿ ಹರಿತಹ<br />ವರ ರಥವ ಹುಡಿಮಾಡಿದನು ಕೆಡಹಿದನು ಕಾಲಾಳ<br />ಹುರಿಯೊಡೆದು ಮೈದೆಗೆದು ಸಲೆ ಕೈ<br />ಮರೆದು ಕೈದುವ ಹಾಯ್ಕಿ ಪಡೆ ಮೊಗ<br />ದಿರುಹಲೆಚ್ಚನು ಕೊಚ್ಚಿದನು ಕೌರವ ಚತುರ್ಬಲವ ೧೨<br /><br />ತಳಿತ ಹೊಗರಿನ ಬಾಯಿ ಧಾರೆಯ<br />ಹೊಳಹುಗಳ ಹೊಸ ಮಸೆಯ ತಳಪದ<br />ಬೆಳಗುಗಳ ಬಲಿದಿಂಗಲೀಕ ಸುವರ್ಣ ರೇಖೆಗಳ<br />ಲುಳಿಯ ಹಂಗನ ಗರಿಯ ಬಿಗುಹಿನ<br />ಹಿಳುಕುಗಳ ಹೊಗರಂಬು ಕವಿದವು<br />ತುಳುಕಿದವು ತೂರಿದವು ಕೆದರಿದವಹಿತ ಬಲದಸುವ ೧೩ <br /><br />ಅಳವಿಗೆಡೆ ಧುಮ್ಮಿಕ್ಕಿ ರಥದವ<br />ರಿಳಿಯ ಬಿದ್ದರು ಭಯದಿ ತೇಜಿಯ<br />ನಿಳಿದು ರಾವ್ತರು ಕರವ ಮುಗಿದರು ಕೊರಳ ಸಲಹೆನುತ<br />ಗುಳವ ಸಡಿಲಿಸಿ ಹಾಯ್ಕಿ ಜೋದಾ<br />ವಳಿಗಳಿಳಿದುದು ಕೈಯ ಕೈದುವ <br />ನಿಳುವ ಬಾಯಲಿ ಬೆರಳನಿಟ್ಟುದು ವೈರಿ ಪಾಯದಳ ೧೪<br /><br />ಎಸಳ ಮೊನೆ ಮೋಹರದ ಸಂದಣಿ<br />ಯಸಿರನುಳಿದುದು ಕೇಸರಾಕೃತಿ<br />ಯಸಮ ವೀರರು ಪಥಿಕರಾದರು ಗಗನ ಮಾರ್ಗದಲಿ<br />ನುಸುಳಿದರು ಕರ್ಣಿಕೆಯ ಕಾಹಿನ<br />ವಸುಮತೀಶರು ರಾಯನರನೆಲೆ<br />ದೆಸೆಗೆಡಲು ಮೊಳಗಿದನು ಪಾರ್ಥಕುಮಾರನಳವಿಯಲಿ ೧೫<br /><br />ಜರಿದುದಬ್ಜವ್ಯೂಹ ನೂಕಿದ<br />ಕರಿ ತುರಗ ಕಾಲಾಳು ತೇರಿನ<br />ಮರಳುದಲೆ ತಾನಿಲ್ಲ ನೆರೆ ನುಗ್ಗಾಯ್ತು ಕುರುಸೇನೆ<br />ದೊರೆಗಳಹ ದ್ರೋಣಾದಿಗಳು ಕೈ<br />ಮರೆದು ಕಳೆದರು ಪಾರ್ಥತನಯನ<br />ಸರಿಯೊರೆಗೆ ಭಟನಾವನೆಂದನು ಕೌರವರ ರಾಯ ೧೬<br /><br />ತಂದೆ ಹಡೆಯನೆ ಮಗನನಹುದೋ<br />ಕಂದ ಕಲ್ಪ ಸಹಸ್ರ ನೋಂತಳೊ<br />ಇಂದುಧರನನು ನಿನ್ನ ತಾಯಿ ಸುಭದ್ರೆಯಲ್ಲದಡೆ<br />ಇಂದಿನೀ ಬಲವೀ ಸಮರ ಜಯ<br />ದಂದವೀ ಸೌರಂಭವೀ ಸರ<br />ಳಂದವೀ ತೆರಳಿಕೆಯದಾವಂಗೆಂದನವನೀಶ ೧೭<br /><br />ಹುರುಡ ಮರೆದೆನು ಮಗನೆ ಸಾಲದೆ<br />ಭರತಕುಲದಲಿ ನಿನ್ನ ಬೆಳವಿಗೆ<br />ಯೆರಡು ಕವಲನ್ವಯಕೆ ಕೊಡದೇ ಸುಗತಿ ಸಂಪದವ<br />ಕರುಳು ಬೀಳವೆ ತನ್ನ ಬಸುರಿಂ<br />ದುರುಳಿದವದಿರಲೇನು ಫಲ ಮ<br />ತ್ಸರವೆ ಪಾರ್ಥ ಕೃತಾರ್ಥನೆಂದನು ಕೌರವರ ರಾಯ ೧೮<br /><br />ಎನುತ ಬಿಲುದುಡುಕಿದನು ಸೇನಾ<br />ವನಧಿಗಭಯವನಿತ್ತು ಮರಳುವ<br />ಜನಪರನು ಜರೆದೆಡಬಲದ ಮನ್ನೆಯರ ಮೂದಲಿಸಿ<br />ಮೊನೆಗಣೆಯ ತೂಗುತ್ತ ನರ ನಂ<br />ದನನ ರಥವನು ತರುಬಿ ನಿನ್ನಯ<br />ತನಯನಡ್ಡೈಸಿದನು ಕೌರವ ರಾಯ ಖಾತಿಯಲಿ ೧೯<br /><br />ಮಗುವು ನೀ ಕೆಡಬೇಡ ಹೋಗೆನು<br />ತಗಣಿತಾಸ್ತ್ರವ ಸುರಿವುತೈತರೆ<br />ನಗುತ ನಿಂದಭಿಮನ್ಯು ನುಡಿದನು ಕೌರವೇಶ್ವರನ<br />ಮಗುವು ತಾನಹೆ ತನ್ನ ಬಾಣಕೆ<br />ಮಗುವುತನ ಬೇರಿಲ್ಲ ನೋಡೆಂ<br />ದಗಲದಲಿ ಕೂರಂಬ ಸುರಿದನು ಪಾರ್ಥನಂದನನು ೨೦<br /><br />ಎಸಲು ಕಣೆ ಮುಕ್ಕುರುಕಿದವು ಹೊಸ<br />ಮಸೆಯ ಧಾರೆಯ ತೋರ ಕಿಡಿಯಲಿ<br />ಮುಸುಕಿತರಸನ ತೇರು ತಳಿತವು ಮೆಯ್ಯೊಳಂಬುಗಳು<br />ಬಸಿವ ರಕುತವ ಜರಿವ ಜೋಡಿನ<br />ನಸಿದ ಗರ್ವದ ನೆಗ್ಗಿದಾಳ್ತನ<br />ದೆಸಕದೊಣಗಿಲ ಬಾಯ ಭೂಪನ ಕಂಡನಾ ದ್ರೋಣ ೨೧<br /><br />ರಾಯಸಿಲುಕಿದನಕಟಕಟ ರಾ<br />ಧೇಯ ನಡೆ ಕೃಪ ಹೋಗು ಮಗನೆ ನಿ<br />ಜಾಯುಧವ ಹಿಡಿ ಶಲ್ಯ ತಡೆಯದಿರೇಳು ಕೃತವರ್ಮ<br />ರಾಯನನುಜರು ಕೈದುಗೊಳಿ ರಣ<br />ದಾಯ ತಪ್ಪಿತು ನೃಪತಿ ಮಾರಿಯ <br />ಬಾಯ ತುತ್ತಾದನು ಶಿವಾ ಎಂದೊರಲಿದನು ದ್ರೋಣ ೨೨<br /><br />ಮಾತು ಹಿಂಚಿತು ಮುಂಚಿ ಸುಭಟ<br />ವ್ರಾತ ಹೊಕ್ಕುದು ಸಿಕ್ಕಿದರಸನ<br />ಭೀತಿಯನು ಬಿಡಿಸಿದರು ಬೀರಿದರಂಬುಗಳ ಮಳೆಯ<br />ಸೋತೆವಾವ್ ನೀ ಗೆಲಿದೆ ನಿ<br />ಮ್ಮಾತಗಳನೀ ಭ್ರೂಣಹತ್ಯಾ<br />ಪಾತಕಕ್ಕಂಜುವೆನೆನುತ ಕೈಕೊಂಡನಾ ದ್ರೋಣ ೨೩<br /><br />ರಾಯನನು ತೊಲಗಿಸಿದರಾ ಕ<br />ರ್ಣಾಯತಾಸ್ತ್ರರು ರಾಹುವಿನ ಕಟ<br />ವಾಯ ಚಂದ್ರನ ಸೆಳೆವವೋಲರಿದಾಯ್ತು ಸುಭುಟರಿಗೆ<br />ಸಾಯಕವ ಸರಿಗೊಳಿಸಿದರು ವ<br />ಜ್ರಾಯುಧನ ಮೊಮ್ಮನ ರಥವ ನಿ<br />ರ್ದಾಯದಲಿ ಮುತ್ತಿದರು ಕುರುಸೇನಾ ಮಹಾರಥರು ೨೪<br /><br />ಹಸುಳೆತನದಲಿ ಹರನ ಮಗನಾ<br />ವಿಷಮ ದೈತ್ಯನ ಸೀಳಿ ಬಿಸುಡನೆ<br />ಶಿಶುವಲಾ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ ಮುರಿಯನೆ ಶಂಬರಾಸುರನ<br />ಶಿಶುವೆ ನೋಡಭಿಮನ್ಯು ಸುಭಟ<br />ಪ್ರಸರದಿನಿಬರನೊಂದು ಘಾಯದೊ<br />ಳುಸಿರ ತೆಗೆಬಗೆ ಮಾಡಿದನು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಕೇಳೆಂದ ೨೫<br /><br />ಗುರುಸುತನನೊಟ್ಟೈಸಿ ಶಲ್ಯನ<br />ಭರವಸವ ನಿಲಿಸಿದನು ಕೃಪನು<br />ಬ್ಬರದ ಗರ್ವವ ಮುರಿದು ಕೃತವರ್ಮಕನ ನೋಯಿಸಿದ<br />ಅರಸನನುಜರ ಸದೆದು ಬಾಹ್ಲಿಕ <br />ದುರುಳ ಸೌಬಲ ಸೋಮದತ್ತರ<br />ಹುರುಳುಗೆಡಿಸಿದನೊಬ್ಬ ಶಿಶು ಗೆಲಿದನು ಮಹಾರಥರ ೨೬<br /><br />ಮುಳುಗಿದಂಬಿನ ಮರುಮೊನೆಯ ಮೈ<br />ಗಳ ಮಹಾರಥರಾಜಿ ಕದನದ<br />ನೆಲನ ಬಿಡೆ ಖತಿಗೊಂಡು ಮುರಿದೋಡುವರ ಮೂದಲಿಸಿ<br />ಬಿಲುದುಡುಕಿ ಸಾರಥಿಗೆ ಸೂಚಿಸಿ<br />ಮಲೆತ ನೋಡೈ ಮಗುವು ಫಡ ಫಡ<br />ತೊಲಗು ತೊಲಗೆಂದೆನುತ ರಿಪುವನು ತರುಬಿದನು ಕರ್ಣ ೨೭<br /><br />ಗಾರುಗೆಡೆದರೆ ಮೆರೆಯದೋಲೆಯ<br />ಕಾರತನವೆಮ್ಮೊಡನೆ ನೀ ಮೈ<br />ದೋರಿ ಮಡಮುರಿವಿಲ್ಲದೆಚ್ಚಾಡಿದರೆ ಸಫಲವಿದು<br />ತೋರುವೆನು ಕೈಗುಣವನೆನುತೈ<br />ದಾರು ಶರದಲಿ ಕರ್ಣನೆದೆಯನು<br />ಡೋರುಗಳೆಯಲು ಬಳಲಿದನು ಪೂರಾಯ ಘಾಯದಲಿ ೨೮<br /><br />ಬೆದರಿ ಭೂಕಂಪದಲಿ ಕುಲಗಿರಿ<br />ಯದಿರುವಂತಿರೆ ಚರಿಸಿ ಕಾಯುವ<br />ಬಿದಿರಿ ಮರಳುವ ಕಂಗಳಲಿ ಕಲಿಕರ್ಣ ಮೈಮರೆಯೆ<br />ಕೆದರಿತೀ ಬಲವಕಟ ಕರ್ಣನ<br />ಸದೆದನೋ ಸಾಹಸಿಕ ಶಿಶು ಕಾ<br />ದಿದೆವು ನಾವಿನ್ನೆನುತಲಿರೆ ಕಲಿ ಶಲ್ಯನಿದಿರಾದ ೨೯<br /><br />ಬಾಲಕನೆ ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟು ಹಿಮ್ಮೆ<br />ಟ್ಟಾಳುತನವೆಮ್ಮೊಡನೆಯೇ ಮರು<br />ಳೇಳಿಗೆಯಲುಬ್ಬೆದ್ದು ಕರ್ಣನ ಸದೆದ ಗರ್ವದಲಿ <br />ಮೇಲನರಿಯಾ ಶಲ್ಯನೊಡನೆಯು<br />ಕಾಳೆಗವೆ ನಿಮ್ಮಯ್ಯನಿಂದಿನ<br />ಲೂಳಿಗವ ತಹುದೆನುತ ಸುರಿದನು ಸರಳ ಸರಿವಳೆಯ ೩೦<br /><br />ಬಾಲತನವೇನೂಣಯವೆ ಕ<br />ಟ್ಟಾಳುತನವಾಭರಣವವನೀ<br />ಪಾಲ ಸುತರಿಗೆ ವಿದ್ಯವೇ ವಿಪ್ರರಿಗಲಂಕಾರ<br />ಆಳಿನಂಗವನೆತ್ತ ಬಲ್ಲೆ ಶ<br />ರಾಳಿಯಲಿ ನಿನ್ನಂಘವಣೆಯ ಛ<br />ಡಾಳತನವನು ಮುದ್ರಿಸುವೆನೆನುತೆಚ್ಚನಭಿಮನ್ಯು ೩೧<br /><br />ಸರಳ ಸರಳಲಿ ಕಡಿದು ಸವೆಯದೆ<br />ಸರಿ ಮಿಗಿಲ ಕಾದಿದರೆ ಶಲ್ಯನ<br />ಧರಧುರದ ದೆಖ್ಖಾಳತನವನು ಕಂಡು ಖಾತಿಯಲಿ<br />ಸರಳ ಹದಿನೈದರಲಿ ಶಲ್ಯನ<br />ಬರಿಯ ಕೆತ್ತಿದನೈದು ಬಾಣದೊ<br />ಳುರವ ತೋಡಿದನೊಂದು ನಿಮಿಷಕೆ ಶಲ್ಯ ಸೈಗೆಡೆದ ೩೨<br /><br />ತಲೆ ತಿರುಗಿ ತುಟಿಯೊಣಗಿ ಕಂಗಳ<br />ಬಳೆ ಮರಳಿ ಬಸವಳಿಯೆ ಸಾರಥಿ<br />ತೊಲಗಿಸಿದನಾ ರಥವನೊಡಹುಟ್ಟಿದನ ವೇದನೆಯ<br />ನಿಲುಕಿ ಕಂಡನು ಶಲ್ಯನನುಜನು<br />ಹಿಳುಕು ಹಿಳುಕಿನ ಮೇಲೆ ಸಂಧಿಸಿ<br />ಮುಳಿದೆಸುತ ತಾಗಿದನು ಖತಿಯಲಿ ಪಾರ್ಥನಂದನನ ೩೩<br /><br />ಪೂತು ಶಲ್ಯನ ತಮ್ಮನೇ ಮಾ<br />ರಾಂತನಣ್ಣನ ಹರಿಬವನು ದಿಟ<br />ಸೂತ ನೋಡೈ ಸಾಹಸಿಕನೈ ಲೇಸು ಲೇಸೆನುತ<br />ಆತನಂಬೈದಾರ ಮನ್ನಿಸಿ<br />ಸೋತುವೊಲು ಮನಗೆಲವ ಮಾಡಿ ನಿ<br />ಶಾತ ಶರದಿಂದಿಳುಹಿದನು ಶಲ್ಯಾನುಜನ ಶಿರವ ೩೪<br /><br />ದೊರೆ ಮಡಿಯೆ ಮದ್ರಾನುಜನ ಬಲ<br />ತಿರುಗಿತಭಿಮನ್ಯುವಿನ ಹೊಯ್ಲಲಿ<br />ಹುರುಳುಗೆಟ್ಟುದು ಹೆಸರ ನಾಯಕವಾಡಿ ದುಗುಡದಲಿ<br />ತರಹರವ ನಾ ಕಾಣೆನೀ ಮೋ<br />ಹರಕೆ ಗತಿಯೇನೆನುತ ಭರದಲಿ<br />ಕರೆದು ತೋರಿದನಾ ಕೃಪಾಚಾರ್ಯಂಗೆ ಕಲಿ ದ್ರೋಣ ೩೫<br /><br />ಮಗುವೆ ನೋಡಭಿಮನ್ಯು ನಮಗಿದು<br />ಹೊಗುವಡಳವೇ ಕಾಲರುದ್ರನ<br />ತಗಹು ನಿಟ್ಟಂತಿದೆ ಕುಮಾರನ ಕೋಪದಾಟೋಪ<br />ಮೊಗಸಲರಿದು ಭುಜಪ್ರತಾಪದ<br />ಹೊಗರು ಹೊಸಪರಿಯೆನುತ ರಿಪುಗಳ<br />ಹೊಗಳುತಿರೆ ಕೇಳಿದನು ಕೌರವ ರಾಯನೀ ನುಡಿಯ ೩೬<br /><br />ಕೇಳುತಿರ್ದೈ ಕರ್ಣ ಸೆಲೆ ನ<br />ಮ್ಮಾಳ ಬೆದರಿಸಿ ನುಡಿದು ರಿಪು ಭಟ<br />ನಾಳನೇರಿಸಿ ನುಡಿವ ಬಾಹಿರರೇನ ಹೇಳುವೆನು<br />ಖೂಳರೆಂಬೆವೆ ಗುರುಗಳಿಂದು ವಿ<br />ಶಾಲಮತಿಗಳು ತಮ್ಮ ಭಾಗ್ಯದ<br />ಮೇಲೆ ದೈವವನೆಂದು ಫಲವೇನೆನುತ ಬಿಸುಸುಯ್ದ ೩೭<br /><br />ವೀರರಂಗವನೆತ್ತ ಬಲ್ಲರು<br />ಹಾರುವರು ಬೆಳುದಿಂಗಳಿನ ಬಿರು<br />ಸಾರ ಸುಡುವುದು ಕೈದು ಹಿಡಿದರೆ ಕಲಿಗಳೇ ದ್ವಿಜರು<br />ವೈರಿಭಟನಿವ ಮಗುವಲಾ ಮನ<br />ವಾರೆ ಕಾದಲು ಲಕ್ಷ್ಯವಿಲ್ಲೀ<br />ಯೂರುಗರ ಬೈದೇನು ಫಲವೆಂದರಸ ಹೊರವಂಟ ೩೮<br /><br />ಎನಲು ದುಶ್ಯಾಸನನು ರಾಯನ<br />ಕನಲಿದನು ಖತಿಯೇಕೆ ಜೀಯಿಂ<br />ದೆನಗೆ ಬೆಸಸಾ ಸಾಕು ಭಂಡರ ಬೈದು ಫಲವೇನು<br />ದಿನಪ ದೀವಿಗೆಯಾಗಲುಳಿದೀ<br />ಬಿನಗು ಬೆಳಗಿನ ಹಂಗು ಬೇಹುದೆ<br />ದನುಜ ದಿವಿಜರ ದಳಕೆ ತನ್ನನು ಬಿಟ್ಟು ನೋಡೆಂದ ೩೯<br /><br />ತಳಿತುದೆಡಬಲವಂಕದಲಿ ಹೆ<br />ಬ್ಬಲ ಛಡಾಳಿಸಿ ಮೊರೆವ ಭೇರಿಯ<br />ಘುಳುಘುಳು ಧ್ವನಿ ಕೂಡೆ ಜಡಿದುದು ಕಮಲಜಾಂಡಘಟ<br />ಹಳವಿಗೆಯ ಸೀಗುರಿಯ ಚಮರಾ<br />ವಳಿಯ ವಿಮಳಚ್ಛತ್ರ ಪಙ್ತೆಯ<br />ವಳಯದಲಿ ನಭ ಮುಳುಗೆ ಮುತ್ತಿತು (ಪಾ: ಮೂತ್ತಿತು) ಸೇನೆ ರಿಪುಭಟನ ೪೦<br /><br />ತಿರುಹು ತೇಜಿಯನಿತ್ತಲಿವದಿರ<br />ನೊರಸಿ ದುಶ್ಯಾಸನನ ಬೆನ್ನಲಿ<br />ಕರುಳು ತೆಗೆವೆನು ನೋಡು ಸಾರಥಿ ಬೆಚ್ಚಬೇಡೆನುತ<br />ಅರಗಿನರಸನ ಬಾಗಿಲಲಿ ದ<br />ಳ್ಳುರಿಗೆ ತಡವೇ ಹೊಕ್ಕು ನಿಮಿಷದೊ<br />ಳೊರಸಿದನು ಚತುರಂಗ ಬಲವನು ಕೌರವಾನುಜನ ೪೧<br /><br />ಎಲವೊ ಕೌರವ ಕೊಬ್ಬಿ ನರಿ ಹೆ<br />ಬ್ಬುಲಿಯ ಕೂಸನು ಬೇಡುವಂದದಿ <br />ಅಳವನರಿಯದೆ ಅಧಮ ರಥಿಕರ ಕೂಡೆ ತೊಡಕುವರೆ<br />ಮಲೆತು ನೀನೆನ್ನೊಡನೆ ರಣದಲಿ<br />ಹಳಚಿ ನೀ ತಲೆವೆರಸಿ ಮರಳಿದ<br />ಡಿಳುಹುವೆನು ಕೈದುವನು ಶರಸನ್ಯಾಸ ನನಗೆಂದ ೪೨<br /><br />ಸಾಕು ತರುವಲಿತನದ ಮಾತುಗ<br />ಳೇಕೆ ಗರುವರ ಮುಂದೆ ವೀರೋ<br />ದ್ರೇಕದಲಿ ಮೈಮರೆದು ರಣದಲಿ ಹೊಯ್ದು ಹೊಟ್ಟುಗರ<br />ಆ ಕಿರೀಟಿ ವೃಕೋದರರು ಮೈ<br />ಸೋಕಿದರೆ ಸಂತೋಷ ನೀನವಿ<br />ವೇಕಿ ಬಾಲಕನೇನ ಮಾಡುವೆನೆಂದನವ ನಗುತ ೪೩<br /><br />ಕೊಳಚೆ ನೀರೊಳಗಾಳುತೇಳುತ<br />ಜಲಧಿ ಕಾಲ್ದೊಳೆಯೆಂಬ ಭಂಡರ<br />ಮುಳಿದು ಮಾಡುವುದೇನು ಮೊದಲಲಿ ನಮ್ಮ ನೀ ಗೆಲಿದು<br />ಬಳಿಕ ಭೀಮಾರ್ಜುನರ ಬಯಸುವು<br />ದೆಲೆ ಮರುಳೆ ನಿನ್ನೊಡಲ ಸೀಳಿಯೆ<br />ತಿಳಿ ರಕುತದಲಿ ತಾಯ ತುರುಬನು ನಾದಿಸುವೆನೆಂದ ೪೪<br /><br />ಕಾತರಿಸದಿರು ಬಾಲ ಭಾಷೆಗ<br />ಳೇತಕೀವು ನೀ ಕಲಿತ ಬಿಲು ವಿ<br />ದ್ಯಾತಿಶಯವುಂಟಾದಡೆಮ್ಮೊಳು ತೋರು ಕೈಗುಣವ<br />ಭೀತ ಭಟರನು ಹೊಳ್ಳುಗಳೆದ ಮ<br />ದಾತಿರೇಕದ ಠಾವಿದಲ್ಲೆಂ<br />ದೀತನೆಚ್ಚನು ನೂರು ಬಾಣದಲಿಂದ್ರಸುತ ಸುತನ ೪೫<br /><br />ಬಿಲ್ಲ ಹಿಡಿಯಲು ಕೌರವಾನುಜ<br />ಬಲ್ಲ ನೋಡೈ ಸೂತ ಮಿಗೆ ತ<br />ಪ್ಪಲ್ಲ ತಪ್ಪಲ್ಲಂಬು ಬಿದ್ದವು ಗುರಿಯ ಸರಿಸದಲಿ<br />ನಿಲ್ಲು ನಿಲ್ಲಾದರೆಯೆನುತ ಬಲು<br />ಬಿಲ್ಲನುಗುಳಿಸಿದನು ಶರೌಘವ<br />ನೆಲ್ಲಿ ನಭ ದೆಸೆಯೆತ್ತಲೆನೆ ಘಾಡಿಸಿದವಂಬುಗಳು ೪೬<br /><br />ಅವನ ನೂರಂಬುಗಳ ಕಡಿದವ<br />ನವಯವವ ಕೀಲಿಸಿದಡಾಕ್ಷಣ<br />ವವನಿಯಲಿ ಬಲುಗರುಳು ಬಿದ್ದವು ಭಟನ ಕಿಬ್ಬರಿಯ<br />ಅವಗಡಿಸಿ ಖಾತಿಯಲಿ ಖಳ ಶರ<br />ನಿವಹವನು ತುಡುಕಿದನು ಕೊಡಹಿದ<br />ವವನ ನಿಮಿಷದೊಳರ್ಜುನಾತ್ಮಕನಗಣಿತಾಸ್ತ್ರಗಳು ೪೭<br /><br />ತಾಯ ತುರುಬಿಗೆ ಹಾಯ್ದು ಪಾತಕಿ<br />ನಾಯ ಕೊಂಡಾಡುವರೆ ಕೊಬ್ಬಿದ<br />ಕಾಯವನು ಕದುಕಿರಿದು ನೆತ್ತರ ನೊರೆಯ ಬಾಸಣಿಸಿ<br />ತಾಯ ಕರಸುವೆನೆನುತ ಕಮಳ ದ<br />ಳಾಯತಾಂಬಕನಳಿಯನನುಪಮ<br />ಸಾಯಕವ ಹೂಡಿದನು ನೋಡಿದನೊಂದು ಚಿತ್ತದಲಿ ೪೮<br /><br />ಇವನ ಕೊಂದರೆ ತಂದೆ ಮಿಗೆ ಮೆ<br />ಚ್ಚುವನೊ ಮುನಿನನೊ ತನ್ನ ನುಡಿ ಸಂ<br />ಭವಿಸದೆಂಬನೊ ಭೀಮಸೇನನ ಭಾಷೆಗಂಜುವೆನು<br />ಇವನ ತಾನೇ ಕೊಲಲಿ ನಮಗಿ<br />ನ್ನಿವನ ತೊಡಕೇ ಬೇಡ ಕದನದೊ<br />ಳಿವನ ಭಂಗಿಸಿ ಬಿಡುವೆನೆಂದನು ತನ್ನ ಮನದೊಳಗೆ ೪೯<br /><br />ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳೈ ಕೌರಾವಾನುಜ<br />ಹೊಯ್ದು ಹೋಗಲು ಬಹುದೆ ಹರನಡ<br />ಹಾಯ್ದೆಡೆಯು ಗೆಲುವೆನು ಕಣಾ ನಿಲ್ಲೆನುತ ತೆಗೆದೆಸಲು<br />ಬಾಯ್ದೆಗೆದು ಕೇಸುರಿಯ ಕಾರುತ<br />ಕೈದುವೆದೆಯಲಿ ಕೊಂಡು ಬೆನ್ನಲಿ<br />ಹಾಯ್ದಡವನೋರ್ಗುಡಿಸಿದನು ಕುರುಸೇನೆ ಕಳವಳಿಸೆ ೫೦<br /><br />ಅಹಹ ಕೈತಪ್ಪಾಯ್ತು ರಾಯನ<br />ಸಹಭವನು ನೊಂದನು ಶಿವಾ ಎನು<br />ತಹಿತ ಸುಭಟರು ಸರಿಯೆ ಸಾರಥಿ ತಿರುಹಿದನು ರಥವ<br />ಬಹಳ ಬಲ ನುಗ್ಗಾಯ್ತು ಶಿಶುವಿನ<br />ಸಹಸ ಕುಂದದೆನುತ್ತ ಖತಿಯಲಿ<br />ಮಿಹಿರಸುತನಡಹಾಯ್ದು ತಡೆದನು ಮತ್ತೆ ಬಾಲಕನ ೫೧<br /><br />ಸಾರು ಸಾರಭಿಮನ್ಯು ಫಡ ಇ<br />ನ್ನಾರ ಬಸುರನು ಹೊಗುವೆ ನಿನ್ನವ<br />ರಾರ ಸಂತತಿ ಮಾಡಿಕೊಳಲಿ ಭವತ್ ಪರೋಕ್ಷದಲಿ<br />ಭೂರಿ ಬಲವನು ಸದೆವ ಗರ್ವವಿ<br />ದಾರ ಕೂಡೆ ಧನುರ್ಧರಾಗ್ರಣಿ <br />ವೀರ ಕರ್ಣ ಕಣಾ ಎನುತ ತೆಗೆದೆಚ್ಚನತಿರಥನ ೫೨<br /><br />ಬಲ್ಲೆನುಂಟುಂಟಖಿಳ ವೀರರೊ<br />ಳಿಲ್ಲ ಸರಿದೊರೆ ನಿನಗೆ ಬಾಯಲಿ<br />ಬಲ್ಲಿದನು ನೀನಹೆ ಭಟಾಂಗದ ಮಾತದಂತಿರಲಿ<br />ಒಳ್ಳೆ ಗಡ ಪಾವುಡವ ವಾಸುಗಿ<br />ಯಲ್ಲಿಗಟ್ಟಿತು ಗಡ ಮಹಾಹವ<br />ಮಲ್ಲ ಮಡ ಮುರಿಯದಿರೆನುತ ಹೊಕ್ಕೆಚ್ಚನಭಿಮನ್ಯು ೫೩<br /><br />ಇರುಳುರಾಯನ ಮನೆಗೆ ಕಪ್ಪವ<br />ತೆರುವುದೋ ಹಗಲೆಲವೊ ಕೆಲಬರ<br />ನಿರಿದ ದರ್ಪವದಾರೊಡನೆ ಫಡ ಮರಳು ಮರಳೆನುತ<br />ಕಿರುಮೊನೆಯ ಮುಗುಳಂಬುಗಳ ಸೈ<br />ಗರೆದನಭಿಮನ್ಯುವಿನ ಮೆಯ್ಯಲಿ<br />ತುರುಗಿದವು ಮರಿದುಂಬಿ ಕೆಂದಾವರೆಗೆ ಕವಿವಂತೆ ೫೪<br /><br />ಸುರಪನಂಕುಶವೌಕಿದರೆ ಮೆ<br />ಯ್ಯರಿಯದೈರಾವತಕೆ ಕಬ್ಬಿನ<br />ಲಿರಿದರಂಜಿಕೆಯುಂಟೆ ನಿನ್ನಯ ಕಣೆಗಳೌಕಿದರೆ<br />ತರಳುವನೆ ಅಭಿಮನ್ಯುವೆನುತ<br />ಬ್ಬರಿಸಿ ಕರ್ಣನ ಕಾಯವನು ಹುಗಿ<br />ಲಿರಿದನೆಂಟಂಬಿನಲಿ ತೋದುದು ತೇರು ರಕ್ತದಲಿ ೫೫<br /><br />ಮಳೆಗೆ ಮೊಗದಿರುಹುವುದೆ ಬಡಬಾ<br />ನಳನೆಲವೊ ನಿನ್ನಂಬು ತಾಕಿದ<br />ರಳುಕುವೆನೆ ತಾನೆನುತ ರವಿಸುತನೆಚ್ಚನತಿರಥನ<br />ಹಿಳುಕು ಕವಿದವು ಭಟನ ಕೈ ಮೈ<br />ಗಳಲಿ ಮಿನುಗಿದವಿರುಳು ಮರನಲಿ<br />ಹೊಳೆದು ಮುತ್ತಿದ ಮಿಂಚುಬುಳುವಿನ ಮಿನುಗಿನಂದದಲಿ ೫೬<br /><br />ಹೂಣಿಗರು ಕೆಲರಿವರು ಇವದಿರ<br />ಗೋಣನರಿವರೆ ಇವರ ಜೀವದ<br />ಕೇಣಿಕಾರರು ಖಾತಿಗೊಂಬರು ಭೀಮ ಫಲಗುಣರು<br />ಮಾಣದಿವದಿರು ಮತ್ತೆ ರಣದಲಿ<br />ಕಾಣೆನಿದಕಿನ್ನನುವನೆನುತ<br />ಕ್ಷೀಣಭುಜಬಲನೆಚ್ಚು ಕಡಿದನು ಸೂತಜನ ಧನುವ ೫೭<br /><br />ಕೈದು ಮುರಿಯಲು ಮುಂದೆ ನೂಕದೆ<br />ಹಾಯ್ದನಾ ರವಿಸೂನು ಬಳಿಕಡ<br />ಹಾಯ್ದು ತಡೆದನು ಬವರವನು ಕರ್ಣಾತ್ಮಜನು ಕಡುಗಿ<br />ಐದು ಬಾಣದಲವನ ಕೊರಳನು<br />ಕೊಯ್ದನರ್ಜುನ ಸೂನುವಾತನ<br />ನೊಯ್ದರಂತಕದೂತರದ್ಬುತವಾಯ್ತು ಸಂಗ್ರಾಮ ೫೮<br /><br />ಘಾಯವಡೆದನು ಶಲ್ಯ ರವಿಸುತ<br />ನಾಯುಧವ ಬಿಟ್ಟೋಡಿದನು ಕುರು<br />ರಾಯನನುಜನು ಬದುಕುವರೆ ಮೆಯ್ಯೆಲ್ಲ ಬಾದಣವು<br />ಸಾಯದುಳಿದವರಿಲ್ಲ ಮಿಕ್ಕಿನ<br />ನಾಯಕರೊಳಕಟೆನಲು ಕುರುಬಲ<br />ಬಾಯ ಬಿಡೆ ಶಲ್ಯನ ಕುಮಾರಕ ಹೊಕ್ಕನಾಹವವ ೫೯<br /><br />ಆ ಕುಮಾರನ ಸೇನೆ ಗಡಣಿಸಿ<br />ನೂಕಿತುರವಣಿಸಿದುದು ತುರಗಾ<br />ನೀಕವಿಭತತಿ ತೂಳಿದವು ತುಡುಕಿದವು ರಥಿನಿಕರ<br />ತೋಕಿದವು ಕೈದುಗಳ ಮಳೆ ರಣ<br />ದಾಕೆವಾಳರ ಸನ್ನೆಯಲಿ ಸಮ<br />ರಾಕುಳರು ಕೆಣಕಿದರು ರಿಪುಕಲ್ಪಾಂತ ಭೈರವನ ೬೦<br /><br />ಭಟ ಛಡಾಳಿಸಿದನು ಘೃತಾಹುತಿ<br />ಘಟಿಸಿದಗ್ನಿಯವೋಲು ರಣ ಚೌ<br />ಪಟ ಚತುರ್ಬಲದೊಳಗೆ ಹೊಕ್ಕನು ಸಿಂಹ ನಾದದಲಿ<br />ನಿಟಿಲ ನೇತ್ರನ ಕೋಪಶಿಖಿ ಲಟ<br />ಕಟಿಸುವಂತಿರೆ ಹೆಚ್ಚಿದತಿ ಬಲ<br />ದಟವಿಯನು ಸವರಿದುದು ಪಾರ್ಥಕುಮಾರ ಶರಜಾಲ ೬೧<br /><br />ಧರೆ ಬಿರಿಯೆ ಬೊಬ್ಬೆಯಲಿ ಬಲದ<br />ಬ್ಬರಣೆ ದೆಖ್ಖಾದೆಖ್ಖೆಯಾಗಲು<br />ಧರಣಿಪತಿ ಮರುಗಿದನು ಮಗನೇನಾದನೋ ಎನುತ<br />ಕರೆದು ಭೀಮನ ನಕುಳನನು ಸಂ<br />ಗರಕೆ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನ ದ್ರುಪದರ<br />ಪರಠವಿಸಿ ಕಳುಹಿದನು ಸೌಭದ್ರಂಗೆ ಪಡಿಬಲವ ೬೨<br /><br />ಗದೆಯ ತಿರುಹುತ ಸಿಂಹನಾದದ<br />ಲೊದರಿ ಮಗನಾವಡೆಯೆನುತ ನೂ<br />ಕಿದನು ರಥವನು ತನ್ನ ಸೇನೆಗೆ ಸೀಗುರಿಯ ಬೀಸಿ<br />ಅದಟನೈತರೆ ಹೋಗಲೀಯದೆ<br />ಮೊದಲ ಬಾಗಿಲ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ<br />ಗ್ಗದ ಜಯದ್ರಥ ಭೀಮನೊಳು ಬಲುಗಾಳೆಗವ ಹಿಡಿದ ೬೩<br /><br />ತೆರಹುಗೊಡು ಫಡ ಫಡ ಜಯದ್ರಥ<br />ಹೆರತೆಗೆದು ಸಾರೆನುತ ಹೂಣಿಗ<br />ನುರುಬಿದರೆ ಮಾರಾಂತು ಭೀಮನ ಕಡುಹ ನಿಲಿಸಿದನು<br />ಮರೆದು ಕಳೆಯಭಿಮನ್ಯುವನು ಮೈ<br />ಮರೆಯದೆನ್ನಲಿ ಕಾದು ಮಾತಿನ<br />ಬಿರುಬಿನಲಿ ಫಲವಿಲ್ಲೆನುತ ಕೆಂಗೋಲ ತೊಡಚಿದನು ೬೪<br /><br />ಬವರದಲಿ ಕಲಿಪಾರ್ಥನಲ್ಲದೆ<br />ಪವನತನಯಾದಿಗಳ ಗೆಲುವರೆ<br />ಶಿವನ ಕೃಪೆಯೆನಗುಂಟು ಮುನ್ನೆನುತಾ ಜಯದ್ರಥನು<br />ಕವಲುಗೋಲಲಿ ಭೀಮನನು ಪರಿ<br />ಭವಿಸಿದನು ಸಹದೇವನಕುಳರ<br />ತಿವಿದು ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನ ಮೊದಲಾದಗಣಿತರ ಗೆಲಿದ ೬೫<br /><br />ಪಡಿಬಲವ ಬರಲೀಯದನಿಲಜ<br />ನೊಡನೆ ಸೈಂಧವ ಕಾದುತಿರಲಿ<br />ಮ್ಮಡಿಸಿತಾಹವವಿತ್ತ ಮೋಹರ ಮಧ್ಯ ರಂಗದಲಿ<br />ಕಡುಗಿ ನೂಕುವ ಕದನ ರಾಗಿಗ<br />ಳೊಡನೆ ಕಾದುವ ಪಾರ್ಥತನಯನ<br />ಬಿಡಿ ಸರಳು ಬೀರಿದವು ರಮಣರನಮರ ವಧುಗಳಿಗೆ ೬೬<br /><br />ತರಿದನಾನೆಯ ಥಟ್ಟುಗಳ ಮು<br />ಕ್ಕುರಿಕಿದನು ಕಾಂಭೋಜ ತೇಜಿಯ<br />ನುರುಬಿ ಹೊಯ್ದನು ಸೂನಿಗೆಯ ತೇರುಗಳ ತಿಂತಿಣಿಯ<br />ಮುರಿದನೊಗ್ಗಿನ ಪಾಯ್ದಳವನ <br />ಳ್ಳಿರಿವ ಹೆಣ ಕುಣಿದಾಡೆ ಭಟ ಬೇ<br />ಸರದೆ ಕೊಂದನು ವೈರಿಸೇನೆಯನರಸ ಕೇಳೆಂದ ೬೭<br /><br />ಒರಸಿದನು ಹದಿನೆಂಟು ಸಾವಿರ<br />ಕರಿ ಘಟೆಯನೈವತ್ತು ಸಾವಿರ<br />ತುರುಗವನು ಮೂವತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ ಮಹಾರಥರ<br />ಧುರದಿ ಲಕ್ಷ ಪದಾತಿಯನು ಸಂ<br />ಹರಿಸಿ ಶಲ್ಯ ಕುಮಾರಕನ ಕ<br />ತ್ತರಿಸಿದನು ಗೋನಾಳಿಯನು ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಧಾರೆಯಲಿ ೬೮<br /><br />ಮಡಿದನಕಟಾ ತಮ್ಮ ಸಖನೆಂ<br />ದಡಸಿದಳಲಿನೊಳೆದ್ದು ಕೋಪದ<br />ಕಡುಝಳದ ಕಾಲಾಗ್ನಿ ರುದ್ರನ ಕಣ್ಣ ಹೋಲುವೆಯ<br />ಸಿಡಿದ ಮೀಸೆಯ ಬಿಗಿದ ಹುಬ್ಬಿನ<br />ಜಡಿವ ರೋಮಾಂಚನದ ಖಾತಿಯ<br />ಕಡುಹುಕಾರರು ಮಸಗಿದರು ದುರ್ಯೋಧನಾತ್ಮಕರು ೬೯<br /><br />ಚಂಡ ಭುಜಬಲನೊಡನೆ ಮಕ್ಕಳ<br />ತಂಡವೆದ್ದುದು ಬಿಗಿದ ಬಿಲ್ಲಿನ<br />ದಂಡವಲಗೆಯ ಮುಸುಡಿ ಮುದ್ಗ ಕಠಾರಿಯುಬ್ಬಣದ<br />ಗಂಡುಗಲಿಗಳು ಕವಿದರದಿರುವ<br />ಖಂಡಯದ ಮುಡುಹುಗಳ ಗಂಧದ<br />ಮಂಡನದ ಮೈಸಿರಿಯ ಪರಿಮಳ ಪೂರರೊಗ್ಗಿನಲಿ ೭೦<br /><br />ತಳಿತ ಸತ್ತಿಗೆಗಳ ವಿಡಾಯಿಯ<br />ಲೊಲೆವ ಚಮರಿಯ ವಜ್ರ ಮಕುಟದ<br />ಹೊಳಹುಗಳ ಹೊಗೆ ಮೀಸೆಗೆದರಿನ ಬಿರುದಿನುಬ್ಬಟೆಯ<br />ಕೆಲಬಲದ ವೇಲಾಯತರ ವೆ<br />ಗ್ಗಳದ ರಾವ್ತರ ಗಡಣ ನಾಲಗೆ<br />ದಳೆದುದೆನೆ ಹೊಳೆಹೊಳೆವಡಾಯುಧ ಭಟರು ನೂಕಿದರು ೭೧<br /><br />ಭಾಪುರೇ ಕೌರವನ ಸುತರಾ<br />ಟೋಪವೊಳ್ಳಿತು ಬಂದ ಬರವಿನ<br />ಚಾಪಲದಲೊದಗಿದರೆ ಲೇಸಲ್ಲಿದರ ಫಲವೇನು<br />ಕಾಪುರುಷರೇ ಕಾಣಬಹುದೆಂ<br />ದಾ ಪುರಂದರ ಸುತನ ಸುತ ನಿಜ<br />ಚಾಪವನು ನೇವರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು ಬಗೆಯದರಿಬಲವ ೭೨<br /><br />ಮುಗುಳದಿರು ಶಲ್ಯಾತ್ಮಕನನುಗು<br />ಳುಗುಳು ನಿನ್ನಯ ಬಸಿರ ಸೀಳಿಯೆ<br />ತೆಗೆವೆವೆಮ್ಮಯ ಸಖನನೆನುತಾ (ಪಾ: ಸಖನೆನುತಾ) ಲಕ್ಷಣಾದಿಗಳು<br />ತೆಗೆದೆಸುತ ಮೇಲಿಕ್ಕಿದರು ತಾ<br />ರೆಗಳು ನೆಣಗೊಬ್ಬಿನಲಿ ರಾಹುವ<br />ತೆಗೆದು ಬದುಕುಲು ಬಲ್ಲವೇ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಕೇಳೆಂಡ ೭೩<br /><br />ದಿಟ್ಟರೋ ಲಕ್ಷಣನವರು ಜಗ<br />ಜಟ್ಟಿಗಳಲಾ ರಾಜಕುಲದಲಿ<br />ಹುಟ್ಟಿದರೆ ಕೆಲರೀಸು ಚಪಳತೆ ಯಾರಿಗುಂಟೆನುತ<br />ಕಟ್ಟಿದನು ಕಣೆಗಳಲಿ ಸುತ್ತಲು<br />ತಟ್ಟಿವಲೆಗಳ ಸೋಹಿನಲಿ ಬೆ<br />ನ್ನಟ್ಟಿ ಪಾರ್ಥಕುಮಾರ ಸದೆದನು ವೈರಿಮೃಗ ಕುಲವ ೭೪<br /><br />ಆ ಸುಯೋಧನ ಸುತರ ಸರಳ ವಿ<br />ಳಾಸವನು ಖಂಡಿಸಿದನವದಿರ<br />ಬೀಸರಕೆ ಬಂದಡ್ಡ ಬೀಳುವ ಭಟರ ಕೆಡೆಯೆಚ್ಚ<br />ರೋಷವಹ್ನಿಯ ಕೆದರೆ ಕವಿವ ಮ<br />ಹೀಶರನು ಮಾಣಿಸಿದನವನೀ<br />ವಾಸವನು ವಾಸವನ ಮೊಮ್ಮನುದಾರ ಸಮರದಲಿ ೭೫<br /><br />ಫಡ ಕುಮಾರಕ ದೊದ್ದೆಗರ ಸದೆ<br />ಬಡಿದ ಗರ್ವಿತತನವಕಟ ನ<br />ಮ್ಮೊಡನೆಯೇ ನೋಡಿಲ್ಲಿ ಮೇಳವೆ ಸಾರು ಸಾರೆನುತ<br />ಒಡನೊಡನೆ ನಾರಾಚ ನಿಚಯವ<br />ಗಡಣಿಸಿದರೇನೆಂಬೆನವರು<br />ಗ್ಗಡದ ಬಿಲು ವಿದ್ಯಾತಿಶಯವನು ಸಮರಭೂಮಿಯಲಿ ೭೬<br /><br />ಸರಳ ಮೊನೆಯಲಿ ವೈರಿ ಸುಭಟರ<br />ಕರುಳ ತೆಗೆದನು ರಣದೊಳಾಡುವ<br />ಮರುಳ ಬಳಗವ ತಣಿಸಿದನು ಕಡಲಾದುದರುಣಜಲ<br />ತರಳನರೆಯಟ್ಟಿದನು ಧುರದಲಿ<br />ದುರುಳ ದುರಿಯೋಧನನ ಮಕ್ಕಳ<br />ಮರಳಲೀಯದೆ ಭಟರ ಕೇಣಿಯ ಕೊಂಡನಭಿಮನ್ಯು ೭೭<br /><br />ಉರುಗನಿಕ್ಕಡಿಗಾರ ಹುಲ್ಲಿನ<br />ಸರವಿಗಂಜುವುದುಂಟೆ ಕರ್ಣಾ<br />ದ್ಯರನು ಕಡ್ಡಿಗೆ ಬಗೆಯನೀ ಹೂಹೆಗಳ ಗಣಿಸುವನೆ<br />ಎರಡು ಶರದಲಿ ಲಕ್ಷಣನ ಸಂ<br />ಹರಿಸಿದನು ಹದಿನೈದು ಬಾಣದ<br />ಲರಿದನುಳಿದ ಕುಮಾರಕರನಭಿಮನ್ಯು ನಿಮಿಷದಲಿ ೭೮<br /><br />ತಳಿತ ಚೂತದ ಸಸಿಗಳವನಿಗೆ<br />ಮಲಗುವಂತಿರೆ ರಾಜಪುತ್ರರು<br />ಹೊಳೆವ ಪದಕದ ಕೊರಳ ತಲೆಗಿಂಬಾದ ತೋಳುಗಳ<br />ಬಳಿರಕುತದಲಿ ನನೆದ ಸೀರೆಯ<br />ತಳಿತ ಖಂಡದ ಬಿಗಿದ ಹುಬ್ಬಿನ<br />ದಳಿತ ದಂಷ್ಟ್ರಾನನದಲೆಸೆದರು ಸಾಲ ಶಯನದಲಿ ೭೯<br /><br />ಇಕ್ಕಿದಿರಲಾ ರಾಜಪುತ್ರರ<br />ನಕ್ಕಟಕಟಾ ಸ್ವಾಮಿದ್ರೋಹರು<br />ಹೊಕ್ಕಮನೆ ಹಾಳಹುದಲಾ ದ್ರೋಣಾದಿ ನಾಯಕರು<br />ಹಕ್ಕಲಾದುದು ನಮ್ಮ ಬಲ ಶಿಶು<br />ಸಿಕ್ಕನಿನ್ನೂ ಪಾಂಡವರ ಪು<br />ಣ್ಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಿಲ್ಲೆನುತ ಕೌರವರಾಯ ಗರ್ಜಿಸಿದ ೮೦<br /><br />ಕುಲವ ನೋಡಿದಡಿಲ್ಲ ತನ್ನಯ<br />ಬಲಹು ನೋಡಿದಡಿಲ್ಲ ಕದನದೊ<br />ಳುಳಿವ ನೋಡಿದರಿಲ್ಲಲಾ ಪತಿಯೆಂಬ ಪಾತಕಿಯ<br />ಇಳೆಯೊಳೋಲೆಯಕಾರರೆಂಬರ<br />ತಲೆಗೆ ತಂದನು ತೃಣವನೆಂದ<br />ಗ್ಗಳೆಯರನು ಮೂದಲಿಸಿ ಬಯ್ದನು ಸುಯ್ದು ಕುರುರಾಯ ೮೧<br /><br />ಕೇಳುತಿದ್ದರು ಪತಿಯ ಮೂದಲೆ<br />ಗಾಳಿಯಲೆ ದಳ್ಳಿಸುವ ಶೌರ್ಯ<br />ಜ್ವಾಲೆ ಜಡಿದುದು ಖಾತಿಯಲಿ ಹೊಗರೇರಿದಾನನದ<br />ಆಳುತನವುಬ್ಬೆದ್ದು ಕಡು ಹೀ<br />ಹಾಳಿಕಾರರು ಕೈದು ಕೊಂಡರು<br />ಬಾಲಕನ ತರುಬಿದರು ದೊರೆಗಳು ಕೇಳು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ೮೨<br /><br />(ಸಂಗ್ರಹ: ಸತ್ಯ,ಶೈಲ,ಮೋಹನ ಮತ್ತು ಪ್ರಿಯ - ಹಾಸನ)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/742145181089395829-4171059609783830211?l=gaduginabharata.blogspot.com' alt='' /></div>gadugina bharatahttp://www.blogger.com/profile/02375893271038104314noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-742145181089395829.post-60729903795471100122010-05-19T00:00:00.001+05:302010-05-19T00:02:09.024+05:30ಸೂ.ರಾಯ ಕೌರವ ಸೈನ್ಯ ಕದಳೀ<br />ವಾಯುವುತ್ತರ ಸಹಿತ ನಿಜಪರ<br />ರಾಯ ನಂದನ ಬಂದು ಹೊಕ್ಕನು ಮತ್ಸ್ಯಪುರವರವ<br /><br />ಕೇಳು ಜನಮೇಜಯ ಧರಿತ್ರೀ<br />ಪಾಲ ಭಂಗದಲಖಿಳ ಕೌರವ<br />ಜಾಲ ತಿರುಗಿತು ದುಗುಡದಲಿ ಗಜಪುರಕೆ ನಡೆತಂದು<br />ಮೇಲು ಮುಸುಕಿನ ಮೊಗದ ವಾದ್ಯದ<br />ಮೇಳ ಮೋನದಲಖಿಳ ನೃಪರು ನಿ<br />ಜಾಲಯಂಗಳ ಬಂದು ಹೊಕ್ಕರು ಹೊತ್ತ ದುಗುಡದಲಿ ೦೧<br /><br />ಬಳಿಕ ಫಲುಗುಣನತ್ತಲಾ ಮರ<br />ದೊಳಗೆ ಕೈದುವನಿರಿಸಿ ಮುನ್ನಿನ<br />ಹುಲು ರಥವ ಮೇಳೈಸಿ ಸಾರಥಿತನವನಳವಡಿಸೆ<br />ಇಳಿದು ಪಾರ್ಥನ ಮೈದಡವಿ ಕಪಿ<br />ಕುಲಲಲಾಮನು ವನಕೆ ಹಾಯ್ದನು<br />ಹೊಳಲ ಹೊರೆಯಲಿ ನಿಂದು ನಗುತುತ್ತರನೊಳಿಂತೆಂದ ೦೨<br /><br />ಕರೆದು ದೂತರಿಗರುಹು ನೀನೇ<br />ಧುರವ ಜಯಿಸಿದೆನೆನ್ನು ನಾವಿ<br />ದ್ದಿರವನರುಹದಿರಿಂದು ಪಸರಿಸು ನಿನ್ನ ವಿಕ್ರಮವ<br />ಅರಸ ನಿನ್ನನೆ ಮನ್ನಿಸಲಿ ಪುರ<br />ಪರಿಜನಂಗಳು ನಿನ್ನ ವಿಜಯದ<br />ಹರುಷದಲಿ ಹೆಚ್ಚಿರಲಿ ನೇಮಿಸಿದಂತೆ ಮಾಡೆಂದ ೦೩<br /><br />ಎನಲು ನೀನೇ ಬಲ್ಲ ಕರ ಲೇ<br />ಸೆನುತ ದೂತರ ಕರೆದು ಮತ್ಸ್ಯನ<br />ತನಯ ಕೌರವ ಬಲವ ಜಯಿಸಿದನೆಂದು ಪೇಳುವುದು<br />ಜನಕನಲ್ಲಿಗೆ ಪೋಗಿಯೆಂದಾ<br />ತನು ನಿಯಾಮಿಸುತಿರ್ದನತ್ತಲು<br />ಜನಪ ಕುಂತೀಸುತನು ಸಹಿತೈತಂದನರಮನೆಗೆ ೦೪<br /><br />ಅರಮನೆಯ ಹೊಕ್ಕವನಿಪತಿಯು<br />ತ್ತರನ ಕಾಣದೆ ಕಂದನೆತ್ತಲು<br />ಸರಿದನೆನೆ ರಾಣಿಯರು ಬಿನ್ನವಿಸಿದರು ಭೂಪತಿಗೆ<br />ಕುರು ಬಲವನಂಗೈಸೆ ಮಿಗೆಯು<br />ತ್ತರೆಯ ಗುರು ಸಾರಥಿತನವನನು<br />ಕರಿಸಿದನು ಕೆಲಬಲನ ಹಾರದೆ ಕದನಕೈದಿದನು ೦೫<br /><br />ಎಂದರೊಡಲೊಳು ಕೂರಲಗು ಮುರಿ<br />ದಂದದಲಿ ಕಳವಳಿಸಿದನು ಮನ<br />ನೊಂದನಕಟ ಕುಮಾರನೆತ್ತಲು ರಾಯ ದಳವೆತ್ತ<br />ಬಂದವರು ಭೀಷ್ಮಾದಿಗಳು ತಾ<br />ನಿಂದು ತರಹರಿಸುವೊಡೆ ತಾನೇ<br />ನಿಂದುಧರನೇ ಮರುಳಲಾ ಮಗನೆನುತ ಚಿಂತಿಸಿದ ೦೬<br /><br />ಮಗಗೆ ಪಡಿಬಲವಾಗಿ ಬಲು ಮಂ<br />ತ್ರಿಗಳನವನಿಪ ಬೀಳುಗೊಟ್ಟನು<br />ದುಗುಡದಿಂದಿರೆ ಹೊಳಲ ಕೈಸೂರೆಗಳ ಕಳಕಳದ<br />ಮೊಗದ ಹರುಷದಲಖಿಳ ದೂತಾ<br />ಳಿಗಳು ಬಂದುದು ಗುಡಿಯ ಕಟ್ಟಿಸು<br />ನಗರಿಯಲಿ ಕಳುಹಿದಿರುಗೊಳಿಸು ಕುಮಾರಕನನೆನುತ ೦೭<br /><br />ರಾಯ ಕುವರ ಪಿತಾಮಹನು ರಿಪು<br />ರಾಯ ಕುವರ ಕುಠಾರ ಕೌರವ<br />ರಾಯ ಥಟ್ಟು ವಿಭಾಡ ಕುರುಕುಲ ಗಜಕೆ ಪಂಚಾಸ್ಯ<br />ಜೀಯ ಬಿನ್ನಹ ಕರ್ಣ ಗುರು ಗಾಂ<br />ಗೇಯ ಮೊದಲಾದಖಿಳ ಕೌರವ<br />ರಾಯ ದಳವನು ಗೆಲಿದು ಉತ್ತರ ತುರುವ ಮರಳಿಚಿದ ೦೮<br /><br />ಕೇಳಿ ಮಿಗೆ ಹಿಗ್ಗಿದನು ತನು ಪುಳ<br />ಕಾಳಿ ತಳಿತುದು ಬಹಳ ಹರುಷದ<br />ದಾಳಿಯಲಿ ಮನ ಮುಂದುಗೆಟ್ಟುದು ಕಂಗಳರಳಿದವು<br />ಲಾಲಿಸುತ ಸರ್ವಾಂಗ ಹರುಷದೊ<br />ಳಾಳೆ ಜನಪ ಪಸಾಯಿತವ ದೂ<br />ತಾಳಿಗಿತ್ತನು ಸುಲಿದರವದಿರು ರಾಯನೋಲಗವ ೦೯<br /><br />ಇದಿರುಗೊಳ ಹೇಳೆನಲು ಸರ್ವಾಂ<br />ಗದಲಿ ಮಣಿ ಮೌಕ್ತಿಕದ ಸಿಂಗಾ<br />ರದ ಸುರೇಖೆಯ ಲಲಿತ ಚಿತ್ರಾವಳಿಯ ಮುಸುಕುಗಳ<br />ಸುದತಿಯರು ಹೊರವಂಟರೊಗ್ಗಿನ<br />ಮೃದು ಮೃದಂಗದ ಕಹಳೆಗಳು ಸಂ<br />ಪದದ ಸೊಂಪಿನಲೆಸೆಯೆ ರಾಜಾಂಗನೆಯರನುವಾಯ್ತು ೧೦<br /><br />ಕವಿದು ನೂಕುವ ಹರುಷವನು ಸಂ<br />ತವಿಸಲರಿಯೆನು ಕಂಕ ನಿನ್ನೊಡ<br />ನೆವಗೆ ವಿಮಳ ದ್ಯೂತಕೇಳಿಗೆ ಚಿತ್ತವಾಯ್ತೆನಲು<br />ಅವನಿಪತಿ ಕೇಳ್ ಜೂಜಿನಲಿ ಪಾಂ<br />ಡವರು ಸಿಲುಕಿದರವರ ವಿಧಿಯನು<br />ಭುವನದಲಿ ಬಲ್ಲವರದಾರೆಂದನು ವಿರಾಟಂಗೆ ೧೧<br /><br />ಅವರು ರಾಜ್ಯವನೊಡ್ಡಿ ಸೋತವೊ<br />ಲೆವಗೆ ಪಣ ಬೇರಿಲ್ಲ ಹರ್ಷೋ<br />ತ್ಸವ ಕುಮಾರಾಭ್ಯುದಯ ವಿಜಯಶ್ರವಣ ಸುಖ ಮಿಗಲು<br />ಎವಗೆ ಮನವಾಯ್ತೊಡ್ಡು ಸಾರಿಯ<br />ನಿವಹವನು ಹೂಡೆನಲು ಹೂಡಿದ<br />ನವನಿಪತಿ ನಸುನಗುತ ಹಾಸಂಗಿಯನು ಹಾಯ್ಕಿದನು ೧೨<br /><br />ಕೇಳಿ ಸಮತಳಿಸಿತ್ತು ಮತ್ಸ್ಯ ನೃ<br />ಪಾಲನೆಂದನು ಕಂಕ ನೋಡೈ<br />ಕಾಳಗವನುತ್ತರನು ಗೆಲಿದನು ರಾಯ ಥಟ್ಟಿನಲಿ<br />ಶೂಲಪಾಣಿಗೆ ಸೆಡೆಯದಹಿತ ಭ<br />ಟಾಳಿ ಸೋತುದು ದಿವಿಜ ನರರೊಳು <br />ಹೋಲುವವರುಂಟೇ ಕುಮಾರನನೇನ ಹೇಳೆಂದ ೧೩<br /><br />ಸೋತುದುಂಟರಿ ಸೇನೆ ಸುರಭಿ<br />ವ್ರಾತ ಮರಳಿದುದುಂಟು ಗೆಲವಿದು<br />ಕೌತುಕವಲೇ ಬಗೆಯಲದ್ಭುತವೆಮ್ಮ ಚಿತ್ತದಲಿ<br />ಮಾತು ಹೋಲುವೆಯಹುದು ಜಗ ವಿ<br />ಖ್ಯಾತ ಸಾರಥಿಯಿರೆ ಕುಮಾರಗೆ<br />ಭೀತಿ ಬಳಿಕೆಲ್ಲಿಯದು ತಪ್ಪೇನೆಂದನಾ ಕಂಕ ೧೪<br /><br />ಎಲೆ ಮರುಳೆ ಸನ್ಯಾಸಿ ಮತ್ಸರ<br />ದೊಳಗೆ ಮುಳುಗಿದ ಚಿತ್ತ ನಿನ್ನದು<br />ಗೆಲವಿನಲಿ ಸಂದೇಹವೇ ಹೇಳಾವುದದ್ಭುತವು<br />ಅಳುಕುವನೆ ಸುಕುಮಾರ ಸಾರಥಿ<br />ಬಲುಹನುಳ್ಳವನೇ ನಪುಂಸಕ<br />ನಲಿ ನಿರಂತರ ಪಕ್ಷವೆಂದು ವಿರಾಟ ಖತಿಗೊಂಡ ೧೫<br /><br />ನಾರಿಯರ ಮೈಗುರುಹು ಪುರುಷರ<br />ಚಾರು ಚಿಹ್ನವ ಕೂಡಿಕೊಂಡಿಹ<br />ಸಾರಥಿಯ ದೆಸೆಯಿಂದ ಕುವರನು ಗೆಲಿದನೆಂಬುದನು<br />ಸೈರಿಸಿದೆ ನಾನಿನ್ನವರೆ ಮ<br />ತ್ತಾರೊಡನೆ ಮಾತಾಡದಿರು ನಿ<br />ಸ್ಸಾರ ಹೃದಯನು ಕಂಕ ನೀ ದುಷ್ಟಾತ್ಮ ಹೋಗೆಂದ ೧೬<br /><br />ಖತಿಯ ಹಿಡಿಯದಿರರಸ ದಿಟ ನೀ<br />ನತಿಶಯವ ಬಯಸುವರೆ ಜನ ಸ<br />ಮ್ಮತವು ಸಾರಥಿ ಗೆಲಿದನೆಂದೇ ಹೊಯಿಸು ಡಂಗುರವ<br />ಸುತನು ಸಾರಥಿಯೆಂದು ಸಾರಿಸು<br />ವಿತಥವಲ್ಲಿದು ಪಕ್ಷಪಾತ<br />ಸ್ಥಿತಿಯನಾಡೆವು ಕವಲು ನಾಲಗೆಯಿಲ್ಲ ತನಗೆಂದ ೧೭<br /><br />ನಿನ್ನ ಮೋಹದ ಕಂಗಳಿಗೆ ಮಗ<br />ನುನ್ನತೋನ್ನತ ಸತ್ವನೆಂದೇ<br />ಮುನ್ನ ತೋರಿತು ಹೊಲ್ಲೆಹವೆ ಸಂಸಾರಕ ಭ್ರಮೆಗೆ<br />ಇನ್ನು ಗೆಲಿದವನಾ ಬೃಹನ್ನಳೆ<br />ನಿನ್ನ ಮಗಗಳುಕುವರೆ ಭೀಷ್ಮನು<br />ಕರ್ಣ ಕೃಪ ಗುರು ಗುರುತನೂಭವರೆಂದನಾ ಕಂಕ ೧೮<br /><br />ಎನಲು ಖತಿ ಬಿಗುಹೇರಿ ಹಲು ಹಲು<br />ದಿನುತೆ ಕಂಗಳಲುರಿಯನುಗುಳುತ<br />ಕನಲಿ ಬಿಗಿದೌಡೊತ್ತಿ ಕನಕದ ಸಾರಿಯನು ನೆಗಹಿ<br />ಜನಪತಿಯ ಹಣೆಯೊಡೆಯಲಿಡೆ ಜಾ<br />ಜಿನ ಗಿರಿಯ ನಿರ್ಜರದವೊಲು ಭೋಂ<br />ಕೆನಲು ರುಧಿರದ ಧಾರೆ ಸಿಡಿದುದು ಶಿರದ ಸೆಲೆಯೊಡೆದು ೧೯<br /><br />ಸೈರಿಸುತ ಕೈಯೊಡ್ಡಿ ರಕುತದ<br />ಧಾರೆಯನು ಕೈತುಂಬ ಹಿಡಿದತಿ<br />ಧೀರನೋರೆಯ ನೋಟದಲಿ ಸೈರಂಧ್ರಿಯನು ಕರೆಯೆ<br />ನಾರಿ ಹರಿತಂದಕಟ ನೊಂದನು<br />ಕಾರುಣಿಕ ಸನ್ಯಾಸಿಯೆನುತ ವಿ<br />ಕಾರಿಸದೆ ಸೆರಗಿನಲಿ ತೋದಳು ಬಹಳ ಶೋಣಿತವ ೨೦<br /><br />ಮಡದಿ ಕರಪಲ್ಲವದಲೊರೆಸಿದ<br />ಳಡಿಗಡಿಗೆ ಹಣೆಯನು ಕಪೋಲವ<br />ತೊಡೆದು ತೊಳೆದಳು ಮುಖವನದನವ ಕಂಡು ಬೆರಗಾಗಿ<br />ಹಿಡಿದೆ ರಕುತವನೇಕೆ ಕಾಮಿನಿ<br />ನುಡಿ ನಿಧಾನವನಿವರು ನೊಂದರೆ<br />ಮಿಡುಕಲೇತಕೆ ನೀನೆನುತ ದುರುಪದಿಯ ಬೆಸಗೊಂಡ ೨೧<br /><br />ಉರಿದು ಹೋಹುದು ನಿನ್ನ ರಾಜ್ಯದ<br />ಸಿರಿಯು ಬದುಕಿದೆಯೊಂದು ಕಣೆಯಕೆ<br />ಪರಮ ಯತಿ ಕಾಯಿದನು ಕೈಯಲಿ ತುಂಬಿ ಶೋಣಿತವ<br />ಅರಸ ಕೇಳೀ ಮುನಿಯ ನೆತ್ತರು<br />ಧರೆಯೊಳೊಕ್ಕೊಡೆಯಾ ಪ್ರದೇಶವ<br />ನೊರಸಿ ಕಳೆವುದು ದಿಟ ಬೃಹನ್ನಳೆಗೇರಿಸಿದ ಬಿರುದು ೨೨<br /><br />ಈಕೆ ಯಾರಿವರಾರು ನಾಟ್ಯ<br />ವ್ಯಾಕರಣ ಪಂಡಿತ ಬೃಹನ್ನಳೆ<br />ಯೀಕೆಗೇನಹನರಿಯ ಬಾರದು ಕಾಲು ಕೀಲುಗಳ<br />ಏಕೆ ನನಗದರರಿತವೆಂದವಿ<br />ವೇಕಿಯಿರೆ ಬಳಿಕಿತ್ತ ಪುರದಲಿ<br />ನೂಕು ನೂಕಾಯಿತ್ತು ನೋಡುವ ನೆರವಿಯುತ್ತರನ ೨೩<br /><br />ಇದಿರು ಬಂದರು ಮಂತ್ರಿಗಳು ವರ<br />ಸುದತಿಯರು ಸೂಸಿದರು ಸೇಸೆಯ<br />ನುದಿತ ಮಂಗಳ ಘೋಷ ವಾದ್ಯ ವಿತಾನ ರಭಸದಲಿ<br />ವದನವಿದೆ ಕಳೆಗುಂದಿ ಜಯದ<br />ಭ್ಯುದಯ ತಾನೆಂತೆನುತ ವರ ಕೋ<br />ವಿದರು ತಮ್ಮೊಳಗಾಡುತಿರ್ದರು ಕೂಡೆ ಗುಜುಗುಜಿಸಿ ೨೪<br /><br />ಎಂದಿನವನುತ್ತರನು ಗಂಗಾ<br />ನಂದನನನೀ (ಪಾ: ನಂದನನೀ) ಹೂಹೆ ಗೆಲಿದನು<br />ಸಂದ ಸುಭಟ ದ್ರೋಣ ಕರ್ಣಾದಿಗಳನೋಡಿಸಿದ<br />ಎಂದು ಕೆಲಬರು ಕೆಲಬರಿವ ಗೆಲಿ<br />ದಂದವಾಗಿರದೀ ಬೃಹನ್ನಳೆ<br />ಯಿಂದ ಸಂಭಾವಿಸುವುದೆಂದುದು ಮಂದಿ ತಮತಮಗೆ ೨೫<br /><br />ಲೀಲೆ ಮಿಗಲುತ್ತರನು ಪುರಜನ<br />ಜಾಲ ಜೀಯೆನಲಿದಿರು ಬಂದ ನಿ<br />ವಾಳಿಗಳ ನೂಕಿದನು ಕೈವಾರಿಗಳ ಕೋಪಿಸುತ<br />ಆಲಿಯವನಿಯ ಬರೆಯೆ ಮುಸುಕಿನ<br />ಮೇಲು ದುಗುಡದ ಭಾರದಲಿ ರಾ<br />ಜಾಲಯಕೆ ಬರಲಿದಿರು ಬಂದಪ್ಪಿದನು ನಂದನನ ೨೬<br /><br />ಬಾ ಮಗನೆ ವಸುಕುಲದ ನೃಪ ಚಿಂ<br />ತಾಮಣಿಯೆ ಕುರುರಾಯ ಮೋಹರ<br />ಧೂಮಕೇತುವೆ ಕಂದ ಬಾಯೆಂದಪ್ಪಿ ಕುಳ್ಳಿರಿಸೆ<br />ಕಾಮಿನಿಯರುಪ್ಪಾರತಿಗಳಭಿ<br />ರಾಮ ವಸ್ತ್ರ ನಿವಾಳಿ ರತ್ನ<br />ಸ್ತೋಮ ಬಣ್ಣದ ಸೊಡರು ಸುಳಿದವು ಹರುಷದೊಗ್ಗಿನಲಿ ೨೭<br /><br />ಬೊಪ್ಪ ಸಾಕೀ ಬಯಲ ಡೊಂಬೆನ<br />ಗೊಪ್ಪುವುದೆ ವೀರೋಪಚಾರವಿ<br />ದೊಪ್ಪುವರಿಗೊಪ್ಪುವುದು ತೆಗೆಸೆನಲರಸ ನಸುನಗುತ<br />ದರ್ಪವುಳ್ಳಂಗೀಸು ಮಂಗಳ<br />ವೊಪ್ಪದೇನೈ ಜಗದೊಳಾವಂ<br />ಗಪ್ಪುದೀ ಬಲವೀ ನಿಗರ್ವಿತೆಯೆಂದನಾ ಮತ್ಸ್ಯ ೨೮<br /><br />ಮಗನೆ ಕರ್ಣ ದ್ರೋಣ ಭೀಷ್ಮಾ<br />ದಿಗಳನೊಬ್ಬನೆ ಗೆಲಿದೆಯೀ ಕಾ<br />ಳಗದ ಕಡುಗಲಿತನಗಳುಂಟೇ ಪೂರ್ವ ಪುರುಷರಲಿ<br />ದುಗುಡವೇಕೆನ್ನಾಣೆ ಹೆತ್ತರ<br />ಮೊಗಕೆ ಹರುಷವ ತಂದೆಲಾ ಹಂ<br />ಗಿಗನೆ ನೀ ತಲೆ ಗುತ್ತಲೇಕೆಂದೆತ್ತಿದನು ಮುಖವ ೨೯<br /><br />ಕಾದಿ ಗೆಲಿದವ ಬೇರೆ ಸಾರಥಿ<br />ಯಾದ ತನಗೀಸೇಕೆ ನಿಮ್ಮಡಿ<br />ಯಾದರಿಸಲೊಡೆಮುರಿಚ ಬಲ್ಲನೆ ನಾಚಿಸದಿರೆನಲು<br />ಕಾದಿದಾತನು ನೀನು ಸಾರಥಿ<br />ಯಾದವನು ತಂಗಿಯ ಬೃಹನ್ನಳೆ<br />ವಾದ ಬೇಡಲೆ ಮಗನೆ ಬಲ್ಲೆನು ನಿನ್ನ ವಿಕ್ರಮವ ೩೦<br /><br />ಅದಟುತನವೆನಗುಂಟೆ ಬೆಂದುದ<br />ಬೆದಕಿ ನೋಯಿಸಬೇಡ ಹಗಲಿನ<br />ಕದನವನು ಗೆಲಿದಾತ ಬೇರಿಹ ಬೊಪ್ಪ ನುಡಿಯದಿರು<br />ಉದಯದಲಿ ಗೆಲಿದಾತನನು ನಿ<br />ಮ್ಮಿದಿರಿನಲಿ ತೋರುವೆನು ಬೀಳ್ಕೊಡಿ<br />ಸದನಕೆಂದು ಕುಮಾರ ಕಳುಹಿಸಿಕೊಂಡನರಮನೆಗೆ ೩೧<br /><br />ಇತ್ತಲರ್ಜುನ ದೇವ ಸಾರಿದ<br />ನುತ್ತರೆಯ ಭವನವನು ತಾ ತಂ<br />ದುತ್ತಮಾಂಬರ ವಿವಿಧ ರತ್ನಾಭರಣ ವಸ್ತುಗಳ<br />ಇತ್ತನಾ ಕನ್ನಿಕೆಗೆ ಮುದ ಮಿಗ<br />ಲುತ್ತರೆಯ ಮನೆಯಿಂದ ಶಶಿಕುಲ<br />ಮತ್ತವಾರಣ ಬಂದನಾ ಭೀಮಾಗ್ರಜನ ಹೊರೆಗೆ ೩೨<br /><br />ಬಳಿಕ ಸಂಕೇತದಲಿ ಭೂಪನ<br />ನಿಳಯವನು ಕಲಿಭೀಮ ಹೊಕ್ಕನು<br />ನಳಿನಮುಖಿ ಸಹದೇವ ನಕುಲರು ಬಂದರಾ ಕ್ಷಣಕೆ<br />ಫಲುಗುಣನು ಹೊಡವಂಟನಿಬ್ಬರಿ<br />ಗುಳಿದವರು ಪಾರ್ಥಂಗೆ ವಂದಿಸ<br />ಲೊಲಿದು ಬಿಗಿಯಪ್ಪಿದನು ಪರಿತೋಷದಲಿ ಸಮಬಲರ ೩೩<br /><br />ಉಳಿದ ನಾಲ್ವರು ಕಲಿ ತ್ರಿಗರ್ತರ<br />ಗೆಲಿದ ಪರಿಯನು ಪಾರ್ಥ ಕೌರವ<br />ಬಲವ ಭಂಗಕೆ ತಂದ ಪರಿಯನು ಹೇಳುತಿರುತಿರಲು<br />ನಿಲುಕಿ ರಾಯನ ಹಣೆಯ ಗಾಯವ<br />ಬಳಿಕ ಕಂಡನಿದೇನು ನೊಸಲಿಂ<br />ದಿಳಿವುತಿದೆ ನಸು ರಕ್ತಬಿಂದುಗಳೆಂದನಾ ಪಾರ್ಥ ೩೪<br /><br />ಅನವಧಾನದೊಳಾಯ್ತು ಸಾಕದ<br />ನೆನೆಯಲೇತಕೆ ಮಾಣೆನಲು ಮಿಗೆ<br />ಕನಲುತರ್ಜುನನರಿದನಾ ದ್ರೌಪದಿಯ ಸೂರುಳಿಸಿ<br />ಮನದಲುರಿದೆದ್ದನು ವಿರಾಟನ<br />ತನುವ ಹೊಳ್ಳಿಸಿ ರಕುತವನು ಶಾ<br />ಕಿನಿಯರಿಗೆ ಹೊಯಿಸುವೆನು ಹೊಲ್ಲೆಹವೇನು ಹೇಳೆಂದ ೩೫<br /><br />ಕಳುಹಬೇಕೇ ಕೀಚಕೇಂದ್ರನ<br />ಬಳಗವಿದ್ದಲ್ಲಿಗೆ ವಿರಾಟನ<br />ತಲೆಯ ಋಣ ಸಾಲಿಗನಲೇ ಶಿವ ಶಿವ ಮಹಾದೇವ<br />ನೆಲದೊಳೊಕ್ಕುದೆ ರಕ್ತವವದಿರ<br />ಕುಲವ ಸವರುವೆನಿವನ ಸೀಳಿದು<br />ಬಲಿಯ ಕೊಡುವೆನು ಭೂತಗಣಕೆನುತೆದ್ದನಾ ಭೀಮ ೩೬<br /><br />ಕಾಕ ಬಳಸಲು ಬೇಡ ಹೋ ಹೋ<br />ಸಾಕು ಸಾಕೈ ತಮ್ಮ ಮಾಣು<br />ದ್ರೇಕವನು ನೆಲ ರಕ್ತ ಕಂಡರೆ ನನ್ನ ಮೇಲಾಣೆ<br />ಈ ಕಮಲಲೋಚನೆಯ ಸೆರಗಿಗೆ<br />ಸೇಕವಾಯಿತು ರಕುತವತಿ ಸ<br />ವ್ಯಾಕುಲತೆ ಬೇಡೆಂದು ಗಲ್ಲವ ಹಿಡಿದನನಿಲಜನ ೩೭<br /><br />ಕೊಂಬೆನಾತನ ಜೀವವನು ಪತಿ<br />ಯೆಂಬ ಗರ್ವವನವನ ನೆತ್ತಿಯ<br />ತುಂಬಿ ಬಿಡಲೆರಗುವೆನು ತರಿವೆನು ಮತ್ಸ್ಯಸಂತತಿಯ<br />ಅಂಬುಜಾಕ್ಷಿಯ ಕೀಚಕನ ಬೇ<br />ಳಂಬವೀತನ ಕೂಟ ಭೂತ ಕ<br />ದಂಬ ತುಷ್ಟಿಯ ಮಾಡಬೇಹುದು ಸೆರಗ ಬಿಡಿಯೆಂದ ೩೮<br /><br />ಇವನ ನಾವೋಲೈಸಿ ಕೈಯೊಡ<br />ನಿವಗೆ ಮುನಿದೊಡೆಯೇನನೆಂಬುದು<br />ಭುವನ ಜನವು ಭ್ರಮಿಸದಿರು ಸೈರಣೆಗೆ ಮನ ಮಾಡು<br />ಎವಗೆ ನೋವಿನ ಹೊತ್ತು ದುಷ್ಕೃತ<br />ವಿವರಣದ ಫಲವಿದಕೆ ಲೋಗರ<br />ನವಗಡಿಸಿದೊಡೆ ಹಾನಿಯೆಮಗೆನೆ ಭೀಮನಿಂತೆಂದ ೩೯<br /><br />ಬರಿಯ ಧರ್ಮದ ಜಾಡ್ಯದಲಿ ಮೈ<br />ಮರೆದು ವನದಲಿ ಬೇವು ಬಿಕ್ಕೆಯ<br />ನರಸಿ ತೊಳಲಿದು ಸಾಲದೇ ಹದಿಮೂರು ವತ್ಸರದಿ<br />ಉರುಕುಗೊಂಡೊಡೆ ರಾಜ ತೇಜವ<br />ಮೆರೆವ ದಿನವೆಂದಿಹುದು ನೀವಿ<br />ನ್ನರಿಯಿರೆಮ್ಮನು ಹರಿಯ ಬಿಡಿ ಸಾಕೆಂದನಾ ಭೀಮ ೪೦<br /><br />ಉದಯದಲಿ ನಾವಿನಿಬರಾತನ<br />ಸದನದಲಿ ನೃಪಪೀಠವನು ಗ<br />ರ್ವದಲಿ ನೆಮ್ಮುವೆವಾತ ನಮ್ಮಲಿ ಖೋಡಿಯನು ಹಿಡಿಯೆ<br />ಮದಮುಖನನೊರಸುವೆವು ಹರುಷದ<br />ಲಿದಿರುಗೊಂಡೊಡೆ ಮನ್ನಿಸುವ ಮಾ<br />ತಿದುವೆ ಸನ್ಮತವೆಂದು ಸಂತೈಸಿದನು ಪವನಜನ ೪೧<br /><br />(ಸಂಗ್ರಹ: ಸುನಾಥ ಮತ್ತು ಜ್ಯೋತಿ ಮಹದೇವ್)<br />(ಕರಡು ತಿದ್ದಿದ್ದು: ಸಂದೀಪ ನಡಹಳ್ಳಿ)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/742145181089395829-6072990379547110012?l=gaduginabharata.blogspot.com' alt='' /></div>gadugina bharatahttp://www.blogger.com/profile/02375893271038104314noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-742145181089395829.post-18522724375302627352010-05-18T23:58:00.000+05:302010-05-19T00:00:04.988+05:30ಸೂ: ರಾಯ ರಿಪುಬಲಜಲಧಿ ವಡಬನ<br />ಜೇಯನರ್ಜುನನಖಿಳ ಕೌರವ<br />ರಾಯ ದಳವನು ಜಯಿಸಿದನು ಸಮ್ಮೋಹನಾಸ್ತ್ರದಲಿ<br /><br />ಮರಳಿದವು ತುರು ಮಾರಿಗೌತಣ<br />ಮರಳಿ ಹೇಳಿತು ಹಸಿದ ಹೆಬ್ಬುಲಿ<br />ಮೊರೆಯ ದನಿದೋರಿದವು ಹುಲುಮೃಗವೇನನುಸುರುವೆನು<br />ಧರಣಿಪನ ಹಿಂದಿಕ್ಕಿ ಸೌಬಲ<br />ದುರುಳ ದುಶ್ಶಾಸನ ಜಯದ್ರಥ<br />ರುರುಬಿದರು ತರುಬಿದರು ಪರಬಲ ಕಾಲಭೈರವನ ೧<br /><br />ಹತ್ತುಸಾವಿರ ರಥ ಸಹಿತ ಭಟ<br />ರೊತ್ತಿ ಕವಿದರು ಲಗ್ಗೆವರೆಯಲಿ<br />ಬಿತ್ತರಿಸಿ ಬೈಬೈದು ಸಾರುವ ಗೌರುಗಹಳೆಗಳ<br />ಸತ್ತಿಗೆಯ ಸಾಲುಗಳೊಳಂಬರ<br />ಕೆತ್ತುದೆನೆ ಕುಲಶೈಲ ನಿಚಯದ<br />ನೆತ್ತಿ ಬಿರಿಯಲು ಮೊಳಗಿದವು ನಿಸ್ಸಾಳಕೋಟಿಗಳು ೨<br /><br />ಚಂಬಕನ ಹರೆ ಡಕ್ಕೆ ಡಮರುಗ<br />ಬೊಂಬುಳಿಯ ಗೋಮುಖದ ಡೌಡೆಯ<br />ಕೊಂಬು ಕಹಳೆಯ ರಾಯ ಗಿಡಿಮಿಡಿ ಪಟಹ ಡಿಂಡಿಮದ<br />ತಂಬಟದ ನಿಸ್ಸಾಳವಂಬರ<br />ತುಂಬಿದುದು ನೆಲ ಕುಸಿಯೆ ಬಲವಾ<br />ಡಂಬರದಲರ್ಜುನನ ಮುಸುಕಿತು ದೊರೆಯ ಸನ್ನೆಯಲಿ ೩<br /><br />ಮರಳಿದವು ತುರುವೆಂಬ ಗರ್ವದ<br />ಗಿರಿಗೆ ಕೋ ಕುಲಿಶವನು ಸೇನೆಯ<br />ನೊರೆಸಿದುತ್ಸವ ಜಲಧಿಗಿದೆ ಕೋ ವಾಡಬಾನಲನ<br />ಅರಸನಲುಕಿದನೆಂಬ ಜಯದು<br />ಬ್ಬರದ ಬೆಳೆಸಿರಿಗಿದೆ ನಿದಾಘದ<br />ಬಿರುಬಿಸಿಲು ಕೊಳ್ಳೆಂದು ಕೈಗೊಂಡೆಚ್ಚರತಿರಥರು ೪<br /><br />ಮೊಗಕೆ ಹರಿಗೆಯನೊಡ್ಡಿ ಕಾಲಾ<br />ಳಗಿದು ಕವಿದುದು ಸರಳ ಪರಿಯಲಿ<br />ಬಿಗಿದು ಬಿಲ್ಲಾಳೌಕಿತುರವಣಿಸಿದರು ಸಬಳಿಗರು<br />ಉಗಿದಡಾಯುಧದಲಿರಿದರು ಭಾ<br />ಷೆಗಳ ರಾವ್ತರು ಕೆಂಗರಿಯ ಕೋ<br />ಲುಗಳ ಹೆಮ್ಮಳೆಗರೆದು ಕವಿದರು ಜೋದರುರವಣಿಸಿ ೫<br /><br />ಅರರೆ ರಾವುತು ರಾವುತೆಂಬ<br />ಬ್ಬರಣೆ ಮಸಗಿದುದೊಂದು ದೆಸೆಯಲಿ<br />ಸರಿಸ ಸಬಳಿಗ ಪೂತು ಪಾಯಕುಯೆಂಬ ಕಳಕಳಿಕೆ<br />ಧಿರುರೆ ಸಾರಥಿ ಹಳು ಹಳೆಂಬ<br />ಬ್ಬರಣೆ ಮಸಗಿದುದೊಂದು ಕಡೆಯಲಿ<br />ಕರಿಘಟೆಯ ಕಡುಹೊಂದು ಕಡೆಯಲಿ ಮುಸುಕಿತರ್ಜುನನ ೬<br /><br />ಸುರಪನಡವಿಯ ಚುಚ್ಚಿದೊಡೆ ಸುರ<br />ರರಮನೆಯ ಗಾಯಕರ ಗೆಲಿದೊಡೆ<br />ಜರಡು ತಂತ್ರದ ಮೀನನೆಚ್ಚೊಡೆ ರಾಯ ಕಟಕದಲಿ<br />ಗೊರವನೊಳು ಕಾದಿದೊಡೆ ಹೆಂಗುಸ<br />ನಿರುಳು ಕದ್ದೋಡಿದೊಡೆ ದಿಟ<br />ನೀ ಧುರಕೆ ಧೀರನೆ ಪಾರ್ಥ ಫಡಯೆನುತೆಚ್ಚರತಿರಥರು ೭<br /><br />ಭಂಡರುಲಿದೊಡೆ ಗರುವರದ ಮಾ<br />ರ್ಕೊಂಡು ನುಡಿವರೆ ಸಾಕಿದೇತಕೆ<br />ದಿಂಡುದರಿವೆನು ನಿಮಿಷ ಸೈರಿಸಿ ನಿಂದು ಕಾದುವೊಡೆ<br />ಕೊಂಡ ಹೆಜ್ಜೆಗೆ ಹಂಗಿಗರು ಮಿಗೆ<br />ಗಂಡುಗೆಡದಿರಿ ನಿಮ್ಮ ಬಗೆಗಳ<br />ಕಂಡು ಬಲ್ಲೆನೆನುತ್ತ ಫಲುಗುಣನೆಚ್ಚನತಿರಥರ ೮<br /><br />ಗುರುಸುತನ ಬಳಿ ರಥವನೈಸಾ<br />ವಿರವ ಕೊಂದನು ಕರ್ಣನೊಡೆನೆಯ<br />ವರ ಮಹಾರಥರೆಂಟು ಸಾವಿರವನು ರಣಾಗ್ರದಲಿ<br />ಗುರು ನದೀಜರ ಬಳಿ ರಥವ ಸಾ<br />ವಿರವ ಕೃಪ ಸೈಂಧವ ಸುಯೋಧನ<br />ರರಸು ಥಟ್ಟಿನ ರಥವ ಮುರಿದನು ಹತ್ತು ಸಾವಿರವ ೯<br /><br />ತುರಗ ದಳವೆಂಬತ್ತು ಸಾವಿರ<br />ಕರಿಘಟೆಯನೈವತ್ತು ಸಾವಿರ<br />ವರರಥವ ಹುಡಿ ಮಾಡಿದನು ಹನ್ನೆರಡು ಸಾವಿರವ<br />ಧುರಕೆ ವೆಗ್ಗಳವಾದ ರಥಿಕರ<br />ಶಿರವ ತರಿದನು ಮೂರು ಕೋಟಿಯ<br />ನರಸು ಕಾಲಾಳುಗಳ ಗಣನೆಯನರಿಯೆ ನಾನೆಂದ ೧೦<br /><br />ಸವಗ ಸೀಳಿತು ಕೃಪನ ಭೀಷ್ಮನ<br />ಕವಚ ಹರಿದುದು ದ್ರೋಣ ನೊಂದನು<br />ರವಿಯ ಮಗ ಮಸೆಗಂಡನಶ್ವತ್ಥಾಮ ಮೈಮರೆದ<br />ಅವನಿಪತಿಗೇರಾಯ್ತು ಸಲೆ ಸೈಂ<br />ಧವ ಶಕುನಿ ದುಶ್ಶಾಸನಾದಿಗ<br />ಳವಯವದಲಂಬುಗಳನಾಯ್ದರು ತೋದ ರಕುತದಲಿ ೧೧<br /><br />ಕದಿವಡೆದುದಾ ಚೂಣಿಬಲ ಬೆಂ<br />ಗೊಡದ ನಾಯಕರಾಂತು ತಮಗಿ<br />ನ್ನೊಡಲುಗಳ ಮೇಲಾಶೆಯೇಕಿನ್ನೆನುತ ಮಿಗೆ ಮಸಗಿ<br />ಸೆಡೆದು ಸೊಪ್ಪಾದಖಿಳ ಸುಭಟರ<br />ಗಡಣವನು ಮೇಳೈಸಿ ಮಗುಳವ<br />ಗಡಿಸಿ ನೂಕಿತು ಸೇನೆ ಭೀಷ್ಮ ದ್ರೋಣರಾಜ್ಞೆಯಲಿ ೧೨<br /><br /><br />ಖತಿಯಲಶ್ವತ್ಥಾಮನೀ ರವಿ<br />ಸುತನ ಜರೆದನು ಗಾಯವಡೆದೈ<br />ಪ್ರತಿಭಟನ ಭಾರವಣೆ ಲೇಸೇ ಕರ್ಣ ನೀನರಿವೈ<br />ಅತಿಬಲನು ನೀನಹಿತ ಬಲ ವನ<br />ಹುತವಹನು ನೀನಿರಲು ಕುರು ಭೂ<br />ಪತಿಯ ಬಲ ನುಗ್ಗಾಯ್ತಲಾ ನಿಷ್ಕರುಣಿ ನೀನೆಂದ ೧೩<br /><br />ಭಟನು ನಾನಿರಲುಭಯ ರಾಯರ<br />ಕಟಕದೊಳಗಿನ್ನಾವನೆಂದು<br />ಬ್ಬಟೆಯ ನುಡಿಗಳ ನುಡಿದು ಬಾಚಿದೆ ಕೌರವನ ಧನವ<br />ಭಟನು ಫಲುಗುಣನಹನು ತೋರಾ<br />ಪಟುತನವನೆಲೆಯಪಜಯ ಸ್ತ್ರೀ<br />ವಿಟನೆ ವಿಹ್ವಲನಾದೆಯೆಂದನು ದ್ರೋಣಸುತ ನಗುತ ೧೪<br /><br />ಆಗಲೇರಿಸಿ ನುಡಿದ ನುಡಿ ತಾ<br />ನೀಗಳೇನಾಯಿತ್ತು ನುಡಿಗಳ<br />ತಾಗನರಿಯದೆ ತರಿಚುಗೆಡೆವರೆ ಗರುವರಾದವರು<br />ಈಗಳಾವ್ ಹಾರುವರು ಕ್ಷತ್ರಿಯ<br />ನಾಗಿ ನೀನರ್ಜುನನ ತುರುಗಳ<br />ಬೇಗ ಮರಳಿಚಿ ತಂದು ತೋರದೆ ಮಾಣೆ ದಿಟವೆಂದ ೧೫<br /><br />ಎಲವೊ ಗರುಡಿಯ ಕಟ್ಟಿ ಸಾಮವ<br />ಕಲಿಸಿ ಬಳಿಕಾ ಕೋಲ ಮಕ್ಕಳ <br />ಬಲದಿ ಬದುಕುವ ಕೃಪಣ ವೃತ್ತಿಯ ನಿಮ್ಮ ಕೂಡೆಮಗೆ <br />ಕಲಹವೇತಕೆ ಕಾಣ ಬಹುದೆಂ<br />ದಲಘು ಭುಜಬಲ ಭಾನುಸುತ ಕಡು<br />ಮುಳಿದು ಫಡ ಫಡ ಪಾರ್ಥ ಮೈದೋರೆನುತ ಮಾರಾಂತ ೧೬<br /><br />ಇತ್ತಲಿತ್ತಲು ಪಾರ್ಥ ನಿಲು ನಿಲು<br />ಮುತ್ತಯನ ಹಾರುವರನಂಜಿಸಿ<br />ಹೊತ್ತುಗಳೆದೊಡೆ ಹೋಹುದೇ ಕೈದೋರು ಮೈದೋರು<br />ತೆತ್ತಿಗರ ಕರೆ ನಿನ್ನ ಬೇರನು<br />ಕಿತ್ತು ಕಡಲೊಳು ತೊಳೆವ ರಿಪುಭಟ<br />ಮೃತ್ಯುವರಿಯಾ ಕರ್ಣನೆನುತಿದಿರಾಗಿ ನಡೆತಂದ ೧೭<br /><br />ಉಂಟು ನೀನಾಹವದೊಳಗೆ ಗೆಲ<br />ಲೆಂಟೆದೆಯಲಾ ನಿನ್ನ ಹೋಲುವ<br />ರುಂಟೆ ವೀರರು ಕೌರವೇಂದ್ರನ ಬಹಳ ಕಟಕದಲಿ<br />ಟೆಂಟಣಿಸದಿದಿರಾಗು ನಿನ್ನಯ<br />ಸುಂಟಿಗೆಯನಿತ್ತಖಿಳ ಭೂತದ<br />ನಂಟನರ್ಜುನನೆನಿಸಿಕೊಂಬೆನು ಕರ್ಣ ಕೇಳೆಂದ ೧೮<br /><br />ಚಕಿತಚಾಪರು ಗಾಢ ಬದ್ಧ<br />ಭ್ರುಕುಟಿ ಭೀಷಣಮುಖರು ರೋಷ<br />ಪ್ರಕಟ ಪಾವಕ ವಿಸ್ಫುಲಿಂಗರು ಹೊಕ್ಕು ಸಮತಳಿಸಿ<br />ವಿಕಟ ಶೌರ್ಯೋತ್ಕಟ ಮಹಾ ನಾ<br />ಯಕರು ನಿಷ್ಠುರ ಸಿಂಹ ಗರ್ಜನೆ<br />ವಿಕಳಿತಾಚಲ ಸನ್ನಿವೇಶರು ಹೊಕ್ಕು ತರುಬಿದರು ೧೯<br /><br />ಪೂತುರೇ ಬಿಲುಗಾರ ಮಝರೇ<br />ಸೂತನಂದನ ಬಾಣ ರಚನಾ<br />ನೂತನದ ಬಿಲುವಿದ್ಯೆ ಭಾರ್ಗವ ಸಂಪ್ರದಾಯವಲ<br />ಆತುಕೊಳ್ಳೈ ನಮ್ಮ ಬಲುಮೆಗ<br />ಳೇತರತಿಶಯವೆನುತ ಸರಳಿನ<br />ಸೇತುವನು ಕಟ್ಟಿದನು ಗಗನಾಂಗಣಕೆ ಕಲಿಪಾರ್ಥ ೨೦<br /><br />ಮೇಲುಗೈಯಹೆ ಬಿರುದರೊಳು ಬಿ<br />ಲ್ಲಾಳು ನೀನಹೆ ಚಾಪವಿದ್ಯಾ<br />ಭಾಳನೇತ್ರನ ಗರುಡಿಯಲ್ಲಾ ಕಲಿತ ಮನೆ ನಿನಗೆ<br />ಕೋಲು ನಮ್ಮವು ಕೆಲವು ಸಮಗೈ<br />ಯಾಳೆ ನಿಮಗಾವೆನುತ ನೋಟಕ<br />ರಾಲಿ ಝೋಂಮಿಡೆ ಕರ್ಣ ತುಳುಕಿದನಂಬಿನಂಬುಧಿಯ ೨೧<br /><br />ಅಹಹ ಫಲುಗುಣ ನೋಡಲಮ್ಮೆನು<br />ಬಹಳ ಬಾಣಾದ್ವೈತವಾದುದು<br />ಮಹಿ ಮಹಾದೇವೆನುತ ಸಾರಥಿ ಮುಚ್ಚಿದನು ಮುಖವ<br />ರಹವ ಮಾಡದಿರೆಲವೊ ತನಗಿದು<br />ಗಹನವೇ ನೋಡೆನುತ ನರನತಿ<br />ಸಹಸದಲಿ ಕೆದರಿದನು ಕರ್ಣನ ಬಾಣಪಂಜರವ ೨೨<br /><br />ವೀರನಲ್ಲಾ ಬನದ ರಾಜ ಕು<br />ಮಾರನಲ್ಲಾ ಕೌರವನ ಬಡಿ<br />ಹೋರಿಯಲ್ಲಾ ತಿರಿದಿರೈ ದಿಟವೇಕಚಕ್ರದಲಿ<br />ನಾರಿಯರ ನಾಟಕದ ಚೋಹವ<br />ನಾರು ತೆಗೆದರು ಪಾರ್ಥ ನಿನಗೀ<br />ಶೌರಿಯದ ಸಿರಿಯೆಂತೆನುತ ತೆಗೆದೆಚ್ಚನಾ ಕರ್ಣ ೨೩<br /><br />ಬಲುಗಡಿಯನಹೆ ಬೇಟೆಗಾರರ<br />ಬಳಗವುಳ್ಳವನಹೆ ವಿರೋಧಿಯ<br />ದಳಕೆ ನೀನೊಡ್ಡುಳ್ಳ ಭಟನಹೆ ಸ್ವಾಮಿ ಕಾರ್ಯದಲಿ<br />ತಲೆಯ ತೆರುವವನಹೆ ಕುಭಾಷೆಗೆ<br />ಮುಳಿವವರು ನಾವಲ್ಲ ಸೈರಿಸು<br />ಬಳಿಕೆನುತ ಕಲಿಪಾರ್ಥ ಸುರಿದನು ಸರಳ ಸರಿವಳೆಯ ೨೪<br /><br />ಅದ್ದನೋ ಬಾಣಾಂಬುಧಿಯಲೊಡೆ<br />ಬಿದ್ದನೋ ವಿತಳದಲಿ ಮೇಣ್ವಿಧಿ<br />ಕದ್ದನೋ ಕೈವಾರವೇತಕೆ ಕಾಣೆನಿನಸುತನ<br />ತಿದ್ದಿತಾತನ ದೆಸೆ ನದೀಸುತ<br />ನಿದ್ದನಾದೊಡೆ ಕೌರವೇಂದ್ರನ<br />ಹೊದ್ದ ಹೇಳೆಂದೊದರುತಿರ್ದುದು ಕೂಡೆ ಕುರುಸೇನೆ ೨೫<br /><br />ಇಡಿದ ಮೋಡದ ಮುತ್ತಿಗೆಯ ಮೇ<br />ಲೊಡೆದು ಮೂಡುವ ರವಿಯವೋಲ್ ನೆರೆ<br />ಕಡಿದು ಶರಪಂಜರವ ಮುಸುಕಿದನರ್ಜುನನ ರಥವ<br />ನಡುಗಿದನು ವೈರಾಟ ಹಯವಡಿ<br />ಗಡಿಗೆ ನೊಂದವು ಹನುಮನಂಬರ<br />ವೊಡೆಯೆ ಬೊಬ್ಬಿರಿದನು ಮಹಾದ್ಭುತವಾಯ್ತು ನಿಮಿಷದಲಿ ೨೬<br /><br />ಸೋಲವಾಯಿತು ಕರ್ಣಗೆಂಬರ<br />ನಾಲಗೆಯ ಕೊಯ್ಯೆಲವೊ ಬಿಡು ಬಿ<br />ಲ್ಲಾಳು ರಾಯನ ಪಟ್ಟದಾನೆ ವಿರೋಧಿ ಭೂಪತಿಯ<br />ಭಾಳದಕ್ಕರ ತೊಡೆಯಿತೋ ತೆಗೆ<br />ಕಾಳಗವನೆಂದಖಿಳ ಕುರುಬಲ<br />ಜಾಲ ಬೊಬ್ಬಿಡೆ ಕರ್ಣ ಮೆರೆದನು ಬಿಲ್ಲ ಬಲುಮೆಯಲಿ ೨೭<br /><br />ಅರಿಭಟನ ಶಿರಜಾಲವನು ಸಂ<br />ಹರಿಸಿದನು ನಿಮಿಷದಲಿ ಫಲುಗುಣ<br />ನೆರಡು ಶರದಲಿ ಸಾರಥಿಯನೈದಂಬಿನಲಿ ಹಯವ<br />ಶರಚತುಷ್ಟಯದಿಂದ ಕರ್ಣನ<br />ಕರದ ಬಿಲ್ಲನು ಕಡಿಯೆ ಭಗ್ನೋ<br />ತ್ಕರುಷ ಭಂಗಿತನಾಗಿ ಮುರಿದನು ಮೌನದಲಿ ಕರ್ಣ ೨೮<br /><br />ಓಟವೇ ಅಪಜಯದ ಬೊಡ್ಡಿಯ<br />ಬೇಟವೇ ಬೆಸಗೊಳ್ಳಿರೈ ಒಳ<br />ತೋಟಿಗೊತ್ತಾಳಹುದು ನಾಲಗೆಯೀಗಳೇನಾಯ್ತು<br />ಆಟವಿಕ ಭೂಪತಿಯ ಕೀರ್ತಿಯ<br />ಕೂಟಣಿಗರೊಗ್ಗಾಯ್ತು ತೆಗೆ ಮರು<br />ಳಾಟವಿನ್ನೇಕೆನುತ ಪಾರ್ಥನ ತಾಗಿದನು ದ್ರೋಣ ೨೯<br /><br />ಇದಿರುಗೊಳ್ಳೈ ಪಾರ್ಥ ವಿಪ್ರರಿ<br />ಗದಟುತನವೆಲ್ಲಿಯದು ಕರ್ಣನ<br />ಸದೆಬಡಿದ ಸಾಹಸಕೆ ಹಿಗ್ಗದಿರೆಮ್ಮ ಕೈಗುಣವ<br />ಕದನದಲಿ ನೀ ನೋಡು ಕೈ ಸಾ<br />ರಿದವು ಗಡ ಕಾಮಾರಿ ಹಿಡಿವ<br />ಗ್ಗದ ಶರಾವಳಿಯದರ ಪರಿಯೆಂತೆಮಗೆ ತೋರೆಂದ ೩೦<br /><br />ಇದಿರುಗೊಂಡೆನು ವಂದಿಸಿದೆನೆ<br />ಮ್ಮುದಯ ನಿಮ್ಮದು ನಿಮ್ಮ ಕೃಪೆಯಲಿ<br />ವಿದಿತವೆನಗೀ ವಿದ್ಯೆ ನೀವ್ ಕಾಮಾರಿ ಮುರವೈರಿ<br />ಹೃದಯ ನಿಮ್ಮದು ಕಾಳಗಕೆ ನಿ<br />ಮ್ಮಿದಿರೊಳಾಳೇ ತಾನು ಕರುಣಾ<br />ಸ್ಪದರು ನೀವೆಂದೆಚ್ಚನರ್ಜುನನವರ ಸಿರಿಪದಕೆ ೩೧<br /><br />ವಿನಯವುಚಿತವೆ ತತ್ತ ಸಮರದ<br />ಮೊನೆಯೊಳಾರಿದಿರಾದಡಿರಿವುದು<br />ಜನಪರಿಗೆ ಕರ್ತವ್ಯವದು ಸಾಕುಳಿದ ಮಾತೇನು<br />ತನುಜ ಸೈರಿಸು ಸೈರಿಸೆಂದೆ<br />ಚ್ಚನು ನಿರಂತರ ಬಾಣ ವರುಷವ<br />ನನಿಮಿಷಾವಳಿ ಪೂತುರೆನೆ ಕೈದೋರಿದನು ದ್ರೋಣ ೩೨<br /><br />ಭಾವಿಸಲು ಪ್ರತಿಬಿಂಬದಲಿ ಬೇ<br />ರಾವುದತಿಶಯವುಂಟು ನೀವೆನ<br />ಗಾವ ಪರಿಯನು ಕಲಿಸಿದಿರಿ ನಿಮಗೊಪ್ಪಿಸುವೆನದನು<br />ನೀವು ನೋಡುವದೆನುತ ನರನೆಸ<br />ಲಾವುದಂಬರವಾವುದವನಿಯ<br />ದಾವುದರಿ ಬಲವೆನಲು ಹಬ್ಬಿತು ಪಾರ್ಥ ಶರಜಾಲ ೩೩<br /><br />ವಿಷಯ ಲಂಪಟತನದಲಾವ್ ನಿ<br />ರ್ಮಿಸಿದೆವಶ್ವತ್ಥಾಮನನು ನ<br />ಮ್ಮೆಸೆವ ಮೋಹದ ಕಂದನೈಯೆಲೆಪಾರ್ಥ ನೀನೆಮಗೆ<br />ಎಸುಗೆಗಾರರದಾರಿಗೀ ಶರ<br />ವಿಸರ ಸಂಭವಿಸುವುದಿದಾರಿಗೆ<br />ವಿಷಮ ವೀರನ ಕೈಯ ಚಳಕವಿದೆಂದನಾ ದ್ರೋಣ ೩೪<br /><br />ಎನುತ ಸುರಿದನು ಸರಳ ಸಾರವ<br />ನನಲ ಗರ್ಭದ ಬಾಯ ಧಾರೆಗ<br />ಳನಿಲ ಗರ್ಭದ ಗರಿಗಳಶನಿಯ ಗರ್ಭ ಮಿಂಟೆಗಳ<br />ಮೊನೆಯ ಬಂಬಲುಗಿಡಿಯ ಹೊರಗಿನ<br />ತನಿಹೊಗೆಯ ಹೊದರುಗಳ ಪುಂಖ<br />ಧ್ವನಿಯ ದಟ್ಟಣೆ ಮಿಗಲು ಕವಿದವು ದ್ರೋಣನಂಬುಗಳು ೩೫<br /><br />ದೇವ ಭಾರದ್ವಾಜ ಬಲು ವಿ<br />ದ್ಯಾ ವಿಷಯ ನವರುದ್ರ ಘನ ಶ<br />ಸ್ತ್ರಾವಳೀ ನಿರ್ಮಾಣ ನೂತನ ಕಮಲಭವಯೆನುತ<br />ಕೋವಿದನು ಶರತಿಮಿರವನು ಗಾಂ<br />ಡೀವಿಯಗಣಿತ ಬಾಣ ಭಾನು ಕ<br />ರಾವಳಿಯಲಪಹರಿಸಿದನು ಸುರರಾಜಸುತ ನಗುತ ೩೬<br /><br />ಹಿಳುಕನೀದುದೊ ಗಗನವಂಬಿನ<br />ಜಲಧಿ ಜರಿದುದೊ ಪಾರ್ಥನೆಂಬ<br />ಗ್ಗಳ ವಿರಿಂಚನ ಬಾಣ ಸೃಷ್ಟಿಯೊ ಬಲ್ಲನಾವವನು<br />ಇಳೆಯ ಮರ್ತ್ಯರು ಶಿವ ಶಿವಾ ತೆಗೆ<br />ಫಲುಗುಣಗೆ ಸರಿಯೆಂಬವರ ಬಾಯ್<br />ಹುಳಿವುದೋ ಗುಣಕೇಕೆ ಮತ್ಸರವೆಂದುದಮರಗಣ ೩೭<br /><br />ಬಳಿಕ ಪಾರ್ಥನ ಬಾಣದಲಿ ಬಸ<br />ವಳಿಯೆ ಸಾರಥಿ ಮೆಲ್ಲ ಮೆಲ್ಲನೆ<br />ತೊಲಗಿಸಿದನಾ ರಥವನಿತ್ತಲು ಕರ್ಣನೀಕ್ಷಿಸಿದ<br />ಎಲೆಲೆ ಕಟಕಾಚಾರ್ಯ ಗೆಲಿದನು<br />ಫಲುಗುಣನನಿನ್ನೇನು ಕೌರವ<br />ಬಲದ ಹಗೆ ಹರಿವಾಯ್ತು ರಾಜಾಭ್ಯುದಯವಿನ್ನೆಂದ ೩೮<br /><br />ಫಡ ಫಡೆಲವೊ ಕರ್ಣ ಸಾರಥಿ<br />ಮಡಿದರೇನದು ಸೋಲವೇ ಕಾ<br />ಳ್ಗೆಡೆಯದಿರು ನೋಡಾದಡಯ್ಯನ ಹರಿಬದಾಹವವ<br />ನುಡಿಗೆ ತೆರನಾಯ್ತೆಂಬ ಖುಲ್ಲರ<br />ಬೆಡಗ ನೋಡೆನುತುಗ್ರ ಚಾಪವ<br />ಮಿಡಿದು ಮಂಡಿಸಿ ಹರನ ಹೋಲುವ ಸುಭಟ ಮಾರಾಂತ ೩೯<br /><br />ಆವುದೈ ನೀನರಿದ ಬಿಲು ವಿ<br />ದ್ಯಾ ವಿಷಯ ಘನ ಚಾಪ ವೇದಾ<br />ರ್ಥಾವಳಿಯು ಶರಮೌಕ್ತಿಕೋಪನ್ಯಾಸವೆಂತೆಂತು<br />ಕೋವಿದರ ಭೂಸುರರ ಯುಕ್ತಿಯ<br />ನೀವು ಕೊಂಡಿರೆ ಶಸ್ತ್ರವಿದ್ಯಾ<br />ಭಾವ ಗೋಷ್ಠಿಯ ಬಲ್ಲಡರಿಯೆಂದೆಚ್ಚನರ್ಜುನನ ೪೦<br /><br />ಅಕ್ರಮವ ತಿರಿಭುವನ ವಿದ್ಯಾ<br />ಚಕ್ರವರ್ತಿಗಳೆಂದು ನೀವೀ<br />ವಿಕ್ರಮದ ಮಾತಿನಲಿ ಮೇಗರೆ ಮೆರೆವ ಭಟರುಗಳೆ<br />ಶಕ್ರನಳುಕುವ ಬಾಹುಬಲ ರಿಪು<br />ಚಕ್ರದೊಳಗಿನ್ನಾರಿಗುಂಟದು<br />ವಕ್ರ ಭಣಿತೆಗೆ ಸಲುವುದಶ್ವತ್ಥಾಮನೆನುತೆಚ್ಚ ೪೧<br /><br />ಅರ್ಜುನನ ಶರವಿದ್ಯೆ ವಿವರಿಸೆ<br />ದುರ್ಜಯವಲಾ ಗರುವತನದಲಿ<br />ಗರ್ಜಿಸಿದೊಡೇನಹುದೆನುತ ಗುರುಸೂನು ಹರುಷದಲಿ<br />ನಿರ್ಜರರು ಮಝ ಭಾಪುರೆನಲಾ<br />ವರ್ಜಿಸಿದ ತಿರುವಿನಲಿ ಸಂಗರ<br />ನಿರ್ಜಿತೇಂದ್ರಿಯನೆಸಲು ಕಣೆಗಳು ಕವಿದವಂಬರಕೆ ೪೨<br /><br />ಗುರುತನೂಜನಲಾ ವಿಭಾಡಿಸಿ<br />ಹುರುಳುಗೆಡಿಸಲು ಬಹುದೆ ನೋಡು<br />ತ್ತರ ಸುಯೋಧನ ಸೈನ್ಯಶರಧಿಯ ಗುಂಪಿನತಿಬಲರ<br />ಹರನ ಸರಿದೊರೆಯಸ್ತ್ರ ವಿದ್ಯಾ<br />ಧರರು ಮರ್ತ್ಯರೊಳಾರು ಲೇಸೆಂ<br />ದುರುಳೆಗಡಿದನು ಪಾರ್ಥನಶ್ವತ್ಥಾಮನಂಬುಗಳ ೪೩<br /><br />ಗುರುಸುತನ ಶರಜಾಲವನು ಸಂ<br />ಹರಿಸಿ ಮಗುಳಸ್ತ್ರೌಘವನು ವಿ<br />ಸ್ತರಿಸಿದನು ಕಲಿಪಾರ್ಥನೀತನ ಸರಳುಗಳ ಸವರಿ<br />ತರಣಿ ಬಿಂಬವ ನಭವ ಹೂಳ್ದುದು<br />ಗುರುಸುತನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿಂತಿ<br />ಬ್ಬರಿಗೆ ಸಮಬಲವಾಗಿ ಸಮತಳಿಸಿತ್ತು ರಣಕೇಳಿ ೪೪<br /><br />ತೀರವರ್ಜುನನಂಬು ರಣದಲಿ<br />ತೀರಿದವು ಗುರುಸುತನ ಶರ ಕೈ<br />ವಾರವೇ ಕೈಗುಂದಿ ನಿಂದನು ದ್ರೋಣನಂದನನು<br />ಮೇರು ಮೊಗದಿರುಹಿತ್ತಲಾ ರಣ<br />ಧೀರನಶ್ವತ್ಥಾಮ ಸೋತನು<br />ಸಾರೆನುತ ಕೃಪನುರುಬಿದನು ತರುಬಿದನು ಫಲುಗುಣನ ೪೫<br /><br />ತಂದೆ ಮಕ್ಕಳು ಸೋತರಿನ್ನೇ<br />ನೆಂದು ಮುಯ್ಯಾನದಿರು ನಿಲು ನಿ<br />ಲ್ಲೆಂದು ಕೃಪನಡ ಹಾಯ್ದು ಪಾರ್ಥನ ರಥವ ತರುಬಿದನು<br />ಬಂದ ಪರಿ ಲೇಸೆನುತ ಫಲುಗುಣ<br />ನೊಂದು ಕನಲಂಬಿನಲಿ ಗುರುಗಳಿ<br />ಗಿಂದು ವಂದಿಸಬೇಕೆನುತ ಕೀಲಿಸಿದನಾ ರಥವ ೪೬<br /><br />ತರಹರಿಸಿ ಶರವೈದರಲಿ ಸಂ<br />ಹರಿಸಿ ಕೊಳ್ಳೆಂದೆಚ್ಚೊಡೀತನ<br />ತುರಗವನು ತಾಗಿದವು ನೊಂದವು ರಥದ ವಾಜಿಗಳು<br />ಕೆರಳಿ ಫಲುಗುಣನರ್ಧ ಚಂದ್ರದ<br />ಸರಳಿನಲಿ ಸಾರಥಿಯ ತುರಗವ<br />ಕರದ ಬಿಲ್ಲನು ಕಡಿಯೆ ತೊಲಗಿದನಾ ಕೃಪಾಚಾರ್ಯ ೪೭<br /><br />ಎಲೆಲೆ ಕರ್ಣ ದ್ರೋಣ ಗುರುಸುತ<br />ರಲಘು ಭುಜಬಲ ಕೃಪನು ಹೊಕ್ಕಿರಿ<br />ದಳುಕಿದರು ಮಝ ಭಾಪುರೆಂತುಟೊ ಪಾರ್ಥನಗ್ಗಳಿಕೆ<br />ಗೆಲುವನೊಬ್ಬನೆ ನಮ್ಮ ಬಲದಲಿ<br />ನಿಲುಕಿ ಹಿಂಗುವ ಸುಭಟರಿನಿಬರು<br />ಸುಲಭವೆಮಗೀ ಸೋಲವೆಂದುದು ಕೂಡೆ ಕುರುಸೇನೆ ೪೮<br /><br />ಬಾಯ ಬಿಟ್ಟುದು ಸಕಲ ಕೌರವ<br />ರಾಯದಳ ವಡಮುಖದಲದಟರು<br />ಹಾಯಿದರು ತಡವೇನು ತೆರದೆರಸಾಯ್ತು ಕುರುಸೇನೆ<br />ಕಾಯಬೇಕೆಂದೆನುತ ವರ ಗಾಂ<br />ಗೇಯ ಚಾಪವ ಮಿಡಿದು ಬೆರಳಲಿ<br />ಸಾಯಕವ ತೂಗುತ್ತ ತಡೆದನು ಪಾರ್ಥನುರವಣೆಯ ೪೯<br /><br />ಓಡಿದವರಲ್ಲಲ್ಲಿ ಧೈರ್ಯವ<br />ಮಾಡಿತಚ್ಚಾಳೊಗ್ಗಿನಲಿ ಹುರಿ<br />ಗೂಡಿತಬ್ಬರ ಮಗುಳೆ ನಿಬ್ಬರವಾಯ್ತು ನಿಮಿಷದಲಿ<br />ಕೂಡೆ ಗರಿಗಟ್ಟಿತು ಚತುರ್ಬಲ<br />ಜೋಡು ಮಾಡಿತು ಕವಿದುದೀತನ<br />ಕೂಡೆ ಘನ ಗಂಭೀರ ಭೇರಿಯ ಬಹಳ ರಭಸದಲಿ ೫೦<br /><br />ತೊಲಗು ರಾಯ ಪಿತಾಮಹನ ಖತಿ<br />ಬಲುಹು ತೆತ್ತಿಗರಹರೆ ರುದ್ರನ<br />ನಳಿನನಾಭನ ಕರೆಸು ನೀ ಶಿಶು ಸಾರು ಸಾರೆನುತ<br />ಉಲಿವ ಬಳಿಯ ಮಹಾರಥರ ಕಳ<br />ಕಳದ ಕಹಳೆಯ ಪಾಠಕರ ಗಾ<br />ವಳಿಯ ಬಿರುದಿನ ಬಹಳತೆಯಲೈತಂದನಾ ಭೀಷ್ಮ ೫೧<br /><br />ಪೂತುರೇ ಕಲಿ ಪಾರ್ಥ ಭುವನ<br />ಖ್ಯಾತನಾದೈ ಕಂದ ದ್ರೋಣನ<br />ಸೂತಸುತ ಕೃಪ ಗುರುತನೂಜರ ಗೆಲಿದೆ ಬಳಿಕೇನು<br />ಬೀತುದೇ ನಿಮ್ಮವಧಿ ಕುರುಕುಲ<br />ಜಾತವನು ಹರೆಗಡಿದು ನಿಮ್ಮಯ<br />ಭೂತಳವನಾಳುವಿರೆ ನೀವೆಂದೆಚ್ಚನಾ ಭೀಷ್ಮ ೫೨<br /><br />ನಿಮ್ಮ ಕಾರುಣ್ಯಾವಲೋಕನ<br />ವೆಮ್ಮ ಸಿರಿ ಬೇರೆಮಗೆ ಕಾಳಗ<br />ದಮ್ಮುಗೆಯ ವಿಕ್ರಮದ ವಿವರಣ ವಿದ್ಯೆ ಫಲಿಸುವುದೆ<br />ಬಿಮ್ಮು ಬೀಸರವಹುದೆ ನಿಮ್ಮಯ<br />ಸೊಮ್ಮಿನವರಿಗೆ ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯದ<br />ಹೆಮ್ಮೆ ತಾ ನಮಗೇಕೆನುತ ಕೈಯೊಡನೆ ನರನೆಚ್ಚ ೫೩<br /><br />ಎಸಲು ಪಾರ್ಥನ ಬಾಣವನು ಖಂ<br />ಡಿಸುತ ಸೂತನನೆರಡರಲಿ ಕೀ<br />ಲಿಸಿದನೈದಂಬಿನಲಿ ಹನುಮನ ಹಣೆಯನೊಡೆಯೆಚ್ಚ<br />ನಿಶಿತ ಶರವೆಂಟರಲಿ ಕವಚವ<br />ಕುಸುರಿದರಿದನು ನರನ ವಕ್ಷದ<br />ಬೆಸುಗೆ ಬಿಡೆ ಮೂರಂಬಿನಲಿ ಮುರಿಯೆಚ್ಚು ಬೊಬ್ಬಿರಿದ ೫೪<br /><br />ಅರಿಯ ಶರಹತಿಗುತ್ತರನ ತನು<br />ಬಿರಿಯೆ ಬಸವಳಿದನು ಕಪೀಶ್ವರ<br />ನೊರಲಿದನು ರಾವಣನ ಗಾಯವ ನೆನೆದನಡಿಗಡಿಗೆ<br />ಮರೆದು ಮಲಗಿದ ಸೂತನನು ನಾ<br />ಲ್ಕೆರಡು ಗಳಿಗೆಯು ಬೀಸಿ ಮೂಗಿನೊ<br />ಳೆರಲ ಕಂಡನು ಪಾರ್ಥನೆತ್ತಿದನಳುಕಿದುತ್ತರನ ೫೫<br /><br />ಕವಳವಿದ ಕೋ ಬಾಣ ಶಸ್ತ್ರಾ<br />ನಿವಹ ಧಾರಾಸ್ತಂಭವಿನ್ನಾ<br />ಹವದೊಳಂಜದಿರೆನುತೆ ಕೊಡಲುತ್ತರನು ದುಗುಡದಲಿ<br />ಬವರದಾದಿಯನರಿಯದನ ಕೊಂ<br />ದವನು ನೀನೋ ಭೀಷ್ಮನೋಯೆವ<br />ಲವನ ನುಡಿಗರ್ಜುನನು ನಗುತಪರಾಧವುಂಟೆಂದ ೫೬<br /><br />ಹದುಳಿಸಿನ್ನಂಜದಿರು ಬಾಣೌ<br />ಘದ ವಿದಾರಣವಿದು ವಿಚಾರಿಸ<br />ಲೆದೆ ಬಿರಿದು ತಾ ನೊಂದೆನಿದೆ ನೋಡೆನ್ನ ಗಾಯವನು<br />ಒದೆದು ಕೊಳುತೈದಾನೆ ಸಿಂಧದ<br />ತುದಿಯ ಹನುಮನು ವಜ್ರಮಯ ದೇ<br />ಹದಲಿ ನಟ್ಟವು ಕೋಲು ಮುನಿದೊಡೆ ರುದ್ರನೀ ಭೀಷ್ಮ ೫೭<br /><br />ಎಂದು ಮೂರಂಬಿನಲಿ ಗಂಗಾ<br />ನಂದನನ ಮುಸುಕಿದನು ಸಾರಥಿ<br />ನೊಂದನಾ ಧ್ವಜ ದಂಡವುಡಿದುದು ರಥ ವಿಸಂಚಿಸಿತು<br />ಮುಂದುಗೆಟ್ಟನು ಭೀಷ್ಮನಹುದೋ<br />ತಂದೆಯೆನುತಾರಂಬಿನಲಿ ಖತಿ<br />ಯಿಂದ ಪಾರ್ಥನನೆಸಲು ಥಟ್ಟುಗಿದಂಬು ಹಾರಿದವು ೫೮<br /><br />ಒರತುದರ್ಜುನನೊಡಲಿನಲಿ ದುರು<br />ದುರಿಸಿ ಸುರಿದುದು ಅರುಣಮಯ ಜಲ<br />ನೆರವಣಿಗೆಯಲಿ ನಿಂದು ತೊಟ್ಟನು ನರ ಮಹಾ ಶರವ<br />ತರಿದನೆಡೆಯಲಿ ಭೀಷ್ಮನುರೆ ಬೊ<br />ಬ್ಬಿರಿದು ಬಳಿಕಾಗ್ನೇಯ ಬಾಣದ<br />ಗರಿಯ ಮಂತ್ರಿಸಿ ಹೂಡಿದನು ಕುರುಸೇನೆ ಕಳವಳಿಸೆ ೫೯<br /><br />ವರುಣ ಬಾಣದಲಸ್ತ್ರವನು ಸಂ<br />ಹರಿಸಿದನು ಕಲಿ ಭೀಷ್ಮನೊಬ್ಬೊ<br />ಬ್ಬರು ಪರಾಜಯ ರೋಷಪಾವಕ ವಿಸ್ಫುಲಿಂಗಿತರು<br />ಹರಿಸಿದರು ಕೌಬೇರ ಮಾರುತ<br />ನಿರುತಿ ಯಮ ಪುರುಹೂತ ಶಂಕರ<br />ಪರಿ ಪರಿಯ ಪ್ರತ್ಯಸ್ತ್ರವನು ಗಾಂಗೇಯ ಫಲುಗುಣರು ೬೦<br /><br />ಮಲೆತು ನಿಲುವೊಡೆ ಭೀಷ್ಮನಲ್ಲದೆ<br />ಕೆಲರು ಪಾರ್ಥನ ದಿವ್ಯ ಬಾಣಾ<br />ವಳಿಯ ಗಾರಾಗಾರಿಗಿದಿರೇ ಭೀಷ್ಮನುರವಣೆಗೆ<br />ಕಲಿ ಧನಂಜಯನಲ್ಲದಿದಿರಲಿ<br />ನಿಲುವರುಂಟೇ ಭುಜಗ ಸುರ ನರ<br />ರೊಳಗೆ ಕೆಲರೆಂದಿಂದ್ರ ನುಡಿದನು ಬೆರಳನೊಲೆದೊಲೆದು ೬೧<br /><br />ಪೂತು ಪಾಯಕು ಪಾರ್ಥ ಬಿಲು ವಿ<br />ದ್ಯಾತಿಶಯದಲಿ ಭೀಷ್ಮನೀ ಪುರು<br />ಹೂತನಮರಾರಿಗಳ ಮಿಕ್ಕರಲಾ ಮಹಾದೇವ<br />ಈತಗಳು ಜನಿಸಿದೊಡೆ ಹಿಂದೆ ಮ<br />ಹೀತಳವ ಕದ್ದೊಯ್ವನೇ ಖಳ<br />ಸೀತೆ ಬನದಲಿ ನವೆವಳೇಯೆನುತಿರ್ದುದಮರಗಣ ೬೨<br /><br />ಹಿಂದೆ ಕರ್ಣನ ಕೈಮೆಯನು ಗುರು<br />ನಂದನನ ಬಿಲುಗಾರತನವನು<br />ಮಂದರೋಪಮ ಧೈರ್ಯವಾಚಾರಿಯನ ಪರಿಣತೆಯ<br />ಇಂದು ಕೃಪನಗ್ಗಳಿಕೆಯನು ನಲ<br />ವಿಂದ ಕಂಡೆನಿದಾರ ಪರಿಯ<br />ಲ್ಲೆಂದನುತ್ತರನರ್ಜುನಗೆ ಗಾಂಗೇಯನುರವಣೆಯ ೬೩<br /><br />ಎನೆ ಕುಮಾರಕ ಕಾರ್ತವೀರ್ಯಾ<br />ರ್ಜುನನಾತನ ತೋರ ತೋಳಿನ<br />ಬನವ ಕಡಿದನು ವೀರಭಾರ್ಗವ ರಾಮನತಿ ಬಲನು<br />ಮುನಿದು ಮಲೆತೊಡೆ ಭೀಷ್ಮನಾತನ<br />ಮನಕೆ ಭೀತಿಯನಿತ್ತನೀತನೊ<br />ಳೆನಗೆ ಸರಿನೂಕುವದೆ ಕಾಳಗವೆಂದನಾ ಪಾರ್ಥ ೬೪<br /><br />ಮತ್ತೆ ಗಂಗಾಸೂನು ಪಾರ್ಥನ<br />ತೆತ್ತಿಸಿದನೈದಂಬಿನಲಿ ರಥ<br />ಕಿತ್ತು ಮಗುಚಲು ಮೂರು ವಜ್ರಾಸ್ತ್ರದಲಿ ಕೀಲಿಸಿದ<br />ಹುತ್ತಕುರಗನು ಬಗಿದು ಹೊಗುವವೊ<br />ಲುತ್ತರಿಸಿದವು ಸರಳು ಮಿಗೆ ಧೃತಿ<br />ವೆತ್ತು ಫಲುಗುಣನವರನೆಚ್ಚನು ಹತ್ತು ಬಾಣದಲಿ ೬೫<br /><br />ನರನ ಶರದಲಿ ಭೀಷ್ಮನೆದೆ ತನು<br />ಬಿರಿಯೆ ಮೈ ಝೋಂಪಿಸಿತು ಸಲೆ ತರ<br />ಹರಿಸಲರಿಯದೆ ಮಲಗಿ ನಿಂದನು ರಥದ ಕಂಬುಗೆಯ<br />ಅರರೆ ಸೋತನು ಭೀಷ್ಮನಿನ್ನೇ<br />ನುರಿದುದೋ ಕುರುಸೇನೆ ಯಾವೆಡೆ<br />ದೊರೆಯೆನುತ ಬಾಯ್ಬಿಡಲು ಕೌರವರಾಯ ಮಾರಾಂತ ೬೬<br /><br />ಸೀಳು ನಾಯ್ಗಳ ಬಾಯ ಕೆಲಬಲ<br />ದಾಳ ಹಂಗಿನ ದೊರೆಯೆ ಸುಭಟರ<br />ಸೋಲವದು ರಾಯರಿಗೆ ಸೋಲವೆ ನೂಕು ನೂಕೆನುತ<br />ಕೋಲ ಹೊದೆಗಳ ಕೆದರಿ ಸಿಂಧದ<br />ಮೇಲೆ ಹಾವನು ಹಾಯ್ಕಿ ಸಾರಥಿ<br />ಮೇಳವಿಸಲವನಿಪನ ರಥವನು ನೆರೆದುರತಿರಥರು ೬೭<br /><br />ಕಲಕಿ ಕೆದರಿದ ಬಲಜಲಧಿಯೊ<br />ಬ್ಬುಳಿಗೆ ಬಂದುದು ತಳಿತ ಸತ್ತಿಗೆ<br />ಗಳ ವಿಡಾಯಿಯಲಳ್ಳಿರಿವ ನಿಸ್ಸಾಳ ಕೋಟಿಗಳ<br />ಉಲಿವ ಕಹಳೆಯ ಬೈಗುಳೆಡಗೈ<br />ತಳದ ಬಾಯ್ಬಲಗೈಯನೊಲವುತ<br />ಬಳಿಕ ಭಟ್ಟರು ಹೊಗಳಿದರು ಕೌರವನ ಬಿರುದುಗಳ ೬೮<br /><br />ಒಗ್ಗು ಮುರಿಯದೆ ಸೇನೆ ಮೊಳಗುವ<br />ಲಗ್ಗೆವರೆಯಲಿ ಹೆಣನ ತುಳಿದೊಡೆ<br />ಮುಗ್ಗಿ ಕವಿದುದು ಕೌರವೇಂದ್ರನ ಮೊಗದ ಸನ್ನೆಯಲಿ<br />ಹುಗ್ಗಿಗರ ಬಲುಹುರಿಯ ನಿಗುಚುವೆ<br />ನಿಗ್ಗುವೆನು ನಿಲ್ಲೆನುತ ಸೇನೆಯ<br />ನಗ್ಗಡಲೊಳಿಕ್ಕಿದನು ಫಲುಗುಣನಗಣಿತಾಸ್ತ್ರದಲಿ ೬೯<br /><br />ವೀರರಿದಿರಹ ಹೊತ್ತು ರಣ ಮೈ<br />ಲಾರರಾದರು ಮರಳಿ ತೆಗೆವುತ<br />ಭೈರವನ ಸಾರೂಪ್ಯವಾದರು ಪೂತು ಮಝರೆನುತ<br />ಕೌರವನು ಕರ್ಣಾದಿಗಳ ನುಡಿ<br />ಯೋರೆ ಹದರಿನೊಳವಗಡಿಸಿ ಹೊಂ<br />ದೇರ ದುವ್ವಾಳಿಸುತ ಮೂದಲಿಸಿದನು ಫಲುಗುಣನ ೭೦ <br /><br />ಬಾಲ ವೃದ್ಧರ ವಿಪ್ರರನು ನೀ<br />ಕಾಳಗದೊಳೋಡಿಸಿದೆನೆಂದೇ<br />ಮೇಲು ಪೋಗಿನಲಿರಲು ಬೇಡೆಲೆ ಪಾರ್ಥ ಮರುಳಾದೈ<br />ಆಳಿದಡವಿಯ ರಾಜ್ಯವಲ್ಲದೆ<br />ಮೇಲೆ ಧರಣಿಯ ಬಯಸಿದೊಡೆ ನಿಮ<br />ಗಾಳಲೀವೆನೆ ಹೋಗು ಹೋಗಾರಣ್ಯಕೆನುತೆಚ್ಚ ೭೧<br /><br />ಗಾರುಗೆಡೆಯದಿರೆಲವೊ ಸತ್ಯವ<br />ಮೀರಲಮ್ಮದೆ ಲೋಕ ನಿನ್ನನು<br />ದೂರ ಬೇಕೆಂದಡವಿಯೊಕ್ಕೆವು ಹೊಲ್ಲೆಯೇನಿದಕೆ<br />ಜಾರಿ ಹೋಯಿತ್ತವಧಿಯಿನ್ನೀ<br />ಮೀರಿ ಗಳಹುವ ನಿನ್ನ ಗಂಟಲ<br />ನೂರಿ ರಾಜ್ಯವ ತೆಗೆವೆ ಸೈರಿಸೆನ್ನುತ್ತ ನರನೆಚ್ಚ ೭೨<br /><br />ಅರಿಯೆ ನೀನೆಲೆ ಮರುಳೆ ಗರುಡನ<br />ತರವಳಿಕೆಯಲಿ ಹಾವು ಕನ್ನವ<br />ಕೊರೆದು ಬದುಕುವದೇ ವೃಥಾ ಕಕ್ಕುಲಿತೆ ನಿನಗೇಕೆ<br />ತರಿದು ತಿರಿಕಲ್ಲಾಡುವೆನು ನಿ<br />ಮ್ಮುರುವರೈವರ ಶಿರವನರ್ಜುನ<br />ಬರಿದೆ ಗಳಹುದಿರೆನುತ ಕೌರವರಾಯ ತೆಗೆದೆಚ್ಚ ೭೩<br /><br />ಗರುಡ ನೀನಹೆ ನಿನ್ನ ಪಕ್ಕವ<br />ಮುರಿದು ಹೆಡತಲೆಗಡರಿ ಬೆನ್ನೆಲು<br />ಮುರಿಯೆ ದುವ್ವಾಳಿಸುವ ಮುರರಿಪುವೆನ್ನ ನೀನರಿಯೆ<br />ತರಹರಿಸಿ ಕಲಿಯಾಗುಯೆಂದ<br />ಬ್ಬರಿಸಿ ಕೌರವನೆದೆಯನುಗುಳಿದ<br />ನೆರಡು ಬಾಣದೊಳರುಣ ಜಲದೊರೆತೆಗಳ ಕಾಣಿಸಿದ ೭೪<br /><br />ನವ ನಿಕಾರಿಯ ವಲ್ಲಿ ಸೀರೆಗ<br />ಳವಯವದ ರಕುತದಲಿ ತೋದವು<br />ಜವವಳಿದು ಸಾರಥಿಗೆ ಸೂಚಿಸೆ ರಥವ ಮರಳಿಚಿದ<br />ಕವಿದನರ್ಜುನನೋಡದಿರು ಕೌ<br />ರವ ಪಲಾಯನವಕಟಕಟ ಪಾ<br />ರ್ಥಿವರ ಪಂಥವೆ ಮರಳಿ ನಿಂದಿರು ಕೊಲುವದಿಲ್ಲೆಂದ ೭೫<br /><br />ಮಾತು ಹಳಸದ ಮುನ್ನ ಕೈಗಳು<br />ಸೋತು ತೆಗೆದವೆ ಹೊಳ್ಳುವಾತಿದು<br />ನೀತಿಯೇ ನರಪತಿಗಳಿಗೆ ಬಹು ಭಂಗವನ್ವಯಕೆ<br />ಭೀತನಲ್ಲದೆ ಕಾದಿ ಮಡಿದನ<br />ಮಾತುಗಳಲಾ ಪುಣ್ಯಕಥನವು<br />ಭೂತಳಾಧಿಪ ಮರಳಿ ನೋಡೆನ್ನಾಣೆ ನೀನೆಂದ ೭೬<br /><br />ಹುರುಳುಗೆಟ್ಟುದು ಗರುವತನವೆಂ<br />ದರಸ ನಾಚಿದನಧಿಕ ಶೌರ್ಯೋ<br />ತ್ಕರುಷೆಯಲಿ (ಪಾ: ತ್ಕರ್ಷೆಯಲಿ) ಕಲಿಯಾಗಿ ನಿಂದನು ಮತ್ತೆ ಕಾಳಗಕೆ<br />ದೊರೆಯ ದುಗುಡವ ಕಂಡು ತಮ ತಮ<br />ಗುರವಣಿಸಿದರು ಸಕಲ ಸುಭಟರು<br />ಹೊರಳಿಗಟ್ಟಿತು ಸೇನೆ ನಿಚ್ಚಟರಳಿವ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ ೭೭<br /><br />ನೊಂದನವನಿಪ ನಿಂದು ಪಾರ್ಥನ<br />ಕೊಂದು ತೋರುವೆನೆಂದು ರವಿಸುತ<br />ನೊಂದು ಕಡೆಯಲಿ ಮೊಳಗಿದನು ಬಲು ಬಿಲ್ಲ ಜೇವಡೆದು<br />ಒಂದು ಕಡೆಯಲಿ ಮಸಗಿದರು ಗುರು<br />ನಂದನನು ವೃಷಸೇನ ಸೈಂಧವ<br />ರೊಂದು ಕಡೆಯಲಿ ಭೀಷ್ಮ ಕೃಪ ದುಶ್ಶಾಸನಾದಿಗಳು ೭೮<br /><br />ಗುರು ಚಡಾಳಿಸಿ ಹೊಕ್ಕನೊಮ್ಮಿಂ<br />ಗುರವಣಿಸಿದನು ಬಾಹ್ಲಿಕನು ಭಾ<br />ಸುರ ಕಳಿಂಗ ಸುಕೇತು ಭೂರಿಶ್ರವನು ದುಸ್ಸಹನು<br />ನರನ ಮುತ್ತಿದರೊಂದು ಕಡೆಯಲಿ<br />ತೆರಳಿಕೆಯ ತೇರಿನಲಿ ಬಲ ಮೋ<br />ಹರಿಸಿ ಕವಿದುದು ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಿತು ಕಲಿ ಧನಂಜಯನ ೭೯<br /><br />ಅಂಗವಿಸಿತರಿ ಸೇನೆ ಲೋಕವ<br />ನುಂಗಿ ಕುಣಿಯಲು ಬಗೆವ ಭರ್ಗನ<br />ರಂಗಭೂಮಿಯ ತೊಳೆವ ಜಲಧಿಯ ಜೋಕೆಯಂದದಲಿ<br />ಭಂಗಿತರ ಮರುವಲಗೆಯಲಿ ಸ<br />ರ್ವಾಂಗಬಲ ಜೋಡಿಸಿತು ನಮ್ಮುಳಿ<br />ವಿಂಗೆ ಹದನೇನೆನುತ ಮತ್ಸ್ಯನ ಸೂನು ಚಿಂತಿಸಿದ ೮೦<br /><br />ನೆರೆದ ತಿಮಿರದ ಥಟ್ಟು ಸೂರ್ಯನ<br />ತೆರಳಿಚುವವೊಲ್ ಮೇಘ ಘಟೆಗಳು<br />ಮುರಿದು ಮೋಹರವೌಕಿ ಪವನನ ಸೆರಗ ಹಿಡಿವಂತೆ<br />ತೆರಳೊದತ್ತಂಬರಿಸಿ ಕುರುಬಲ<br />ವೊರಲಿ ಹೆಣನನು ತುಳಿದು ಮೇಲ<br />ಬ್ಬರಿಸಿ ಬರೆ ಸನ್ಮೋಹನಾಸ್ತ್ರವ ಹೂಡಿದನು ಪಾರ್ಥ ೮೧<br /><br />ಎಸಲು ಸನ್ಮೋಹನದ ಶರ ಪಸ<br />ರಿಸಿತು ಬಲದಲಿ ಬಹಳ ನಿದ್ರಾ<br />ವ್ಯಸನ ವಿಹ್ವಲಿತಾಂತರಂಗರು ಮೈಯ್ಯನೊಲೆದೊಲೆದು<br />ಉಸುರ ಸಂಚದ ನಾಡಿಯವಗಾ<br />ಹಿಸಲು ಕೊರೆದರು ಗುರುಕಿಡುತ ತಲೆ<br />ಮುಸುಕಿನಲಿ ನೆರೆ ತೆಕ್ಕೆಗೆಡೆದುದು ನಿಖಿಳ ಕುರುಸೇನೆ ೮೨<br /><br />ತನುವನೊಲೆದವು ದಡದಡಿಸಿ ಕಿವಿ<br />ಗೊನೆಯ ಜೋಲಿಸಲಲ್ಲಿ ಮಡಿಗಾ<br />ಲಿನಲಿ ಕುಸಿದವು ಕೊರಳ ಮರಳಿಚಿ ಕೈಯ್ಯನೊಳಗಿಟ್ಟು<br />ತೊನೆದು ಕೆಡೆದವು ಜೋಧರಾಗಳು<br />ಕನಲಿ ಕೆಡೆದರು ಗುರು ನದೀಜರ<br />ಘನ ಬಲಂಗಳೊಳಯುತ ಕೋಟಿ ಗಜಂಗಳುರುಳಿದವು ೮೩<br /><br />ದೃಗುಯುಗಳವರೆದೆರೆಯೆ ರೋಮಾ<br />ಳಿಗಳು ತೆಕ್ಕೆಯ ಸಾರೆ ಕೊರಳರೆ<br />ಮುಗುಳೆ ಹಿಂಗಾಲ್ಗೊಂಡು ಖುರವನು ತೂಗಿಯೊಲೆದೊಲೆದು<br />ಬಿಗುವು ಸಹಿತವೆ ಹೊನ್ನ ಮರಗೋ<br />ಡುಗಳ ಮೇಲಡಗೆಡೆದು ನಿದ್ರಾ<br />ಮುಗುದರಾದರು ರಾವುತರು ತೂಕಡಿಸಿದವು ತುರಗ ೮೪<br /><br />ಬಿಲು ಸೆಳೆಯೆ ಕೈದುಗಳು ಕೈಯಿಂ<br />ಚಲಿಸಲೊಬ್ಬರನೊಬ್ಬರತ್ತಲು<br />ಮಲಗಿ ಬೆಂಬತ್ತಳಿಕೆ ಬದಿಯೊಳಗಡಸಿ ತೋಳುಗಳ<br />ತಲೆಯೊಳಾನಿಸಿ ಗುರುಗುರಿಸಿ ರಥ<br />ದೊಳಗೆ ಸಾರಥಿವೆರಸಿ ನಿದ್ರಾ<br />ಕುಳರು ಜೊಮ್ಮಿನ ಮೇಲೆ ಮೈಮರೆದಿರ್ದರತಿರಥರು ೮೫<br /><br />ಸರಳ ಸೊಕ್ಕವಗಡಿಸಿ ಸಲೆ ಮೈ<br />ಮರೆದನಿತ್ತಲು ದ್ರೋಣ ರಥದಲಿ<br />ಪರಮ ನಿದ್ರಾಗುಪ್ತನಾದನು ತನ್ನ ಮಗ ಸಹಿತ<br />ಕರದ ಬಿಲು ಶರ ಸರಿಯೆ ಕಂಗಳು<br />ಮುರಿಯೆ ಕರ್ಣನು ಕೆನ್ನೆಗೆದೆಯೊಳು<br />ದುರುಳ ದುರ್ಯೋಧನ ಸಹಿತ ಮೈಮರೆದುದರಿಸೇನೆ ೮೬<br /><br />ಸೇನೆ ಮೈಮರೆದೊರಗಿದದಟ ನಿ<br />ಧಾನವೊಗೆದರುಹಿತ್ತು ನಿದ್ರಾ<br />ಮಾನ ವಿಭ್ರಮಿಸಿತ್ತು ಬಲು ಸಂಸಾರದಂದದಲಿ<br />ಏನ ಹೇಳುವೆನದನು ಕದನದ<br />ಕಾನನದೊಳತಿರಥರು ವಿಜಯ ವಿ<br />ಹೀನಬಲ ಸನ್ಮೋಹನಾಸ್ತ್ರದ ಬಾಧೆಗೊಳಗಾಯ್ತು ೮೭<br /><br />ಕನಸು ಮೇಣೆಚ್ಚರು ಸುಷುಪ್ತಿಗ<br />ಳೆನಿಪವಸ್ಥಾ ತ್ರಿತಯದಲಿ ಜೀ<br />ವನು ವಿಸಂಚಿಸಿ ಬೀಳ್ವನಲ್ಲದೆ ಶರಕೆ ಸಿಲುಕುವನೆ<br />ಇನಿತು ಬಲ ತೂಕಡಿಸಿ ಝೋಂಪಿಸಿ<br />ತನಿಗೆಡೆಯೆ ಭಾಗೀರಥೀ ನಂ<br />ದನನು ನಿರ್ಮಲನಾಗಿ ತೊಳ ತೊಳಗಿದನು ರಥದೊಳಗೆ ೮೮<br /><br />ಎಣಿಸುವರೆ ಏಕಾದಶಾಕ್ಷೋ<br />ಹಿಣಿಯ ಬಲವನು ಪಾರ್ಥನೊಬ್ಬನೆ<br />ರಣದೊಳಗೆಡಹಿದನು ಮೋಹನ ಮಂತ್ರ ಬಾಣದಲಿ<br />ಕುಣಿದು ಕುಸುಮದ ಸರಿವುಗಳ ಸಂ<br />ದಣಿಯನಮರರು ಸೂಸಿದರು ಫಲು<br />ಗುಣನು ರಥವನು ನೂಕಿದನು ನಿಜ ಮಹಿಪರಿದ್ದೆಡೆಗೆ ೮೯<br /><br />ಇಳಿದು ದ್ರೋಣನ ಚರಣ ಕಮಲಂ<br />ಗಳಿಗೆ ತನ್ನಯ ನೊಸಲ ಚಾಚಿದ<br />ನಳವಿಯಲಿ ಭೀಷ್ಮಂಗೆ ಮೈಯಿಕ್ಕಿದನು ರಥದೊಳಗೆ<br />ಸುಲಿದು ಕರ್ಣನ ಮುಕುಟ ಪಟ್ಟೆಯ<br />ಸೆಳೆದು ದುರ್ಯೋಧನನ ವಸ್ತ್ರವ<br />ಸುಲಲಿತಾಭರಣವನು ನೀ ತೆಗೆಯೆಂದನುತ್ತರಗೆ ೯೦<br /><br />ಧರಣಿಪಾಲರ ಮುಕುಟವನು ಕ<br />ತ್ತರಿಸಿ ದುಶ್ಶಾಸನನ ಘನ ಶಿರ<br />ವರದ ರತ್ನವನುಡಿದು ಭೂರಿಶ್ರವ ಜಯದ್ರಥರ<br />ಹೊರಳಿಚಿದನು ವಿಶೋಕ ಕುವರರ<br />ಹುರುಳುಗೆಡಿಸಿದನಖಿಳ ರಾಯರ<br />ಶಿರಕೆ ಭಂಗವ ಹೊರಿಸಿ ಫಲುಗುಣನಡರಿದನು ರಥವ ೯೧<br /><br />ಫಲುಗುಣನ ನೇಮದಲಿ ರಥದಿಂ<br />ದಿಳಿದನುತ್ತರನವನಿಪನ ಕೋ<br />ಮಲ ಸುವಸ್ತ್ರಾಭರಣ ಕರ್ಣನ ಕೃಪನ ಗುರುಸುತನ<br />ಸುಲಲಿತಾಂಬರ ರತ್ನಭೂಷಣ<br />ಗಳನು ಕೊಂಡಡರಿದನು ರಥವನು<br />ಬಿಲುದುಡುಕಿ ಗಾಂಗೇಯನಡಹಾಯ್ದನು ಧನಂಜಯನ ೯೨<br /><br />ಎರಡು ಶರದಲಿ ಚಾಪವನು ಕ<br />ತ್ತರಿಸಿ ಭೀಷ್ಮನ ನಿಲಿಸಿ ಕೌರವ<br />ಧರಣಿಪಾಲನ ಮುಕುಟವನು ಮೂರಂಬಿನಲಿ ಕಡಿದು<br />ತಿರುಗಿದನು ಕಲಿಪಾರ್ಥ ನಗುತು<br />ತ್ತರ ಸಹಿತ ಬನ್ನಿಯಲಿ ಕೈದುವ<br />ನಿರಿಸಿ ಮುನ್ನಿನ ಹುಲು ರಥದಿ ನಿಜನಗರಿಗೈತಂದ ೯೩<br /><br />(ಸಂಗ್ರಹ: ಸುನಾಥ ಮತ್ತು ಜ್ಯೋತಿ ಮಹದೇವ್)<br />(ಕರಡು ತಿದ್ದಿದ್ದು: ಸಂದೀಪ ನಡಹಳ್ಳಿ)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/742145181089395829-1852272437530262735?l=gaduginabharata.blogspot.com' alt='' /></div>gadugina bharatahttp://www.blogger.com/profile/02375893271038104314noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-742145181089395829.post-40523323902691713312010-05-13T02:16:00.000+05:302010-05-13T02:17:31.280+05:30ಸೂ: ರಾಯದಳ ಮಝ ಪೂತುರೆನೆ ರಿಪು<br />ರಾಯ ಸೇನೆಯ ಮುರಿದು ಪಾಂಡವ<br />ರಾಯ ಧರ್ಮಕುಮಾರ ಗೆಲಿದನು ಕೌರವೇಶ್ವರನ <br /><br />ಫಡ ಫಡೆಲವೋ ಶಲ್ಯ ಮಕ್ಕಳ<br />ಬಡಿದು ಬೆರೆದೈ ಬಾಹುಬಲದಲಿ<br />ತೊಡರು ನಿನಗೆಡಗಾಲಲಿದೆಯೆನುತೊದೆದು ನಿಜರಥವ<br />ಘುಡುಘುಡಿಸಿ ರೋಮಾಂಚನದ ಹೊರ<br />ಗುಡಿಯ ಸೊಂಪಿನ ಮೈಯ್ಯ ಕಡುಗಲಿ<br />ತಡೆದನೇಕಾಂಗದಲಿ ಸಾತ್ಯಕಿ ಶಲ್ಯ ಭೂಪತಿಯ ೧<br /><br />ಬಾಯಿ ಬಡಿಕರು ಯಾದವರು ಗರು<br />ವಾಯಿ ನಿನಗೆಲ್ಲಿಯದು ಸುಭಟರಿ<br />ಗಾಯುಧದ ಸಿಂಗಾರವೋ ಮೇಣ್ ಕಾಲ ನೇವುರವೊ<br />ಸಾಯಕವ ಹಿಡಿ ಸಾಕು ಸೋಲದ <br />ತಾಯಿಮನೆ ನಿನಗಿದಿರಲಿದೆ ನಿ<br />ನ್ನಾಯತವ ತಾನರಿಯೆನೆನುತೋರಂತೆ ತೆಗೆದೆಚ್ಚ ೨<br /><br />ಎಲವೋ ಮಾದ್ರಾಬಾಹಿರನೆ ಬಿಡು<br />ಗಳಹತನವೇ ನಮ್ಮೊಡನೆ ತೊ<br />ಟ್ಟಳುಕೆ ಗರಿನಾಲಗೆಯ ಕೊಯ್ವೆನು ಮಾಣು ಮಾಣೆನುತ<br />ಬಿಲುದಿರುವನುಗುಳಿಸಿದನಂಬಿನ<br />ಬೆಳಸನಾರಳವಡಿಸುವರು ದಿಗು<br />ವಳೆಯ ನೆರೆಯದಿದೆತ್ತಣದು ಬಿಲುಗಾರತನವೆಂದ ೩<br /><br />ಬಾಯಿಬಡಿಕರು ನಾವು ನೀ ಗರು<br />ವಾಯಿಕಾರನು ಬಯ್ವ ಬಿರುದಿನ <br />ಬಾಯ ನೋಡಾಯೆನುತ ತೋಟಿಗೆ ತೆರಹುಗೊಡದೆಸಲು<br />ಸಾಯಕದ ಹೊದೆ ಹಲವು ಶಲ್ಯಗೆ<br />ಬೀಯವಾದವು ಬಳಿಕ ಕೌರವ<br />ರಾಯನನುಜನು ತರುಬಿ ನಿಂದನು ಸಾತ್ಯಕಿಯ ರಥವ ೪<br /><br />ಹಳಚಿದವು ರಥವೆರಡು ಬಲುಗೈ<br />ಗಳಿಗೆ ಬಲಿದುದು ಬವರ ಕೌರವ<br />ಬಲದ ಭಟರಲಿ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ರಥಿಕರನುವಾಯ್ತು<br />ಒಳಹೊಗಿಸಿ ಸಾತ್ಯಕಿಯ ಸಿಕ್ಕಿಸಿ<br />ಗೆಲುವ ತವಕವ ಕಂಡು ಕೆಣಕಿದ<br />ರಳವಿಯಲಿ ಸಹದೇವ ನಕುಳರು ಕೌರವಾನುಜನ ೫<br /><br />ತೆಗೆಸಿದನು ಸಾತ್ಯಕಿಯನೀತನ<br />ಬಿಗಿದನಂಬಿನಲವನ ಬಾಣಾ<br />ಳಿಗಳ ಕಡಿದನು ಘಾಸಿಮಾಡಿದನವನ ರಥಹಯವ<br />ಜಗುಳಿದನು ಕಲಿ ನಕುಲ ರಥ ವಾ<br />ಜಿಗಳ ಜೋಡಣೆ ಬಿಚ್ಚಿ ರಕುತವ<br />ನೊಗಡಿಸಲು ಸಹದೇವನೆಚ್ಚನು ನಿನ್ನ ನಂದನನ ೬<br /><br />ಸರಳ ಸೈರಿಸಿ ನಿನ್ನ ಮಗನ<br />ಬ್ಬರಿಸಿ ಮಾದ್ರೀಸುತನನೆಚ್ಚನು<br />ತರಹರಿಸಿ ಮಗುಳೆಚ್ಚನಾತನು ಕೌರವಾನುಜನ<br />ಮರುಳೆ ನೀನೇನಹೆ ಮಹಾ ಸಂ<br />ಗರಕೆ ಕಳುಹಾ ನಿನ್ನವರನೆನು<br />ತುರವನೆಚ್ಚನು ಜರಿಯೆ ಜೋಡಿನ ಚಿಪ್ಪು ದೆಸೆದೆಸೆಗೆ ೭<br /><br />ನೋವನೇ ನೊಣವೂರಿದರೆ ಸಹ<br />ದೇವನೆಲವೋ ನಿನ್ನ ಕೊಂದಡೆ<br />ಪಾವಮಾನಿಗೆ ಪಂಥ ತಪ್ಪುವುದೆನುತ ಖಾತಿಯಲಿ<br />ತಾವಕನ ಸಾರಥಿಯ ರಥ ತುರ<br />ವಯಳಿಯನಾಯುಧವ ಖಂಡಿಸೆ<br />ಜೀವಗಳ್ಳರ ದೇವ ಪಸರಿಸಿದನು ಪಲಾಯನವ ೮<br /><br />ರಾಯನನುಜನ ಹರಿಬದಲಿ ರಾ<br />ಧೇಯ ಹೊಕ್ಕನು ಸ್ವಾಮಿದ್ರೋಹರ <br />ಕಾಯಿದರೆ ಕೈಕೊಳ್ಳದೌಷಧವಾವುದಿವದಿರಿಗೆ<br />ನೋಯಿಸುವೆನೊಮ್ಮೆನುತ ತಿರುವಿನ <br />ಸಾಯಕದ ಕಿವಿಗಡಿಯ ತೆರಹಿನ <br />ರಾಯ ದಳಪತಿ ತರುಬಿದನು ಮಾದ್ರೀಸುತನ ರಥವ ೯<br /><br />ಸಾರು ನೀ ಸಹದೇವ ಜಗದ ವಿ<br />ಕಾರಿಯಿವನೀ ಕರ್ಣನಿವನ ದೊ<br />ಠಾರಿಸುವ ನಾಲಗೆಯ ಕೊಯ್ಲಿಗೆ ಶಸ್ತ್ರವಿದೆಯೆನುತ <br />ಸಾರಥಿಯ ಬೋಳೈಸಿ ಚಾಪದ <br />ನಾರಿಯನು ದನಿಮಾಡಿ ನಕುಲನು<br />ದಾರ ಕರ್ಣನ ಮುಟ್ಟಿ ಬಂದನು ಚಾಚಿದನು ರಥವ ೧೦<br /><br />ಆರಿವರು ನಕುಳಾಂಕರೇ ಜ<br />ಜ್ಜಾರತನವೇ ನಮ್ಮೊಡನೆ ನೀ <br />ವಾರು ಪಾಂಡುಕುಮಾರರೋ ಮಾದ್ರೀಕುಮಾರಕರೊ<br />ಭಾರಿಯಾಹವದೆಡೆಗೆ ನಿಮ್ಮನಿ<br />ದಾರು ಬಿಟ್ಟರುಪಾಯದಲಿ ನಿಮ<br />ಗಾರು ಮುನಿದರು ಶಿವ ಶಿವೆಂದನು ಕರ್ಣ ನಸುನಗುತ ೧೧<br /><br />ತೊಲತೊಲಗು ತರುವಲಿಗೆ ರಣವಿದು<br />ಸುಲಭವೇ ಲೋಕೈಕವೀರರು <br />ಹಲಬರಿದರೊಳು ಹೊಕ್ಕು ಹೊದಕುಳಿಗೊಂಡು ಹೋದರಲೆ<br />ಗೆಲುವ ನಂಬುಗೆ ನಿನ್ನ ತಂದುದು<br />ಕೊಲೆಗೆ ನೋಡಾದರೆಯೆನುತ ಕೈ<br />ಚಳಕದಲಿ ಮುಸುಕಿದನು ಮೊನೆಗಣೆಯಿಂದ ರಿಪುಭಟನ ೧೨<br /><br />ಬಿಗಿದ ಬಾಣದ ದಡ್ಡಿಯನು ತಳ<br />ಮಗುಚಿದನು ನೂರಂಬಿನಲಿ ಹೇ<br />ಳಿಗೆಯ ಮುಚ್ಚಳ ತೆಗೆದ ಹಾವಿನವೋಲು ಝೋಂಪಿಸುತ<br />ಹೊಗರನುಗುಳುವ ಹೊಸ ಮಸೆಯ ಕೋ<br />ಲುಗಳ ಕವಿಸಿದನಾತನಂಬಿನ<br />ಝಗೆಯ ಝಳದಲಿ ಮುಳುಗಿ ಮೋನದೊಳಿರ್ದನಾ ಕರ್ಣ ೧೩<br /><br />ಆಳು ನೀನಹುದೆಲವೊ ಕರ್ಣ ವಿ<br />ಶಾಲಮತಿ ನೀ ಲೇಸು ಮಾಡಿದೆ <br />ಬಾಲರಾದಡೆ ಭಂಗವೇ ಜಾವಳನೆ ಅಭಿಮನ್ಯು<br />ಕೋಲ ಸೈರಿಸು ಸೈರಿಸಾದಡೆ<br />ಭಾಳಲಿಪಿ ಸಂಕರುಷ ವಿಪುಳ ಶ<br />ರಾಳಿಯನೆ ಕೊಳ್ಳೆನುತ ನಕುಲನನೆಚ್ಚನಾ ಕರ್ಣ ೧೪<br /><br />ತಾಗಿದವು ನಾಲ್ಕಂಬು ದೇಹದ <br />ಬೇಗಡೆಯಲೆಂಟಂಬು ನುಸುಳಿದ <br />ವಾಗ ಹದಿನಾರಂಬು ಹರಿದವು ಮತ್ತೆ ಬಳಸಲಿಸಿ<br />ಸೂಗುರಿಸಿ ಝೊಮ್ಮಿನಲಿ ಮುಂದಕೆ<br />ಬಾಗಿ ಬಿದ್ದನು ಸಾರಥಿಯ ಕೈ <br />ಲಾಗಿನಲಿ ತಿರುಗಿದನು ನಕುಳನು ರಾಜ ಮೋಹರಕೆ ೧೫<br /><br />ಹರಿಬದಾಹವವೆನಗೆ ತನಗೆಂ<br />ದುರವಣಿಸಿದರು ಚೇಕಿತಾನಕ<br />ದುರುಳ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನ ಪಾಂಡ್ಯ ಶಿಖಂಡಿ ಸೃಂಜಯರು<br />ಬರಲಿ ಬರಲೀ ಹೊಟ್ಟ ತೂರುವ <br />ಡರಸು ಮೋಹರವೇಕೆ ಸಾಕೆಂ<br />ದರಿಭಟರು ತರುಬಿದರು ಕೃಪ ಕೃತವರ್ಮ ಸೌಬಲರು ೧೬<br /><br />ದಳಪತಿಯ ಹಿಂದಿಕ್ಕಿ ಪಾಂಡವ <br />ಬಲ ಮಹಾರಥರುರವಣಿಸಿ ಮೂ<br />ದಲಿಸಿ ನಿಂದರು ಕೊಂದರಿದಿರೇರುವ ಚತುರ್ಬಲವ<br />ಕೊಲೆಗೆ ಬೇಸರರಿವರು ಸಾವುದ <br />ಕಳುಕದವದಿರು ಹೇಳುವೆಡೆ ನಾ<br />ವಲಸಿದೆವು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಎಂದನು ಸಂಜಯನು ನೃಪನ ೧೭<br /><br />ವಿರಥರಾದ ಶಿಖಂಡಿ ಮೊದಲಾ<br />ದರಿಭಟರು ಜಾರಿದರು ಸುಭಟರ <br />ನೊರಸಿ ಕೊಂದೇರಿದನು ಕೆದರಿದರವರು ರಿಪುಬಲವ <br />ದೊರೆಗೆ ಹತ್ತಿರೆಯಾಯ್ತು ಕಾಳೆಗ<br />ವರಿದೆನಲು ನಿಸ್ಸಾಳಕೋಟಿಯ<br />ಧರದುರದ ದೆಖ್ಖಾಳದಲಿ ತಲೆದೋರಿದನು ಪಾರ್ಥ ೧೮<br /><br />ಭಟರ ತೆಗೆತೆಗೆ ಪಾರ್ಥನೋ ರಿಪು<br />ಕಟಕ ಭೈರವನೋ ವೃಥಾ ಸಂ<br />ಕಟದ ಸನ್ನಾಹದಲಿ ಸುಭಟರ ಮಾರಬೇಡೆನುತ <br />ಲಟಕಟಿಸಿ ಬಲವೊದರಲಪ್ರತಿ <br />ಭಟರು ಬಳಿಕನುವಾಯ್ತು ವಿಜಯೋ<br />ತ್ಕಟದಲಿಪ್ಪತ್ತೈದು ಸಾವಿರ ವರ ಮಹಾರಥರ ೧೯<br /><br />ನೂಕಿದರು ಸಂಶಪ್ತಕರು ಬಲ<br />ದಾಕೆವಾಳರ ತೆಗಸಿ ಬಹಳೋ<br />ದ್ರೇಕ ಸಾಹಸರೊದಗಿದರು ಕಂಪಿತ ಕುಳಾಚರರು<br />ತೋಕಿದರು ಶರವಳೆಯಲರ್ಜುನ<br />ಸಾಕು ಸಾರೈ ನಿನ್ನ ಜೊತ್ತಿನ<br />ಜೋಕೆಯಾಹವವಲ್ಲೆನುತ ತೆಗೆದೆಚ್ಚದಿರಿರಾಗಿ ೨೦<br /><br />ಆರಿದಿಪ್ಪತೈದು ಸಾವಿರ<br />ತೇರು ಸರಿಸದಲೊಂದು ವಾಘೆಯ<br />ಲೇರಿದವು ನಿಪ್ಪಸರದಲಿ ನಿಲುವಾತನಾರಿದಕೆ<br />ಸಾರಿಗೆಗೆ ಸಾರಿಗೆಗೆ ಬಾಣಾ<br />ಸಾರವಿಪ್ಪತೈದು ಸಾವಿರ<br />ವಾರು ಸೈರಿಸಿ ನಿಲುವರೆನುತಿದ್ದುದು ಸುರಸ್ತೋಮ ೨೧<br /><br />ಸುರಿದುದತಿವಳೆಯೆಂದು ಕುಲಗಿರಿ<br />ಕರಗುವುದೆ ಮೇಗರೆಯ ಶಿಲೆಯಿ <br />ಬ್ಬೆರಳು ನೆನೆವುದೆ ನಾಡ ಹಂತಿಯಲಳುಕುವರ್ಜುನನೆ<br />ಅರಿ ಮಹಾರಥರನಿಬರೈಸರ<br />ಸರಳು ಸಂಖ್ಯಾತೀತವದರೊಂ<br />ದುರವಣೆಗೆ ಪೈಸರಿಸಿತಿಲ್ಲವನೀಶ ಕೇಳೆಂದ ೨೨<br /><br />ಅವರ ಶರಸಂಘಾತವನು ಕಡಿ<br />ದವರ ಸಾರಥಿಗಳನು ರಥವಾ<br />ಹವನು ಧನುವನು ಸಿಂಧವನು ಸೀಗುರಿಯ ಝಲ್ಲರಿಯ <br />ಅವರ ಪದಕ ಕಿರೀಟ ಕಂಕಣ<br />ವಿವಿಧ ಕರ್ಣಾಭರಣ ಕೇಯೂ<br />ರವನು ಕಡಿಕಡಿದೊಟ್ಟಿದನು ಕಲಿಪಾರ್ಥ ನಿಮಿಷದಲಿ ೨೩<br /><br />ಘಾಯವಡೆದರು ಘಾಸಿಯಾದರು <br />ಬಾಯಲೊಕ್ಕುದು ಕರುಳು ಮಕ್ಕಳು<br />ತಾಯಿಗಾಗದೆ ಕೆಟ್ಟರೆಂಬುದ ಕಾಣಲಾಯ್ತಿಲ್ಲಿ<br />ನಾಯಕರು ಹಲರುಳಿದುದಧಿಕರು<br />ಹಾಯಿದರು ಹೂಣಿಗರು ಹರಿಹಂ<br />ಚಾಯಿತಿಪ್ಪತೈದುಸಾವಿರ ವರ ಮಹಾರಥರು ೨೪ <br /><br />ಎಲೆಲೆ ಸಂಶಪ್ತಕರ ಭಾರಿಯ <br />ಬಲ ಮುರಿದು ಬರುತಿದೆ ವಿಘಾತಿಗೆ <br />ನಿಲುವರಿಲ್ಲಾ ಸೂರೆವೋಯಿತು ರಾಯನಭಿಮಾನ <br />ಜಲಧಿ ಬರುತುದು ರಾಜ್ಯಕಾರ್ಯಕೆ <br />ನಿಲುವಡಿದು ಹೊತ್ತೆನುತ ಮಂತ್ರಿಗ<br />ಳುಲಿಯೆ ಕೌರವರಾಯ ಕಂಡನು ಪಾರ್ಥನುರವಣೆಯ ೨೫<br /><br />ಕರವ ನೆಗಹಿದನಕಟ ಹೋಹೋ<br />ಬಿರುದರಂಜದಿರಂಜದಿರಿ ನಿ<br />ಮ್ಮರಿಭಟಗೆ ನಾಲ್ಕಿಲ್ಲ ಕೈಕಣ್ಣಿಲ್ಲ ನೊಸಲಿನಲಿ<br />ದೊರೆಯ ಕೈಯನು ಕಂಡ ಬಳಿಕೋ<br />ಸರಿಸಿರೈ ಪರಿವಾರ ದೂರದ <br />ಲಿರಿ ವೃಥಾ ಭಯವೇಕೆನುತ ಕುರುರಾಯನನುವಾದ ೨೬<br /><br />ಕೂಡೆ ಗರಿಗಟ್ಟಿತು ಚತುರ್ಬಲ<br />ಜೋಡು ಮಾಡಿತು ರಾಯನಿದಿರಲಿ<br />ಹೇಡಿ ಕಲಿಯಹರೆಂಬರಿವದಿರು ಹೇವಮಾರಿಗಳೆ<br />ಜಾಡಿಸುವ ಝಲ್ಲರಿಯ ಮೋರೆಗೆ <br />ನೀಡಿ ಮರುಳುವ ಸೀಗುರಿಯ ದಳ <br />ವೇಡಿಸಿತು ಕಲ್ಪಾಂತ ರಂಜಿತ ಮೇಘಡಂಬರವ ೨೭<br /><br />ಸರಕಟಿಸಿ ದಳ ಸರ್ವಲಗ್ಗೆಯ <br />ಲುರವಣಿಸೆ ಯಮಸೂನು ಕಂಡನು<br />ನರನ ತೆಗೆತೆಗೆ ಇಂದಿನಾವಹ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆನುತ<br />ಅರಸ ನಡೆದನು ರಾಜ ಮೋಹರ <br />ಹೊರಳಿಗಟ್ಟಿತು ಪ್ರಳಯ ಸಮರ<br />ಸ್ಪುರಿತ ಬಹಳಾರ್ಣವದ ಲಹರಿಯ ಲಳಿಯ ಲಗ್ಗೆಯಲಿ ೨೮<br /><br />ಎರಡು ದಳ ಗಂಟಿಕ್ಕಿದುದು ನೆಲ<br />ಬಿರಿಯೆ ಬೆರಸಿತು ಹೊಯ್ದರುರುಳುವ<br />ಶಿರದ ಬೀಳುವ ಭಟರ ಮೆದೆಗೆಡೆವಾನೆ ಕುದುರೆಗಳ<br />ಪರಿವಿಡಿಯದಂತಿರಲಿ ದೊರೆದೊರೆ<br />ಯುರವಣಿಸಿ ಹಳಚಿದರು ಪಾಂಡವ<br />ರರಸ ಕೌರವರರಸರೆಚ್ಚಾಡಿದರು ಮೂದಲಿಸಿ ೨೯<br /><br />ಅರಸರಿವರೇ ಶಿವಶಿವಾ ನಿ<br />ಷ್ಕರುಣರೈ ನೀವೆಮ್ಮವೊಲು ಮೊನೆ<br />ಸರಳು ಮಾನ್ಯರನರಿವವೇ ನೀವೇಕೆ ರಣವೇಕೆ<br />ಒರಟರರ್ಜುನ ಭೀಮರತಿ ನಿ<br />ಷ್ಠುರರು ನಾವಡಿಮೇಲಹೆವು ನೀವ್<br />ಮರಳಿ ಬಿಜಯಂಗೈವುದೆಂದನು ಕೌರವರರಾಯ ೩೦ <br /><br />ಕೋಲ ಬಲುಹುಂಟಾಗೆ ನಾಲಗೆ<br />ಹೋಲ ನುಡಿಯದು ಹೊಲ್ಲದೇನಿದು<br />ಖೂಳ ಕಟಕಿಯ ಮಾತು ಬೇಡಂಬಿನಲಿ ಮಾತಾಡು<br />ಆಳುತನಕಾಭರಣವೇ ಮಾ<br />ತಾಳಿತನ ಕೈದೋರದಹಿತನ <br />ಮೇಲಣೇರಿನ ಬಾಯ ಸುಭಟರ ಹೊಗಳಬೇಡೆಂದ ೩೧<br /><br />ಖರೆಯರಲ್ಲಾ ನೀವು ಕೊಂತಿಯ<br />ವರ ಕುಮಾರರು ನಿಮ್ಮೊಡನೆ ಸಂ<br />ಗರಕೆ ಸರಿಸರೆ ನಾವು ಸಂತೈಸಾದಡೆಂದೆಸಲು<br />ಸರಳು ಗಹನವ ಹೊದಿಸಿದವು ಹೂಂ<br />ಕರಿಸಿದವು ಹರೆಗಡಿದವರಿಮೋ<br />ಹರವ ಮುರಿದವು ಮುಸುಕಿದವು ಮೋದಿದವು ರಿಪುಭಟರ ೩೨<br /><br />ಎಚ್ಚನೆಂಟಂಬಿನಲಿ ಕೌರವ <br />ನೆಚ್ಚ ಬಾಣವ ಕಡಿದು ನೂರರ<br />ಲೆಚ್ಚನೀತನ ರಥವನದ ಪರಿಹರಿಸಿ ಕುರುರಾಯ<br />ಎಚ್ಚನರಸನನಾ ಶರವ ಕಡಿ<br />ದೆಚ್ಚನವನಿಪನುಭಯರಾಯರ<br />ನಿಚ್ಚಟಕೆ ಮಝಪೂತುರೆಂದುದು ಮೇಲೆ ಸುರಕಟಕ ೩೩<br /><br />ದ್ಯುಮಣಿ ಪಡುವಣ ಕಡಲ ಸಾರುವ <br />ಸಮಯವಾಯಿತ್ತುಭಯರಾಯರ<br />ಸಮರ ಸೌರಂಭಾತಿಶಯವಿಮ್ಮಡಿಸಿತಡಿಗಡಿಗೆ<br />ಆಮಿತ ರೋಷ ವಿಧೂತ ಪಾಣಿ<br />ಭ್ರಮಿತ ಶರತತಿ ವಿಸ್ಫುಲಿಂಗ<br />ಭ್ರಮಿತ ಭುವನತ್ರಯರು ಕಾದಿದರರಸ ಕೇಳೆಂದ ೩೪<br /><br />ಗೆಲುವು ನಮಗಾಯ್ತೆಂದು ಕೌರವ<br />ರುಲಿದರೆಮಗಗ್ಗಳಿಕೆಯೆಂದವ<br />ರುಲಿವುತಿರ್ದರು ಕಾದಿದರು ಸಮಜೋಳಿ ಜೋಕೆಯಲಿ<br />ಬಳಿಕ ಯಮನಂದನನ ಕೈ ವೆ<br />ಗ್ಗಳಿಸಿ ತಾಗಿತು ನಿನ್ನ ತನುಜನ<br />ಬಿಲು ಸರಳು ರಥ ಸೂತ ವಾಜಿಗಳೊರಗಿದವು ಧರೆಗೆ ೩೫<br /><br />ಸೆಳೆದು ಹಿರಿಯುಬ್ಬಣವನವನಿಪ<br />ಕೆಲಕೆ ಚಿಗಿದನು ಹಾ ಮಹಾದೇ<br />ವೆಲೆಲೆ ದೊರೆ ದೊರೆ ಹಗೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದೆನೆನುತ ಬಲ ಬೆದರೆ<br />ಬಿಲುದುಡುಕಿ ಕೃತವರ್ಮ ಕೃಪ ಸೌ<br />ಬಲ ಕೃಪಾನುಜ ಶಲ್ಯ ಗುರುಸುತ <br />ದಳಪತಿಗಳೇರಿದರು ರಾಯನ ಸುತ್ತುವಳಯದಲಿ ೨೬<br /><br />ದೊರೆಗೆ ಬಿದ್ದುದು ಭಾರಿಯಾವಹ <br />ವರರೆ ಬರಹೇಳೆನುತ ಕವಿದುದು<br />ಸರಳ ಹೊದೆಗಳ ಕೆದರಿ ಸಾತ್ಯಕಿ ಭೀಮ ಕೈಕೆಯರು<br />ಬಿರುದ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನ ಮಾದ್ರೇ<br />ಯರು ಶಿಖಂಡಿ ಯುಯುತ್ಸು ಸೃಂಜಯ<br />ತರಳ ಪಂಚದ್ರೌಪದೇಯರು ಮುತ್ತಿದರು ನೃಪನ ೩೭<br /><br />ಬಳಿಕ ಸಂಕುಳ ಸಮರವತಿ ವೆ<br />ಗ್ಗಳಿಸಿತದನೇನೆಂಬೆನಂಬುಧಿ<br />ಗಿಳಿದನಂಬುಜಮಿತ್ರ ಬೆನ್ನಲಿ ತಿಮಿರ ಬಳಿಸಲಿಸೆ<br />ಗೆಲಿದು ಹೋಗದಿರೆಂದು ಕೌರವ<br />ನಳವಿಗೊಟ್ಟನು ಮತ್ತೆ ಧರ್ಮಜ <br />ಬಿಲುದಿರುವ ನೇವರಿಸಿ ನಿಂದನು ಸಮರಕನುವಾಗಿ ೩೮<br /><br />ರಾಯರಿಬ್ಬರ ಮನದ ತಿಮಿರದ<br />ತಾಯಿಮನೆಯೆಂಬವೊಲು ತಾ ಪೂ<br />ರಾಯದಲಿ ನುಂಗಿದುದು ಕತ್ತಲೆ ನಿಮಿಷದಲಿ ಜಗವ<br />ರಾಯ ಮೋಹರ ತೆಗೆದವೆರಡು ವಿ<br />ಡಾಯಿಯಲಿ ಬಹುವಿಧದ ವಾದ್ಯ ನ<br />ವಾಯಿ ಮಿಗೆ ನಲವಿನಲಿ ಬಂದರು ಪಾಳೆಯಂಗಳಿಗೆ ೩೯<br /><br />(ಸಂಗ್ರಹ: ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/742145181089395829-4052332390269171331?l=gaduginabharata.blogspot.com' alt='' /></div>gadugina bharatahttp://www.blogger.com/profile/02375893271038104314noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-742145181089395829.post-81925286441876668232010-05-12T00:27:00.000+05:302010-05-12T00:28:36.794+05:30ಸೂ : ರಣಭಯಂಕರನಹಿತ ಸುಭಟರ<br />ಹಣಿದವನು ಹೊಯ್ದಾಡಿ ಸಾತ್ಯಕಿ<br />ಕೆಣಕಿದನು ಕಲಕಿದನು ಕುರುಸೇನಾ ಮಹಾರ್ಣವವ<br /><br />ಬೀಳಲಗ್ಗದ ಕ್ಷೇಮಧೂರ್ತಿ ನೃ<br />ಪಾಲಕನ ಪರಿವಾರ ರೋಷ ಕ<br />ರಾಳ ಶಿಖಿಪರಿತಪ್ತ ಕಂಪಿತ ಖಡ್ಗದೊಗ್ಗಿನಲಿ<br />ಆಳಿದನ ಮರಣದಲಿ ಹಿಂದಣ <br />ಕೂಳಿನಾಸೆಯ ಕುನ್ನಿಗಳಿರೆನು <br />ತಾಳು ಕವಿದುದು ಭೀಮ ಫಡ ಫಡ ನಿಲ್ಲು ನಿಲ್ಲೆನುತ ೧<br /><br />ಕಳೆದು ಮೂದಲಿಸಿದರೆ ಹುಲ್ಲೆಯ <br />ಮರಿಗಳಿಗೆ ಖತಿಗೊಂಬುದೇ ಮದ<br />ಕರಿ ಕರೂಪದ ಕೊಬ್ಬಿನವದಿರು ಹಿಂದೆ ಹತ್ತಿದರೆ<br />ಮರಳಬಲ್ಲನೆ ಭೀಮನಿವರ<br />ಬ್ಬರಿಸಿ ಕವಿದರು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ <br />ತುರಗ ಸರಿಸದಲೇರಿದವು ಪಡಿಮುಖದ ಬಲ ಬೆದರೆ ೨<br /><br />ರಾವುತೋ ಎನಿತೊಂದು ಹಂತಿಯ <br />ಸಾವಿನಾತಗಳೇರಿದರು ಪರಿ<br />ಧಾವನೋದ್ಗತ ಧೂಳಿ ಮುಸುಕಿತು ತರಣಿ ಮಂಡಲವ<br />ಆ ವೃಕೋದರ ಗತಿಯ ಕಂಡನು <br />ರಾವುತರ ದೃಢವಾಘೆ ವಾಘೆಯ <br />ಲಾವಣಿಗೆ ಲೇಸೆನುತ ಸಾತ್ಯಕಿ ತುಡುಕಿದನು ಧನುವ ೩<br /><br />ಅರರೆ ರಾವುತು ಜಾಗು ಸ್ವಾಮಿಯ <br />ಹರಿಬಕೋಸುಗ ಹಗೆಯ ಹೊಯ್ದಿರಿ <br />ಬಿರುದರಹುದೋ ಎನುತ ಮೀರುವ ಹಯವ ಮುರಿಯೆಸುತ<br />ಸರಳನೊಂದನೆ ತೊಡಚಿ ತುರಗದ <br />ಕೊರಳ ವಾಘೆಯ ಕರವ ರಾವ್ತರ <br />ಶಿರನೆಚ್ಚನು ಕೊಂದನೀಪರಿ ಹತ್ತು ಸಾವಿರವ ೪<br /><br />ಬಿದ್ದವಗಣಿತ ತುರಗ ದಳ ಕೈ<br />ಮುದ್ದೆಗೊಂಡನು ಕಾಲನಸುವಿಡಿ<br />ದಿದ್ದವರ ನಾ ಕಾಣೆ ತೊಡಕಿದ ವೈರಿ ಬಲದೊಳಗೆ <br />ಹದ್ದು ಕಾಗೆಗೆ ನಿನ್ನವರು ಸಾ<br />ಲಿದ್ದು ಬೋನವ ಸವಸಿದರು ಬಲ<br />ವಿದ್ದು ಮಾಡುವುದೇನು ನಿಮಗಿನ್ನರಸ ಕೇಳೆಂದ ೫<br /><br />ಥಟ್ಟು ಮುರಿದುದು ಕೊಂಡ ನೆಲವನು<br />ಬಿಟ್ಟು ಹಿಂಗಿತು ನಮ್ಮ ಬಲ ಮೈ<br />ಬಿಟ್ಟು ತಲೆದೋರಿದನು ಸಾತ್ಯಕಿ ದೊರೆಗಳಿದಿರಿನಲಿ<br />ದಿಟ್ಟನಾರಿವನೀಸು ಮುಷ್ಟಾ<br />ಮುಷ್ಟಿಯಲಿ ಬಂದವನೆನುತ ಜಗ<br />ಜಟ್ಟಿಗಳು ವಿಂದಾನುವಿಂದರು ನಿಂದರಿದಿರಿನಲಿ ೬<br /><br />ಕವಿದುದಿವದಿರ ಸೇನೆ ಸಾತ್ಯಕಿ<br />ಹವಣನರಿಯದೆ ಹೊಕ್ಕು ಸಿಕ್ಕಿದ<br />ನವರೊಳಗೆ ಕಟ್ಟಿದವು ಸುತ್ತಲು ಸಾವಿರಾನೆಗಳು<br />ನವ ಸಹಸ್ರ ತುರಂಗ ಕಾಲಾ <br />ಳವಗಡಿಸಿತೈವತ್ತು ಸಾವಿರ <br />ವವನಿತಳ ನುಗ್ಗಾಯ್ತು ಪದಘಟ್ಟಣೆಯ ಘಲ್ಲಣೆಗೆ ೭<br /><br />ಕೆಣಕಿದರೆ ಭುಗಿಲೆಂದುದೀತನ <br />ರಣ ಪರಾಕ್ರಮವಹ್ನಿ ಕರಡದ<br />ಬಣಬೆ ಸಿಕ್ಕಿತು ಕಾಳುಗಿಚ್ಚಿನ ಬಾಯ ಬಗರಗೆಗೆ<br />ಕಣೆಯ ಕಾಣೆನು ಸುತ್ತಲೊಟ್ಟುವ<br />ಹೆಣನ ಕಂಡೆನಿದಾವ ಬಾಳೆಯ <br />ಹಣೆದವೋ ನಿನ್ನಾಳು ಕುದುರೆಯನರಿಯೆ ನಾನೆಂದ ೮<br /><br />ದೊರೆಗಳವದಿರು ತಮ್ಮ ಬಲ ಸಂ<br />ವರಣೆ ನೆಗ್ಗಿದ ಹೇವದಲಿ ಹೊಡ<br />ಕರಸಿ ಹೊಕ್ಕರು ಹೂಳಿದರು ಸಾತ್ಯಕಿಯನಂಬಿನಲಿ<br />ಸರಳ ಬರವೊಳ್ಳಿತು ಮಹಾ ದೇ<br />ವರಸು ಮಕ್ಕಳಲೇ ವಿರೋಧವೆ<br />ಹರಹರತಿಸಾಹಸಿಕರಹುದಹುದೆನುತ ತೆಗೆದೆಚ್ಚ ೯<br /><br />ಏನನೆಂಬೆನು ಮೊದಲ ಲಗ್ಗೆಯ <br />ಲಾ ನಿಶಿತಶರ ದೈತ್ಯಭಟ ವಿಂ<br />ದಾನುವಿಂದರ ಜೀವ ಧುಮ್ಮಿಕ್ಕಿದುದು ಜವಪುರಿಗೆ<br />ಚೀನ ಭೋಟ ಕರೂಷ ಖರ್ಪರ <br />ಸೂನು ಜೋನೆಗ ತುರಕ ಬರ್ಬರ <br />ಸೇನೆ ತಾಗಿತು ತಾಗಿದಾಗಳೆ ನೀಗಿದುದು ತಲೆಯ ೧೦<br /><br />ಮುರಿದುದಿದು ನಮ್ಮವರು ಸಾತ್ಯಕಿ <br />ಯುರುಬೆಗಾನುವರಿಲ್ಲ ದೊರೆ ಕೈ<br />ಮರೆದನೋ ಕಾಳಾಯ್ತೆನುತ ಕುರುಸೇನೆ ಕಳವಳಿಸೆ<br />ಜರೆದು ಮೂದಲಿಸಿದನು ಮಾದ್ರೇ<br />ಶ್ವರನ ದುಶ್ಯಾಸನನ ಸೌಬಲ <br />ಗುರುಜ ಕೃತವರ್ಮಾದಿ ಪರಿವಾರವನು ಕಲಿಕರ್ಣ ೧೧<br /><br />ಪೂತು ಮಝ ದಳಪತಿಯ ಚಿತ್ತದ <br />ಖಾತಿ ಕೊಬ್ಬಿತು ನಮ್ಮ ಭುಜ ಬಲ<br />ವೇತಕಿದು ಬಳಿಕೇನು ಸಾತ್ಯಕಿ ಸರಸವೇ ತಮಗೆ<br />ಭೂತನಾಥನ ಕಡುಹ ತಡೆವಭಿ <br />ಜಾತರಲ್ಲಾ ತಾವೆನುತ ನಿಜ<br />ಸೂತರನು ಬೋಳೈಸಿ ನೂಕಿತು ಗುರುಸುತಾದಿಗಳು ೧೨<br /><br />ಮುರಿದ ಬಲ ಗರಿಗಟ್ಟಿತೊಗ್ಗಿನ<br />ಲೊರಲಿದವು ನಿಸ್ಸಾಳ ಕಹಳೆಯ <br />ಬಿರುಸರದ ಬಹುವಿಧದ ವಾದ್ಯಧ್ವನಿಯ ಕಳಕಳದ <br />ತುರುಗಿ ತೂಳುವ ಸಿಂಧ ಸೆಳೆ ಮಡ <br />ಲಿರಿವ ಝಲ್ಲರಿ ಪಲ್ಲವದ ನಿಡು <br />ದೆರೆಯ ಧವಳಚ್ಛತ್ರ ಚಮರದೊಳೊದಗಿತತಿರಥರು ೧೩ <br /><br />ಮುಂಕಣಿಯಲಿಟ್ಟಣಿಸಿದರು ಭಾ<br />ರಂಕದಾಳುಗಳೆಂಟು ಸಾವಿರ <br />ಬಿಂಕದತಿರಥರೆಂಟು ಕೋಟಿ ತುರಂಗ ಪಾಯದಳ<br />ಶಂಕಿಸುವನೇ ಬಳಿಕ ಯದುಕುಲ<br />ದಂಕಕಾರನು ನಿಂದನನಿಬರಿ<br />ಗಂಕ ಝಂಕೆಯನೇನನೆಂಬೆನು ಸಾತ್ಯಕಿಯ ಮನದ ೧೪<br /><br />ಭಾರಿಯಾಹವವಾಯ್ತು ಖಿಳದಳ<br />ಭಾರ ಬಿದ್ದುದು ಸಾತ್ಯಕಿಯ ಸುರ <br />ನಾರಿಯರ ತೋಳಿನಲಿ ಕಾಬುದು ನೆಲನ ರಿಣ ಹರಿದು<br />ಹೋರಿದರೆ ಹುರುಳಿಲ್ಲೆನುತ ಪರಿ<br />ವಾರವೊರಲಿತು ಪಾಂಡ್ಯ ಕೈಕೆಯ <br />ಕೇರಳರ ಹಿಂದಿಕ್ಕಿ ಪಡಿಬಲವಾದನಾ ಭೀಮ ೧೫<br /><br />ಮುಂದೆ ಹರಿದರು ಪಾಂಡು ತನಯರ <br />ನಂದನರು ತಾವೈವರೀತನ <br />ಹಿಂದುಳುಹಿ ಹಿಂಡಿದರು ಹೇರಾಳದ ಚತುರ್ಬಲವ<br />ಕೊಂದರಗ್ಗದ ಚಿತ್ರಸೇನನ <br />ಬಂದ ಹರಿಬದ ಚಿತ್ರನನು ಗುರು<br />ನಂದನನು ಬಳಿಕವರ ಬೆದರಿಸಿ ನೂಕಿದನು ರಥವ ೧೬<br /><br />ಹೆರತೆಗೆದು ಕೆಲಸಾರಿ ಮಕ್ಕಳು<br />ಮರಿಗಳಿಗೆ ರಣವೇಕೆ ಪಾಂಡವ <br />ರುರುವ ಸಂತತಿ ನೀವಕಟ ಎನುತವರನೊಡಹಾಯ್ಸಿ<br />ಇರಿವ ಭಟನಹೆ ಯಾದವರ ಬಡ<br />ಕರುವೆ ಬಾ ಬಾ ಎಂದು ಚಿಟಿಕಿಸಿ <br />ಕರೆದು ಗುರುಸುತ ಸಾತ್ಯಕಿಯ ತಾಗಿದನು ನಗೆಮಾಡಿ ೧೭<br /><br />ಸಾರು ನೀ ಸಾರೆಲವೊ ಭೀಮನ <br />ತೋರಗರುಳಿನ ದಂಡೆಯನು ಕೈ<br />ಯಾರೆ ಮಾರಿಗೆ ಮುಡಿಸುವೆನು ಫಡ ಭೀಮ ನಿಲ್ಲೆನುತ<br />ಆರಿದನು ಜಗ ನಡುಗಲಾ ಜಂ<br />ಭಾರಿ ಜವಗೆಡೆ ಬೊಬ್ಬಿರಿದನಾ<br />ಭಾರತದ ಭಾರಣೆಯಲೈದಿದನನಿಲ ನಂದನನ ೧೮<br /><br />ಗುರುತನೂಜ ಕಣಾ ವಿರೋಧಿ<br />ಸ್ಮರಕಪರ್ದಿ ಕಣಾ ವೃಕೋದರ <br />ಕರಿ ಮೃಗೇಂದ್ರ ಕಣಾ ಕಣಾಳಿಯ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳೆನುತ<br />ಸರಳನೆಚ್ಚನು ಸರಳನಾ ಬಳಿ <br />ಸರಳು ಮುಂಚಿದುದಾ ಸರಳ ಬಳಿ<br />ಸರಳು ಮುಂಚಿದುದಾವ ಕೈಚಳಕವೊ ಶಿವಾ ಎಂದ ೧೯<br /><br />ತಿರುಗಿ ನಿಂದನು ಪವನಸುತನೆಲೆ<br />ಗುರುಜ ನಿನ್ನಗ್ಗಳಿಕೆಗಳ ಜಗ <br />ವರಿಯದೇ ಫಡ ಭಟ್ಟನಾದೈ ನಿನಗೆ ನೀನೆನುತ <br />ಸರಳ ಬಳಿಸರಳುಗಳನಾ ಲಘು <br />ತರದ ಲೆಕ್ಕದಲೆಸೆವ ವಿವರದ <br />ಪರಿವಿಡಿಯ ವೇಗಾಯ್ಲತನವನು ತೋರಿದನು ಭೀಮ ೨೦<br /><br />ಜಾಗು ಮಝರೇ ಭೀಮ ಬಲುಗೈ<br />ಲಾಗು ಮರೆಯದಲಾ ಶರೌಘ<br />ತ್ಯಾಗದಸ್ತ್ರ ಪ್ರವರ ಬಂಧವ ಮತ್ತೆ ನೋಡೆನುತ<br />ಆ ಗಗನವಿದು ಧರಣಿಯಿದು ದಿ<br />ಗ್ಬಾಗವೆಲ್ಲಿಯದೆಂಬ ವಿವರವ<br />ನಾಗಳರಿಯೆನು ದ್ರೋಣನಂದನನೆಚ್ಚನನಿಲಜನ ೨೧ <br /><br />ಎಲೆಲೆ ಹಾರುವನೇಕೆ ಹರಿಮೇ<br />ಖಳೆಯ ಕೇಳಿಕೆಯೇಕೆ ಪಡಿಮ<br />ದ್ದಳೆಯಬಡಿಕರ ಬಿಂಕ ಮೇಳವವಿಲ್ಲಲಾ ನಿನಗೆ<br />ಹೊಲುಬುಗೆಡುವನೆ ಭೀಮನೀ ಸರ<br />ಳೊಳಗೆ ಹುಸಿಯೇಕೆನುತ ಬಾಣಾ <br />ವಳಿಯ ನಿಮಿಷಕೆ ಕಡಿದು ಗುರುಜನನೆಚ್ಚನಾ ಭೀಮ ೨೨<br /><br />ರಥದ ಮೇಲಂಬುಗಳು ರಿಪು ಸಾ<br />ರಥಿಯ ಮೈಯಲಿ ಘಾಯ ತುರಗ<br />ವ್ಯಥೆಯನೇವೇಳುವೆನು ಟೆಕ್ಕೆಯವೈದೆ ಬಾಣಮಯ<br />ಶಿಥಿಲವಾದುವು ಗಾಲಿಗಳು ಬಳಿ<br />ರಥಿಕರೀತನ ಬಿಟ್ಟು ಹಾಯ್ದರು <br />ಪೃಥುಳಬಲನೈ ಭೀಮನೆಚ್ಚನು ಗುರುತನೂಭವನ ೨೩<br /><br />ನೊಗವನೀಡಾಡಿದನು ಕುದುರೆಗ<br />ಳೊಗಡಿಸಲು ರಕುತವನು ಸಾರಥಿ<br />ಬಿಗಿದ ಹಿಳುಕುಗಳೌಕಿದವು ತೇರಿನಲಿ ಸಿಂಧದಲಿ<br />ಒಗುವ ನೆತ್ತರ ಸುರಿವ ಬಾಣದ <br />ನುಗುತೆಗಂಡಿಯ ಮೆಯ್ಯ ಭೀಮನ <br />ಬೆಗಡು ಮೊಳೆತುದು ಗುರುತನೂಭವನೆಚ್ಚನನಿಲಜನ ೨೪<br /><br />ಈತನೆಚ್ಚನು ಮತ್ತೆ ಶರ ಸಂ<br />ಘಾತವೋ ಗುರುಸುತನ ತನುವೋ<br />ಪೂತ ಮುತ್ತವೊ ತಳಿತೆಸೆವ ಕೆಂದಾವರೆಯ ಬನವೊ<br />ಭೀತಿ ಬಿಗಿದುದು ದಿಟ್ಟತನದನು<br />ಧಾತುಗೆಟ್ಟುದು ನೋಡಿ ಕಂಗಳು<br />ಸೋತು ಮರಳಿದನಿತ್ತಲಶ್ವತ್ಥಾಮ ಮೈಮರೆದ ೨೫<br /><br />ನನೆದ ಜಾಜಿನ ಗಿರಿಯೊ ಭೀಮನ<br />ತನುವೊ ಖಂಡಿತ ರಕ್ತಚಂದನ <br />ಬನವೊ ರಥವೋ ತಳಿತಶೋಕೆಯ ಮರನೊ ಸಾರಥಿಯೊ<br />ಮನ ಹಣುಗಿ ತುಟಿಯೊಣಗಿ ನೋಟದ <br />ಮೊನೆ ಮುರಿದು ಝೋಂಪಿಸುತ ಮುಂದಣಿ<br />ಗೊನೆದು ಬಿದ್ದನು ಭೀಮ ಪಾಂಡವ ಸೇನೆ ಕಳವಳಿಸೆ ೨೬ <br /><br />ಅಹಹ ವೈರಿಗೆ ಧರೆಗೆ ಪಾಣಿ <br />ಗ್ರಹಣವಾಯಿತೆ ಪಾಂಡುಸುತರಿಗೆ<br />ಬಹ ವಿಪತ್ತುಗಳೊಳಗಿದೊಂದೇ ಕಳಶವಾದುದಲ<br />ಅಹಿತರಿಗೆ ಗೆಲುವಾಯ್ತು ನಮಗಿ <br />ಲ್ಲಿಹುದು ಮತವಲ್ಲೆನುತ ಸಾರಥಿ<br />ಸಹಸಿಗನ ಸಂತೈಸಿ ತಂದನು ರಾಜಮಂದಿರಕೆ ೨೭<br /><br />ತಂದೆಯಳಿದಾ ಹೊತ್ತು ಹಗೆಯನು<br />ಕೊಂದು ಸಾಯದೆ ದೇಹ ಮೋಹಕೆ<br />ನಿಂದು ನೀ ನಿಶ್ಶಂಕನಾದೈ ವೈರಿಶರಹತಿಗೆ<br />ಎಂದು ಸಾರಥಿ ಶೋಕಿಸುತ ಗುರು<br />ನಂದನನ ಕೊಂಡೊಯ್ದನಿತ್ತಲು <br />ಸಂದಣಿಸಿತತಿರಥರು ಸೌಬಲ ಶಲ್ಯ ಮೊದಲಾಗಿ ೨೮<br /><br />ದೊರೆಗಳಿಬ್ಬರ ಸೋಲವನು ವಿ<br />ಸ್ತರಿಸಿ ಹೊಕ್ಕದು ಮತ್ತೆ ಮಾದ್ರೇ<br />ಶ್ವರ ಶಕುನಿ ಕೃತವರ್ಮ ಕೃಪ ದುಶ್ಯಾಸನಾದಿಗಳು<br />ಅರಿಬಲದಲಾ ದ್ರೌಪದೇಯರು <br />ಹರಿಯನುಜ ಮಾದ್ರೇಯ ಕೈಕೆಯ<br />ವರಯುಧಾಮನ್ಯೂತ್ತಮೌಂಜಸ ಪಾಂಡ್ಯ ಸೃಂಜಯರು ೨೯<br /><br />ಬಲಿದುದಾಹವ ಮತ್ತೆ ಚಾತು<br />ರ್ಬಲ ಛಡಾಳಿಸಿ ಕಾದುತಿರ್ದುದು<br />ಮುಳಿದು ಶಲ್ಯನ ಕೊಡೆ ಪಂಚದ್ರೌಪದೀಸುತರು<br />ಅಳವಿಗೊಟ್ಟಿರಿಯಕಟಕಟ ಮ<br />ಕ್ಕಳಿರ ನಿಮಗೇಕಿದು ಯುಧಿಷ್ಠಿರ <br />ಫಲುಗುಣರ ಬರಹೇಳಿರೆನುತೆಚ್ಚನು (ಪಾ: ಬರಹೇಳೆನುತಲೆಚ್ಚನು) ಮಹಾಸ್ತ್ರದಲಿ ೩೦<br /><br />ಎಚ್ಚನಿವನಿವನೊಡನೆ ಬಾಣವ<br />ಕೊಚ್ಚಿದರು ಕೊಡಹಿದರು ಶರದಲಿ<br />ಚುಚ್ಚಿದನು ಜೀಕುಳಿಯ ಬಿಟ್ಟನು ನೆತ್ತರನು ನೆಲಕೆ<br />ಬೆಚ್ಚಿದವು ರಥವಾಜಿ ಹತ್ತಿಗೆ<br />ಬಿಚ್ಚಿ ರಥ ನುಗ್ಗಾಯ್ತು ಶೌರ್ಯದ<br />ಕೆಚ್ಚು ಮುರಿದುದು ಹಿಂಗಿದರು ಪಾಂಡವಕುಮಾರಕರು ೩೧ <br /><br />(ಸಂಗ್ರಹ : ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/742145181089395829-8192528644187666823?l=gaduginabharata.blogspot.com' alt='' /></div>gadugina bharatahttp://www.blogger.com/profile/02375893271038104314noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-742145181089395829.post-41605625817821458532010-05-11T00:40:00.001+05:302010-05-11T00:41:59.062+05:30ಸೂ. ರಾಯದಳ ಸಲೆ ಸವೆಯೆ ಸಮರದ<br />ನಾಯಕರು ನೆರೆ ಮುರಿಯಲಾ ದ್ವೈ<br />ಪಾಯನ ಸರೋವರವ ಹೊಕ್ಕನು ಕೌರವರ ರಾಯ<br /><br />ಕೇಳು ಜನಮೇಜಯ ಧರಿತ್ರೀ<br />ಪಾಲ ಕುರುಪತಿ ಹೆಗಲ ಗದೆಯಲಿ<br />ಕಾಲುನಡೆಯಲಿ ಹಾಯ್ದನೇಕಾಂಗದಲಿ ಕಳನೊಳಗೆ<br />ಆಳ ಕಾಣೆನು ಛತ್ರ ಚಮರದ<br />ವೀಳೆಯದ ವಿಸ್ತಾರವಿಭವವ<br />ಬೀಳುಕೊಟ್ಟನು ನಡೆದನಿಂದ್ರ ದಿಶಾಭಿಮುಖವಾಗಿ ೧<br /><br />ಅಕಟ ನಮ್ಮಯ ಪೂರ್ವರಾಜ<br />ಪ್ರಕರಕೀ ವಿಧಿಯಾಯ್ತಲಾ ಕಂ<br />ಟಕನಲಾ ಧರ್ಮಪ್ರಭಾವಕೆ ಕೌರವೇಶ್ವರನು<br />ಶಕುನಿಮತ ವಿಷಬೀಜವೇ ಬಾ<br />ಧಕವ ತಂದುದಲಾ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ<br />ಸಕಲ ಬಲ ಪರಿಶೇಷವೇನೆಂದರಸ ಬೆಸೆಗೊಂಡ ೨<br /><br />ಧರಣಿಪತಿ ಕೇಳ್ ಧರ್ಮಜನ ಮೋ<br />ಹರದೊಳುಳಿದುದು ತೇರು ಸಾವಿರ<br />ವೆರಡು ಗಜವೇಳ್ನೂರು ಮಿಕ್ಕುದು ಲಕ್ಕ ಪಾಯದಳ<br />ತುರಗ ಸಾವಿರವೈದು ಸಾತ್ಯಕಿ<br />ವರ ಯುಧಾಮನ್ಯೂತ್ತಮೌಂಜಸ<br />ರುರು ಶಿಖಂಡಿ ದ್ರುಪದಸೂನು ದ್ರೌಪದೀಸುತರು ೩<br /><br />ಆ ಸುಯೋಧನ ಸೇನೆಯಲಿ ಧರ<br />ಣೀಶ ಕೃಪ ಕೃತವರ್ಮ ಗುರುಸುತ<br />ರೈಸುಬಲದಲಿ ನಾಲ್ವರುಳಿದರು ಹೇಳಲೇನದನು<br />ಏಸು ಬಲವೆನಿತೈಶ್ವರಿಯವಿ<br />ದ್ದೇಸು ಭಟರಿನಿತಗ್ಗಳೆಯರಿ<br />ದ್ದೇಸರಲಿ ಫಲವೇನು ದೈವವಿಹೀನರಿವರೆಂದ ೪<br /><br />ಇತ್ತಲೀ ಸಂಜಯನ ತಂದುದು<br />ಮೃತ್ಯು ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನೀತನ<br />ಕುತ್ತಿ ಕೆಡಹಿದಡಾಗದೇ ಕುರುಡಂಗೆ ರಣರಸವ<br />ಬಿತ್ತರಿಸುವನು ಕೌರವನ ಜಯ<br />ದತ್ತಲೆರಕ ದುರಾತ್ಮನನು ಕೈ<br />ವರ್ತಿಸಾ ಯಮನಗರಿಗೆಂದನು ಸಾತ್ಯಕಿಯ ಕರೆದು ೫<br /><br />ಸೆಳೆದಡಾಯ್ದವ ಸಂಜಯನ ಹೆಡ<br />ತಲೆಗೆ ಹೂಡಿದನರಿವ ಸಮಯಕೆ<br />ಸುಳಿದನಗ್ಗದ ಬಾದರಾಯಣನವನ ಪುಣ್ಯದಲಿ<br />ಎಲೆಲೆ ಸಾತ್ಯಕಿ ಲೇಸುಮಾಡಿದೆ<br />ಖಳನೆ ಸಂಜಯನೆಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯನ<br />ಕೊಲುವುದೇ ನೀನೆನುತ ಕೊಂಡನು ಕೊರಳಡಾಯುಧವ ೬<br /><br />ದೇವ ನಿಮ್ಮಯ ಶಿಷ್ಯನೇ ಪರಿ<br />ಭಾವಿಸೆನು ತಾನರಿದೆನಾದಡೆ<br />ದೇವಕೀಸುತನಾಣೆ ಬಿಟ್ಟೆನು ಸಂಜಯನ ವಧೆಯ<br />ನೀವು ಬಿಜಯಂಗೈವುದೆನೆ ಬದ<br />ರಾವಳೀಮಂದಿರಕೆ ತಿರುಗಿದ<br />ನಾ ವಿಗಡಮುನಿ ಖೇದಕಲುಷಿತ ಸಂಜಯನ ತಿಳುಹಿ ೭<br /><br />ಅರಸ ಕೇಳೈ ಸಂಜಯನು ಬರ<br />ಬರಲು ಕಂಡನು ದೂರದಲಿ ನಿರಿ<br />ಗರುಳ ಕಾಲ್ದೊಡಕುಗಳ ಖಂಡದ ಜಿಗಿಯ ಜಾರುಗಳ<br />ಕರಿಗಳೊಟ್ಟಿಲನೇರಿಳಿದು ಪೈ<br />ಸರಿಸಿ ಮಿದುಳಿನ ಜೋರು ಜೊಂಡಿನ<br />ತೊರಳೆಯಲಿ ದಡದಡಿಸಿ ಜಾರುತ ಬೀಳುತೇಳುವನ ೮<br /><br />ಎಡಹುದಲೆಗಳ ದಾಂಟಿ ರಕುತದ<br />ಮಡುವಿನಲಿ ಗದೆಯೂರಿ ನೆಲೆಗಳ<br />ಪಡೆದು ಕಂಪಿಸಿ ಕುಣಿವ ಮುಂಡವ ಗದೆಯಲಪ್ಪಳಿಸಿ<br />ಅಡಿಗಡಿಗೆ ಹೇರಾನೆಗಳ ಹೇ<br />ರೊಡಲ ಹತ್ತಿಳಿದೇರಿ ಝೊಂಪಿಸಿ<br />ಮಿಡುಕಿ ನಿಲುವನು ಬಳಲಿದೂರ್ಧ್ವಶ್ವಾಸ ಲಹರಿಯಲಿ ೯<br /><br />ಓಡದಿಹ ನರಿ ಹದ್ದು ಕಾಗೆಗೆ<br />ಕೂಡ ಗದೆಯನು ಬೀಸುವನು ಬಿಡೆ<br />ನೋಡುವನು ಹೆಣದಿನಿಹಿಗಳ ಹೇರಾಳ ರಕ್ಕಸರ<br />ತೋಡುಗೈಗಳ ಮಿದುಳ ಬಾಯ್ಗಳ<br />ಬಾಡುಗರುಳಿನ ಚೀತ್ಕೃತಿಯ ತಲೆ<br />ಯೋಡುಗಳ ತನಿರಕುತ ಪಾನದ ಶಾಕಿನೀಜನವ ೧೦<br /><br />ಕಂದ ಪಖ್ಖಲೆಗಳಲಿ ತೀವಿದ<br />ಮಂದ ರಕುತದ ತೋದ ತಲೆಗಳ<br />ತಿಂದು ಬಿಸುಡುವ ನೆಣನ ಕಾರುವ ಬಸೆಯ ಬಾಡಿಸುವ<br />ಸಂದಣಿಸಿ ಹರಿದೇರ ಬಾಯ್ಗಳೊ<br />ಳೊಂದಿ ಬಾಯ್ಗಳನಿಡುವ ಪೂತನಿ<br />ವೃಂದವನು ಕಂಡೋಸರಿಸುವನದೊಂದು ದೆಸೆಗಾಗಿ ೧೧<br /><br />ಕುಣಿವ ಕರಿಗಳ ತಲೆಯ ಮಡುಹಿನ<br />ಲಣೆದು ಹಜ್ಜೆಯನಿಡುತ ಭೂತದ<br />ಹೆಣನ ತೀನಿಗೆ ತವಕಿಸುವ ವೇತಾಳ ಸಂತತಿಯ<br />ರಣದೊಳಗೆ ಕೈಯೂರಿ ಮಿಗೆ ಹಳ<br />ವೆಣನ ಹೊಲಸಿಗೆ ಹೇಸಿ ಹರಿದಡಿಗಡಿಗೆ ಸುಯ್ವವನ ೧೨ <br /><br />ಕಡಿವಡೆದ ಹಕ್ಕರಿಕೆ ರೆಂಚೆಯ<br />ತಡಿಗಳಲಿ ಕುಳ್ಳಿರ್ದು ಮೊಣಕಾ<br />ಲ್ಗಡಿಯ ಗಾಢವ್ರಣದ ನೆಣವಸೆಗೆಸೆರ ಬಳಿಬಳಿದು<br />ಗಡಣ ಹೆಣದರಹುಗಳೊಳಗೆ ಕಾ<br />ಲಿಡುತ ಸೋದಿಸಿ ಮುಂದೆ ಹೆಜ್ಜೆಯ<br />ನಿಡುತ ಪೈಸರವೋಗಿ ಮಾರ್ಗಶ್ರಮಕೆ ಬೆಮರುವನ ೧೩<br /><br />ಕಡಿದ ಕೈದುಗಳೊಟ್ಟಿಲಲಿ ತನಿ<br />ಗೆಡೆದ ಗಾಲಿಯ ಹಾಯ್ಕಿ ಮೆಲ್ಲಡಿ<br />ಯಿಡುತ ಹಜ್ಜೆಯ ನೆಣದ ಕೆಸರಿಗೆ ಛತ್ರಚಮರಿಗಳ<br />ಅಡಸಿ ಹೆಜ್ಜೆಯನಿಡುತ ರಕುತದ<br />ಮಡುವನೆಡಬಲಕಿಕ್ಕಿ ಮೆಲ್ಲನೆ<br />ನಡೆದು ದೈವವ ಬಯ್ದುಬಯ್ದಡಿಗಡಿಗೆ ಸುಯ್ವವನ ೧೪<br /><br />ಭೂತರವ ಭೇತಾಳ ಕಲಹ ವಿ<br />ಭೂತ ಜಂಬುಕ ಘೂಕ ಕಾಕ<br />ರ್ವಾತ ರಭಸಕೆ ಬೆಚ್ಚುವನು ಪಾಂಡವರ ಬಲವೆಂದು<br />ಅತು ಮರಳಿದು ಹಿಂದು ನೋಡಿ ಪ<br />ರೇತ ವಿಭವವಲಾ ಎನುತ ಛಲ<br />ಚೇತನನು ಸಲೆ ಚಂಡಿಯಾದನು ಕಳನ ಚೌಕದಲಿ ೧೫<br /><br />ಹೇಳುವಡೆ ಕುರುಪತಿಯನೇ ನೆರೆ<br />ಹೋಲುವನು ಗದೆ ಹೆಗಲಲದೆ ಮೇ<br />ಲಾಳ ಕಾಣೆನು ಚಮರ ಚಾಹಿಯ ಗಜಹಯಾವಳಿಯ<br />ಹೋಲುವುದು ಜನವೊಬ್ಬರೊಬ್ಬರ<br />ನಾಳೊಳೊಬ್ಬನೊ ಮೇಣು ಕುರು ಭೂ<br />ಪಾಲಕನೊ ನೋಡುವೆನೆನುತ ಸಂಜಯನು ನಡೆತಂದ ೧೬<br /><br />ಬಂದು ಕಂಡನು ರಾಜವನ ಮಾ<br />ಕಂದನನು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ರಾಯನ<br />ಕಂದನನು ದೌರ್ಜನ್ಯವಲ್ಲೀ ವಿಪುಳಕಂದನನು<br />ಮುಂದುವರಿವ ವಿಲೋಚನಾಂಬುಗ <br />ಳಿಂದ ಸೈರಣೆ ಮಿಗದೆ ಸಂಜಯ<br />ನಂದು ದೊಪ್ಪನೆ ಕೆಡೆದು ಹೊರಳಿದನರಸನಂಘ್ರಿಯಲಿ ೧೭<br /><br />ಕಡಲತಡಿ ಪರಿಯಂತ ರಾಯರ<br />ಗಡಣದಲಿ ನೀನೊಬ್ಬನೆಂಬೀ<br />ನುಡಿಗೆ ನಿಶ್ಚಯವೀಗಲಾಯಿತು ತಂದೆ ಕುರುರಾಯ<br />ಬಿಡದೆ ಬಾಗುವ ನೃಪರ ಮಕುಟದೊ<br />ಳಿಡುವ ಕೋಮಲ ಚರಣವಿದರೊಳು<br />ನಡೆಯಲೆಂತೈ ಕಲಿತೆ ಎಂದನು ಸಂಜಯನು ನೃಪನ ೧೮<br /><br />ರಣಮುಖದೊಳೇಕಾದಶಾಕ್ಷೋ<br />ಹಿಣಿಗೆ ಹರಿವಾಯ್ತೇ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ<br />ನುಣಲಿ ಧರೆಯನು ಗೋತ್ರವಧವಿನ್ಯಸ್ತ ಕಿಲ್ಬಿಷವ<br />ಸೆಣಸ ಮಾಡಿದೆ ದೈವದಲಿ ಧಾ<br />ರುಣಿಯ ಹುದುವಿನ ಸಿರಿಗೆ ಸೇರದೆ<br />ಹಣಿದವಾಡಿದೆ ರಾಜವಂಶದ ಕಲ್ಪತರುವನವ ೧೯<br /><br />ಶಶಿರುಚಿಗೆ ಸೈರಿಸದ ಸಿರಿಮುಡಿ<br />ಬಿಸಿಲ ಸೆಕೆಗಾಂತುದೆ ಸುಗಂಧ <br />ಪ್ರಸರಪೂರ್ಣಘ್ರಾಣವೀ ಹಳೆವೆಣನ ಹೊಲಸಿನಲಿ<br />ಉಸುರುದೆಗಹಾಹುದೆ ಸುಗೀತದ<br />ರಸದ ಮಧುವಿಂಗಾಂತ (ಪಾ: ಮಧುವಿಗಾಂತ) ಕಿವಿ ವಾ<br />ಯಸ ಸೃಗಾಲಧ್ವನಿಗೆ ಸೊಗಸಿತೆ ತಂದೆ ಕುರುರಾಯ ೨೦<br /><br />ಲಲಿತ ಮೃದುತರ ಹಂಸತೂಳದ<br />ಲುಳಿತ ಕೋಮಲ ಕಾಯ ಕೈದುಗ<br />ಳೆಲುಗಳೊಟ್ಟಿಲ ಹಾಸಿನಲಿ ಪೈಸರಿಸಿ ಮಲಗಿತಲಾ<br />ಸುಳಿಯೆ ಕೈಗೊಡುವರಸುಗಳ ಕೆಲ<br />ಬಲದ ಪಾಯವಧಾರಿನವರನು<br />ಕಳುಹಿ ಬಂದೈ ಸಾರ್ವಭೌಮರ ಚಿಹ್ನವಿದೆಯೆಂದ ೨೧<br /><br />ಎತ್ತಣೇಕಾದಶ ಚಮೂಪತಿ<br />ಯೆತ್ತಣೀಯೇಕಾಕಿತನ ತಾ<br />ನೆತ್ತ ಗಜಹಯ ರಥ ಸುಖಾಸನದತಿಶಯದ ಸುಳಿವು<br />ಎತ್ತಣೀ ಕೊಳಗುಳದ ಕಾಲ್ನಡೆ<br />ಯೆತ್ತಣಾಹವದಭಿಮುಖತೆ ಬಳಿ<br />ಕೆತ್ತಣಪಜಯವಿಧಿಯೆ ಘಟನೆ ನೃಪಾಲ ನಿನಗೆಂದ ೨೨<br /> <br />ಮುಳಿದಡಗ್ಗದ ಪರಶುರಾಮನ<br />ಗೆಲಿದನೊಬ್ಬನೆ ಭೀಷ್ಮ ಪಾಂಡವ<br />ಬಲದ ಸಕಲ ಮಹಾರಥರ ಸಂಹರಿಸಿದರು ದ್ರೋಣ<br />ದಳಪತಿಯ ಮಾಡಿದಡೆ ಪಾರ್ಥನ<br />ತಲೆಗೆ ತಂದನು ಕರ್ಣನೀಯ<br />ಗ್ಗಳೆಯರಗ್ಗಿತು ಕೆಡೆಯಲೊಬ್ಬನೆ ಕೆಟ್ಟೆ ನೀನೆಂದ ೨೩<br /><br />ಅವರು ಬದುಕಿದರೈವರೂ ನಿ<br />ನ್ನವರೊಳಗೆ ನೀನುಳಿಯೆ ನೂರ್ವರು<br />ಸವರಿತವರೈವರು ಕುಮಾರರು ಸೌಖ್ಯ ಜೀವಿಗಳು <br />ಜವನ ಸಿವಡಿಗೆ ಹತ್ತಿದರು ನಿ<br />ನ್ನವರು ಮಕ್ಕಳು ನೂರು ದೈವವ<br />ನವಗಡಿಸಿ ದುಃಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದೈ ತಂದೆ ಕುರುರಾಯ ೨೪<br /><br />ಗೆಲಿದನರಸನು ಹಸ್ತಿನಾಪುರ<br />ದೊಳಗೆ ಕಟ್ಟಿಸು ಗುಡಿಯನೆಂಬೆನೊ<br />ತಲೆಬಳಿಚಿ ತಾನೋಡಿ ಬದುಕಿದನೆಂಬೆನೋ ಮೇಣು<br />ಲಲನೆಯರಿಗೇನೊಸಗೆ ಕುರುಡನ<br />ನಳಿಸುವೆನೊ ನಗಿಸುವೆನೊ ತಾಯಿಗೆ<br />ಕಲಿಸು ಬುದ್ಧಿಯನೇನನೆಂಬೆನು ಭೂಪ ಕೇಳೆಂದ ೨೫<br /><br />ಏನು ಸಂಜಯ ಕೌರವೇಶ್ವರ<br />ನೇನ ಮಾಡಿದನಲ್ಲಿ ಕೊಂತೀ<br />ಸೂನುಗಳೊಳಾರಳಿದರುಳಿದರು ನಮ್ಮ ಥಟ್ಟಿನಲಿ<br />ಏನು ಹದನೈ ಶಕುನಿ ರಣದೊಳ<br />ಗೇನ ಮಾಡಿದನೆಂದು ಬೆಸಗೊಳ<br />ಲೇನನೆಂಬೆನು ತಾಯಿ ಗಾಂಧಾರಿಗೆ ರಣೋತ್ಸವವ ೨೬<br /><br />ಹಿಂದೆ ರಾಯನ ಪಟ್ಟದರಸಿಯ<br />ತಂದು ಭಾರಿಯ ಭಂಗಬಡಿಸಿದೆ<br />ಬಂದು ಹರಿಯೈದೂರ ಬೇಡಿದರವರ ಚಿತ್ತದಲಿ<br />ಕಂದ ಬಿತ್ತಿದೆ ಕದನದಲಿ ನೀ<br />ನೊಂದು ನೆಳಲುಳಿಯಲು ಸಹೋದರ<br />ವೃಂದ ತನುಜ ಜ್ಞಾತಿ ಬಾಂಧವರಳಿದರದರಿಂದ ೨೭<br /><br />ಕೇಳು ಸಂಜಯ ಪೂರ್ವ ಸುಕೃತದ<br />ಶಾಳಿವನವೊಣಗಿದೊಡೆ ಭಾರಿಯ<br />ತೋಳಗುತ್ತಿನ ಜಯಲಕುಮಿ ಜಂಗಳವ ಜಾರಿದಡೆ<br />ಭಾಳಲಿಪಿಗಳ ಲೆಕ್ಕವನು ಪ್ರತಿ<br />ಕೂಲವಿಧಿ ಪಲ್ಲಟಿಸಿ ಬರೆದಡೆ<br />ಹೇಳಿ ಫಲವೇನೆನುತ ತುಂಬಿದನರಸ ಕಂಬನಿಯ ೨೮<br /><br />ಕದಡಿತಂತಃಕರಣ ವಿಕ್ರಮ<br />ದುದಧಿ ನೆಲೆಯಾಯಿತು ನಿರರ್ಥತೆ <br />ಒದರಿದಡೆ ಫಲವೇನು ಸಂಜಯ ಹಿಂದನೆಣಸದಿರು<br />ಕದನದಲಿ ದುಶ್ಯಾಸನನ ತೇ<br />ಗಿದನಲಾ ಬಕವೈರಿ ತಮ್ಮನ<br />ನುದರದಲಿ ತೆಗೆವೆನು ವಿಚಿತ್ರವ ನೋಡು ನೀನೆಂದ ೨೯<br /><br />ನರನ ಬಸುರಲಿ ಕರ್ಣನನು ಭೂ<br />ವರನ ಸೀಳಿದು ಶಲ್ಯವನು ಕಾ<br />ತರಿಸದಿರು ಶಕುನಿಯನುಳೂಕನ ಯಮಳರಿಬ್ಬರಲಿ<br />ಹರಿಬಕಿದಿರಾಗಲಿ ಮುರಾಂತಕ<br />ಹರಹಿಕೊಳಲಿ ಮದೀಯಬಾಹು<br />ಸ್ಫುರಣ ಶಕ್ತಿಗೆ ಭಂಗಬಾರದು ನೋಡು ನೀನೆಂದ ೩೦<br /><br />ಕಾನನಕೆ ಕೈಯಿಕ್ಕುವರೆ ಪವ<br />ಮಾನನನು ಪಾವಕನು ಬಯಸುವ<br />ಭಾನು ಭಾರಿಯ ತಮವ ತಿವಿವನದಾರ ನೆರವಿಯಲಿ<br />ಈ ನಿಭೃತ ಗದೆಯಿರಲು ಕುಂತೀ<br />ಸೂನುಗಳ ಕೈಕೊಂಬೆನೇ ಮನ<br />ಹೀನನೈ ನೀನಕಟ ಸಂಜಯ ಎಂದನಾ ಭೂಪ ೩೧<br /><br />ಆಳು ಬಿದ್ದುದು ಬೇಹ ನಾಯಕ<br />ರೋಲಗಿಸಿತಮರಿಯರನೀ ರಣ<br />ದೂಳಿಗಕೆ ನಾನೊಬ್ಬನೆಂದೇ ನಿನಗೆ ತೋರಿತಲಾ<br />ಆಳ ಹಂಗನು ನಾಯಕರ ಬಿಲು<br />ಗೋಲ ಜೋಡಿನ ಬಲವ ಚಿತ್ತದೊ<br />ಳಾಳಿದೊಡೆ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರರಾಯನ ಕಂದನಲ್ಲೆಂದ ೩೨<br /><br />ಖಾತಿ ಕಂದದು ಮನದ ಧೈರ್ಯದ<br />ಧಾತು ಕುಂದದು ಲಜ್ಜೆಯಭಿಮತ<br />ಜಾತಿಗೆಡದು ವಿರೋಧ ಬಿಡದು ಯುಧಿಷ್ಠಿರಾದ್ಯರಲಿ<br />ಏತಕಿದು ನಿನ್ನೀ ಪ್ರಳಾಪ ವಿ<br />ಧೂತರಿಪು ಕುರುರಾಯನೆಂಬೀ<br />ಖ್ಯಾತಿಯಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯವನೊಲ್ಲೆ ನಾನೆಂದ ೩೩<br /><br />ಜೀಯ ನಿಮ್ಮಡಿಗಳಿಗೆ ಗುರು ಗಾಂ<br />ಗೇಯ ವಿದುರಾದಿಗಳು ಹೇಳಿದ <br />ಜೋಯಿಸವ ಕೈಕೊಂಡಿರೇ ನಮ್ಮೀ ಪ್ರಳಾಪದಲಿ<br />ರಾಯ ಫಲವೇನೈ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ<br />ರಾಯನೊಲಿದಂತಿರಲಿ ನಿಮ್ಮಯ<br />ತಾಯಿತಂದೆಗೆ ಹೇಳ್ವೆನೇನನು ಬುದ್ದಿಗಲಿಸೆಂದ ೩೪<br /><br />ಇದೆ ಸರೋವರವೊಂದು ಹರಿದೂ<br />ರದಲಿ ಭುವನಖ್ಯಾತ ತನ್ಮ<br />ಧ್ಯದಲಿ ಮುಳುಗಿಹೆನೊಂದುದಿನ ಪರಿಯಂತ ಸಲಿಲದಲಿ<br />ಕದನದಲಿ ಕೌಂತೇಯರನು ಯಮ<br />ಸದನದಲಿ ತೋರುವೆನು ತಾನೆಂ<br />ಬುದು ರಹಸ್ಯವು ಜನನಿ ಜನಕಂಗರುಹು ನೀನೆಂದ ೩೫<br /><br />ತೆಗೆಸು ಪಾಳೆಯವೆಲ್ಲವನು ಗಜ<br />ನಗರಿಗೈದಿಸು ರಾಣಿಯರ ದಂ<br />ಡಿಗೆಯ ಕಳುಹಿಸು ಸೂತಸುತ ದುಶ್ಯಾಸನಾದಿಗಳ<br />ಹಗೆಯ ವಿಜಯವ ಹರಹದಿರು ನಂ<br />ಬುಗೆಯ ನುಡಿಯಲಿ ಭಾನುಮತಿಯರ<br />ಬಗೆಯ ಸಂತೈಸೆಂದು ಬೋಳೈಸಿದನು ಸಂಜಯನ ೩೬ <br /><br />ಎನುತ ಸಂಜಯಸಹಿತ ಕೌರವ<br />ಜನಪ ಬಂದನು ತತ್ಸರೋವರ<br />ಕನಿಲನಿದಿರಾದನು ಸುಗಂಧದ ಶೈತ್ಯಪೂರದಲಿ<br />ತನುವಿಗಾಪ್ಯಾಯನದಿನಂತ<br />ರ್ಮನಕೆ ಪಲ್ಲಟವಾಯ್ತು ಭೀಮನ<br />ಜನಕನರಿದನು ತನ್ನ ಗುಪ್ತಸ್ಥಾನ ಸಂಗತಿಯ ೩೭<br /><br />ಉಲಿವ ಕೋಕಿಲ ಪಾಠಕರ ಮೊರೆ<br />ವಳಿಕುಳದ ಗಾಯಕರ ಹಂಸಾ<br />ವಳಿಯ ಸುಭಟರ ಜಡಿವ ಕೊಳರ್ವಕ್ಕಿಗಳ ಪಡಿಯರರ<br />ಅಲರ್ದ ಹೊಂದಾವರೆಯ ನವಪರಿ<br />ಮಳದ ಸಿಂಹಾಸನದಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀ<br />ಲಲನೆಯೋಲಗಶಾಲೆಯಂತಿರೆ ಮೆರೆದುದಾ ಸರಸಿ ೩೮<br /><br />ಬಂದು ತಡಿಯಲಿ ಸಂಜಯನ ಕರೆ<br />ದೆಂದನೀ ಸರಸಿಯಲಿ ತಾನಿಹೆ<br />ನಿಂದಿನೀ ದಿವಸವನು ಕಳೆವೆನು ಕೊಳನ ಮಧ್ಯದಲಿ<br />ಮುಂದೆ ಪಾಂಡವರೈವರನು ಗೆಲಿ<br />ದಂದು ಹೊಗುವೆನು ಗಜಪುರವನಿಂ<br />ತೆಂದು ಜನನಿಗೆ ಜನಕವಿದುರರಿಗರುಹು ನೀನೆಂದ ೩೯<br /><br />ಚಾರು ಚಂದ್ರೋಪಲದ ರಮ್ಯಾ<br />ಗಾರದಲಿ ಮಣಿಮಯದ ಬಹುವಿ<br />ಸ್ತಾರ ಭದ್ರೋಪರಿಯ ಭವನದ ಚಿತ್ರಶಾಲೆಯಲಿ<br />ಸಾರಮಣಿ ಪರಿಯಂಕ ಪರಿಸಂ<br />ಸ್ಕಾರದಲಿ ಮಲಗುವ ಮಹೀಪತಿ<br />ನೀರೊಳೊರಗುವನೆಂದು ಸಂಜಯನೊರಲಿದನು ಹೊರಳಿ ೪೦<br /><br />ಒರಲದಿರು ಸಂಜಯ ವಿರೋಧಿಗ<br />ಳರಿವರಾನಿದ್ದೆಡೆಯನಿಲ್ಲಿಯೆ<br />ಮರೆದು ಕಳೆ ಪಾಳೆಯವ ತೆಗೆಸಬುಜಾಕ್ಷಿಯರ ಕಳುಹು<br />ತೆರಹುಗೊಡು ನೀ ಹೋಗೆನುತ ಮುಂ<br />ಜೆರಗನಳವಡೆ ಸೆಕ್ಕಿ ಪೂರ್ವದ <br />ಲರಿದ ಸಲಿಲಸ್ತಂಭವಿದ್ಯೆಯನರಸ ಚಿಂತಿಸಿದ ೪೧<br /><br />ಚರಣವದನಕ್ಷಾಲನಾಂತಃ<br />ಕರಣಶುದ್ದಿಯಲಾಚಮನವಿ<br />ಸ್ತರಣದಲಿ ಸತ್ಪ್ರಣವವಂಗನ್ಯಾಸವಿಧಿಗಳಲಿ<br />ವರುಣ ಮಂತ್ರಾಕ್ಷರದ ಜಪಪರಿ<br />ಕರಣದಲಿ ನಿರ್ಣಿಕ್ತ ಚೇತಃ<br />ಸ್ಪುರಣ ಸಲಿಲಸ್ತಂಭನವನವನೀಶ ಮಂತ್ರಿಸಿದ ೪೨<br /><br />ದ್ಯುಮಣಿ ಮೊದಲಾದಖಿಳ ಸುರರಿಗೆ<br />ನಮಿಸಿ ವರುಣಧ್ಯಾನವನು ಹೃ<br />ತ್ಕಮಲದಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿ ನಾಲುಕು ದೆಸೆಯನಾರೈದು<br />ಕುಮತಿಯಿಳಿದನು ಜಾನು ಕಟಿ ಹೃ<br />ತ್ಕಮಲಗಳ ಮುಖ ಮೂರ್ಧ ಪರಿಯಂ<br />ತಮರಿದುದು ಜಲ ಕೊಳನ ಮಧ್ಯದಲರಸ ಪವಡಿಸಿದ ೪೩<br /><br />ಕುರುಪತಿಯ ಬೀಳ್ಕೊಂಡು ಸಂಜಯ<br />ಮರಳಿದನು ತನಗಾದ ಹಿಂದಣ<br />ಪರಿಭವವ ನೆನೆದಡಿಗಡಿಗೆ ಕಂಪಿಸುತ ಮನದೊಳಗೆ<br />ಧುರದ ಮಧ್ಯದೊಳೊಬ್ಬನೇ ನಡೆ<br />ತರುವ ಭೂತಾವಳಿಯನೀಕ್ಷಿಸಿ <br />ಗುರುವ ನೆನೆದನು ಕೇಳು ಜನಮೇಜಯ ಮಹೀಪಾಲ ೪೪<br /><br />ಬರುತ ಸಂಜಯ ದೂರದಲಿ ಕೃಪ<br />ಗುರುಸುತರ ಕೃತವರ್ಮಕನ ಕಂ<br />ಡರಿರಥಿಗಳಿವರಲ್ಲಲೇ ಶಿವಶಿವ ಮಹಾದೇವ<br />ಭರತಕುಲ ಮೊದಲೊಂದು ಬಳಿಕಾ<br />ಯ್ತೆರಡುಕವಲೊಬ್ಬರಿಗೆ ಜಯವಿ<br />ಸ್ತರಣ ಗದುಗಿನ ವೀರನಾರಾಯಣನ ಕರುಣದಲಿ ೪೫<br /><br />(ಸಂಗ್ರಹ: ಸಂತೋಷ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿ)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/742145181089395829-4160562581782145853?l=gaduginabharata.blogspot.com' alt='' /></div>gadugina bharatahttp://www.blogger.com/profile/02375893271038104314noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-742145181089395829.post-59957951779482817922010-05-06T01:11:00.000+05:302010-05-06T01:12:48.501+05:30ಸೂ. ಸಕಲಬಲ ನುಗ್ಗಾಯ್ತು ಸಮಸ<br />ಪ್ತಕರು ಮಡಿದರು ಪಾರ್ಥಶರದಲಿ<br />ಶಕುನಿಯನು ಸಂಗ್ರಾಮದಲಿ ಸೀಳಿದನು ಸಹದೇವ<br /><br />ಕೇಳು ಜನಮೇಜಯ ಧರಿತ್ರೀ<br />ಪಾಲ ಸಂಜಯ ಬಂದು ಕುರುಭೂ<br />ಪಾಲಕನನರಸಿದನು ಸಂಗರ ರಂಗಭೂಮಿಯಲಿ<br />ಮೇಲುಸುಯಿಧಾನದ ತುರಂಗಮ<br />ಜಾಲ ಸಹಿತಗಲದಲಿ ಕುರುಭೂ<br />ಪಾಲನಾವೆಡೆಯೆನುತ ಬೆಸಗೊಳುತರಸಿದನು ನೃಪನ ೧<br /><br />ವಂದಿಗಳ ನಿಸ್ಸಾಳಬಡಿಕರ<br />ಮಂದಿ ಹಡಪಿಗ ಚಾಹಿ ಸೂತರ<br />ಸಂದಣಿಗಳೌಷಧಿಕ ಹಯಗಜಸಂವಿಧಾಯಕರು<br />ನಿಂದುದದು ಸಂಖ್ಯಾತವಿನಿಬರ<br />ನಂದು ಸಂಜಯ ಕರೆದು ಕೇಳಿದ<br />ನಿಂದುಕುಲಸಂಭವನ ಕಂಡಿರೆ ಕೌರವೇಶ್ವರನ ೨<br /><br />ಕೂಡೆ ಸಂಜಯನರಸಿದನು ನಡೆ<br />ಜೋಡಿನವು ನಾನೂರು ಕುದುರೆಯ<br />ಕೂಡಿ ಕೌರವನೃಪನ ಕಾಣದೆ ಕಳನ ಚೌಕದಲಿ<br />ನೋಡುತಿರೆ ಸಾತ್ಯಕಿ ಚತುರ್ಬಲ<br />ಗೂಡಿ ಕವಿದನು ಹಯಬಲವ ಹುಡಿ<br />ಮಾಡಿದನು ನಾನೂರ ಕೊಂದನು ಸರಳ ಸಾರದಲಿ ೩<br /><br />ಹಿಡಿದು ಸಂಜಯನನು ವಿಭಾಡಿಸಿ<br />ಕೆಡಹಿದನು ಬಲುರಾವುತರನವ<br />ಗಡವ ಕೇಳಿದು ದ್ರೋಣಸುತ ಕೃತವರ್ಮ ಗೌತಮರು<br />ಫಡಫಡೆಲವೊ ಸಂಜಯನ ಬಿಡು<br />ಬಿಡು ಮದೀಯ ಮಹಾಶರಕೆ ತಲೆ<br />ಗೊಡುವಡಿದಿರಾಗೆನುತ ತರುಬಿದರಿವರು ಸಾತ್ಯಕಿಯ ೪<br /><br />ದ್ರೋಣಸುತ ಕುರುಪತಿಯ ಸಮರಕೆ<br />ಹೂಣಿಗನಲೇ ಬಲ್ಲೆವಿದರಲಿ<br />ಬಾಣವಿದ್ಯೆಯ ಬೀರಿ ಬಿಡಿಸುವರಿವರು ಸಂಜಯನ<br />ಕಾಣಲಹುದಂತಿರಲಿ ನಿಮಗೀ<br />ಕೇಣದಲಿ ಫಲವಿಲ್ಲ ಕೃಪ ತ<br />ನ್ನಾಣೆ ನೀ ಮರುಳೆಂದು ಸಾತ್ಯಕಿ ಸುರಿದನಂಬುಗಳ ೫<br /><br />ಕೋಡಕಯ್ಯಲಿ ತಿರುಗಿ ಕೃಪ ಕೈ<br />ಮಾಡಿದನು ಕೃತವರ್ಮನೆಸುಗೆಯ<br />ತೋಡುಬೀಡಿನ ಭರವ ಬಲ್ಲವನಾರು ಸಮರದಲಿ<br />ನೋಡಲೀತನ ಗರುಡಿಯಲಿ ಶ್ರವ<br />ಮಾಡಿದವರೇ ಮೂರು ಜಗವ ವಿ<br />ಭಾಡಿಸುವರೆನೆ ಹೊಗಳ್ವನಾವನು ದ್ರೋಣನಂದನನ ೬<br /><br />ಎಚ್ಚನಶ್ವತ್ಥಾಮನಾ ಕೃಪ<br />ನೆಚ್ಚನಾ ಕೃತವರ್ಮಕನು ಕವಿ<br />ದೆಚ್ಚನೀ ಶರಜಾಲ ಜಡಿದವು ಕಿಡಿಯ ಗಡಣದಲಿ<br />ಬೆಚ್ಚಿದನೆ ಬೆದರಿದನೆ ಕೈಕೊಂ<br />ಡೆಚ್ಚು ಸಾತ್ಯಕಿ ರಿಪುಶರಾಳಿಯ<br />ಕೊಚ್ಚಿದನು ಕೊಡಹಿದನು ಮಿಗೆ ಭಂಗಿಸಿ ವಿಭಾಡಿಸಿದ ೭ <br /><br />ಎಲೆಲೆ ಸಾತ್ಯಕಿಗಾಹವದ ಧುರ<br />ಬಲುಹೆನಲು ಸೃಂಜಯರು ಸೋಮಕ<br />ಬಲ ಶಿಖಂಡಿ ದ್ರುಪದನಂದನ ಪಾಂಡವಾತ್ಮಜರು<br />ಚಳಪತಾಕೆಯ ವಿವಿಧವಾದ್ಯದ<br />ಕಳಕಳದ ಕೈದುಗಳ ಹೊಳಹಿನ<br />ತಳಪ ಝಳಪಿಸೆ ಜೋಡಿಸಿತು ಸಾತ್ಯಕಿಯ ಬಳಸಿನಲಿ ೮<br /><br />ಹರಿಯದಿಲ್ಲಿಯ ಬವರ ರಾಯನ<br />ನರಸಬೇಹುದು ಕುರುಪತಿಯ ಮುಂ<br />ದಿರಿದು ಮೆರೆವುದು ಕೀರ್ತಿ ನಿಷ್ಫಲವಿಲ್ಲ ಶರರಚನೆ<br />ಅರಿವೆವೀ ಸಾತ್ಯಕಿಯ ಸಮರದ<br />ಮುರುಕವನು ಬಳಿಕೆನುತ ಕೌರವ <br />ನರಿಕೆಯಲಿ ತಿರುಗಿದರು ಕೃಪ ಕೃತವರ್ಮ ಗುರುಸುತರು ೯<br /><br />ತೆರಳಿದರು ಗುರುನಂದನಾದಿಗ<br />ಳರಿನೃಪಾಲನ ಕಾಣೆವಾತನ<br />ನರಸಬೇಹುದು ಶಕುನಿ ದುರ್ಯೋಧನ ಸುಶರ್ಮಕರು <br />ದೊರೆಗಳಿದು ಪರಿಶಿಷ್ಟರುಪಸಂ<br />ಹರಣವೇ ಕರ್ತವ್ಯವಿದು ದು<br />ಸ್ತರಣಶ್ರಮಫಲವೆಂದು ನುಡಿದನು ಧರ್ಮಸುತ ನಗುತ ೧೦<br /><br />ಮಸಗಿದುದು ಪರಿವಾರ ಕೌರವ<br />ವಸುಮತೀಶ್ವರನರಕೆಯಲಿ ದಳ<br />ಪಸಿರಿತು ಬಿಡದರಸಿ ಕಂಡರು ಕಳನ ಮೂಲೆಯಲಿ<br />ಮಿಸುಪ ಸಿಂಧದ ಸೀಗುರಿಯ ಝಳ<br />ಪಿಸುವಡಾಯ್ದ ಸಿತಾತಪತ್ರ<br />ಪ್ರಸರದಲಿ ಹೊಳೆಹೊಳೆವ ಶಕುನಿಯ ಬಹಳ ಮೋಹರವ ೧೧<br /><br />ಅದೆ ಸುಯೋಧನನೊದ್ಡು ನಸುದೂ<br />ರದಲಿ ಕವಿಕವಿಯೆನುತ ಧಾಳಿ<br />ಟ್ಟುದು ಚತುರ್ಬಲ ಭೀಮಪಾರ್ಥರ ರಥದ ಚೂಣಿಯಲಿ<br />ಹೊದರು ಹಳಚಿತು ಭಟರು ಭುಜಗ<br />ರ್ವದಲಿ ಗರುವರ ಗಾಢ ಶೌರ್ಯದ<br />ಮದಕೆ ಮಡುಮುರಿಯಾಯ್ತು ಸಿಲುಕಿತು ಮೌನ ಮೋನದಲಿ ೧೨<br /><br />ಹೆಗಲ ಹಿರಿಯುಬ್ಬಣದ ಕೈತಳ<br />ಮಗುಚಲಮ್ಮದ ವಾಘೆಯಲಿ ಕೈ<br />ಬಿಗಿದುದುದಂಕಣೆದೊಡಕಿನಲಿ ಮರನಾದವಂಘ್ರಿಗಳು<br />ಬಗೆಯ ಮಡಿ ಮಸಳಿಸಿತು ವೀರಕೆ<br />ಬೆಗಡು ಹುದುವನೆಯಾಯ್ತು ಕೈನಂ<br />ಬುಗೆಗೆ ಮರಳಿದರೊಬ್ಬರೊಬ್ಬರು ರಾಯರಾವುತರು ೧೩<br /><br />ಬಂದುದಾ ಮೋಹರ ಸಘಾಡದಿ<br />ನಿಂದುದೀ ಬಲ ಸೂಠಿಯಲಿ ಹಯ<br />ವೃಂದ ಬಿಟ್ಟವು ತೂಳಿದವು ಹೇರಾನೆ ಸರಿಸದಲಿ<br />ನೊಂದುದಾಚೆಯ ಭಟರು ಘಾಯದೊ<br />ಳೊಂದಿತೀಚೆಯ ವೀರರುಭಯದ<br />ಮಂದಿ ಬಿದ್ದುದು ಚೂಣಿಯದ್ದುದು ರುಧಿರಜಲಧಿಯಲಿ ೧೪<br /><br />ಜಾರಿದನೆ ಕುರುಪತಿಯಕಟ ಮೈ<br />ದೋರನೇ ನಮಗೂರುಗಳ ಕೊಡ<br />ಲಾರದೇ ಕಾಳೆಗವ ಕೊಟ್ಟನು ಮತ್ತೆ ಕೊಂಡನಲಾ<br />ತೋರಿಸನೆ ಖಂಡೆಯದ ಸಿರಿ ಮೈ<br />ದೋರಹೇಳೋ ಕರೆಯೆನುತ ತಲೆ<br />ದೋರಿದರು ಭೀಮಾರ್ಜುನರು ಸೌಬಲನ ಥಟ್ಟಿನಲಿ ೧೫<br /><br />ಫಡಫಡೆಲವೋ ಪಾರ್ಥ ಕುರುಪತಿ<br />ಯಡಗುವನೆ ನಿನ್ನಡಗ ತರಿದುಣ<br />ಬಡಿಸನೇ ವೇತಾಳರಿಗೆ ವೈತಾಳಿಕನೆ ನೀನು<br />ಗಡಬಡಿಸಿ ಪರರುನ್ನತಿಯ ಕೆಡೆ<br />ನುಡಿದು ಫಲವೇನೆನುತ ಪಾರ್ಥನ<br />ತಡೆದನಂದು ಸುಶರ್ಮ ಸಮಸಪ್ತಕರ ದಳ ಸಹಿತ ೧೬<br /><br />ಮುತ್ತಿದವು ರಥವೇಳುನೂರರು<br />ವತ್ತು ಹಯವೈನೂರು ಸಾವಿರ<br />ಮತ್ತಗಜವಿಪ್ಪತ್ತು ಸಾವಿರ ಪಾಯದಳ ಸಹಿತ<br />ತೆತ್ತಿಸದವಂಬುರವಣಿಸಿ ದೂ<br />ಹತ್ತಿ ಹೊಳೆದವು ಸಮರದಲಿ ಮುಖ<br />ಕೆತ್ತುದನೆ ಕೈದುಗಳ ರುಚಿ ವೇಢೈಸಿತರ್ಜುನನ ೧೭<br /><br />ಶಕುನಿ ಸಹದೇವನನುಳೂಕನು<br />ನಕುಲನನು ಕುರುರಾಯನನುಜರು<br />ಚಕಿತ ಚಾಪನ ಕೆಣಕಿದರು ಪವಮಾನನಂದನನ<br />ಅಕಟ ಫಲುಗುಣ ಎನುತ ಸಮಸ<br />ಪ್ತಕರು ಕವಿದರು ನೂರು ಗಜದಲಿ<br />ಸಕಲದಳಕೊತ್ತಾಗಿ ನಿಂದನು ಕೌರವರಾಯ ೧೮<br /><br />ಏರಿದರು ಸಮಸಪ್ತಕರು ಕೈ<br />ದೋರಿದರು ಫಲುಗುಣನ ಜೋಡಿನೊ<br />ಳೇರು ತಳಿತುದು ನೊಂದವಡಿಗಡಿಗಾತನಶ್ವಚಯ<br />ನೂರು ಶರದಲಿ ಬಳಿ ವಿಶಿಖ ನಾ<br />ನೂರರಲಿ ಬಳಿಶರಕೆ ಬಳಿಶರ<br />ವಾರು ಸಾವಿರದಿಂದ ತರಿದನು ಪಾರ್ಥನರಿಬಲವ ೧೯<br /><br />ಕಡಿವಡೆದವೇಳ್ನೂರು ರಥ ಮುರಿ<br />ವಡೆದವೈನೂರಶ್ವಚಯ ಮುಂ<br />ಗೆಡೆದವಂದೈನೂರು ಗಜವಿಪ್ಪತ್ತು (ಪಾ: ಗಜವಿಪ್ಪತು) ಸಾವಿರದ<br />ಕಡುಗಲಿಗಳುದುರಿತು ತ್ರಿಗರ್ತರ<br />ಪಡೆ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲಿ ಪಾರ್ಥನ<br />ಬಿಡದೆ ಬಳಲಿಸಿಯನಿಬರಳಿದುದು ಭೂಪ ಕೇಳೆಂದ ೨೦<br /><br />ದೊರೆಗಳವರಲಿ ಸತ್ಯಕರ್ಮನು<br />ವರ ಸುಶರ್ಮನು ದ್ರೋಣಸಮರದೊ<br />ಳೆರಡನೆಯ ದಿವಸದಲಿ ರಚಿಸಿದರಗ್ನಿ ಸಾಕ್ಷಿಕವ<br />ಧುರದ ಶಪಥದೊಳರ್ಜುನನ ಸಂ<br />ಗರಕೆ ಬೇಸರಿಸಿದ ಪರಾಕ್ರಮ<br />ಪರಿಗತರು ಪವಡಿಸಿದರಂದು ಧನಂಜಯಾಸ್ತ್ರದಲಿ ೨೧<br /><br />ತರಿದನಗ್ಗದ ಸತ್ಯಕರ್ಮನ<br />ಧುರವ ಸಂತೈಸುವ ತ್ರಿಗರ್ತರ<br />ದೊರೆ ಸುಶರ್ಮನನವನ ಸಹಭವ ಗೋತ್ರ ಬಾಂಧವರ<br />ಒರಸಿದನು ಕುರುರಾಯನಾವೆಡೆ<br />ಬರಲಿ ತನ್ನಾಪ್ತರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟೆನು<br />ಹರುವನಿನ್ನಾಹವ ವಿಲಂಬವ ಮಾಡಬೇಡೆಂದ ೨೨<br /><br />ಇತ್ತ ಭೀಮನ ಕೂಡೆ ನೂರರು<br />ವತ್ತು ಗಜ ಸಹಿತರಿಭಟರೊಳು<br />ದ್ವೃತ್ತನಿದಿರಾದನು ಸುದರ್ಶನನಂಧನೃಪಸೂನು<br />ಹೆತ್ತಳವ್ವೆ ವಿರೋಧಿಸೇನೆಯ <br />ಮತ್ತ ಗಜಘಟೆಗೋಸುಗರವಿವು<br />ಮತ್ತೆ ದೊರಕವು ಕೊಂದಡೆಂದುಮ್ಮಳಿಸಿದನು ಭೀಮ ೨೩ <br /><br />ಸೊಕ್ಕಿದಾನೆಯ ಕೈಯ ಕದಳಿಯ<br />ನಿಕ್ಕಿ ಬಿಡಿಸುವನಾರು ಪವನಜ<br />ನೆಕ್ಕತುಳದಲಿ ದಂತಿಘಟೆಗಳ ಮುರಿದನುರವಣಿಸಿ<br />ಇಕ್ಕಡಿಯ ಬಸುರುಚ್ಚುಗಳ ನರ<br />ಸುಕ್ಕುಗಳ ನಾಟಕದವೊಲು ಕೈ<br />ಯಿಕ್ಕಿದಾನೆಯ ಹಿಂಡು ಮುರಿದುದು ನಿಮಿಷಮಾತ್ರದಲಿ ೨೪<br /><br />ಕೆಡಹಿ ದುರ್ಯೋಧನನ ತಮ್ಮನ<br />ನಡಗುದರಿ ಮಾಡಿದನುಳೂಕನ<br />ಕಡಿದು ಬಿಸುಟನು ನಕುಲನಿಪ್ಪತ್ತೈದು ಬಾಣದಲಿ<br />ತುಡುಕಿದನು ಸಹದೇವನಂಬಿನ<br />ಗಡಣದಲಿ ಸೌಬಲನ ಸೇನೆಯ<br />ಕಡಲ ಮೊಗೆದನು ಮೋದಿದನು ಶರಜಾಲ ಝಂಕೃತಿಯ ೨೫<br /><br />ಎಲವೊ ಕಪಟದ್ಯೂತ ಬಂಧದೊ<br />ಳಳಲಿಸಿದಲಾ ಪಾಪಿ ಕೌರವ<br />ಕುಲದ ತಲೆ ಸೆಂಡಾಡಿದವ ನೀನೋ ಮದಗ್ರಜನೊ<br />ಸಿಲುಕಿದೆಯಲಾ ನಮ್ಮ ಬಾಣದ<br />ಬಲೆಗೆ ನಿನ್ನನು ಕಾವನಾವವ<br />ನೆಲೆ ಕುಠಾರ ಎನುತ್ತ ನುಡಿದನು ನಗುತ್ತ ಸಹದೇವ ೨೬<br /><br />ವ್ಯರ್ಥವಲೆ ಸಹದೇವ ನಿನ್ನ ಕ<br />ದರ್ಥನಕೆ ಫಲವಿಲ್ಲ ನೀ ಕದ <br />ನಾರ್ಥಿಯೇ ದಿಟ ತೋರಿಸಾದರೆ ಬಾಹುವಿಕ್ರಮವ<br />ಪಾರ್ಥ ಭೀಮರ ಮರೆಯೊಳಿರ್ದು ನಿ<br />ರರ್ಥಕರನಿರಿದಿರಿದು ಜಯವ ಸ<br />ಮರ್ಥಿಸುವೆ ಫಡ ಹೋಗೆನುತ ತೆಗೆದೆಚ್ಚನಾ ಶಕುನಿ ೨೭<br /><br />ಮರುಗದಿರು ನಿನ್ನುಭಯ ಪಕ್ಷವ<br />ತರಿದು ತುಂಡವ ಸೀಳುವೆನು ತಾ<br />ಮರೆವನೇ ಭವದೀಯ ರಚಿತ ವಿಕಾರ ವಿಭ್ರಮವ<br />ನೆರೆ ಪತತ್ರಿಗಳಿವೆ ಪತತ್ರಿಯ<br />ಮರುವೆಸರು ನಿನಗಿವರ ಕೇಣಿಗೆ<br />ತೆರಹುಗೊಡು ನೀನೆಂದು ಮಾದ್ರೀತನುಜ ಮಗುಳೆಚ್ಚ ೨೮<br /><br />ಎಸಲು ಸಹದೇವಾಸ್ತ್ರವನು ಖಂ<br />ಡಿಸಿ ಶರೌಘದಿನಹಿತವೀರನ<br />ಮುಸುಕಿದನು ಮೊನೆಗಣೆಗಳೀಡಿರಿದವು ರಥಾಗ್ರದಲಿ<br />ಕುಸುರಿದರಿದತಿರಥನ ಬಾಣ<br />ಪ್ರಸರವನು ರಥ ತುರುಗವನು ಭಯ<br />ರಸದೊಳದ್ದಿದನುದ್ದಿದನು ಸಹದೇವ ಸೌಬಲನ ೨೯<br /><br />ತೇರು ಹುಡಿಹುಡಿಯಾಗೆ ಹೊಯ್ದನು<br />ವಾರುವನ ಮೇಲುಗಿದಡಾಯುಧ<br />ದಾರುಭಟೆಯಲಿ ಬಿಟ್ಟನಾ ಸಹದೇವನಭಿಮುಖಕೆ<br />ವೀರನಹೆಯೋ ಶಕುನಿ ಜೂಜಿನ<br />ಚೋರವಿದ್ಯೆಯ ಬಿಟ್ಟೆಲಾ ಜು<br />ಜ್ಝಾರನಹೆ ಮಝ ಪೂತೆನುತ ಖಂಡಿಸಿದನಾ ಹಯವ ೩೦<br /><br />ಬಳಿಕ ಕಾಲಾಳಾಗಿ ಖಡುಗವ<br />ಝಳಪಿಸುತ ಬರೆ ಶಕ್ತಿಯಲಿ ಕೈ<br />ಚಳಕ ಮಿಗೆ ಸಹದೇವನಿಟ್ಟನು ಸುಬಲನಂದನನ<br />ಖಳನೆದೆಯನನೊದೆದಪರಭಾಗಕೆ<br />ನಿಲುಕಿತದು ಗಾಂಧಾರಬಲ ಕಳ<br />ವಳಿಸೆ ಸುಳಿದನು ಶಕುನಿ ಸುರತರುಣಿಯರ ತೋಳಿನಲಿ ೩೧<br /><br />ಕವಿದುದಾ ಪರಿವಾರ ವಡಬನ<br />ತಿವಿವ ತುಂಬಿಗಳಂತೆ ಶಕುನಿಯ<br />ಬವರಿಗರು ಮಂಡಳಿಸೆ ಸಹದೇವನ ರಥಾಗ್ರದಲಿ<br />ತೆವರಿಸಿದನನಿಬರ ಚತುರ್ಬಲ<br />ನಿವಹವನು ನಿಮಿಷಾರ್ಧದಲಿ ಸಂ<br />ತವಿಸಿದನು ಸಹದೇವ ಕೊಂದನು ಸೌಬಲನ ಬಲವ ೩೨<br /><br />ಹರಿಬದಲಿ ಹೊಕ್ಕೆರಡು ಸಾವಿರ<br />ತುರುಗ ಬಿದ್ದವು ನೂರು ಮದಸಿಂ<br />ಧುರಕೆ ಗಂಧನವಾಯ್ತು ಪಯದಳವೆಂಟು ಸಾವಿರದ<br />ಬರಹ ತೊಡೆದುದು ನೂರು ರಥ ರಿಪು<br />ಶರದೊಳಕ್ಕಾಡಿತು ವಿಡಂಬದ<br />ಕುರುಬಲಾಂಬುಧಿ ಕೂಡೆ ಬರತುದು ನೃಪತಿ ಕೇಳೆಂದ ೩೩<br /><br />ಓಡಿದವರಲ್ಲಲ್ಲಿ ಧೈರ್ಯವ <br />ಮಾಡಿ ಹರಿಹಂಚಾದ ಸುಭಟರು<br />ಕೂಡಿಕೊಂಡುದು ನೂರು ಮದದಾನೆಯಲಿ ಕುರುಪತಿಯ<br />ಓಡಲೇಕಿನ್ನೊಂದು ಹಲಗೆಯ<br />ನಾಡಿ ನೋಡುವೆನೆಂಬವೊಲು ಕೈ<br />ಮಾಡಿದನು ಕುರುರಾಯನಾ ಸಹದೇವನಿದಿರಿನಲಿ ೩೪<br /><br />ಧರಣಿಪನ ಥಟ್ಟಣೆಗೆ ನಿಲ್ಲದೆ<br />ತೆರಳಿದನು ಸಹದೇವನಾತನ<br />ಹಿರಿಯನಡ್ದೈಸಿದಡೆ ಕೊಟ್ಟನು ಬೋಳೆಯಂಬಿನಲಿ<br />ಶರಹತಿಗೆ ಸೆಡೆದಾ ನಕುಲ ಪೈ<br />ಸರಿಸಿದನು ನೂರಾನೆಯಲಿ ಡಾ<br />ವರಿಸಿದನು ಧರ್ಮಜನ ದಳದಲಿ ಧೀರ ಕುರುರಾಯ ೩೫<br /><br />ಎಲೆ ನಪುಂಸಕ ಧರ್ಮಸುತ ಫಡ<br />ತೊಲಗು ಕರೆಯಾ ನಿನಗೆ ಭೀಮನ<br />ಬಲುಹೆ ಬಲುಹರ್ಜುನನ ವಿಕ್ರಮ ವಿಕ್ರಮವು ನಿನಗೆ<br />ಮಲೆತು ಮೆರೆಯಾ ಕ್ಷತ್ರಧರ್ಮವ<br />ನಳುಕದಿರು ನೀ ನಿಲ್ಲೆನುತಲಿ<br />ಟ್ಟಳಿಸಿ ಬರಲೂಳಿಗದ ಬೊಬ್ಬೆಯ ಕೇಳಿದನು ಭೀಮ ೩೬<br /><br />ತೂಳಿ ತುಳಿದವು ನೂರು ಗಜ ಭೂ<br />ಪಾಲಕನ ನೆರೆಗಡಿತದಡವಿಗೆ<br />ಬಾಳೆ ಹೆಮ್ಮರವಾಯ್ತು ಗಡ ಫಡ ನೂಕು ನೂಕೆನುತ<br />ಆಲಿ ಕಿಡಿಯೆಡೆ ಕುಣಿವ ಮೀಸೆ ಕ<br />ರಾಳ ವದನದ ಬಿಗಿದ ಹುಬ್ಬಿನ<br />ಮೇಲುಗೋಪದ ಭೀಮ ಬಂದನು ಬಿಟ್ಟ ಸೂಠಿಯಲಿ ೩೭<br /><br />ನೆತ್ತಿಯಗತೆಯೊಳೂರಿದಂಕುಶ<br />ವೆತ್ತಿದಡೆ ತಲೆಗೊಡಹಿದವು ಬೆರ<br />ಳೊತ್ತುಗಿವಿಗಳ ಡಾವರಿಪ ಡಾವರದ ಡಬ್ಬುಕದ<br />ಕುತ್ತುವಾರೆಯ ಬಗೆಯದಾನೆಗ<br />ಳಿತ್ತ ಮುರಿದವು ಸಿಂಹನಾದಕೆ<br />ಮತ್ತಗಜ ಮೊಗದಿರುಹಿದವು ದಳವುಳಿಸಿದನು ಭೀಮ ೩೮<br /><br />ಮೆಟ್ಟಿದನು ಬಲವಂಕವನು ಹೊರ<br />ಗಟ್ಟಿದನು ವಾಮದ ಗಜಂಗಳ<br />ನಿಟ್ಟನೊಂದರೊಳೊಂದನಪ್ಪಳಿಸಿದನು ಪರಿಘದಲಿ<br />ಘಟ್ಟಸಿದನೊಗ್ಗಿನ ಗಜಂಗಳ<br />ಥಟ್ಟುಗೆಡಹಿದನಮಮ ಹೆಣಸಾ<br />ಲಿಟ್ಟವೈ ಕುರುನೃಪನ ನೂರಾನೆಗಳು ನಿಮಿಷದಲಿ ೩೯<br /><br />ಉಳಿದುದಿದಿರಲಿ ಛತ್ರ ಚಮರಾ<br />ವಳಿಯವರು ಹಡಪಿಗರು ಬಿರುದಾ<br />ವಳಿಯವರು ಪಾಠಕರು ವಾದ್ಯದ ಮಲ್ಲಗಾಯಕರು<br />ಸಲಿಲ ಭಕ್ಷ್ಯವಿದಾನಗಜಹಯ<br />ಕುಲದ ರಕ್ಷವ್ರಣಚಿಕಿತ್ಸಕ<br />ದಳಿತ ರಥಚಾರಕರು ಕಾರ್ಮುಕಬಾಣದಾಯಕರು ೪೦<br /><br />ಕುದುರೆ ರಾವ್ತರು ಜೋದಸಂತತಿ<br />ಮದಗಜವ್ರಜವತಿರಥಾವಳಿ<br />ಪದಚರರು ಚತುರಂಗಬಲವೊಂದುಳಿಯದಿದರೊಳಗೆ<br />ಪದದಲೇ ಕೌರವನೃಪತಿ ಜಾ<br />ರಿದನು ಕುಂತೀಸುತರು ಬಹಳಾ<br />ಭ್ಯುದಯರಾದರು ವೀರನಾರಾಯಣನ ಕರುಣದಲಿ ೪೧<br /><br />(ಸಂಗ್ರಹ: ಸಂತೋಷ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿ)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/742145181089395829-5995795177948281792?l=gaduginabharata.blogspot.com' alt='' /></div>gadugina bharatahttp://www.blogger.com/profile/02375893271038104314noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-742145181089395829.post-74924638933482593372010-05-06T00:33:00.002+05:302010-05-06T00:38:23.752+05:30ಸೂ : ಭೀಮ ವಿಕ್ರಮಕುರುಬಲದೊಳು<br />ದ್ಧಾಮ ಕರ್ಣಾಹವದೊಳಗ್ಗದ<br />ಕ್ಷೇಮಧೂರ್ತಿ ನೃಪಾಲಕನ ಕೆಡಹಿದನು ಕಲಿಭೀಮ<br /><br />ಮಗನು ದಳಪತಿಯಾದ ಗಡ ಕಾ<br />ಳೆಗವ ನೋಡುವೆನೆಂಬವೊಲು ಜಗ<br />ದಗಲದಲಿ ನೆರೆ ಕಡಿತವಿಕ್ಕಿತು ತಿಮಿರವನದೊಳಗೆ<br />ಹೊಗರು ಕುವಳಯಕಳಿಯೆ ಸೊಂಪಿನ<br />ನಗೆ ಸರೋರುಹಕೊಗೆಯೆ ವಿರಹದ<br />ಢಗೆ ರಥಾಂಗದೊಳಳಿಯೆ ರವಿಯುದಯಾಚಳಕೆ ಬಂದ ೧<br /><br />ಸೂಳು ಮಿಗಲಳ್ಳಿರಿದವುರು ನಿ<br />ಸ್ಸಾಳಕೋಟಿಗಳುದಯದಲಿ ದಿಗು<br />ಜಾಲ ಜರಿಯಲು ಝಾಡಿಗೆದರುವ ಗೌರುಗಹಳೆಗಳ<br />ತೂಳುವರೆಗಳ ರಾಯ ಗಿಡಗನ <br />ಘೋಳ ಘೋರದ ಘೋಷವವನಿಯ<br />ಸೀಳೆ ನಡೆದುದು ಸೇನೆ ರವಿನಂದನನ ನೇಮದಲಿ ೨<br /><br />ಮೋಹರಿಸಿತಿದು ನಡೆದು ಮಕರ<br />ವ್ಯೂಹದಲಿ ಬಳಿಕರ್ಧಚಂದ್ರ<br />ವ್ಯೂಹದಲಿ ಬಂದೊಡ್ಡಿ ನಿಂದುದು ಪಾಂಡುಸುತಸೇನೆ<br />ಮೋಹರಿಸಲೊಡವೆರಸಿ ಹೊಯ್ದರು <br />ಗಾಹುಗತಕವನುಳಿದು ಚೂಣಿಯ<br />ಸಾಹಸಿಗರು ಸನಾಮರೊದಗಿದರೆರಡು ಥಟ್ಟಿನಲಿ ೩<br /><br />ಹೊಯ್ದು ಮುಗ್ಗಿತು ಭಟರು ವೆಗ್ಗಳ<br />ಕೈದುಕಾರರು ತಲೆಗೆ ಸಂದರು <br />ಮೈದೆಗೆಯದೊಡವೆರಸಿ ಹೊಕ್ಕರು ಬೇಹಬೇಹವರು<br />ಕೊಯ್ದ ಕೊರಳಿನ ಕೊರೆದ ತೋಳಿನ <br />ಹಾಯ್ದ ಮೂಳೆಯ ಸುರಿವ ಕರುಳಿನ <br />ಲೆಯ್ದೆ ಪಡೆಗೇರಾಯ್ತು ಚೂಣಿಯ ಚಾತುರಂಗದಲಿ ೪<br /><br />ಇಂದು ಬರಹೇಳರ್ಜುನನ ರಣ<br />ವಿಂದಲೇ ಭೀಮಂಗೆ ಮನದಲಿ<br />ಕಂದು ಕಸರಿಕೆ ಬೇಡ ಕಾದಲಿ ಧರ್ಮನಂದನನು<br />ಹಿಂದೆ ನಂಬಿಸಿ ಭೀಷ್ಮಗುರುವನು<br />ಕೊಂದ ಗೆಲುವಿನಲುಬ್ಬ ಬೇಡೆಮ<br />ಗಿಂದು ದಳವಾಯ್ ಕರ್ಣನೆಂದುದು ಭಟರು ಬೊಬ್ಬಿರಿದು ೫<br /><br />ತೇರು ಬಿಟ್ಟವು ಸೂಠಿಯಲಿ ಜ<br />ಜ್ಝಾರ ರಾವ್ತರು ವಾಘೆ ಸರಿಸದ<br />ಲೇರಿದರು ಕಾರ್ಮುಗಿಲ ಬಲವೆನೆ ಕವಿದವಾನೆಗಳು<br />ಆರಿದರೆ ನೆಲ ಬಿರಿಯೆ ಬೆರೆಸಿತು <br />ಪೌರಕರು ಸಬಳಿಗರು ಬಿಲ್ಲಿನ<br />ಭೂರಿ ಭಟರಳ್ಳಿರಿದು ಕೆಣಕಿತು ಕೆದರಿ ರಿಪುಬಲವ ೬<br /><br />ಮುರಿಯದಹಿತರ ಥಟ್ಟು ನಮ್ಮದು <br />ತೆರಹುಗೊಡದೌಂಕಿತ್ತು ದೊರೆಗಳು<br />ಹೊರಗೆ ಲಗ್ಗೆಯ ಮಾಡಿ ತೋರಿದರೊಡನೆ ಪಡಿಬಲವ<br />ಉರುಬಿದರು ವೃಷಸೇನ ಸೌಬಲ <br />ಗುರುಜ ಕೃಪ ಕೃತವರ್ಮ ದುರ್ಮುಖ <br />ವರ ವಿಕರ್ಣ ಕ್ಷೇಮಧೂರ್ತಿ ಬೃಹದ್ರಥಾದಿಗಳು ೭<br /><br />ಸೂತಸುತ ದಳಪತಿಯೆ ಫಡ ಮು<br />ಯ್ಯಾಂತರೇ ಮುಂಬಿಗರು ಬಿರುದಿನ <br />ಬೂತುಗಳ ಬೊಬ್ಬಾಟ ಬಿಡದೇ ಕಂಡು ಕಾಣರಲ <br />ಸೋತ ಸಮರದ ಕೇಣಿಕಾರರು <br />ಕೂತರೋ ಜಯಸಿರಿಗೆ ಹೊಯ್ ಹೊ<br />ಯ್ಯೀತಗಳನೆನುತೇರಿದರು ಪಾಂಡವ ಮಹಾರಥರು ೮ <br /><br />ನೂಕಿತೊಂದೇ ವಾಘೆಯಲಿ ರಥ<br />ನಾಕು ಸಾವಿರ ಬಲುಗುದುರೆ ಹದಿ<br />ನಾಕು ಸಾವಿರ ನೂರು ಕರಿಘಟೆ ಲಕ್ಕ ಪಾಯದಳ<br />ಜೋಕೆ ಜವಗೆಡೆ ಮುರಿವಡೆದು ಬಲ<br />ದಾಕೆವಾಳರು ಸರಿಯೆ ಸೋಲದ<br />ನೂಕು ನೂಕಾಯಿತ್ತು ಕೌರವರಾಯ ಸೇನೆಯಲಿ ೯<br /><br />ಫಡಫಡೆತ್ತಲು ಸ್ವಾಮಿದ್ರೋಹರು <br />ಸಿಡಿದರೋ ನಿಜಕುಲದ ಬೇರ್ಗಳ<br />ಕಡಿದರೋ ಕುರುಬಲದ ಕಾಹಿನ ಪಟ್ಟದಾನೆಗಳು<br />ಕೊಡನ ಫಣಿಯಿದು ಪಾಂಡವರ ಬಲ<br />ತುಡುಕಬಹುದೇ ಎನುತ ಸೇನೆಯ <br />ತಡೆದು ನಿಂದನು ಕ್ಷೇಮಧೂರ್ತಿ ಸಹಸ್ರಗಜಸಹಿತ ೧೦<br /><br />ತರಿಸಿ ಲೋಹದ ಜತ್ತರಟ್ಟವ <br />ಹರಹಿದರು ಸೂಲಿಗೆಯ ಬಂಡಿಯ<br />ನಿರಿಸಿದರು ಕೆಲಬಲದ ಕಡೆಯಲಿ ಸಬಳಿಗರ ನಿಲಿಸಿ<br />ತುರಗ ರಥ ಬಿಲ್ಲಾಳನೊತ್ತಾ<br />ಗಿರಿಸಿ ಲಗ್ಗೆಯ ಲಹರಿಯಲಿ ಮೋ<br />ಹರಿಸಿದರು ಪಾಂಚಾಲ ಕೈಕೆಯರವರ ಥಟ್ಟಿನಲಿ ೧೧<br /><br />ನೀಡಿ ಬರಿಕೈಗಳಲಿ ಸೆಳೆದೀ<br />ಡಾಡಿದವು ಬಂಡಿಗಳನೌಕಿದ<br />ಕೋಡ ಕೈಯಲಿ ಸಬಳಿಗರ ಸೀಳಿದವು ದೆಸೆದೆಸೆಗೆ<br />ಹೂಡು ಜಂತ್ರದ ಜತ್ತರಟ್ಟವ <br />ನಾಡಲೇತಕೆ ಹಿಂದಣೊಡ್ಡನು <br />ಝಾಡಿಸಿದವೀ ಕ್ಷೇಮಧೂರ್ತಿ ನೃಪಾಲನಾನೆಗಳು ೧೨<br /><br />ರಾಯದಳ ಕಳವಳಿಸೆ ಗಜಘಟೆ <br />ಘಾಯಘಾಯಕೆ ನೆಲನ ಕೊಂಡವು <br />ಹಾಯಿದವು ರಥ ಹಯವ ಸೆಳೆದವು ಹೊದರ ಹರೆಗಡಿದು <br />ನಾಯಕರ ಕಡೆನುಡಿವ ಬೈಗುಳ <br />ಬಾಯ ಬೊಬ್ಬೆಯ ಕೈಯ ಹೊಯ್ಗುಳ <br />ದಾಯಿಗರಲೇ ಎನುತ ಮೂದಲಿಸಿದನು ತಮ್ಮೊಳಗೆ ೧೩<br /><br />ಕೆದರಿತರನೆಲೆ ರಾಯ ಥಟ್ಟನು <br />ಕೆದರಿಸಿದವಾನೆಗಳು ಹಗೆಗಳ<br />ಮದಮುಖಕೆ ಮಾರೊಡ್ಡ ಮೆರೆದರೆ ಪೂತುರೇ ಎನುತ <br />ತುದಿವೆರೆಳ ತುಟಿಯುಬ್ಬರಕೆ ಗಜ <br />ಬೆದರೆ ಗಜರೋಹಕರ ಗರ್ಜಿಸಿ<br />ಗದೆಯ ತಿರುಹುತ ಹೊಕ್ಕನಿವರೊಡ್ಡಿನಲಿ ಕಲಿಭೀಮ ೧೪<br /><br />ಗರುಡನೂರವರೆರೆವರೇ ನಾ<br />ಗರಿಗೆ ತನಿಯನು ಭೀಮಸೇನನ<br />ಬಿರುದಿನೋಲೆಯಕಾರರೇನಂಜುವರೆ ಮಾರ್ಬಲಕೆ<br />ಕರಿಘಟೆಯ ಕೆದರಿದರು ಕೇಣದ <br />ಧುರವ ಬಲ್ಲರೆ ಗಜದ ಕರುಳಲಿ<br />ಕರುಳ ತೊಡಕಲು ಬಿದ್ದುವೈಸಾವಿರ ಮಹಾರಥರು ೧೫<br /><br />ಮುಂಗುಡಿಯ ಮುರಿದೌಕಿ ಭೀಮಂ <br />ಗಂಘವಿಸಿದನು ಕ್ಷೇಮಧೂರ್ತಿ ಮ<br />ತಂಗಜದ ಮೇಲೆಸುತ ಬಲು ನಾರಾಚ ಸೋನೆಯಲಿ<br />ಅಂಘವಣೆಯಹುದೋ ಮಹಾದೇ<br />ವಂಗೆ ನೂಕದು ಪೂತು ಮಝರೆಯ <br />ಭಂಗನೋ ನೀನೆನುತ ಮೂದಲಿಸಿದನು ಕಲಿಭೀಮ ೧೬<br /><br />ಮೇಲುವಾಯ್ದಾ ರೋಹಕರ ಹಿಂ<br />ಗಾಲ ಹಿಡಿದೀಡಾಡಿ ರಿಪುಗಜ <br />ಜಾಲದೊಳಗೊಂದಾನೆಯನು ತಾನೇರಿ ಬೊಬ್ಬಿರಿದು <br />ಘೀಳಿಡುವ ಕರಿ ಕೆದರಲಂಕುಶ <br />ವಾಳೆ ನೆತ್ತಿಯನಗೆದು ದಂತಿಯ<br />ತೂಳಿಸಿದನಾ ಕ್ಷೇಮಧೂರ್ತಿಯ ಗಜದ ಸಮ್ಮುಖಕೆ ೧೭<br /><br />ಇದು ವಿನೋದವಲೇ ಮದೀಯಾ <br />ಭ್ಯುದಯವಿದಲೇ (ಪಾ: ಭ್ಯುದಯವಿದಲೆ) ನಮ್ಮ ಕೋಪವ<br />ನಿದಿರುಗೊಂಡವನಿವನಲೇ ಎನುತೆಚ್ಚನಾ ಭೀಮ<br />ಸದೆಗ ನೀ ಸಾರೆಲೆವೊ ಭಾರಿಯ<br />ಮದಗಜದ ಬಡಿಹೋರಿ ಹೋಗೆನು<br />ತೊದರಿ ಭೀಮನ ಮುಸುಕಿದನು ನಾರಾಚಸೋನೆಯಲಿ ೧೮<br /><br />ಆಗಲೀ ನಾಲಗೆಯ ಸಾಲವ<br />ನೀಗ ಕೈಯಲಿ ತಿದ್ದಿ ಕೊಡುವರೆ<br />ಹೋಗದೇ ಹೊತ್ತಿಹವೆ ಹೇಳೆನುತೆಚ್ಚನಾ ಭೀಮ<br />ಆಗಳಾವುದು ನೆಲನು ನಭ ದಿಗು<br />ಭಾಗವೆಲ್ಲಿಯದೆನಲು ಕಣೆಗಳ<br />ತೂಗಿ ತುರುಗಿದವರಿಭಟನ ಕರಿಘಟೆಯ ಮೈಗಳಲಿ ೧೯<br /><br />ಸರಳ ಮಳೆಯಲಿ ನನೆದು ಕರಿಘಟೆ<br />ಯುರುಳಿದವು ಕಲ್ಪಾಂತವರುಷದೊ<br />ಳುರುಳುವದ್ರಿಗಳಂತೆಯೆಸೆದವು ವೈರಿದಂತಿಗಳು<br />ಎರಡು ಸೀಳಾಯ್ತವನ ಕರಿ ಧರೆ<br />ಗಿರದೆ ದೊಪ್ಪನೆ ಹಾಯ್ದು ಖಾತಿಯೊ<br />ಳುರವಣಿಸಿದನು ಕ್ಷೇಮಧೂರ್ತಕ ಸೆಳೆದಡಾಯುಧದಿ ೨೦<br /><br />ಕುಣಿದು ಪುಟನೆಗೆದರಿ ಗಜನ ಹೊ <br />ಯ್ದಣೆದು ಹಿಂಗದ ಮುನ್ನ ತಲೆ ಮೇ<br />ಲಣಿಗೆ ಚಿಗಿದುದು ಮುಂಡ ನಡೆದುದು ನೂರು ಹಜ್ಜೆಯನು<br />ಬಣಗು ನೀನಕಟಕಟ ಭೀಮನ <br />ಕೆಣಕಿ ಬದುಕಿದೆಯೆನುತಲಪ್ಸರ<br />ಗಣಿಕೆಯರು ನಗುತವನ ಕೊಂಡೊಯ್ದರು ವಿಮಾನದಲಿ ೨೧ <br /><br />(ಸಂಗ್ರಹ : ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/742145181089395829-7492463893348259337?l=gaduginabharata.blogspot.com' alt='' /></div>gadugina bharatahttp://www.blogger.com/profile/02375893271038104314noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-742145181089395829.post-58362954972698038142010-05-03T02:15:00.003+05:302010-05-03T02:21:59.727+05:30ಸೂ : ರಾಯ ಕಟಕಾಚಾರ್ಯನಾ ತರು<br /> ವಾಯ ಸೇನಾಪಟ್ಟವನು ರಾ<br /> ಧೇಯನಲಿ ರಚಿಸಿದನು ಮುದದಲಿ ಕೌರವರ ರಾಯ<br /><br />ಕೇಳು ಜನಮೇಜಯ ಧರಿತ್ರೀ<br />ಪಾಲ ತೆಗೆದವು ಬಲವೆರಡು ನಿಜ<br />ಪಾಳಯಕೆ ಪರಿತೋಷ ಖೇದಸ್ತಿಮಿತವಿಕ್ರಮರು<br />ಕೋಲಗುರುವಿನ ಮರಣವಾರ್ತಾ<br />ಕಾಲಸರ್ಪನ ತಂದು ಸಂಜಯ<br />ಹೇಳಿಗೆಯನೀಡಾಡಿದನು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನಿದಿರಿನಲಿ ೧<br /><br />ಬೆದರಿತಾಯಾಸ್ಥಾನ ಧಿಗಿಲೆಂ<br />ದುದು ಧರಾಧೀಶ್ವರನ ತಂದೆಯ<br />ಹೃದಯದಲಿ ಹುರುಳೇನು ಬಳಿಕುಳಿದವರ ಮೋರೆಗಳ<br />ಕದಡಿತಂತಃಕರಣವರಸನ<br />ಕದಪು ಕೈಯಲಿ ಕೀಲಿಸಿತು ಹೇ<br />ಳಿದನು ಸಂಜಯ ಮತ್ತೆ ಮೇಲಣ ರಣದ ವಾರ್ತೆಯನು ೨<br /><br />ಗುಡಿಯ ಕಟ್ಟಿಸು ಜೀಯ ಬರತುದು<br />ಕಡಲು ಮುರಿದುದು ಮೇರು ತಿರುಗಿತು<br />ಪೊಡವಿ ಬಿದ್ದುದು ಭಾನುಮಂಡಲವಹಹ ವಿತಳದಲಿ<br />ಮಡಿದುದೈ ನಿನ್ನಾನೆ ನಿನ್ನು <br />ಗ್ಗಡದ ಭಟ ಬೀಳ್ಕೊಂಡನೈ ಕಡಿ<br />ವಡೆದನೈ ಕಲಿ ಕರ್ಣನೊಸಗೆಯ ಮಾಡಹೇಳೆಂದ ೩<br /><br />ಮೊದಲಲಿದ್ದುದು ಜೀವಕಳೆ ಹೃದ<br />ಯದಲಿ ಹೃದಯವನೊಡೆದು ಮಿಗೆ ಕಂ<br />ಠದಲಿ ಕವಿದುದು ಮಂಚದಲಿ ಮೈಮರೆದು ಮಲಗಿದನು<br />ಕೆದರಿತಲ್ಲಿಯದಲ್ಲಿ ರಾಯನ <br />ಹದನನರಿದೊಳಗೊಳಗೆ ರಾಣಿಯ<br />ರೊದರಲಂತಃಪುರದಲುಕ್ಕಿತು ಶೋಕರಸ ಜಲಧಿ ೪ <br /><br />ಬಾಯ ಬಸುರಿನ ನೊಸಲ ಹೊಯ್ಲಿನ<br />ರಾಯನರಸಿಯರರಸನಿದಿರಲಿ<br />ಹಾಯಿದರು ಭಿತ್ತಿಗಳನೊದರಿದರೊಡನೆ ದೆಸೆಯೊದರೆ<br />ರಾಯನಾವೆಡೆ ಜೀಯ ಕಲಿ ರಾ<br />ಧೇಯನಾವೆಡೆ ನೂರು ಮಕ್ಕಳು<br />ಬೀಯವಾದರೆ ಮಾವ ಎಂದರು ಸೊಸೆಯರಡಗೆಡೆದು ೫<br /><br />ರವಕುಳವ ನಾನೇನ ಹೇಳುವೆ<br />ನವನಿಪತಿಯಾ ಕರ್ಣ ಮೊದಲಾ<br />ದವರ ರಾಣೀವಾಸ ಬಹಳಾಕ್ರಂದನಧ್ವನಿಯ<br />ಕವಿದುದೊಳಸೂರೆಗರು ಕೋಟೆಯ<br />ತವಕಿಗರು ಗುಜುಗುಜಿಸೆ ಬಿಗಿದವು<br />ಭವನ ಭವನ ಕವಾಟ ತತಿ ಗಾಳಾಯ್ತು ಗಜನಗರ ೬<br /><br />ನೆರೆದುದಲ್ಲಿಯದಲ್ಲಿ ಸೂರೆಗೆ<br />ಹರಿದುದಲ್ಲಿಯದಲ್ಲಿ ಮನ ಮ<br />ತ್ಸರದ ಜಗಳಕೆ ಸೂಳುಬಂಟರು ಹೊಯ್ದರೊಳಗೊಳಗೆ<br />ಅರಮನೆಯಲಾ ಬೊಬ್ಬೆ ಹಸ್ತಿನ<br />ಪುರದಲೀ ಬೊಬ್ಬಾಟವಿನ್ನುಳಿ <br />ದರಸುಗಳ ಪಾಡಾವುದೆಂದನು ಮುನಿ ನೃಪಾಲಂಗೆ ೭<br /><br />ಸೂರೆ ಹೋದುದು ನಗರಿ ಖಳರಿಗೆ<br />ಮಾರಿದರು ಪಟ್ಟಣವನಕಟಾ <br />ಕಾರುಮದ್ದಿಗೆ ಹೋಹುದೇ (ಪಾ: ಹೋಹುದೆ) ಕೈಮಸಕವವನಿಪನ<br />ನೂರುಮಕ್ಕಳನಿಕ್ಕಿ ಸಾಧಿಸ<br />ಲಾರನೇ ಜಯಸಿರಿಯನೆಂದುರೆ <br />ಮೀರಿ ನುಡಿದುದು ಮಂತ್ರಿಗಳು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನಿದಿರಿನಲಿ ೮<br /><br />ಎರಡು ಗಲ್ಲದ ನಯನವಾರಿಯ <br />ಹರಿಕುಣಿಯ ನಿಲಿಸಿದನು ಸಂಜಯ <br />ನರಸನನು ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಚಾಚಿದನು ಮಲಗ<br />ಅರಸ ಹದುಳಿಸು ನಿನ್ನ ಸೊಸೆಯರ <br />ಕರೆದು ಸಂತೈಸಕಟ ಹಸ್ತಿನ <br />ಪುರದ ಗಾವಳಿಗಜಬಜಕೆ ಡಂಗುರವ ಹೊಯ್ಸೆಂದ ೯<br /><br />ಬೀದಿ ಬೀದಿಗಳೊಳಗೆ ಡಂಗುರ <br />ನಾದವೆಸೆದವು ಕೇರಿ ಕೇರಿಗೆ<br />ಕೈದುಕಾರರು ನೆರೆದು ನಿಂದರು ಸೂರೆಗರ ಕೆಡಹಿ<br />ಸುಯ್ಪನಡಿಗಡಿಗೊಲೆದೊಲೆದು ಪರಿ<br />ಖೇದಶೋಕಜ್ವಲನ ಜನಿತ <br />ಸ್ವೇದ ಸಲಿಲ ಸ್ತಿಮಿತಕಾಯನು ರಾಯನಿಂತೆಂದ ೧೦<br /><br />ಹೇಳು ಸಂಜಯ ನಮ್ಮ ಭಾಗ್ಯದ <br />ಶಾಳಿವನ ಫಲವಾಯ್ತಲಾ ಕೈ<br />ಮೇಳವಿಸಿದನೆ ಕರ್ಣನಮರಸ್ತ್ರೀ ಕದಂಬದಲಿ<br />ಹೇಳು ಹೇಳೆನ್ನಾಣೆ ಮಾತಿನ <br />ಜಾಳಿಗೆಯ ಮರೆ ಬೇಡ ಕುರುಪತಿ <br />ಕಾಳೆಗದೊಳಸ್ತಮಿಸಿದನೆ ನುಡಿಯಂಜಬೇಡೆಂದ ೧೧<br /><br />ಸಾವೆನಾನೆಂದಂಜದಿರು ಕ<br />ರ್ಣಾವಸಾನವ ಕೇಳಿ ತನ್ನಯ <br />ಜೀವವಿದಲಾ ದೇಹದಲಿ ಬೇರಿನ್ನು ಕೆಲಬರಲಿ<br />ಸಾವೆನೇ ತಾನಕಟ ಕೌರವ<br />ಜೀವಿಸಲಿ ಮೇಣಳಿಯಲೆಮಗಿ <br />ನ್ನಾವ ತೊಡಕಿಲ್ಲಿನ್ನು ವಜ್ರಶರೀರ ತಾನೆಂದ ೧೨<br /><br />ಘಾಯವಡೆದನು ಭೀಷ್ಮ ಬಳಿಕಿನೊ<br />ಳಾಯುಧದ ಗುರು ತೊಡಬೆಗಳಚಿದ <br />ನೀಯವಸ್ಥೆಗೆ ನಮ್ಮ ತಂದನು ಭಾನುನಂದನನು<br />ಸಾಯನೇ ಮಗನಿನ್ನು ಸಾಕಾ<br />ನಾಯ ನುಡಿಯಂತಿರಲಿ ಕರ್ಣಂ <br />ಗಾಯಿತೇ ಕಡೆ ಶೋಕವನು ವಿಸ್ತರಿಸಿ ಹೇಳೆಂದ ೧೩<br /><br />ಸರಳ ಕೊರತೆಯೊ ಸಾರಥಿಯ ಮ<br />ತ್ಸರವೊ ರಥದ ವಿಘಾತಿಯೋ ದು<br />ರ್ಧರ ಧನುರ್ಭಂಗವೊ ಮಹಾಸ್ತ್ರವ್ಯಥೆಯೊ ರವಿಸತನ<br />ಹುರುಳುಗೆಡಿಸಿದರೆಂತು ರಿಪು ರಾ<br />ಯರಿಗೆ ನಾವ್ ಗೋಚರವೆ ದುರಿತೋ<br />ತ್ಕರುಷವೈಸಲೆ ನಮ್ಮ ಕೆಡಿಸಿತು ಶಿವಶಿವಾ ಎಂದ ೧೪<br /><br />ಹರುಹುಗೆಟ್ಟುದು ತೇರು ಸಾರಥಿ<br />ಹುರುಳುಗೆಡಿಸಿಯೆ ನುಡಿದನಂಬಿನ <br />ಕೊರತೆ ತಾ ಮುನ್ನಾಯ್ತು ದೈವದ್ರೋಹಿಗಳು ನಿಮಗೆ<br />ಅರಿವಿಜಯವೆಲ್ಲಿಯದು ನೀವ್ ಮನ<br />ಬರಡರೈ ನಿಮ್ಮನ್ವಯವ ಸಂ<br />ಹರಿಸಿದಿರಿ ಸಾಕೆಂದು ಸಂಜಯ ತೂಗಿದನು ಶಿರವ ೧೫<br /><br />ಸುರ ನರೋರಗರರಿಯೆ ನಾವ್ ಬಾ<br />ಹಿರರು ಭಂಗಿಸಬೇಡ ಸಾಕಂ<br />ತಿರಲಿ ಕರ್ಣಾಹವದ ಕರ್ಣಾಮೃತವ ಸುರಿ ಸಾಕು<br />ಅರಿಗಳಭ್ಯುದಯವನು ನಮ್ಮಪ<br />ಸರಣವನು ಕಿವಿಯಾರೆ ಕೇಳುವ <br />ಪರಮ ಸುಕೃತಿಗಳಾವು ನೀ ಹೇಳಂಜಬೇಡೆಂದ ೧೬<br /><br />ಹೇಳಿದನು ಬಳಿಕೆರಡು ಥಟ್ಟಿನೊ<br />ಳಾಳು ಕುದುರೆಯ ಗಜ ರಥವ ಭೂ<br />ಪಾಲರಳಿದುಳಿದವರ ಲೆಕ್ಕವನೈದೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿ<br />ಕೇಳು ನಿನ್ನಾತನ ವಿನೋದದ <br />ಖೂಳ ಬೋಳೆಯತನದಲೊದಗಿದ<br />ಬಾಳಿಕೆಯ ಬೀಸರವನೆಂದನು ಸಂಜಯನು ನಗುತ ೧೭<br /><br />ತೊಡರ ತೆಗೆದರು ಕೈಯಡಾಯ್ದವ <br />ಜಡಿಯಲಮ್ಮರು ಹೊತ್ತ ದುಗುಡದ<br />ನಿಡು ಮುಸುಕುಗಳ ಬಿಗಿದ ಬೆರಗಿನ ಬಿಟ್ಟ ಕಣ್ಣುಗಳ<br />ಒಡೆಯನಿದಿರಲಿ ಕುಳ್ಳಿರದೆ ಕೆಲ<br />ಕಡೆಯ ಕೈದೀವಿಗೆಯ ಮರೆಯಲಿ<br />ಮಿಡುಕದಿರ್ದುದು ರಾಯನೋಲಗದೊಳಗೆ ಪರಿವಾರ ೧೮<br /><br />ಸಾಲ ಸಾವಿರ ದೀವಿಗೆಯ ಹರಿ<br />ದಾಳಿಗಳುಕದೆ ನೃಪರ ಮೋರೆಗ<br />ಳೋಳಿಗಳ ನೆರೆ ಹೊದ್ದಿ ಕತ್ತಲೆ ನಿಂದುದಲ್ಲಲ್ಲಿ<br />ಹೇಳನೇನದ ಬಹಳ ದುಗುಡದ <br />ಪಾಳೆಯವೊ ನಿನ್ನಾತನೋಲಗ <br />ಶಾಲೆಯೋ ನಾವರಿಯೆವೆಂದನು ಸಂಜಯನು ನೃಪಗೆ ೧೯ <br /><br />ಎಲೆ ಮಿಡುಕದಾಸ್ಥಾನ ವೀಳೆಯ <br />ದೆಲೆಯ ಮಡಿಸುವ ರಭಸವಿಲ್ಲೊಳ <br />ಗೊಳಗೆ ಸನ್ನೆಗಳೋರೆಗೊರಳುಗಳೌಡುಗಚ್ಚುಗಳ<br />ಹಳಸಿದಗ್ಗಳಿಕೆಗಳ ಮೀಸಲು <br />ಗಳೆದ ಬಿರುದಿನ ಮಾನಭಂಗದ <br />ಕಳವಳದ ಕನಸುಗಳಲಿದ್ದುದು ರಾಯನಾಸ್ಥಾನ ೨೦<br /><br />ಕೆತ್ತು ಕೊಂಡಿರಲೇಕೆ ನೀವಿ<br />ನ್ನುತ್ತರಾಯಿಗಳೆಮ್ಮ ಭಾಗ್ಯದ <br />ಬಿತ್ತು ಹುರಿದಿರೆ ಬಿರುದ ಭಟರಿದ್ದೇನಮಾಡುವರು <br />ಮೆತ್ತಿದಂಬಿನ ಮೆಯ್ಯ ಭೀಷ್ಮನು <br />ಹೊತ್ತ ಕೈದುವ ಬಿಸುಟ ಕಳಶಜ <br />ನುತ್ತಮಿಕೆಗಳ ಮೆರೆದರೆಂದನು ಕೌರವರ ರಾಯ ೨೧<br /><br />ಬಿಗಿದ ತಿಮಿರದ ಕೆಚ್ಚು ಸೂರ್ಯನ <br />ಸೊಗಡು ಹೊಯ್ದರೆ ಮುರಿಯದೇ ಕಾ<br />ಳೆಗಕೆ ಕರ್ಣನ ಕೈದು ಭಂಡಾರಿಸಿದುದಿನ್ನಬರ<br />ತೆಗೆಸುವೆವು ನಾಳಿನಲಿ ನಿಮ್ಮಯ <br />ಮೊಗದ ದುಗುಡದ ದಡ್ಡಿಯನು ಮೈ<br />ದೆಗೆಯದಿರಿ ಕಲಿಯಾಗಿಯೆಂದನು ನೃಪತಿ ಸುಭಟರಿಗೆ ೨೨<br /><br />ಜೀಯ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ ಗುರು ಗಾಂ<br />ಗೇಯರಳುಕಿದರೇನು ಕಲಿ ರಾ<br />ಧೇಯನೇ ವಜ್ರಾಂಗಿಯಲ್ಲಾ ನಮ್ಮ ಮೋಹರಕೆ<br />ರಾಯ ನೀ ಪತಿಕರಿಸಿದರೆ ಚ<br />ಕ್ರಾಯುಧನ ಚಾತುರ್ಯ ಕೊಳ್ಳದು <br />ಜೀಯ ಕರ್ಣನ ಮುಂದೆಯೆಂದುದು ನಿಖಿಳ ಪರಿವಾರ ೨೩<br /><br />ಬೇರೆ ತನಗಗ್ಗಳಿಕೆಯೋಲೆಯ <br />ಕಾರತನವೇ ರಾಯ ಮನವೊಲಿ<br />ದೇರಿಸಿದರೇರುವುದು ದೊರೆ ಮನಮುರಿಯೆ ಕುಂದುವುದು<br />ತೋರಿ ನುಡಿದರೆ ಭೀಷ್ಮ ದ್ರೋಣರು <br />ಜಾರಿಸಿದ ರಣವೆಮಗೆ ಸದರವೆ<br />ದೂರುವವರಾವಲ್ಲವೆಂದನು ಭಾನುಸುತ ನಗುತ ೨೪<br /><br />ಸಾಕದಂತಿರಲಿನ್ನು ಥಟ್ಟಿಂ<br />ಗಾಕೆವಾಳರ ಮಾಡು ಸಾಕಾ <br />ಸ್ತೋಕಪುಣ್ಯರ ಮಾತದೇತಕೆ ಗುರು ನದೀಸುತರ <br />ಸಾಕಿ ಸಲಹಿದೆ ಕರ್ಣನನು ಹುರು<br />ಡೇಕೆ ಗುಣದೊಳಗೀತ ಸೇನಾ<br />ನೀಕಭಾರದ ಹೊರಿಗೆಗಹನೆಂದನು ಕೃಪಾಚಾರ್ಯ ೨೫ <br /><br />ಎಮ್ಮ ತೋರಿಸಬೇಡ ಸುಖದಲಿ<br />ನಿಮ್ಮ ಚಿತ್ತಕೆ ಬಹುದ ಮಾಡುವು<br />ದೆಮ್ಮ ಹೃದಯ ವ್ಯಥೆಯ ನಾವಿನ್ನಾಡಿ ಫಲವೇನು<br />ಎಮ್ಮ ಪುಣ್ಯದ ಬೆಳೆಗಳೊಣಗಿದ <br />ಡಮ್ಮಿ ಮಾಡುವುದೇನು ಕರ್ಣನು <br />ನಮ್ಮ ದಳವಾಯೆಂದನಶ್ವತ್ಥಾಮನರಸಂಗೆ ೨೬ <br /><br />ಆ ಮಹಾರಥ ಭೀಷ್ಮನೇ ಸ್ವೇ<br />ಚ್ಚಾಮರಣಿಯಾಚಾರ್ಯಚಾಪ<br />ವ್ಯೋಮಕೇಶನು ಹೊಕ್ಕು ಕಾಣರು ಹಗೆಗೆ ಹರಿವುಗಳ<br />ಆ ಮಹಾನಾರಾಯಣಾಸ್ತ್ರದ<br />ಸೀಮೆ ಸೀದುದು ಮಿಕ್ಕ ಭಟರು <br />ದ್ದಾಮರೇ ಸಾಕಿನ್ನು ಸೇನಾಪತಿಯ ಮಾಡೆಂದ ೨೭<br /><br />ಕರಸಿದನು ಭೂಸುರರನೌದುಂ<br />ಬರದ ಮಣಿ ಮಡಿವರ್ಗ ದೂರ್ವಾಂ<br />ಕುರ ಸಿತಾಕ್ಷತ ಧವಳಸರ್ಷಪ ವರಫಲಾವಳಿಯ<br />ತರಿಸಿದನು ಹೊಂಗಳಶ ತತಿಯಲಿ<br />ವರ ನದೀವಾರಿಗಳನಾಡಂ<br />ಬರದ ಲಗ್ಗೆಯಲೊದರಿದವು ನಿಸ್ಸಾಳಕೋಟಗಳು ೨೮<br /><br />ವಿರಚಿಸಿತು ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕೋ<br />ತ್ಕರುಷ ಮಂತ್ರಾಕ್ಷತೆಯ ಮಳೆಗಳ<br />ಕರೆದರವನೀಸುರರು ಜಯರವ ಮೇಘಘೋಷದಲಿ<br />ಗುರುಸುತಾದಿ ಮಹಾಪ್ರಧಾನರು<br />ದರುಶನವ ನೀಡಿದರು ಕರ್ಣನ<br />ಬಿರುದಿನುಬ್ಬಟೆಲಹರಿ ಮಸಗಿತು ವಂದಿಜಲಧಿಯಲಿ ೨೯<br /><br />ಅರಳಿತರಸನ ವದನ ಶಕುನಿಯ<br />ಹರುಷಮಿಗೆ ದುಶ್ಯಾಸನಂಗು <br />ಬ್ಬರಿಸೆ ರೋಮಾವಳಿ ವಿಕರ್ಣಾದಿಗಳ ಮನ ನಲಿಯೆ <br />ಗುರುಜ ಕೃಪ ಕೃತವರ್ಮ ಶಲ್ಯಾ<br />ದ್ಯರಿಗೆ ಹೂಸಕದೊಲಹು ಮಿಗಿಲಾ<br />ಯ್ತಿರುಳು ಕರ್ಣಗೆ ಪಟ್ಟವಾಯಿತು ಭೂಪ ಕೇಳೆಂದ ೩೦ <br /><br />(ಸಂಗ್ರಹ : ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/742145181089395829-5836295497269803814?l=gaduginabharata.blogspot.com' alt='' /></div>gadugina bharatahttp://www.blogger.com/profile/02375893271038104314noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-742145181089395829.post-80594805475395991882010-04-28T00:03:00.001+05:302010-05-03T02:19:34.458+05:30ಸೂ: ಕದನ ಚೌಪಟ ಮಲ್ಲ ಪರಬಲ<br />ಮದನ ಮದಹರ ರುದ್ರನಹಿತರ<br />ಸದೆದು ಮರಳಿಚಿದನು ವಿರಾಟನ ನಿಖಿಳ ಗೋಕುಲವ<br /><br />ಭಯವು ಭಾರವಿಸಿತ್ತು ಜನಮೇ<br />ಜಯ ಮಹೀಪತಿ ಕೇಳು ಕುರು ಸೇ<br />ನೆಯಲಿ ಭೀಷ್ಮ ದ್ರೋಣರರಿದರು ಪಾರ್ಥನೆಂಬುದನು<br />ಜಯವು ಜೋಡಿಸಲರಿಯದಿದು ಸಂ<br />ಶಯದ ಸುಳಿವುತ್ಪಾತ ಶತವಿದು<br />ಲಯದ ಬೀಜವು ಭೀಷ್ಮ ಚಿತ್ತವಿಸೆಂದನಾ ದ್ರೋಣ ೧<br /><br />ಸುರಿಸುತಿವೆ ಕಂಬನಿಗಳನು ಗಜ<br />ತುರಗಚಯವೊರೆಯುಗಿದಡಾಯುಧ<br />ಮುರಿದು ಬಿದ್ದುದು ಬೀಸುತಿದೆ ಬಿರುಗಾಳಿ ಬಲ ಬೆದರೆ<br />ಹರಿವುತಿವೆ ತಾರಕಿಗಳಭ್ರದೊ<br />ಳರುಣಮಯ ಜಲಧಾರೆಯಿದೆ ತರ<br />ತರದಲಿದೆ ಪಡಿಸೂರ್ಯಮಂಡಲವೆಂದನಾ ದ್ರೋಣ ೨<br /><br />ಇದೆ ಬಹಳ ಭೂಕಂಪವದುಭುತ<br />ವಿದೆ ದಿಶಾವಳಿ ಧೂಮಕೇತುಗ<br />ಳಿದೆ ಪತಾಕಾಭಂಗವಿದೆ ವಿಪರೀತ ಪರಿವೇಷ<br />ಇದು ಸಮಾಹಿತವಲ್ಲ ರಾಜಾ<br />ಭ್ಯುದಯಕರವೇ ಭೀಷ್ಮ ನಮ್ಮನು <br />ಸದೆಯದಿಹನೇ ಸುರಪನಂದನನೆಂದನಾ ದ್ರೋಣ ೩<br /><br />ಬಿರಿಯಲಬುಜಭವಾಂಡವಿದೆ ಕಪಿ<br />ವರನ ಕಳಕಳ ದೇವದತ್ತದ<br />ಧರಧುರದ ದೆಖ್ಖಾಳವಿದೆ ಗಾಂಡಿವದ ಬೊಬ್ಬೆಯಿದೆ<br />ನರನ ನಿಷ್ಠುರ ಸಿಂಹ ರವವಿದೆ<br />ತುರಗ ದಳ್ಳುರಿ ಸಾರುತಿದೆ ಸಂ<br />ಗರಕೆ ಸಾಹಸ ಮಲ್ಲ ಮೊಳಗಿದನೆಂದನಾ ದ್ರೋಣ ೪<br /><br />ಬಲವ ಬೆದರಿಸಿ ಹಗೆಯ ಭುಜದ<br />ಗ್ಗಳಿಕೆಯನೆ ಕೊಂಡಾಡಿ ಸಾಮಿಯ<br />ನಿಳಕೆಗಾಬಿರಿ ನಿಮ್ಮ ಪೈಕಕೆ ಖುಲ್ಲತನ ಸಹಜ<br />ಫಲುಗುಣನೆಯಾಗಲಿ ಸುರೇಂದ್ರನೆ<br />ನಿಲಲಿ ಭಾರ್ಗವ ರಾಮನಾಗಲಿ<br />ಗೆಲಿದು ಕೊಡುವೆನು ನಿಮಿಷಕೆಂದನು ಖಾತಿಯಲಿ ಕರ್ಣ ೫<br /><br />ನರನು ನರನೆಂದೆನವರತ ತಲೆ<br />ಬಿರಿಯೆ ಹೊಗಳುವಿರಾನಿರಲು ಸಂ<br />ಗರಕೆ ತಲೆದೋರಿದೊಡೆ ತರಿವೆನು ಲೋಕಪಾಲಕರ<br />ನರನ ತೆತ್ತಿಗರಹಿರಿ ತತ್ತರೆ<br />ಪುರದೊಳಗೆ ಕೌರವನವರು ದು<br />ಶ್ಚರಿತರೆರಡಿಟ್ಟಿಹಿರಿ ಖೂಳರು ನಿಮ್ಮೊಳೇನೆಂದ ೬<br /><br />ಹೊಕ್ಕು ತಾ ಬಳಲಿಸಿದೊಡೆ ಹಿಂ<br />ದಿಕ್ಕಿ ಕೊಂಬವರಾರು ಹಗೆವನ<br />ಸಿಕ್ಕಿದುರಗವ ಸೆಳೆವನಾವನು ಗರುಡ ತುಂಡದಲಿ<br />ಎಕ್ಕತುಳದಲಿ ವೈರಿ ಪಾರ್ಥನ<br />ನೊಕ್ಕಲಿಕ್ಕುವೆನರಸ ನಿನ್ನೀ<br />ಚುಕ್ಕಿಗಳ ಚಾಪಲವ ಕೇಳದಿರೆಂದನಾ ಕರ್ಣ ೭<br /><br />ಎನಲು ಭುಗಿಲೆಂದನು ಕೃಪಾಚಾ<br />ರ್ಯನು ಸುಯೋಧನ ಕೇಳು ರಾಧಾ<br />ತನಯನಿವ ಬೊಗುಳಿದೊಡೆ ನಿಶ್ಚಯವೆಂದು ನಂಬದಿರು<br />ಅನುವರದೊಳರ್ಜುನನ ಗೆಲುವೊಡೆ<br />ಯೆನಗೆ ನಿನಗೀತಂಗೆ ಕೆಲಬರಿ<br />ಗನಿಮಿಪರಿಗಳವಲ್ಲ ಬಲ್ಲೈ ಪಾರ್ಥನಧಟುಗಳ ೮<br /><br />ಮಾಡಿದನು ಹರನೊಡನೆ ಖಾಡಾ<br />ಖಾಡಿಯನು ಸುರಪತಿಯ ತೋಟವ<br />ಬೇಡಿದೊಡೆ ಬೇಳಿದನು ವಹ್ನಿಗೆ ರಾಜಸೂಯದಲಿ<br />ರೂಢಿಗುತ್ತರ ಕುರುಗಳರ್ಥವ<br />ಹೂಡಿಸಿದನರಮನೆಗೆ ದೈತ್ಯರ<br />ಬೀಡ ಬರಿಗೈದನು ಹಿರಣ್ಯಕಪುರ ನಿವಾಸಿಗಳ ೯<br /><br />ಬಾಗಿಸಿದ ಬಿಲ್ಲಿನಲಿ ರಾಯರ<br />ಮೂಗ ಕೊಯ್ದನು ಮದುವೆಯಲಿ ನೀ<br />ನೀಗಳೊದರುವೆ ಕೌರವೇಂದ್ರನನಂದು ಬಿಡಿಸಿದೆಲ<br />ಆ ಗರುವ ಸೈಂಧವನ ಮುಡಿಯ ವಿ<br />ಭಾಗಿಸಿದ ಭಟನಾರು ಪಾರ್ಥನ<br />ಲಾಗುವೇಗವನಾರು ಬಲ್ಲರು ಕರ್ಣ ಕೇಳೆಂದ ೧೦<br /><br />ಮರುಳ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕೊಡನ ತೋರದ<br />ಲಿರದೆ ಸಾಸವೆ ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೆ<br />ನರನು ದೊಡ್ಡಿತು ಉಳಿದ ವೀರರ ಕಣ್ಗೆ ತುಸು ಮಾತ್ರ<br />ಮರುಳು ಹಾರುವ ಗದ್ಯಪದ್ಯದ<br />ಸರಸ ವಿದ್ಯಗಳಲ್ಲದೀ ಸಂ<br />ಗರದ ಕರ್ಕಶ ವಿದ್ಯೆ ನಿಮಗೇಕೆಂದನಾ ಕರ್ಣ ೧೧<br /><br />ಹಣೆಗೆ ಮಟ್ಟಿಯ ಬಡಿದು ದರ್ಭೆಯ<br />ಹಣಿದು ಬೆರಳಲಿ ಸೆಕ್ಕಿ ಧೋತ್ರದ<br />ದಣಿಬವನು ನಿರಿವಿಡಿದು ಮಹಳದ ಮನೆಯ ಚೌಕದಲಿ<br />ಮಣೆಗೆ ಮಂಡಿಸಿ ಕುಳ್ಳಿತುಂಬೌ<br />ತಣದ ವಿದ್ಯವ ಬಲ್ಲಿರಲ್ಲದೆ<br />ರಣ ವಿಚಾರದ ವಿದ್ಯೆ ನಿಮಗೇಕೆಂದನಾ ಕರ್ಣ ೧೨<br /><br />ಇಂದು ಪಿತೃದಿನವಿಂದು ಸಂಕ್ರಮ<br />ಣಿಂದು ಸೂರ್ಯಗ್ರಹಣ ಹರಿದಿನ<br />ವಿಂದು ಯಜ್ಞಾರಂಭ ದಿನ ವಡ್ಡಂತಿ ಲೇಸೆಂದು<br />ಬಂದು ನಾನಾ ಮುಖದ ದಾನಕೆ<br />ತಂದ ವಸ್ತುವ ಬಾಚಿ ಹೊಳ್ಳಿಸಿ<br />ತಿಂದು ಕೊಬ್ಬಿದ ನಿಮಗೆ ಸುಭಟರ ಮಾತದೇಕೆಂದ ೧೩<br /><br />ಬಲ್ಲಿರೈ ಕೌರವನ ಧನವನು<br />ಹೊಳ್ಳಿಸಲು ಮೃಷ್ಟಾನ್ನದಿಂದವೆ<br />ಡೊಳ್ಳ ಬೆಳಸಿಯೆ ರಾಜಗುರುತನದಿಂದ ಬೆರತಿಹಿರಿ<br />ಬಿಲ್ಲ ವಿದ್ಯಾ ವಿಷಯ ರಿಪುಭಟ<br />ಮಲ್ಲರೊಡನೆಯ ಕದನವಿದು ಜಡ<br />ರೆಲ್ಲರಿಗೆ ಸುಲಭವೆ ಜಪಾನುಷ್ಠಾನವಲ್ಲೆಂದ ೧೪<br /><br />ಕೇಳಿದಶ್ವತ್ಥಾಮ ಕಿಡಿಗಳ<br />ನಾಲಿಗೆಗಳಲುಗಳಿದನು ಕೇಳೆಲೆ<br />ಖೂಳ ಸೂತನ ಮಗನೆ ಸುಭಟಾಂಗದಲಿ ಖರೆಯನಲ<br />ಕೀಳು ಜಾತಿಗೆ ತಕ್ಕ ನುಡಿಗಳು<br />ಮೇಳವಿಸಿದವು ಕುಲವ ನಾಲಗೆ<br />ಹೇಳಿತೆಂಬುದು ತಪ್ಪದಾಯಿತು ಕರ್ಣ ಕೇಳೆಂದ ೧೫<br /><br />ನಗುವೆ ವಿಪ್ರರನಾವ ರಾಯರ<br />ಮಗನು ಹೇಳಾ ದಾನ ಧರ್ಮಾ<br />ದಿಗಳೊಳರ್ಧವನಾರು ಕೊಂಬರು ದ್ವಿಜರು ಹೊರಗಾಗಿ<br />ಜಗವ ರಕ್ಷಿಸಲಾವು ಕೊಂಬೆವು<br />ಮಗುಳೆ ಕೊಡುವೆವು ಕ್ಷತ್ರ ವೈಶ್ಯಾ<br />ದಿಗಳು ಕೊಡುವರು ತತ್ಪ್ರತಿಗಹ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲೆಂದ ೧೬<br /><br />ಉಳಿದ ವರ್ಣತ್ರಯಕೆ ಬೆಸಕೈ<br />ವಳತೆಯಲಿ ಶೂದ್ರನು ಕೃತಾರ್ಥನು<br />ತಿಳಿಯೆ ನೀನಾರಿದರೊಳಗೆ ಕೊಂಬವನೊ ಕೊಡುವವನೊ<br />ಕುಲವಿಹೀನನ ತಂದು ಕೌರವ<br />ತಿಲಕ ಪತಿಕರಿಸಿದೊಡೆ ನಾಲಗೆ<br />ಯುಲಿಯಲಾಯಿತು ಕರ್ಣ ನಿನ್ನವ ಭವವ ನೆನೆಯೆಂದ ೧೭<br /><br />ಪರರು ಪತಿಕರಿಸಿದೊಡೆ ಲಜ್ಜೆಗೆ<br />ಶಿರವ ನಸುಬಾಗುವರು ಗರುವರು<br />ದುರುಳ ನೀ ದುರುದುಂಬಿತನದಲಿ ನಿನ್ನ ಹೊಗಳಿದೊಡೆ<br />ಗರುವ ಮಾನ್ಯರು ಮೆಚ್ಚುವರೆ ಸಸಿ<br />ನಿರು ಮಹಾತ್ಮರು ನಿನ್ನೊಡನೆ ಉ<br />ತ್ತರವ ಕೊಡುವರೆ ಗಳಹತನ ನಮ್ಮೊಡನೆ ಬೇಡೆಂದ ೧೮<br /><br />ತೆಗೆದು ತಾಳಿಗೆ ಗಡಿತನಕ ನಾ<br />ಲಗೆಯ ಕೀಳ್ವೆನು ಮುನಿದು ತನ್ನೋ<br />ಲಗವ ತೆಗೆಸಲಿ ಕೌರವನು ನಿನಗೊಲಿದು ಪತಿಕರಿಸಿ<br />ಅಗಣಿತದ ಗರುವರನು ನಿಂದಿಸಿ<br />ನಗುವೆ ನಿನ್ನನು ಕೊಲುವೆನೆಂದಾ<br />ಳುಗಳ ದೇವನು ಸೆಳೆದನಶ್ವತ್ಥಾಮ ಖಂಡೆಯವ ೧೯<br /><br />ಆಳು ಮತ್ಸರದಧಿಕ ರೋಷದ<br />ಮೇಲುನುಡಿಯಂಕುರಿಸೆ ಕುರು ಭೂ<br />ಪಾಲನಿಬ್ಬರ ತೆಗೆದನುಚಿತೋಕ್ತಿಯಲಿ ಸಂತೈಸಿ<br />ಕಾಳಗಕೆ ತನ್ನವನೊಡನೆ ನಿ<br />ಮ್ಮಾಳುತನವನು ತೋರಿಯೊಳಗೊಳ<br />ಗಾಳು ವಾಸಿಯ ತೋಟಿ ಬೇಡೆಂದರಸ ಮಾಣಿಸಿದ ೨೦<br /><br />ಬಂದು ಭೀಷ್ಮಂಗೆರಗಿ ಕೈಮುಗಿ<br />ದೆಂದನೀತನು ಪಾರ್ಥನಾದೊಡೆ<br />ಹಿಂದಣಂತಿರೆ ನವೆಯಬೇಹುದು ವರುಷ ಹದಿಮೂರ<br />ಸಂದುದಿಲ್ಲಜ್ಞಾತವಾಸಕೆ<br />ಮುಂದೆ ದಿನವುಂಟೆನ್ನ ಲೆಕ್ಕ<br />ಕ್ಕೆಂದು ಕುರುಪತಿ ನುಡಿಯೆ ನಗುತಿಂತೆಂದನಾ ಭೀಷ್ಮ ೨೧<br /><br />ಮಗನೆ ಕೇಳಿರೈದು ವರುಷಕೆ<br />ಮಿಗುವವೆರಡೇ ಮಾಸ ಮಾಸಾ<br />ದಿಗಳನವರನುಭವಿಸಿದರು ಹದಿಮೂರು ವತ್ಸರವ<br />ಮಿಗುವವಧಿ ಬುಧರರಿಯೆ ನಿನ್ನಿನ<br />ಹಗಲು ನಿನ್ನದು ಪಾಂಡುತನಯರು<br />ಹೊಗುವಡಿಂದಿನ ದಿವಸವವರದು ಕಂದ ಕೇಳೆಂದ ೨೨<br /><br />ಜಲಧಿ ಮೇರೆಯನೊದೆದು ಹಾಯಲಿ<br />ನೆಲನನಿಳುಹಲಿ ದಿಗಿಭವಿನಮಂ<br />ಡಲಕೆ ಕಾಳಿಕೆಯಿಡಲಿ ನಡೆದಾಡಲಿ ಕುಲಾದ್ರಿಗಳು<br />ಅಳುಪಲರಿವನೆ ಸತ್ಯಭಾಷೆಗೆ<br />ಕಲಿ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ನೃಪತಿಯನ್ವಯ<br />ತಿಲಕನಲ್ಲಾ ಕಂದ ಕೌರವಯೆಂದನಾ ಭೀಷ್ಮ ೨೩<br /><br />ಸಾಕದಂತಿರಲಿನ್ನು ಕಾಳಗ<br />ನೂಕಲರಿಯದು ಪಾರ್ಥ ಕೊಲುವಡೆ<br />ಬೇಕು ಬೇಡೆಂಬುವರ ಕಾಣೆನು ಹಲವು ಮಾತೇನು<br />ಆ ಕುಮಾರರ ಕರೆಸಿ ಸಂಧಿಯ<br />ನಾಕೆವಾಳರ ಮುಂದೆ ಮಾಡಲು<br />ಲೋಕದಲಿ ನಿನಗಿಲ್ಲ ಸರಿ ಕುರುರಾಯ ಕೇಳೆಂದ ೨೪<br /><br />ಕಂಡುದಳವಿ ವಿರೋಧಿಗೆಮಗೆಯು<br />ಕೊಂಡುದೇ ಬಲುಗೈದು ಮನ ಮುಂ<br />ಕೊಂಡು ಹೊಕ್ಕುದು ಕಳನದಲ್ಲದೆ ಪಾಂಡು ಸುತರೊಡನೆ<br />ಉಂಡು ಮೇಣುಟ್ಟೊಲಿದು ಬದುಕುವ<br />ಭಂಡತನವೆನಗಿಲ್ಲ ವೈರವ<br />ಕೊಂಡೆಸಗಬೇಕೆಂದು ಬಿನ್ನವಿಸಿದನು ಕುರುರಾಯ ೨೫<br /><br />ಮೇಲೆ ನೆಗಳುವ ಹದನನಿಲ್ಲಿಂ<br />ಮೇಲೆ ನೀನೇ ಬಲ್ಲೆಯೆನುತ ವಿ<br />ಶಾಲಮತಿ ಬಿಸುಸುಯ್ದು ಕೌರವ ಕೆಟ್ಟನಕಟೆನುತ<br />ಕಾಳಗವ ನಾವಾನುವೆವು ಪಶು<br />ಜಾಲ ಸಹಿತಿಭುಪುರಿಗೆ ನೀ ಕಿರಿ<br />ದಾಳೊಡನೆ ನಡೆಯೆಂದು ಸೇನೆಯನೆರಡ ಮಾಡಿಸಿದ ೨೬<br /><br />ಕೌರವೇಂದ್ರನ ಕೂಡೆ ಸೇನಾ<br />ಭಾರವನು ಪರುಠವಿಸಿ ಕಳುಹಿದ<br />ನಾರುಭಟೆಯಲಿ ಭೀಷ್ಮ ನಿಂದನು ಥಟ್ಟ ಮೇಳೈಸಿ<br />ವೀರ ಕರ್ಣ ದ್ರೋಣ ಗೌತಮ<br />ಭೂರಿಬಲ ಗುರುಸೂನು ಶಕುನಿ ಮ<br />ಹಾರಥಾದಿಯ ಕೂಡಿಕೊಂಡನು ನರನ ಸಂಗರಕೆ ೨೭<br /><br />ಇತ್ತಲಖಿಲ ಮಹಾರಥಾದಿಯ<br />ನೊತ್ತಲಿಕ್ಕಿ ಸುಯೋಧನನು ಪುರ<br />ದತ್ತ ಗೋಕುಲ ಸಹಿತ ಹಾಯ್ದನು ಪೂತು ಮಝರೆನುತ<br />ಮುತ್ತಯನು ಮಾಡಿದ ನಿಯೋಗದ<br />ತತ್ತವಣೆ ಲೇಸಾಯ್ತು ಬೇಗದೊ<br />ಳುತ್ತರನೆ ಕೊಳ್ಳೆಡದ ವಾಘೆಯನೆಂದನಾ ಪಾರ್ಥ ೨೮<br /><br />ತುರುಗಳನು ಮರಳಿಚುವದಿದು ನಮ<br />ಗುರುವ ಕಾರ್ಯವು ಮಿಕ್ಕ ಕೆಲಸದ<br />ಹೊರಿಗೆಯನು ನಿರ್ಣೈಸಿ ಬಳಿಕಿನಲಿವರ ಸಾಹಸವ<br />ಅರಿದು ಕೊಂಬೆನು ಕೊಳ್ಳು ವಾಘೆಯ<br />ನಿರಿತದೆಡೆಯಲಿ ಭೀತಿಗೊಳ್ಳದೆ<br />ತರಿದು ತಿರುಗುವ ಲಾಗುವೇಗವ ನೋಡು ನೀನೆಂದ ೨೯<br /><br />ಎನಲು ಚಪ್ಪರಿಸಿದನು ತೇಜಿಗ<br />ಳನಿಲ ಜವದಲಿ ನಿಗುರಿದವು ಮುಂ<br />ಮೊನೆಯವರ ಮನ್ನಿಸದೆ ಬೆಂಬತ್ತಿದನು ಕೌರವನ<br />ಜನಪ ಬಿಡು ಬಿಡು ತುರುಗಳನು ಫಲು<br />ಗುಣ ಕಣಾ ಬಂದವನು ಕುರುಕುಲ<br />ವನ ದವಾನಳನರಿಯೆನುತಲುತ್ತರನು ಬೊಬ್ಬಿರಿದ ೩೦<br /><br />ಎಲೆಲೆ ನರ ಜಾರಿದನು ರಾಯನ<br />ಬಳಿಯ ಹತ್ತಿದನಡ್ಡ ಹಾಯ್ದತಿ<br />ಬಲನ ತೆಗೆ ನಮ್ಮತ್ತಲೆನುತಾ ದ್ರೋಣ ಗೌತಮರು<br />ಹಿಳುಕ ಕೆನ್ನೆಗೆ ಸೇದಿ ಬೊಬ್ಬೆಯ<br />ಕಳಕಳದಿಯಡಗಟ್ಟಿದರು ನಿ<br />ಲ್ಲೆಲವೊ ಫಲುಗುಣ ಕಾದಿ ನೀನೊಟ್ಟೈಸಿ ಹೋಗೆನುತ ೩೧<br /><br />ನಗುತ ಫಲುಗುಣನೆರಡೆರಡು ಕೋ<br />ಲುಗಳನವರವರಂಘ್ರಿಗೆಚ್ಚನು<br />ತೆಗೆದು ಹಾಯ್ದನು ಮುಂದೆ ಕೌರವ ರಾಯ ಮೋಹರಕೆ<br />ಹೊಗರೊಗುವ ಹೊಸ ಕಣೆಯ ದಡ್ಡಿಯ<br />ಬಿಗಿದನೆಡಬಲನಿದಿರಿನಲಿ ಸೆಗ<br />ಳಿಗೆಯ ಸಸಿಯಂತಾಯ್ತು ಕೌರವ ಸೇನೆ ನಿಮಿಷದಲಿ ೩೨<br /><br />ಬಿರಿದವಾನೆಗಳರ್ಜುನನ ಬಿಲು<br />ದಿರುವಿನಬ್ಬರಕತಿರಥರ ಬಾ<br />ಯ್ದೊರಳೆ ಹಾಯ್ದವು ವೀರ ಹನುಮನ ಗಾಡ ಗರ್ಜನೆಗೆ<br />ಶಿರವೊಡೆದು ಸಿಡಿಯಿತು ಕಿರೀಟಿಯ<br />ಪರಮ ಶಂಖಧ್ವನಿಗೆ ಕುರುಬಲ<br />ಹೊರಳಿಯೊಡೆದುದು ಹಾರಿ ಬಿದ್ದುದು ಹೆದರಿ ಹಮ್ಮೈಸಿ ೩೩<br /><br />ಎಲೆಲೆ ನರನೋ ಸುಭಟ ಜೀವನ<br />ದಳವುಳಿಗನೋ ದಿಟ್ಟ ರಾಯರ<br />ದಳದ ದಾವಾನಲನೊ ಪಾರ್ಥನೊ ಕಾಲಭೈರವನೊ<br />ಗೆಲುವರಾವೆಡೆ ಕರ್ಣ ಕೃಪ ಸೌ<br />ಬಲ ಜಯದ್ರಥರೆಂಬವರ ಹೆಡ<br />ತಲೆಗೆ ನಾಲಗೆ ಹೋಯಿತೆಂದುದು ಕೂಡೆ ಕುರುಸೇನೆ ೩೪<br /><br />ಮರಳಿ ಹೊಡೆ ಹಿಂಡಾಕಳನು ಗೋ<br />ವರನು ಬಿಡು ಹೆಡಗೈಯ ಕೊಯ್ ನ<br />ಮ್ಮರಸ ನಯದಪ್ಪಿದನು ತುರು ಸೆರೆವಿಡಿವರೇ ನೃಪರು<br />ಕೊರಳ ಕಡಿತಕೆ ಹೊತ್ತ ಹಗೆವನ<br />ಸರಳಿಗಸುಗಳ ತೆರೆದಿರೆಂದ<br />ಬ್ಬರಿಸಿ ಕುರುಬಲ ಬಾಯಬಿಟ್ಟದು ರಾಯರಿದಿರಿನಲಿ ೩೫<br /><br />ಬೊಬ್ಬಿರಿದು ನರನೆಸಲು ಕಣೆಗಳು<br />ಹಬ್ಬಿದವು ಹುರಿಗೊಂಡು ಹೂಣಿಗ<br />ರೊಬ್ಬುಳಿಯ ಹರೆಗಡಿದು ಕರಿಗಳ ಹೊದರ ಮೆದೆಗೆಡಹಿ<br />ತೆಬ್ಬನೊದೆದುರೆ ಬಳಿಕ ಗರಿ ಮೊರೆ<br />ದಬ್ಬರಿಸಿ ಕಬ್ಬಕ್ಕಿ ಗಗನವ<br />ಹಬ್ಬಿದಂತಿರೆ ಮಸಗಿದವು ಫಲುಗುಣನ ಶರಜಾಲ ೩೬<br /><br />ತುಡುಕಿ ಖಂಡವ ಕಚ್ಚಿ ಹಾರುವ<br />ಗಿಡಗನಂತಿರೆ ಭಟರ ಗಂಟಲ<br />ಕಡಿದು ಹಾಯ್ದಂಬುಗಳು ಬಳಿಯಲಿ ಕೊಂದ ತಲೆಗಳಲಿ<br />ಅಡಸಿದವು ನಿರಿನಿಟಿಲುಗರೆದೆಲು<br />ವೊಡೆಯೆ ಥಟ್ಟುಗಿದಾನೆಗಳ ನಡೆ<br />ಗೆಡಹಿದವು ಗರಿ ಸಹಿತ ಹಾಯ್ದವು ಹಯದ ಹೊಟ್ಟೆಯಲಿ ೩೭<br /><br />ಕರುಳ ಬಾಯಲಿ ಕಾರಿ ಕಾಲಾ<br />ಳೊರಳಿ ಕೆಡೆದುದು ಬೋಳೆಯಂಬುಗ<br />ಳರಿಯೆ ಸಮ ಸೀಳಾಗಿ ಬಿದ್ದುವು ಗಜದ ಹೋಳುಗಳು<br />ಕೊರಳು ಹರಿದೊರೆವೆದ್ದ ರಕುತದ<br />ಹೊರಳಿಗಳ ಹೊನಲಿನಲಿ ಮುಳುಗಿತು<br />ತುರುಗ ರಥದಳರಾಜಿ ಹೊಸ ಕುಮ್ಮರಿಯ ಹೋಲಿಸಿತು ೩೮<br /><br />ಹರಿಗೆ ಖಂಡಿಸಿ ಜೋಡು ಸೀಸಕ<br />ಜರಿದು ಬಲುದೋಳುಡಿದು ಗೋಣರೆ<br />ಹರಿದು ನಿಟ್ಟೆಲು ಮುರಿದು ತೊಡೆಯರೆಗಡಿದು ತಲೆಯೊಡೆದು<br />ನರ ಹರಿದು ಕರುಳೊಕ್ಕು ನೆಣನು<br />ಬ್ಬರಿಸಿ ಕಾಳಿಜ ಹಾಯ್ದು ನೆತ್ತರು<br />ಸುರಿದು ಹರಿದೊಗಲಿನಲಿ ಹೊರಳಿತು ವೈರಿ ಪಾಯದಳ ೩೯<br /><br />ಮುಂದೆ ಕವಿವಂಬುಗಳು ಸುಭಟರ<br />ಕೊಂದು ಬಿದ್ದವು ಮತ್ತೆ ಬಳಿಯಲಿ<br />ಬಂದವಕೆ ಗುರಿಯಿಲ್ಲ ಹೇಳುವೆನೇನನದ್ಭುತವ<br />ಒಂದು ಗುರಿಗೆರಡಂಬ ತೊಡಬೇ<br />ಡೆಂದು ಪಾರ್ಥನ ಬೇಡಿಕೊಂಡವು<br />ಸಂದ ಮಂತ್ರಾಸ್ತ್ರಂಗಳೆಲೆ ಜನಮೇಜಯ ಕ್ಷಿತಿಪ ೪೦<br /><br />ಹಿಕ್ಕಿದವು ಹಯಬಲದ ಸುಭಟರ<br />ನೊಕ್ಕಿ ತೂರಿದವಾನೆಗಳ ಸಾ<br />ಲಿಕ್ಕಿ ನಟ್ಟವು ಬಹಳ ರಕ್ತದ ಕೆಸರ ಕೈಗಳಲಿ<br />ಮುಕ್ಕಿದವು ಮಲೆತವರ ಮಾಂಸವ<br />ನಿಕ್ಕಿದವು ದ್ವಿಜಗಣಕೆ ಛತ್ರವ<br />ನಿಕ್ಕಿದವು ದಿಗುವಳೆಯದಲಿ ರಣಧೀರನಂಬುಗಳು ೪೧<br /><br />ಒಗ್ಗೊಡೆಯದೌಕಿದ ಮಹೀಶರು<br />ಮುಗ್ಗಿದರು ಮುನ್ನಾಳ ಮೇಳದ<br />ವೊಗ್ಗಿನಲಿ ಮುಂಕೊಂಡು ಬಿರುದರು ಬಿಸುಟರೊಡಲುಗಳ<br />ನುಗ್ಗುನುಸಿಯಾಯ್ತಿರಥರು ಗಜ<br />ಮೊಗ್ಗರದ ಮೊನೆ ಮುರಿದು ಕಾಲನ<br />ಸಗ್ಗಳೆಯ ಸೆಳೆದಂತೆ ಸುರಿದವು ರಕ್ತ ಧಾರೆಗಳು ೪೨<br /><br />ಕಾಲದಲಿ ಪರಿಪಕ್ವವಾದ ವಿ<br />ಶಾಲಿತ ಸ್ಥಾವರದ ಜಂಗಮ<br />ಜಾಲವನು ಕಾಲಾಗ್ನಿ ಕವಿಕವಿದಟ್ಟಿ ಸುಡುವಂತೆ<br />ಮೇಲು ಮೇಲೊಡಗವಿವ ಬಾಣ<br />ಜ್ವಾಲೆಯಲಿ ಕುರುಸೈನ್ಯ ಕಾನನ<br />ಮಾಲೆಯನು ಕಲಿಪಾರ್ಥ ಪಾವಕನುರುಹಿದನು ಮುಳಿದು ೪೩<br /><br />ಯಾವ ಬಿಲ್ಲಾಳಾವ ಲಾಘವ<br />ದಾವ ಗಾಡಿಕೆ ಯಾವ ಚಳಕವ<br />ದಾವ ಶರ ಸಂಧಾನವಾವ ವಿಹಾರವಾವ ಪರಿ<br />ರಾವಣನೊಳಿಂದ್ರಾರಿ ರಾಘವ<br />ದೇವ ಲಕ್ಷ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಕಾಣೆನಿ<br />ದಾವ ಧನು ಶರವಿದ್ಯೆ ಮಝ ಭಾಪೆಂದನಾ ಹನುಮ ೪೪<br /><br />ಕಾಣಬಾರದು ಬಿಡುವ ಹೂಡುವ<br />ಕೇಣವನು ಪರಮಾಣು ಪುಂಜವ<br />ಕಾಣವೇ ಕಣ್ಣುಗಳು ನಮ್ಮವು ಮರ್ತ್ಯರಾಲಿಗಳೆ<br />ಜಾಣಪಣವಿದು ಶಿವ ಸುದರ್ಶನ <br />ಪಾಣಿಗಳಿಗಹುದಮರಪತಿ ಪದ<br />ದಾಣೆ ಹುಸಿಯಲ್ಲೆನುತ ಬೆರಗಾಯ್ತು ಸುರ ಕಟಕ ೪೫<br /><br />ಏರುವಡೆದರು ಕೆಲರು ಕೆಲರಸು<br />ಸೂರೆಯೋದದು ಮತ್ತೆ ಕೆಲರೆದೆ<br />ಡೋರುಗಳ ಪೂರಾಯ ಗಾಯದಲುಸುರ ತೆಗೆಬಗೆಯ<br />ಕಾರಿದರು ರಕ್ತವನು ಸಗ್ಗಕೆ<br />ಗೂರು ಮಾರಾಡಿದರು ತಲೆಗಳ<br />ಹೇರಿದರು ಹರಣವನುವೊಟ್ಟಿಗೆ ಕಾಲನರಮನೆಗೆ ೪೬<br /><br />ಚೆಲ್ಲಿ ಹೋಯಿತು ಕೆಲಕೆ ಕೆಲಬರು<br />ಬಿಲ್ಲ ಬಿರುಕೋಲುಗಳ ಬಿಸುಟರು<br />ಗಲ್ಲೆಗೆಡೆದರು ಕೆಲರು ಪಾರ್ಥನ ಕೋಲ ತೋಹಿನಲಿ<br />ಮೆಲ್ಲ ಮೆಲ್ಲನೆ ಸರಿವ ಕೌರವ<br />ಮಲ್ಲನನು ಕಂಡಟ್ಟಿದನು ತುರು<br />ಗಳ್ಳ ಹೋಗದಿರೆನುತ ಮೂದಲಿಸಿದನು ಕಲಿಪಾರ್ಥ ೪೭<br /><br />ಕಾಯಲಾಪರೆ ಕರೆಯಿರಾ ಕ<br />ರ್ಣಾಯತಾಸ್ತ್ರರನಕಟ ಕೌರವ<br />ರಾಯ ಸಿಲುಕಿದನೆಲ್ಲಿ ಭೀಷ್ಮ ದ್ರೋಣ ಕೃಪರೆನುತ<br />ಬಾಯ ಬಿಡೆ ಕುರುಸೇನೆ ಗುರು ಗಾಂ<br />ಗೇಯ ಶಕುನಿ ವಿಕರ್ಣ ಕೃಪ ರಾ<br />ಧೇಯ ಸೈಂಧವ ಚಿತ್ರಸೇನಾದಿಗಳು ಜೋಡಿಸಿತು ೪೮<br /><br />ಇತ್ತ ತುರುಗಳ ಬಿಸುಟು ರಾಯನ<br />ತೆತ್ತಿಗರು ತಲ್ಲಣಿಸಿ ಹಾಯ್ದರು<br />ಹೊತ್ತಿದವು ಮುಸುಡುಗಳು ಸಂಗರ ವಿಜಯಗರ್ವಿತರ<br />ಸುತ್ತ ಗೋವರ ಸನ್ನೆಯಲಿ ಪುರ<br />ದತ್ತ ಮುಂದಾದವು ಪಶುವ್ರಜ<br />ವುತ್ತರನು ಮುಳುಗಿದನು ಪರಿತೋಷ ಪ್ರವಾಹದಲಿ ೪೯<br /><br />ಬಿಗಿದ ಕೆಚ್ಚಲ ತೊರೆದೊಗುವ ಹಾ<br />ಲುಗಳ ಮಿಗೆ ಸೂಳೆದ್ದ ಬಾಲವ<br />ಮೊಗ ನೆಗಹಿ ದೆಸೆದೆಸೆಯ ನೋಡುತ ಬೆಚ್ಚಿ ಬಿರುವರಿವ<br />ಅಗಿದು ಸರಳಿಸಿ ನಿಲುವ ಹೊಸಬರ<br />ಸೊಗಡಿಗವ್ವಳಿಸುತ್ತ ಗೋವರು<br />ತೆಗೆದ ಪಥದಲಿ ತೆಕ್ಕೆವರಿದವು ಹಿಂಡು ಹಿಂಡಿನಲಿ ೫೦<br /><br />ಕೆಲವು ಕಡೆಗಂದಿಗಳು ಬಾಲದ<br />ಬಳಿಗೆ ಮೂಗಿಟ್ಟಡಿಗಡಿಗೆ ಮನ<br />ನಲಿದು ಮೋರೆಯನೆತ್ತಿ ಸುಕ್ಕಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಹರಿ ಹರಿದು<br />ಮಲೆತು ಕಾಲಲಿ ನೆಲನ ಕೆರೆದ<br />ವ್ವಳಿಸಿ ಮತ್ತೊಂದಿದಿರುವರೆ ಬಲು<br />ಸಲಗನೀಡಿರಿದಾಡುತಿರ್ದದು ಹಿಂಡು ಹಿಂಡಿನಲಿ ೫೧<br /><br />ತಿರುಗಿ ಕೆಂದೂಳಿಡುತ ತುರುಗಳು<br />ಪುರಕೆ ಹಾಯ್ದವು ನಲವು ಮಿಗಲು<br />ತ್ತರ ಕಿರೀಟಿಗಳಾಂತುಕೊಂಡರು ಮತ್ತೆ ಕಾಳಗವ<br />ಅರಸು ಮೋಹರ ಮುರಿದು ಹರಿಬವ<br />ಮರಳಿಚುವ ಮಿಡುಕುಳ್ಳ ವೀರರ<br />ಧುರಕೆ ಬರಹೇಳೆನುತ ಬಾಣವ ತೂಗಿದನು ಪಾರ್ಥ ೫೨<br /><br />(ಸಂಗ್ರಹ: ಸುನಾಥ ಮತ್ತು ಜ್ಯೋತಿ ಮಹದೇವ್)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/742145181089395829-8059480547539599188?l=gaduginabharata.blogspot.com' alt='' /></div>gadugina bharatahttp://www.blogger.com/profile/02375893271038104314noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-742145181089395829.post-38465273106481621992010-04-28T00:01:00.000+05:302010-04-28T00:02:59.771+05:30ಸೂ: ರಾಯ ಕಟಕಾಚಾರ್ಯನಾ ಚಾ<br />ಪಾಯುಧಾಗ್ರಣಿ ಮೋಹಿದನು ಪ<br />ದ್ಮಾಯುತ ವ್ಯೂಹವನು ಸೈನ್ಯದ ಜಾಣನಾ ದ್ರೋಣ<br /><br />ನೀನು ನೆರಹಿದ ಸುಕೃತ ಫಲವದ<br />ನೇನ ಹೇಳುವೆನಿತ್ತಲುಗ್ಗಡ<br />ದಾನೆ ಬಿದ್ದುದು ಕಾದಿ ನಸು ಸೊಪ್ಪಾದುದರಿಸೇನೆ<br />ಧ್ಯಾನವಿತ್ತಲು ರಾಗವತ್ತಲು<br />ಮೋನವಿತ್ತಲು ರಭಸವತ್ತಲು(ಪಾ: ವಿತ್ತಲು) <br />ಹಾನಿಯಿತ್ತಲು ವೃದ್ಧಿಯತ್ತಲು ಭೂಪ ಕೇಳೆಂದ ೧<br /><br />ಎತ್ತಲೊಲೆವುದು ಧರ್ಮಬಲ ತಾ<br />ನತ್ತಲೊಲೆವುದು ದೈವ ದೈವವ<br />ದೆತ್ತಲೊಲೆದಿಹುದತ್ತ ವಿಜಯಶ್ರೀಯ ಕುಡಿನೋಟ<br />ಹೆತ್ತ ನಿನ್ನೊಡಲಿಂಗೆ ತಂಪಿನ<br />ತೆತ್ತಿಗನೊ ಮೇಣ್ ಬಹಳ ತಾಪದ<br />ಮುತ್ತಯನೊ ಕುರುರಾಯನೆಲೆ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಕೇಳೆಂದ ೨<br /><br />ಸಾಕು ಸಂಜಯ ನುಡಿಯ ಖಡ್ಗದ<br />ಲೇಕೆ ಗಂಟಲ ಕೊಯ್ವೆ ತಾನವಿ<br />ವೇಕದಲುಪಾರ್ಜಿಸಿದ ದುಷ್ಕೃತ ಫಲವೆ ತನಗಾಯ್ತು<br />ಸಾಕದಂತಿರಲಿನ್ನದೇಹರಿ<br />ಶೋಕಿಸುವೆನಿಲ್ಲಿಂದ ಮೇಲು<br />ದ್ರೇಕಿ ಕೌರವನೇನ ನೆಗಳಿದ ಹದನ ಹೇಳೆಂದ ೩<br /><br />ಚಿತ್ತವಿಸು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಕೌರವ<br />ನಿತ್ತನಿರುಳೋಲಗವ ಮಂಜಿನ<br />ಮುತ್ತಿಗೆಯ ನಭದಂತೆ ಹೊಗೆದುದು ರಾಯನಾಸ್ಥಾನ<br />ನೆತ್ತಿ ಮುಸುಕಿನ ಕೈಯ ಗಲ್ಲದ<br />ಕುತ್ತದಲೆ ನೆಟ್ಟಾಲಿಗಳ ಚಲ<br />ಚಿತ್ತರಿದ್ದುದು ಸಕಲ ನಾಯಕವಾಡಿ ದುಗುಡದಲಿ ೪<br /><br />ದುಗುಡವೇಕೈ ನಿಮಗೆ ಕರ್ಣಾ<br />ದಿಗಳು ನೀವಕ್ಕುಡರೆ ಬಲುಗಾ<br />ಳೆಗದೊಳಗೆ ಕೈಮಾಡಿ ನೊಂದಿರಿ ಕೊಂದಿರರಿಭಟರ<br />ಹಗೆಯ ಕಟ್ಟಲು ಕೊಟ್ಟ ಭಾಷೆಯ<br />ಬಿಗುಹು ಬೀತುದು ಗುರುಗಳಲಿ ನಂ<br />ಬುಗೆ ನಿರರ್ಥಕವಾಯ್ತೆನುತ ಕುರುರಾಯ ಬಿಸುಸುಯ್ದ ೫<br /><br />ದ್ರೋಣ ಮನಗೊಂಡಿರಿವಡಂಬುಜ<br />ಪಾಣಿಯಿದಿರೇ ನಮ್ಮ ಭಾಗ್ಯದ<br />ಬಾಣಸಿಗ ವಿಧಿ ವಿಷವ ಬೆರೆಸಿದಡಾರು ಕಾವವರು<br />ಹೂಣಿ ಹೊಕ್ಕನು ಹಿಡಿದು ವೈರಿ<br />ಕ್ಷೋಣಿಪನ ತರುಬಿದನು ನಾವ<br />ಕ್ಷೀಣದುರಿತರು ಹಲುಬಿ ಮಾಡುವುದಾವುದುಂಟೆಂದ ೬<br /><br />ಬಲದೊಳಗೆ ಹೆಸರುಳ್ಳವರು ಮು<br />ಮ್ಮುಳಿತವಾಯಿತ್ತಾನೆ ಕುದುರೆಗ<br />ಳಳಿದುದಕೆ ಕಡೆಯಿಲ್ಲ ಪವನಜ ಪಾರ್ಥರುಬ್ಬಟೆಯ<br />ನಿಲಿಸುವಾಪತ್ತಿಗರು ನಮಗಿ<br />ಲ್ಲಳಲಿ ಮಾಡುವುದೇನೆನುತ ನೃಪ<br />ತಿಲಕ ಬೇಸರ ನುಡಿಯೆ ಬಳಿಕಿಂತೆಂದನಾ ದ್ರೋಣ ೭<br /><br />ಪರಮ ಗರುಡೋದ್ಗಾರ ಮಣಿಯನು<br />ಗರಳ ಸುಡುವುದೆ ಕೃಷ್ಣರಾಯನ <br />ಕರುಣ ಕವಚವನೊಡೆಯಲಾಪವೆ ಎಮ್ಮ ಕೈದುಗಳು<br />ಅರಸ ಮರುಳೈ ಧರ್ಮಪುತ್ರನ<br />ಬೆರಸಿ ತುಡುಕಲು ತಡೆದನರಿಯಾ<br />ಮುರಹರನ ಮೈದುನನು ಬಳಿಕೆಮ್ಮಳವೆ ಹೇಳೆಂದ ೮<br /><br />ನಾಳೆ ಫಲುಘುಣ ತಪ್ಪಿದರೆ ಭೂ<br />ಪಾಲಕನ ಕಟ್ಟುವೆನು ರಣದಲಿ <br />ಶೂಲಿಯಡ್ಡೈಸಿದರೆ ಹಿಡಿವೆನು ಚಿಂತೆ ಬೇಡಿದಕೆ<br />ಕೇಳು ಪದ್ಮವೂಹದಲಿ ಹೊ<br />ಕ್ಕಾಳು ಮರಳಿದಡಸ್ತ್ರ ವಿದ್ಯಾ<br />ಭಾಳಲೋಚನನೆಂಬ ಬಿರುದನು ಬಿಟ್ಟೆ ನಾನೆಂದ ೯<br /><br />ಒಳ್ಳಿತಿದು ಕಡುಭಾಷೆ ನಾಳಿನ<br />ಗೆಲ್ಲವೇ ಗೆಲವರ್ಜುನನು ಹೊ<br />ಕ್ಕಲ್ಲಿ ಹೊಗುವೆವು ತರುಬಿ ಕಾದುವೆವೆಮ್ಮೆ ಕಳನೊಳಗೆ<br />ಅಲ್ಲಿ ನೀನೊಲಿದಂತೆ ಮಾಡಿ<br />ನ್ನೆಲ್ಲವೇತಕೆಯೆನುತ ಸಾಹಸ<br />ಮಲ್ಲೆರೆದ್ದರು ವೀರ ಸಮಸಪ್ತಕರು ಗರ್ಜಿಸುತ ೧೦<br /><br />ಪೂತು ಪಾಯಿಕು ತತ್ತ ಹೊತ್ತಿನೊ<br />ಳಾತುಕೊಂಬವರಾರು ಪಾರ್ಥಿವ<br />ಜಾತಿಯಲಿ ರಣದಿಟ್ಟರುಂಟೇ ನಿಮ್ಮ ಹೋಲಿಸಲು <br />ಸೋತುದರಿಬಲ ಹೋಗೆನುತ ಮು<br />ಯ್ಯಾಂತು ಮನ್ನಿಸಿ ಹೊನ್ನ ಬಟ್ಟಲೊ<br />ಳಾತಗಳಿಗೊಲಿದಿತ್ತನೈ ಕರ್ಪುರದ ವೀಳೆಯವ ೧೧<br /><br />ಹರೆದುದೋಲಗವಿತ್ತ ಭುವನದೊ<br />ಳಿರುಳಡವಿಗಡಿತಕ್ಕೆ ಹರಿದವು<br />ಕಿರಣ ತೆತ್ತಿದವಭ್ರದಲಿ ತಾರಕೆಯ ತೇರುಗಳು<br />ಹರಿವ ಮಂಜಿನ ನದಿಯ ಹೂಳ್ದವು<br />ಸರಸವಾಯಿತು ಗಗನತಳ ತಾ<br />ವರೆಯ ಸಖ ನಿಜರಥವ ನೂಕಿದನುದಯ ಪರ್ವತಕೆ ೧೨<br /><br />ಕೆದರಿದವು ನಿಸ್ಸಾಳ ಬರ ಸಿಡಿ<br />ಲದುಭುತ ಧ್ವನಿಯಲಿ ನಿರಂತರ<br />ವೊದರಿ ಬಯ್ದವು ಕಹಳೆ ಬಿರುದಾವಳಿಯಲತಿರಥರ<br />ಕದುಬಿದವು ತಂಬಟದ ದನಿ ದಿಗು<br />ಸದನವನು ಬಲು ಬೊಬ್ಬೆಯಲಿ ನೆಲ<br />ನದಿರೆ ನಡೆದುದು ಸೇನೆ ಕಲಶೋದ್ಭವನ ನೇಮದಲಿ ೧೩<br /><br />ಉಲಿದು ಸಮಸಪ್ತಕರು ತಮ್ಮಯ<br />ಕಳನ ಗೆಲಿದರು ಚಾತುರಂಗದ<br />ದಳದ ತೆರಳಿಕೆ ತೆಕ್ಕೆಮಿಗೆ ಕುರುಸೇನೆ ನಡೆತಂದು<br />ಕಳನ ವೆಂಠಣಿಸಿದವು ರಾಯನ<br />ಕೆಲಬಲದ ಸುಯಿಧಾನದಲಿ ರಿಪು<br />ವಳಯ ಧೂಳೀಪಟನು ಹೊಕ್ಕನು ರಣವನಾ ದ್ರೋಣ ೧೪<br /><br />ನೆರೆದ ನಿಜ ಸೇನಾಧಿಪರ ಸಂ<br />ವರಣೆಗಳ ನೋಡಿದನು ನೀಡಿದ<br />ನರಿಬಿರುದ ಮಂಡಳಿಕರಿಗೆ ಕಾಳೆಗದ ವೀಳೆಯವ<br />ಹರಿಗೆ ಹಲಗೆ ಕೃಪಾಣು ತೋಮರ<br />ಪರುಶು ಕಕ್ಕಡೆ ಕೊಂತ ಮುದ್ಗರ<br />ಸುರಗಿಯತಿಬಳ ಪಾಯ್ದಳವ ನಿರಿಸಿದನು ವಳಯದಲಿ ೧೫<br /><br />ಎಸೆಳೆಸಳು ಮಿಗೆ ಸರಸದಲಿ ಜೋ<br />ಡಿಸಿದನವನೀಪಾಲರನು ತ<br />ದ್ಬಿಸಜ ಕರ್ಣಿಕೆಯೊಡ್ಡಿನಲಿ ಬಲಿದನು ಸುಯೋಧನನ<br />ಪಸರಿಸಿತು ಕೌರವ ಕುಮಾರ<br />ಪ್ರಸರ ಕೇಸರವಾಯ್ತು ಮೃತ್ಯುವಿ<br />ನೊಸಗೆಗೆತ್ತಿದ ಗುಡಿಗಳೆನೆ ತಳಿತವು ಪತಾಕೆಗಳು ೧೬<br /><br />ನಿಲಿಸಿದನು ರಾವುತರನಾ ಹೊರ<br />ವಳಯದಲಿ ರಾವುತರು ಮುರಿದರೆ<br />ನಿಲುವುದೊಗ್ಗಿನ ದಂತಿಘಟೆ ಗಜಸೇನೆಗಡಹಾಗಿ<br />ತೊಳಗಿದವು ತೇರುಗಳು ತೇರಿನ<br />ದಳಕೆ ತಾನೊತ್ತಾಗಿ ರಣದ<br />ಗ್ಗಳೆಯರಿದ್ದುದು ರಾಯನೊಡೆಹುಟ್ಟಿದರು ಸಂದಣಿಸಿ ೧೭<br /><br />ಅರನೆಲೆಯ ಸುಯಿಧಾನ ಬಾಹ್ಲಿಕ<br />ತರಣಿಸುತ ಗುರುಸೂನು ಕೃತವ<br />ರ್ಮರಿಗೆ ಕೃಪ ದುಶ್ಶಾಸನಾದ್ಯರಿಗಿದಿರಿನಾರೈಕೆ<br />ಎರಡು ಕೆಲದಲಿ ಶಲ್ಯ ಶಕುನಿಗ<br />ಳಿರವು ಸೇನೆಯ ಸುತ್ತುವಳಯವ<br />ಭರವ ಕೈಕೊಂಡಡ್ಡ ಮೆರೆದನು ಗರಡಿಯಾಚಾರ್ಯ (ಪಾ: ಗರುಡಿಯಾಚಾರ್ಯ) ೧೮<br /><br />ಹಿಳುಕ ತಿರುಹುತ ಸಮ್ಮುಖದ ಬಲ<br />ದಳವಿಯಲಿ ಗಿರಿಯಂತೆ ಸೈಂಧವ<br />ಬಿಲುದುಡಕೆ ಮೋಹರಿಸಿದನು ಭೂರಿಶ್ರವಾದಿಗಳು<br />ದಳದ ಕೆಲಬಲದೊಳಗೆ ನೃಪ ಸಂ<br />ಕುಲವ ನಿಲಿಸಿದನಮಮ ಕಾಲನ<br />ಬಳಗಕೌತಣವೆನಲು ಪದ್ಮವ್ಯೂಹ ರಂಜಿಸಿತು ೧೯<br /><br />ಏನ ಹೇಳುವೆನದನು ನೃಪ ತವ<br />ಸೂನುವಿನ ಮೋಹರದೊಳಳ್ಳಿರಿ<br />ವಾನೆಗಳನುಪ್ಪರಿಸಿ ಗಗನವ ಮೊಗೆವ ಕುದುರೆಗಳ<br />ಆ ನೃಪರ ವಾಜಿಗಳ ಗಿರಿ<br />ಸಾನು ಸಡಿಲಲು ಜಡಿವ ಭೇರಿ<br />ಧ್ವಾನವನು ಪಯದಳದ ಸುಭಟರ ಸಿಂಹಗರ್ಜನೆಯ ೨೦<br /><br />ಮೇಳವದಲೆನ್ನಾನೆಗಳ ಬರ<br />ಹೇಳು ಸುಭರೊಳಗ್ಗಳರ ಬರ<br />ಹೇಳು ಬಿಂಕಕೆ ಮೆರೆವ ಭೀಮಾರ್ಜುನರ ಬರಹೇಳು<br />ಲೋಲುಪತೆಯವನಿಯಲಿಹರೆ ಬರ<br />ಹೇಳು ಯಮನಂದನನನಿಂದಿನ<br />ಕಾಳೆಗಕ್ಕೆಂದಿತ್ತ ಭಟ್ಟರನಟ್ಟಿದನು ದ್ರೋಣ ೨೧<br /><br />ತುರಗ ಹಲ್ಲಣಿಸಿದವು ಸಮರ<br />ದ್ವಿರದ ಸಜ್ಜಂಬಡೆದವೊಗ್ಗಿನ<br />ತುರಗದಲಿ ಹೂಡಿದವು ರಥ ಕಾಲಾಳು ಮುಂಕೊಳಿಸಿ<br />ಅರಸನನುಜರು ಸಹಿತ ಕೃಷ್ಣನ<br />ಬೆರಳ ಸನ್ನೆಯೊಳೈದೆ ಬಿಡೆ ಮೋ<br />ಹರಿಸಿ ನಿಂದುದು ಮುರಿದ ಮಕರವ್ಯೂಹ ರಚನೆಯಲಿ ೨೨<br /><br />ಬಂದು ಸಮಸಪ್ತಕರ ದೂತರು<br />ನಿಂದರರ್ಜುನನಿದಿರಲೇಳೈ<br />ನಂದಗೋಪನ ಮಗನ ಬಿಡು ನೆರವಿಂಗೆ ಕರೆ ಹರನ<br />ಇಂದು ರಣದಲಿ ಬದುಕಿದರೆ ನೀ<br />ನೆಂದಿಗೆಯು ಬದುಕಿದನೆ ನಿಂದಿರು<br />ನಿಂದಿರೆಂದವಗಡಿಸಿ ಹಿಡಿದರು ಫಲುಗುಣನ ಸೆರಗ ೨೩<br /><br />ಖರೆಯರಹಿರುಂಟುಂಟು ನೆರೆವನೆ <br />ಕರಸಿಕೊಂಡೇ ಬಹೆನೆನುತ ರಿಪು<br />ಚರರ ಕಳುಹಲು ದ್ರೋಣನಟ್ಟಿದ ದೂತರೈತಂದು<br />ಕರೆದರರ್ಜುನನನು ವೃಕೋದರ<br />ಧರಣಿಪತಿ ಮಾದ್ರೇಯ ಹೈಡಿಂ<br />ಬರಿಗೆ ನೂಕದು ಪಾರ್ಥ ಪದ್ಮವ್ಯೂಹವಿಂದಿನಲಿ ೨೪<br /><br />ಶಿವನ ಬೇಡಿದ ಶರವ ತೆಗೆ ಗಾಂ<br />ಡಿವವ ಬಿಗಿ ನಿನ್ನಿಷ್ಟದೈವವ<br />ತವಕದಲಿ ನೀ ಬೇಡಿಕೊಂಬುದು ಪರಮಸದ್ಗತಿಯ<br />ಅವರಿವರ ಹವಣಲ್ಲ ಗುರು ಮುನಿ<br />ದವಗಡಿಸಿದರೆ ನಿಲುವನಾವನು<br />ಬವರಕೇಳೇಳೆಂದು ಜರಿದರು ದೂತರರ್ಜುನನ ೨೫<br /><br />ಚರರ ಕಳುಹಿದನಸುರವೈರಿಗೆ<br />ಕರವ ಮುಗಿದನು ಪಾರ್ಥನೀ ಸಂ<br />ಗರದೊಳಗೆ ನಿಮ್ಮಡಿಯ ಚಿತ್ತದೊಳಾವ ಥಟ್ಟಿನಲಿ<br />ಬೆರಸುವೆವು ನಾವಿಂದಿನೀ ಮೋ<br />ಹರದ ಮುರಿವಸದಳ ನಿಧಾನಿಸ<br />ಲರಿದೆನಲು ಮನದೊಳಗೆ ನಿಶ್ಚೈಸಿದನು ಮುರವೈರಿ ೨೬<br /><br />ಅಳಿಯನೀ ಮೋಹರದೊಳಲ್ಲದೆ<br />ಫಲುಗುಣನ ಮಗನಿವನು ಬಲುಗೈ<br />ಯುಳುಹ ಬಾರದು ಕಾಯಿದರೆ ಕಲಿಯುಗಕೆ ಗತಿಯಿಲ್ಲ<br />ಫಲುಗುಣನ ನಾವಿತ್ತಲೊಯ್ದರೆ<br />ಬಳಿಕ ನಿರ್ಣಯವೆಂದು ಮನದಲೆ<br />ತಿಳಿದು ಪಾರ್ಥಂಗೆಂಡವಸುರಾರಾತಿ ನಸುನಗುತ ೨೭<br /><br />ಗುಣಕೆ ಹುರುಡೇ ನಿನ್ನ ಮಗನೀ<br />ರಣವ ಬಗೆವನೆ ಸೂರ್ಯನಾರೋ<br />ಗಣಕೆ ಸೊಡರೇ ಸಾಕಿದೇತಕೆ ಬಯಲ ಭಂಡತನ<br />ಕೆಣಕು ನಡೆ ಸಮಸಪ್ತಕರನೀ<br />ಬಣಗುಗಳ ಕೊಂಬನೆ ಕುಮಾರಕ<br />ನಣಕವಲ್ಲೆಂದಸುರರಿಪು ತಿರುಹಿದನು ನಿಜರಥವ ೨೮<br /><br />ಹರಿ ಸಹಿತ ಕಲಿ ಪಾರ್ಥನತ್ತಲು<br />ತಿರುಗಿದನು ಬಳಿಕಿತ್ತಲೀ ಮೋ<br />ಹರ ಮಹಾಂಭೋನಿದಿಗೆ ಮೊಗಸಿತು ಸರ್ವತೋಮುಖರು<br />ಮೊರೆವ ಪಟಹ ಮೃದಂಗ ಘನ ಜ<br />ರ್ಜರಿತವಹ ನಿಸ್ಸಾಳ ಚಯದ<br />ಬ್ಬರಣೆ ಗಬ್ಬರಿಸಿದುದು ಕಮಲಭವಾಂಡ ಖರ್ಪರವ ೨೯<br /><br />ಉರವಣಿಸಿದರು ನಕುಲ ಸಾತ್ಯಕಿ<br />ವರ ವಿರಾಟ ದ್ರುಪದ ಕೈಕಯ<br />ಬಿರುದ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನ ಕುಂತೀಭೋಜ ಮೊದಲಾಗಿ<br />ಧರಣಿಪರು ಥಟ್ಟೈಸಿ ರಿಪು ಮೋ<br />ಹರಕೆ ಕವಿದುದು ಕಾದಿ ದುರ್ಗವ<br />ಮುರಿಯಲರಿಯದೆ ಮುರಿವುತಿದ್ದುದು ಬಸಿವ ರಕ್ತದಲಿ ೩೦<br /><br />ಸುಳಿದು ಹರಿ ಮೇಖಲೆಯ ಮೋಹರ<br />ದೊಳಗೆ ಮುಗ್ಗಿದಿರೈ ಮಹಾ ಮಂ<br />ಡಳಿಕರಿರ ಫಡ ಹೋಗಿರೈ ನೀವೆನುತ ಖಾತಿಯಲಿ<br />ಬಿಲುದುಡುಕಿ ಪವಮಾನ ನಂದನ<br />ನಳವಿಗೊಟ್ಟನು ಹೂಣೆ ಹೊಕ್ಕರಿ<br />ಬಲವನಿರಿದನು ಘಾಯವಡೆದನು ಘೋರ ಸಮರದಲಿ ೩೧<br /><br />ಕಾದಲೆನ್ನಳವಲ್ಲ ಬಲ ದು<br />ರ್ಭೇದವಿದು ಶಿವಶಿವಯೆನುತ್ತ ವೃ<br />ಕೋದರನು ಮರಳಿದನು ದುಗುಡಕೆ ತೆತ್ತು ನಿಜಮುಖವ<br />ಕೈದೆಗೆಯೆ ರಿಪುಬಲದ ಸುಭಟರು<br />ಕಾದಿದನು ಕಲಿ ಭೀಮ ಗೆಲಿದನು<br />ಪೋದನೆಂದರು ಕೂಡೆ ಕೈಗಳ ಹೊಯ್ದು ತಮತಮಗೆ ೩೨<br /><br />ಆ ಮಹಾ ಮೋಹರವನೊಡೆಯಲು<br />ಸೋಮನುಕುಲಜರು ಭೀತರಾದರು<br />ಹಾ ಮಹಾದೇವೆನುತ ಧರ್ಮಜ ನೋಡಿ ತಲೆದೂಗಿ<br />ರಾಮನರಿವನು ಕೃಷ್ಣನರಿವನು<br />ಸೀಮೆಯಲಿ ಕಲಿ ಪಾರ್ಥನರಿವನು<br />ಭೂಮಿಪತಿಗಳೊಳುಳಿದ ಸುಭಟರಿಗರಿವುದಿಲ್ಲೆಂದ ೩೩<br /><br />ಹೊಗಲು ಬಲ್ಲನು ಹೊಕ್ಕವೊಲು ಹೆರ<br />ದೆಗೆಯಲರಿಯನು ವೀರ ಪಾರ್ಥನ<br />ಮಗನು ಮತ್ತಯ್ದನೆಯ ಸುಭಟರ ಕಾಣೆ ನಾನೆನುತ<br />ಆಗಿವ ಚಿಂತೆಯೊಳರಸ ಕದನದ<br />ದುಗುಡ ಭಾರದಲಿರಲು ಮುಂಗೈ<br />ನಿಗಳವನು ತಿರುಹುತ್ತ ನಸು ನಗುತೆದ್ದನಭಿಮನ್ಯು ೩೪<br /><br />ಜನಪನಂಘ್ರಿಗೆ ಮಣಿದು ಕೈಮುಗಿ<br />ದೆನಗೆ ಬೆಸಸೈ ಬೊಪ್ಪ ತಾ ಬ<br />ಲ್ಲೆನು ಮಹಾಹವದೊಳಗೆ ಪದ್ಮವ್ಯೂಹ ಭೇದನವ<br />ಅನುವರವ ಗೆಲುವೆನು ಕೃತಾಂತನ<br />ಮನೆಗೆ ಕಳುವೆನಹಿತರನು ನೀ<br />ನಿನಿತು ಚಿಂತಿಸಲೇಕೆ ಕಾಳೆಗಕೆನ್ನ ಕಳುಹೆಂದ ೩೫<br /><br />ಹಸುಳೆಯದಟಿನ ನುಡಿಯ ಕೇಳಿದು<br />ನಸು ನಗುತ ಧರ್ಮಜನು ಘನ ಪೌ<br />ರುಷವು ನಿನಗಂಟೆಂದು ಕಂದನ ತೆಗೆದು ಬಿಗಿಯಪ್ಪಿ<br />ಶಿಶುವು ನೀನೆಲೆ ಮಗನೆ ಕಾದುವ<br />ರಸಮ ಬಲರು ಕಣಾ ಮಹಾ ರಥ<br />ರೆಸುಗೆಯನು ನೀನೆಂತು ಸೈರಿಸಲಾಪೆ ಹೇಳೆಂದ ೩೬<br /><br />ಸುಳಿಯಬಹುದಂಬುಧಿಯ ನಡುವಣ<br />ಸುಳಿಯೊಳಗೆ ಸಂವರ್ತಕನ ಕೊರ<br />ಳೊಳಗೆ ಕುಣಿಯಲುಬಹುದು ಮೃತ್ಯುವಿನಣಲ ಹೊಳಲೊಳಗೆ<br />ಹೊಳಕಬಹುದಹಿಪನ ಫಣಾ ಮಂ<br />ಡಳದೊಳಾಡಲುಬಹುದು ಕಾಣೆನು<br />ಗೆಲುವ ಹದನನು ಮಗನೆ ಪದ್ಮವ್ಯೂಹದೊಡ್ಡಣೆಯ ೩೭<br /><br />ಬಿಡು ಮರೀಚಿಯ ತೊರೆಗೆ ಹರುಗೋ<br />ಲಿಡುವರುಂಟೇ ಲೆಪ್ಪದುರಗನ<br />ಹಿಡಿವಡೇತಕೆ ಗರುಡಮಂತ್ರವು ಚಪಲನೆನ್ನದಿರು<br />ಕೊಡನ ಮಗನ ಕುಮಂತ್ರದೊಡ್ದಿನ<br />ಕಡಿತಕಾನಂಜುವೆನೆ ವೆಗ್ಗಳ<br />ನುಡಿಯಲಮ್ಮೆನು ತನ್ನನೀಗಳೆ ಬಿಟ್ಟು ನೋಡೆಂದ ೩೮<br /><br />ಅವರೊಳಗಲಕೆ ನಿಂದ ರಿಪುಗಳ<br />ಜವನ ಬೋನವ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ<br />ಅವನಿಯನು ಗೆಲದೇ ಮಹಾರಥರೆನಿಪ ನಾಯಕರ<br />ಅವನಿಯೊಳಗೊರಗಿಸದೆ ಮಾರಾಂ<br />ತವರ ನುಂಗದೆ ಮಾಣ್ಣೆನಾದರೆ<br />ದಿವಿಜಪತಿತನಯಂಗೆ ತಾ ಜನಿಸಿದವನಲ್ಲೆಂದ ೩೯<br /><br />ಕಂದ ವೈರಿ ವ್ಯೂಹವಸದಳ<br />ವೆಂದೆನಿಪುದದರೊಳಗೆ ಕೃಪ ಗುರು<br />ನಂದನರು ರಾಧೇಯ ಭೂರಿಶ್ರವ ಜಯದ್ರಥರು<br />ಇಂದುಧರನಡಹಾಯ್ದರೊಮ್ಮಿಗೆ<br />ಹಿಂದು ಮುಂದೆನಿಸುವರು ನೀ ಗೆಲು<br />ವಂದವೆಂತೈ ಸಮರವಿದು ಸಾಮಾನ್ಯವಲ್ಲೆಂದ ೪೦<br /><br />ಗಾಳಿ ಬೆಮರುವುದುಂಟೆ ವಹ್ನಿ<br />ಜ್ವಾಲೆ ಹಿಮಕಂಜುವುದೆ ಮಂಜಿನ<br />ಮೇಲುಗಾಳೆಗವುಂಟೆ ಬಲುಬೇಸಗೆಯ ಬಿಸಿಲೊಳಗೆ<br />ಬಾಲನಿವನೆನ್ನದಿರು ದುಗುಡವ<br />ತಾಳಲಾಗದು ಬೊಪ್ಪ ನಿಮ್ಮಡಿ<br />ಯಾಲಿಗಳಿಗೌತಣವನಿಕ್ಕುವೆನೊರಸಿ ರಿಪುಬಲವ ೪೧<br /><br />ಅಹುದು ಮಗನೆ ಸಮಗ್ರಬಲ ನೀ<br />ನಹೆ ನಿಧಾನಿಸಲಿಂದು ಪವನಜ<br />ನಹವ ಮುರಿದರು ಕಾಯ್ದು ಬಿಟ್ಟರು ನಕುಲ ಸಾತ್ಯಕಿಯ<br />ಸಹಸ ದ್ರುಪದ ವಿರಾಟರುಗಳು<br />ಮ್ಮಹವ ಸೆಳೆದರು ವಿಜಯ ಗರ್ವದ<br />ಲಿಹ ಬಲವ ನೀನೊಬ್ಬನೇ ಸಾಧಿಸುವುದರಿದೆಂದ ೪೨<br /><br />ಧರಣಿಪತಿ ಕೇಳುಳಿದ ಪುಷ್ಪದ<br />ಪರಿಮಳವು ಪಥಿಸಿದರೆ ಸಂಪಗೆ<br />ಯರಳ ಪರಿಮಲ ಪಥ್ಯವೇ ತುಂಬಿಗಳ ತಿಂತಿಣಿಗೆ<br />ಅರಿಭಟರು ಭೀಮಾದಿಗಳ ಗೆಲಿ<br />ದಿರಲಿ ಹೊಲ್ಲಹವೇನು ಘನ ಸಂ<br />ಗರದೊಳಗೆ ನನ್ನೊಡನೆ ತುಡುಕಿದಡರಿಯಬಹುದೆಂದ ೪೩<br /><br />ಕೈದುಕಾರರ ಬಿಗುಹು ಘನ ನೀ<br />ಹೊಯ್ದು ಮೊದಲಲಿ ಬಿಡಿಸು ಬಳಿಕಾ<br />ವೈದಿ ನಿನ್ನನು ಕೂಡಿಕೊಂಬೆವು ಹೊಕ್ಕು ಬಳಿಸಲಿಸಿ<br />ಎಯ್ದೆ ಹಗೆಯಲಿ ಹೂಣಿ ಹೊಗದಿರು <br />ಮೈದೆಗೆದು ಕಾದುವುದು ಜಯಸಿರಿ<br />ಯೈದೆತನ ನಿನ್ನಿಂದ ಮೆರೆವುದು ಕಂದ ಕೇಳೆಂದ ೪೪<br /><br />ಕೆತ್ತುಕೊಂಡಿರೆ ಬಿಡಿಸುವೆನು ರಥ<br />ವೆತ್ತಲುರುಬಿದರತ್ತ ಕಣನೊಳು<br />ಮತ್ತಗಜ ಮುರಿದಂತೆ ಕದಡುವೆನಹಿತ ಮೋಹರವ<br />ಹೊತ್ತಿ ಹೊಗೆವ ಪರಾಕ್ರಮಾಗ್ನಿಯ<br />ತುತ್ತು ಪದ್ಮವ್ಯೂಹ ದೇವರು<br />ಚಿತ್ತಯಿಸುವುದು ಹೊತ್ತುಗಳೆಯದೆ ಎನ್ನ ಕಳುಹೆಂದ ೪೫<br /><br />ಶರನಿಧಿಯ ವಡಬಾನಳನ ದ<br />ಳ್ಳುರಿಯ ವರ್ಮವ ತಿವಿವ ತುಂಬಿಗೆ<br />ಮರಳುತಲೆಯುಂಟಾದಡದು ಭವಭವದ ಪುಣ್ಯಫಲ<br />ಅರಿಬಲವ ನೀ ಖಂಡಿಗಳೆ ಮೋ<br />ಹರ ಸಹಿತ ನಾ ಬಹೆನು ನಡೆಯೆಂ<br />ದರಸನಭಿಮನ್ಯುವಿಗೆ ನೇಮವ ಕೊಟ್ಟನಾಹವಕೆ ೪೬<br /><br />ಶಿವಶಿವಾ ಶಿಶುವಿವನು ರಿಪುಗಳು<br />ಜವನ ಜೂಜೆನಿಸುವ ಮಹಾರಥ<br /&